LOGINเขาคือหนุ่มฮอตและเนิร์ดปีสี่วิศวะ แต่ต้องรบกับสาววิทยาขี้เมาและหลงตัวเอง...กับความเร่าร้อนของเซ็กส์ที่ดึงดูดกันและกันจนกลายเป็นเด็ก ‘ลับ’ เขาขึ้นมา
View More“พี่ออสติน...!” ร่างของเธอโดนจับให้นั่งตักเขาโดยที่สองแขนของเขากักตัวเธอเอาไว้แล้วเกยคางมนกับหัวไหล่ของเธออ่านเอกสารและเซ็นต่อไป “อยู่นิ่ง ๆ” “ทำงานก็ปล่อยข้าวหอมสิคะ” “ชอบทำท่านี้” คำว่าชอบทำท่านี้ของเขาทำให้เธอหวิวทีเดียว นึกถึงวันที่ทำหน้ากระจกเขากดเข้าข้างหลังจากนั้นก็จับเธอยกขึ้นสองขาชี้เป็นตัววีแล้วภาพของเขาที่กำลังมุดเข้ามาในตัวเธอเด่นชัดเสียจนเธอขมิบตอดแรงและรัวนัก ยามนึกถึงวันนั้นทีไรใจเธอก็เต้นระรัวใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นทันที ลมหายใจที่รินรดต้นคอของเธอทำให้เธออุ่นวาบไปทั้งอก แล้วไม่พอแค่นั้นมือหนาอีกข้างที่ว่างลูบขาเธอไปมาพาลให้รู้สึกสยิวอย่างบอกไม่ถูก “พี่ออสติน...ถามอะไรหน่อยสิ” เธอกัดริมฝีปากพยายามกลั้นเสียงครางแล้วพูดกับเขาให้คิดถึงเรื่องอื่นแทน “ถามมาสิ” เขาตอบแต่ก็ไม่หยุดจากการลูบ ๆ คลำ ๆ เนื้อตัวเมียของตนเอง “แฟนเก่าพี่เคยมาหาที่นี่ไหม” มือที่กำลังคลึงต้นขาของเธอชะงักแล้วก็เอาลงจากขาพร้อมกับเสียงตะกุกตะกัก ทำให้ข้าวหอมรู้สึกว่าเขาต้องกำลังปิดบังเธอแน่ ๆ “ปะ...เปล่า” “กี่ครั้งบอกมานะ”
หลังอาหารมื้อเย็นที่คุณมาลินีทำต้อนรับลูกสะใภ้อย่างเป็นทางการ หลังเจ้าลูกชายตัวดีง้อสำเร็จก็ถึงเวลานั่งคุยกันสักที ครั้งก่อนไปหาหนูข้าวหอมที่บ้านยังไม่ได้คุยอะไรกันมากเพราะว่ากำลังทะเลาะกับลูกชายอยู่ คราวนี้สบโอกาสเห็นคลิปที่เป็นไวรัลของเจ้าลูกชายตัวดีจึงถามเรื่องแต่งงาน “หลังเรียนจบแต่งงานเลยไหม แม่จะได้เตรียมตัวเอาไว้ล่วงหน้า ชอบจัดงานที่ไหน โรงแรม ริมทะเล หรือในสวน” ข้าวหอมยิ้มเขินเธอเพิ่งอยู่ปีสาม อีกสองปีกว่าจะเรียนจบมันก็ยังไม่ใช่ใกล้ ๆ นะ คุณแม่ของเขารีบร้อนจริง ๆ “แม่ครับ น้องเรียนแล้วยังต้องฝึกงานอีกนะครับ” “ดีสิ ฝึกที่บริษัทเราเดี๋ยวให้ผู้จัดการทั่วไปหาตำแหน่งฝึกให้ อยากทำตำแหน่งอะไรล่ะ” มาลินีไม่ท้อถามต่อว่าที่ลูกสะใภ้ที่เจ้าลูกชายจะเป็นจะตายเมื่อตอนทะเลาะกัน “ต้องฝึกเลขาของผมสิ จะฝึกตำแหน่งอื่นได้ยังไง” ข้าวหอมอมยิ้ม เขาไม่คิดจะให้เธอห่างเขาเลยหรือไง จึงแหย่เขาเล่น “คุณแม่คะ แผนกไหนผู้ชายเยอะ ๆ บ้างคะ ข้าวหอมอยากอยู่ตำแหน่งนั้น” พูดจบได้ยินเสียงขบฟันแต่ก็ไม่กล้าหันไปมอง หันมองแต่คุณแม่ที่กำลังคิดอย่างหนัก
ข้าวฟ่างโกรธจนเส้นเลือดขึ้นไปถึงดวงตา ทำให้น้ำตาคลอหน่วย เธอเป็นคนที่สวยมาก ๆ แต่เธอโดนผู้ชายปฏิเสธแบบไม่เหลือเยื่อใยได้อย่างไร “ฉันจะคอยดูว่าจะไปรอดได้สักกี่น้ำ” ข้าวฟ่างพูดจบก็เดินออกไปทันที ไม่รอให้มีคนนินทาเธอต่อได้อีก ในรถออสตินมองคนด้านข้างที่ยิ้มไม่หุบ ไม่รู้ดีใจอะไรนักหนาจนต้องถาม “ชอบเหรอที่พี่ทำแบบนั้น” “ชอบค่ะ ทำกับข้าวหอมคนเดียวนะ” ข้าวหอมโน้นใบหน้าเข้าไปจุ๊บแก้มเขาทีหนึ่งแล้วก็ถูไถกับแขนล่ำ ๆ ของเขา จนอีกคนเอามือที่จับพวงมาลัยมาลูบหัวเธอเบา ๆ “ก็จะทำแค่แฟนเท่านั้นแหละ คนอื่นไม่ทำหรอก” “ทำกับคนอื่นก็มีเรื่องน่ะสิ” ข้าวหอมแกล้งโกรธเขา รู้แล้วคนเนิร์ด ๆ อย่างพี่ออสตินคนนี้น่ารักที่สุดในโลก ตลอดสามเดือนที่ผ่านมาพิสูจน์ได้แล้วว่าเขาเป็นคนที่จริงใจกับเธอ และรักเธอจริง ๆ “ค้าบ กลัวแล้วค้าบ วันนี้ไปกินข้าวที่บ้านแม่ผมนะ” ต่อให้เกือบจะได้ขอแต่งงานไปแล้ว แต่ว่าเจ้าตัวก็ยังไม่รับนัดไปกินข้าวที่บ้านสักทีจนเขาที่อยากจะพาไปจะแย่รอไม่ไหว หากเป็นเมื่อก่อนผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาอยากให้ไปเปิดตัวที่บ้านจะตายไป แต่ไม่มีใครได้สิทธิ์
เปิดเรียนวันแรกข้าวหอมก็มีสารถีรับส่งเป็นคนที่ประกาศออกโซเชียลว่าเธอเป็นคนที่เขาต้องการจะแต่งงานด้วย เมื่อมาถึงตึกคณะวิทยาลลินกับอบเชยก็ยืนหน้าบูดอยู่แล้วพร้อมกับรีบวิ่งเข้ามาหา “เพิ่งเสด็จรู้ไหมว่าคู่กรณีรออยู่” ลลินมาถึงก็รีบบอกทันที เธอหมั่นไส้ยายข้าวฟ่างอะไรนั่นมาก มั่นหน้าขนาดมานั่งรอเพื่อนเธอที่ตึกคณะดูก็รู้ว่าต้องการมาหาเรื่อง “ใครคู่กรณี ฉันยังไม่ได้ไปเหยียบหางใครเลยนะ” ข้าวหอมพูดติดตลก แต่เดาในใจว่าน่าจะบรรดาแฟนคลับของพี่ออสติน ขณะที่เธอกำลังล้วงเอามือถือจะส่งข้อความบอกเขา แต่กลับหาไม่เจอจนเธอคิดว่าน่าจะลืมไว้ที่รถแต่ด้วยเดินมาใต้ตึกแล้วขี้เกียจเดินกลับ จึงยืมโทรศัพท์เพื่อนโทรหาเขาเพื่อจะให้เอามือถือมาให้ “ข้าวฟ่าง อดีตพี่ออสตินผัวแกสิ มารอตั้งแต่เช้าล่ะ” อบเชยบอกเพื่อนให้รู้ตัว เพราะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมาไม้ไหนกันแน่ “ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดกับเขานะ จะมาดักฉันทำไม” ข้าวหอมไม่อยากเข้าไปยุ่ง เธอคิดแค่ปัจจุบันจะก้าวไปข้างหน้าอย่างไรมากกว่า “แต่ยายนั่นมีแน่ ฉันได้ข่าวว่านางพยายามตามหาพี่ออสตินนะ แต่ว่าเขาไม่รับสายเลยแล้วบล็อกด้วยมั้ง ก
“ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น อย่าคืนคำทีหลังก็แล้วกัน ห้ามมาหึงมาหวงด้วยตราบใดที่ยังไม่ให้อภัย” ข้าวหอมพูดจบก็ไปค้นชุดว่ายน้ำของตัวเองสีขาวที่เป็นแบบวันพีชเว้าข้างเอวแล้วเปลี่ยนพร้อมกับใส่เสื้อคลุมบางเฉียบจนเห็นถึงเนื้อในว่ามันมีอะไรล้นมือบ้าง เมื่อเดินออกมาทำให้คนที่งงกับคำพูดเธอเมื่อครู่ปวดขมับ
หลังกินข้าวเสร็จข้าวหอมก็เข้าไปอาบน้ำ แต่ทว่าอีกคนกลับมาเฝ้าในห้องน้ำ ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวมาก ๆ แค่เขาอยู่ห้องเดียวกับเธอก็รู้สึกว่าเขาล้ำเส้นเกินไปแล้ว “พี่ออสติน!” เสียงเรียกต่ำหวังให้เขารู้สึกแต่สีหน้าตีมึนนี้ทำให้เธอรู้แล้วว่านอกจากจะไม่รู้สึกเขาก็ยังหน้าด้านหน้าทนอีกต่างหาก
ที่สนามบินไฟต์บินหกโมงเช้า แต่คนที่ยังไม่ได้นอนมาถึงตั้งแต่ตีสามหลังจากรู้เบาะแสคร่าว ๆ แล้วว่าคนรักไปอยู่ที่ไหน แต่เมื่อเวลาใกล้จะขึ้นเครื่องในอีกหนึ่งชั่วโมง สายเรียกเข้าของข้าวฟ่างก็ดังขึ้น Rrrrrr เสียงเรียกนี้แตกต่างเพราะเขาเคยตั้งเฉพาะสำหรับแฟนเอาไว้ โดยที่เป็นเพลงที่เราสองคน
ออสตินจอดรถด้วยความเร็ว แล้วก็พบว่าแม่นั่งอยู่ที่โซฟารับแขกดูทีวีเขาจึงไปทรุดนั่งข้าง ