พัวพันรักนายฮอตเนิร์ด

พัวพันรักนายฮอตเนิร์ด

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-25
โดย:  หวางลี่อิง/มงกุฏดาวยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
78บท
2.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เขาคือหนุ่มฮอตและเนิร์ดปีสี่วิศวะ แต่ต้องรบกับสาววิทยาขี้เมาและหลงตัวเอง...กับความเร่าร้อนของเซ็กส์ที่ดึงดูดกันและกันจนกลายเป็นเด็ก ‘ลับ’ เขาขึ้นมา

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

แนะนำเรื่อง

ภายใต้หนุ่มเนิร์ดสวมแว่น มีอะไรที่น่าค้นหาอีกหลายอย่าง จนทำให้สาวมั่นหน้าอย่างข้าวหอมอยากได้และก็อยากลองสักครั้ง

         “ฉันขอพูดไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้าไม่ได้พี่ออสตินเป็นผัว ฉันขอโสดตลอดชีวิต!”

         เสียงโห่ร้องของข้าวหอมดังขึ้นเมื่อหญิงสาวกำลังเมาได้ที่ และนั่นดันไปเข้าหูสี่หนุ่มที่นั่งอยู่โซนวีไอพีในบาร์ OS โดยมีเจ้าของอย่างออสตินยกยิ้มเล็กน้อย

         “ฮอตฉิบหาย กูอยากรู้มึงเอาอะไรป้าย พวกผู้หญิงถึงได้รุมตอมหึ่ง” วอร์หนุ่มหล่อติดท็อป 5 ของมหาวิทยาลัย N ถามขึ้นกลางวง แต่เจ้าตัวกลับไม่ตอบเพียงแค่กระดกเครื่องดื่ม ปล่อยให้เหล่าเพื่อน ๆ เดากันไปเอง

         “ไอ้สัส งกฉิบหาย อมพะนำไม่ยอมบอก” นอร์ท เพื่อนในกลุ่มอีกคนเอ่ยขึ้นบ้าง ยิ่งเห็นท่าทางกวนตีนของเพื่อนก็ส่งให้ต่อมอยากรู้ทำงานหนักขึ้น แต่แพกซ์หนุ่มหล่อหน้าหวานกลับส่ายหน้าให้ความอยากรู้ของพวกมัน ก่อนจะเอ่ย...

         “พวกมึงเอวไม่ดีหญิงก็ไม่ติด”

         “ไม่ดีห่าไร กูขึ้นทั้งคืน” วอร์เถียง

         “แล้วเขาติดไหม” ออสตินถามกลับ

         “อย่าว่าแต่ติด บล็อกเบอร์กูอีก”

         ฮ่า ฮ่า ฮ่า... คราวนี้เสียงหัวเราะดังขึ้น ทำให้คนอื่นรู้ว่าวอร์เอาไม่เก่ง หญิงถึงขนาดบล็อก

         “ของแบบนี้มันอยู่ที่ลีลาโว้ย เขาไม่พูดมากกันหรอก” ออสตินหนุ่มลูกครึ่งเจ้าของความสูงขนาด 60 ไม่ต้องบอกว่าความสูงอะไรก็น่าจะรู้กัน ไม่ว่าสาวไหนก็ติดทั้งนั้น แต่เจ้าตัวผู้ไม่กินซ้ำกลับรู้สึกเบื่อหากเจอคนตอแยไม่เลิกอย่าง ‘ยาหยี’

         Rrrrrrrrrr!

         เสียงเรียกเข้าของสมาร์ตโฟนรุ่นล่าสุด ทำให้เจ้าของอย่างออสตินรู้สึกเบื่อ จนต้องวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างหงุดหงิด

         “อะไร...น้องยาหยียังไม่เลิกตามมึงอีกเหรอ”

         “เออ...รำคาญสัส ๆ”

         “ก็มึงอยากลีลาดี ทีหลังก็ไม่ต้องฟอร์มจัดบ้างก็ได้ เห็นไหมต้องอย่างกูนี่หญิงบล็อก” วอร์ได้ทีทับถมเพื่อน แม้ไม่มีอะไรน่าทับถมก็ตาม

         “มึงเข้าใจว่าเอาให้สมศักดิ์ศรีไหม” แพกซ์กล่าวเสริม

         “ไอ้ห่า กูจะไปคอยดูมีเอากะหญิง ท่าไหนถึงสมศักดิ์ศรี” วอร์ผู้ไม่ยอมกล่าวขึ้น

         ออสตินส่ายหน้าให้กับพวกมัน ของอย่างนี้มันอยู่ที่คุณภาพด้วย เพราะส่วนใหญ่เขาแทบไม่ต้องทำอะไร ผู้หญิงพวกนั้นจะทำเองซะส่วนใหญ่

         “กูไปห้องน้ำก่อน” ออสตินอยากไปล้างหน้าสักหน่อย วันนี้เขาย้ายคอนโดจัดของเสียเหนื่อยคิดว่าจะได้พักแต่กลับโดนตามจิกยิ่งกว่าไก่

         ข้าวหอมที่รู้สึกว่าตัวเองมึนมาก จึงลุกไปห้องน้ำเช่นกัน แต่เมื่อใกล้จะถึงห้องน้ำกลับโดนชนเข้ากับแผ่นอกหนา ๆ ของผู้ชายคนหนึ่ง และนั่นทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมองว่าเขาเป็นใคร...

         “พะ...พี่....ฮึก...แหวะ!”

         ยังไม่ทันได้พูดอะไรของที่กินไปเมื่อเย็นก็ออกมาจนถึงคอ แล้วก็ไม่ทันได้วิ่งถึงห้องน้ำมันก็ออกมารดเขา...

         “เห้ย...อะไรวะเนี่ย!” ออสตินที่ต้องการมาล้างหน้าล้างตา แต่กลับมาเจอสาวขี้เมาอ้วกรดเสียได้ ทำให้เขาต้องถอดเสื้อออกฉับพลัน และนั่นทำให้ข้าวหอมถึงกับมองอย่างตกตะลึง

         “นมอมชมพูน่าดูดชิบ!”

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
78
บทนำ
“ยัยตัวแสบ!” ออสตินไม่เคยรู้สึกขยะแขยงขนาดนี้มาก่อน หน้าตาก็สวย หุ่นก็ดี นมก็ใหญ่ ก้นก็เด้ง แต่ทำไมเมาแล้วเรี่ยราดมาก ขณะที่กำลังก่นด่าผู้หญิงที่ทั้งอ้วกใส่เขาแล้วก็โลมเลียเขาด้วยสายตาไม่พอ สาวเจ้ายังคว้ามือมาขยำเข้ากับความเป็นบุรุษเพศขนาด 60 นิ้ว ของเขาเสียอีก หมับ! “อ่าห์~” เสียงครางที่ร้องออกมา ทำให้ข้าวหอมอมยิ้มขณะที่มุมปากยังเปื้อนอ้วก แต่ดวงตาฉ่ำวาวมองเขาอย่างต้องการบางอย่าง ที่มันแข็งขืนอยู่ใต้กางเกงยีนส์ราคาแพงสีกรมนี้ “จิ๊! ยัยขี้เมา” เสียงชายหนุ่มสบถอย่างหัวเสีย นอกจากจะอ้วกใส่เขาแล้วยังมีหน้ามาลวนลามเขาอีก “ขี้เอาด้วยนะ”เอิ๊ก! เสียงเรอออกมาอย่างน่าอาย แต่กลับไม่ทำให้คนเมาเลิกลวนลามเขาทั้งคำพูดและสายตา เขาจึงพายายตัวแสบเข้าไปในห้องน้ำจากนั้นก็เปิดน้ำล้างหน้าเพื่อเรียกสติเธอกลับมา ซ่า!!! เสียงน้ำในก๊อกน้ำไหลในอ่างล้างหน้า แล้วข้าวหอมก็เอามือวักขึ้นมาล้างหน้าที่เปรอะเปื้อน จนเมื่อรู้สึกได้สติเล็กน้อยจึงเงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่แสนจะเปิดเผย... “พี่...คืนนี้ไปเอากันไหม” ออสตินที่อยู
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 เอาจนร้องขอชีวิต 1 1/2
“ฮึก” ว่าจบกลีบปากหนาได้รูปสวยก็โน้มเข้าหาริมฝีปากบางของข้าวหอม สัญชาตญาณของคนตัวเล็กกว่าสั่งให้ใช้มือผลักดันหน้าอกใหญ่ของเขาไว้ ราวกับกลัวว่ามันจะทับเธอจนแบน “เอาเลยเหรอ...ไม่อาบน้ำก่อนเหรอ” อยู่ ๆ เธอก็เริ่มประหม่านิด ๆ ไม่ใช่กลัวนะ แต่ว่าเธอแค่ไม่ชินกับครั้งแรกที่ต้องนอนกับผู้ชายทั้งที่ไม่ได้อาบน้ำ เธอกลัวกลิ่นมันจะไม่หอม แต่คนที่คร่อมอยู่เหนือร่างกลับรู้สึกว่ายายขี้เมาจะดึงเกม แต่บอกเลยว่าเขามาไกลเกินกว่าจะถอยกลับแล้ว “ทำไม? กลัวแล้วเหรอ” “ปะ...เปล่าสักหน่อย ใครกลัว คนอย่างข้าวหอมไม่เคยกลัว” เสียงพูดของผู้หญิงปากดีที่แนะนำตัวแบบไม่ได้ตั้งใจให้เขารับรู้ และเขาก็รู้สึกชอบชื่อนี้ขึ้นมาเสียแล้วสิ “ข้าวหอม แล้วอย่างอื่นหอมไหม” “แน่นอนว่าต้องหอม” ต่อให้เมาคนหลงตัวเองอย่างข้าวหอมก็ไม่ยอมบอกว่าตัวเองไม่หอมเด็ดขาด มันเสียความมั่นใจ “อย่างนั้นก็ต้องพิสูจน์ เริ่มจากปากเล็ก ๆ ที่มันฉอเลาะ ฉันดีเสียเหลือเกินก่อนแล้วกัน” มุมปากกระตุกยิ้มร้ายของออสติน แล้วโน้มใบหน้าเข้าหาริมฝีปากเรียวสวยก่อนจะตรึงท้ายทอยเอาไว้จากนั้นทาบริมฝีปากลงจูบอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 เอาจนร้องขอชีวิต 1 2/2
“อ่าห์~~~” เสียงครางพร้อมกับร่างที่กระสับกระส่ายบ่งบอกความรู้สึกคล้ายกับจะปริแตกกำลังคืบคลานเข้ามา สองมือเล็กจับขยุ้มศีรษะของเขาแล้วกดให้มันแนบชิดลงไปอีก ราวกับจะฝังใบหน้าและจมูกกับใจกลางสาวของเธอ “ร้อนแรง” เสียงงึมงำในคอของคนตัวใหญ่ดังขึ้น กลิ่นกายสาวของข้าวหอมทำให้เขารู้สึกติดหนึบ จนไม่รู้ที่ผ่านมาเขามีอะไรกับผู้หญิงมายังไง ถึงได้ไม่รู้สึกอะไรแบบนี้ นอกเสียจากทำให้มันผ่าน ๆ ไป แต่กลับยายขี้เมานี่มันมีบางอย่างที่ไม่เหมือนคนอื่น จนเขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่เขาก็ตั้งอกตั้งใจรีดน้ำหวานของเธอออกมาจนเอ่อช่องทางรัก จากนั้นก็ตวัดลิ้นเลียความขาวอมชมพูที่เปื้อนไปด้วยน้ำหวานของเธอจนเกลี้ยง ทำอยู่สี่ห้าครั้งจนเธอเสร็จติด ๆ กันเพราะร่างที่กระตุกถี่ ๆ เข้าหาริมฝีปากของเขานั้นบอกได้อย่างดีว่าเธอใกล้จะพรั่งพร้อมแล้ว มือหนาเอื้อมไปหยิบถุงยางอนามัยกล่องใหญ่ขึ้นมา จากนั้นก็เทมันกระจายไปด้านข้าง จนคนที่เพิ่งได้สติจากการที่เขาหยุดปรนเปรอถึงกับเบิกตากว้าง “ทั้ง....ทั้งหมดนี่เหรอ” เธอเห็นห่อฟอยล์สีเงินแบบบางเฉียบ เพราะเคยศึกษามาบ้าง แต่มันจะไม่น่าต
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เอาจนร้องขอชีวิต 2 1/2
นิ้วโป้งแกร่งของออสตินขยี้ไปยังติ่งใจกลางความเป็นสาวแล้วขยับยัดส่วนใหญ่โตของตัวเองเข้าไป ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปหา โดยที่สองมือเล็กปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังของเขา “เอาออกก่อน...มัน...มันแน่น...หายใจไม่ออก” “ไม่ได้ชักออกไม่ได้ต้องยัดเข้าเท่านั้น” คนอย่างออสตินไม่มีวันที่จะปรานีเหยื่อเด็ดขาดต่อให้เป็นครั้งแรกก็เถอะ “แต่...อื้อ...” ริมฝีปากช่างเจรจาอวดเก่งเมื่อตอนต้นถูกปิดพร้อมกับส่งเสียงครางในลำคอ โดยที่ร่างใหญ่ยังคงแช่ค้างอยู่อย่างนั้นแล้วค่อย ๆ ขยับเข้าที่ละนิดแล้วก็ถอนออกมาและย้ำถี่ ๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนตัวใหญ่อึดอัดแค่ไหน แต่หากเขาชักออกตอนนี้ที่พยายามมาทั้งหมดจะสูญเปล่า เสียงที่ร้องงึมงำในลำคอเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานอย่างต้องการ ความรู้สึกของข้าวหอมยามนี้เหมือนถูกความต้องการและความเจ็บปวดกัดกินร่างกายจนเมื่อความเป็นชายของเขาเสียบเข้าลึกจนสุดโคนโดยไม่รู้ตัว หญิงสาวก็รู้สึกอยากให้เขาขยับจนผลักใบหน้าที่กำลังโน้มมาจูบออก “ฮึก...ขยับ...เร็วเข้า...อื้อ...ทรมานช่วยหน่อย” คนตัวใหญ่พยักหน้ารับทันที ยิ่งได้ยินเสียงเร่งเร้าเขาก็ยิ่งเร่าร้อนยิ่งค
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เอาจนร้องขอชีวิต 2 2/2
‘มันสุดยอด’ ^__^ ข้าวหอมเปิดไฟให้สว่างขึ้น ขณะที่คนตัวโตกำลังทำธุระในห้องน้ำ พร้อมมองเศษซากถุงยางที่หมดไปสามชิ้นอย่างภาคภูมิใจ “ฉันได้พี่ออสตินแล้ว” เธอพูดอย่างผู้หญิงกร้านโลก ทั้งที่เพิ่งผ่านผู้ชายมาแค่คนเดียว แต่แค่คนเดียวก็เหมือนผ่านมาเป็นสิบคน หากเขาจะเซ็กส์ดีและเร่าร้อนขนาดนี้ เธอหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจาย โดยเฉพาะชั้นในที่ตอนนี้เปียกแฉะไปหมดแล้ว จากนั้นก็ใส่มันลวก ๆ ก่อนจะหยิบธนบัตรจำนวนสามใบเทาวางไว้ที่เตียงนอน แล้วก็ลากสังขารตัวเองที่เพิ่งประกอบร่างเสร็จออกจากห้องไป Rrrrrrrrr เมื่อออกจากห้องได้เสียงเรียกเข้าของเพื่อนสาวก็ดังขึ้นทันที “ว่าไง” เสียงอ่อนเพลียเอ่ยออกมา แม้จะพยายามทำให้เหมือนปกติ แต่เธอรู้ว่ามันไม่ปกติสักนิดเดียว “อยู่ไหน หรือลากผู้ชายไปกินในน้ำแล้ว” เสียงอบเชยดังออกมาอย่างหัวเสีย ที่เพื่อนบอกจะเข้าห้องน้ำแต่กลับไปนานถึงสองชั่วโมง “กำลังออกไปเจอกันที่จอดรถนะ...” “เออ รีบมาล่ะเหลือแค่แกคนเดียว หากไม่รับสายฉันทิ้งจริง ๆ ด้วย” อบเชยพูดอย่างหัวเสีย หากไม่ใช่เพื่อนเป็นผู้หญิงล่ะก็ป่านนี้ไม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เรื่องของเรามันยังไม่เสร็จ 1/2
ข้าวหอมและเพื่อนนั่งห่างพี่ออสตินให้ไกลสุดล่าเรียกได้ว่าคนละมุมห้อง เพื่อหลีกเลี่ยงการใกล้ชิดที่ไม่ควรจะเป็นอีก แต่แล้วคนที่นั่งด้านข้างเธอดันลุกขึ้นไปนั่งข้างหน้า และเหมือนเปิดทางให้คนที่เธอเรียกว่าคู่ซ้อมได้เปลี่ยนที่นั่งมานั่งใกล้เธอ แรงลมจากร่างสูงที่กระทบร่างกายของสาวสวยอย่างข้าวหอมทำให้รู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงสุดขั้วหัวใจ แต่เธอก็พยายามทำเป็นไม่รู้จักเขา แล้วหยิบชีทเรียนขึ้นปิดบังใบหน้า แต่ต่อให้เลี่ยงยังไงคนที่อยากรู้จักเธอก็ไม่ปล่อยโอกาสนี้ทิ้งไป เสียงนุ่มหูที่เมื่อก่อนอยากได้ยินกลับทำให้เธอสะดุ้งเมื่อเขาเอ่ยทัก “สวัสดีครับน้องสามพัน” หญิงสาวที่เคยมั่นใจตัวเองถึงกับมือไม้อ่อนเมื่อเขาทักทายเธอด้วยถ้อยคำที่เรียกได้ว่าน่าเกลียดที่สุด คล้ายกับดูถูกเธอซึ่งหน้า “เราชื่อข้าวหอม” เสียงเล็ดลอดไรฟันบอกออกไปเพื่อให้เข้าใจถูกต้อง จะได้ไม่เรียกเธอว่าสามพันอะไรน่าเกลียด สาวขายบริการเบอร์ตองยังราคาแพงกว่านี้เลยด้วยซ้ำ เขาตีค่าเธอแค่นี้มันเหยียดหยามศักดิ์ศรีสาววิทยากันเกินไป “นั่นน่ะสิ อย่างน้องข้าวหอมเนี่ยสามพันพี่ว่ามีทอนนะ” ‘กรี๊ด! สาบานว
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เรื่องของเรามันยังไม่เสร็จ 2/2
ลลินกับอบเชยมองหน้ากันแบะปากและพูดแซะอย่างพร้อมเพรียงกัน “ตอแหล!” ใช่ใครมันจะไปรู้ดีเท่าเพื่อนสองคนนี้อีกเล่า แต่เรื่องอะไรจะยอมรับล่ะ และหลังกินข้าวกลางวันเสร็จต่างคนก็แยกย้ายกลับคอนโด ซึ่งคอนโดทั้งสามอยู่ในละแวกเดียวกัน เพียงแต่คอนโดของข้าวหอมจะหรูที่สุด เพราะพ่อกับแม่ไม่ค่อยมีเวลามาดูแลลูกสาว จึงเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูก แต่หารู้ไม่ว่านั่นมันจะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เพราะเมื่อเห็นคนใส่แว่นที่คุ้นเคยกันดีตรงเข้ามาในลิฟต์พร้อมกับมองเธออย่างต้องการเอาเรื่อง “นี่พี่ตามเรามาถึงคอนโดเลยหรือไง” “เราหรือเปล่าที่ตามพี่มา” ออสตินกดยิ้มมุมปากมองคนด้านข้างด้วยแววตาใสซื่อ แต่ทว่าสีหน้าต่างกับแววตาสิ้นเชิง “ติดใจงั้นสิ” ความมั่นหน้าในการนอนแข็งเป็นหินของข้าวหอม ยังมีหน้าตีฝีปากกล้าท้าทายเขา แต่แล้วก็โดนเขาย่างสามขุมเข้ามาพร้อมยกแขนกักเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน “เราหรือเปล่าที่ติดใจ...” ขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะเอ่ยประโยคถัดไปเสียงลิฟต์ก็ดังขึ้นก่อน ติ๊ง! ไวกว่าความคิดเพราะห้องของเขาถึงก่อนจึงจับข้อมือยายตัวแสบที่ให้ค่าตัวเขาแค่สามพ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ทวงสัญญา 1/2
คำว่าวันนี้จะเอาให้สุดไปเลยนั่นทำให้ข้าวหอมหน้าตาตื่น หากคืนนั้นยังไม่สุดแล้วต้องหมดถุงยางนั่นเลยเหรอถึงสุด ถ้าเป็นอย่างนั้นน้ำเธอหมดตัวแน่ ๆ “เดี๋ยวก่อน...ใจเย็น ๆ” มือเล็กคว้ามือแกร่งเอาไว้ก่อนที่จะล้วงลึกเข้ามาภายใต้กระโปรงทรงเอตัวสั้นของเธอ แน่นอนว่าขึ้นชื่อเป็นสาวฮอตวิทยา มันต้องแต่งตัวแซ่บ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะมาแซ่บกับเขาในวันนี้นะ ออสตินมองดวงตาคู่สวยที่เคยมองเขาหยาดเยิ้มยาม อยู่บนเตียงในคืนนั้น มาวันนี้เธอกลับดูหวาดกลัวเขาไม่เหมือนคนปากดีคนนั้นเลย จนเขานึกสนุกและอยากแกล้ง “ไหน ๆ เธอก็ให้สถานะคู่ซ้อมกับคนกินจุอย่างออสติน เธอก็ควรรู้ว่ามันไม่ได้อิ่มง่าย ๆ” “เดี๋ยว...แต่วันนี้...วันนี้ยังไม่ได้” ข้าวหอมสาบานว่านอกจากออสตินแล้วชีวิตนี้จะไม่ดูถูกผู้ชายคนไหนอีกเลย นี่ขนาดจ่ายไปสามพันตามติดขนาดนี้ ไม่รู้ข้องใจอะไรนัก “แต่วันนี้ยังไงก็ต้องได้” คนตัวใหญ่ฝังจมูกลงกับเนินอกจากนั้นขบเม้มแรง ๆ ก่อนจะดึงชุดนักศึกษาทีเดียวเม็ดกระดุมสีเงินก็ร่วงกราวลงมา เผยให้เห็นเนินเนื้อภายใต้บาร์สีขาวที่อัดแน่นอยู่ข้างในจนรู้สึกว่ามันน่าอึดอัดและอยากช่วยปลดให้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ทวงสัญญา 2/2
“เป็นยังไงแบบนี้ดีไหม” เสียงแหบพร่าถามคนที่โดน ทรมานอยู่ใต้ร่าง อยากจะรู้ว่าวันนี้เธอจะให้ค่าตัวเท่าไหร่กัน “อื้อ...ทรมาน...ช่วย...ช่วยหน่อย” ในที่สุดเธอก็พ่ายแพ้ให้กับคนตัวใหญ่ ก็เล่นเปลื้องผ้าเธอมาเลียขนาดนี้ ไม่อยากก็ตายด้านไปแล้ว แต่เหมือนคำขอร้องของเธอไม่เป็นผล รอยยิ้มชั่วร้ายของออสตินส่งมาพร้อมกับนิ้วที่ขยี้ไปยังเกสรตรงกลางใจสาวระรัวจนเธอต้องแอ่นสะโพกขึ้นตามนิ้วของเขา “เบา...เบาหน่อย...อื้อ...ใจจะขาด” แต่วินาทีต่อมานิ้วแกร่งก็กระแทกกดท้องนิ้วใส่เข้ามาหนัก ๆ จากนั้นก็แทรกเข้าไปในช่องทางอันคับแคบของเธอ ความอึดอัดทำให้เธอแทบระเบิดออกมาเป็นเสี่ยง ๆ แต่แล้วเขาก็หยุดกลางคันเรียกความทรมานให้กับข้าวหอมเป็นอย่างมาก “ออสติน...อื้อ...อย่าหยุด” ในที่สุดคำนี้ก็หลุดออกมาและก็ดูเหมือนเขาจะพึงพอใจที่เธอเอ่ยขอร้องเขา หรือผู้ชายคนนี้โรคจิตหน่อย ๆ วะ แต่ข้าวหอมไม่มีเวลาคิดมากไปกว่านี้อีกแล้ว บั้นเอวเล็กกระเสือกกระสนแอ่นเข้าหาร่างกายใหญ่บอกให้รู้ว่าต้องการอะไร แล้วเขาก็ยกยิ้มชั่วร้ายก่อนจะจับลำท่อนใหญ่โตของเขาขึ้นมาแล้วฟาดไปที่สองเต้าอวบ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status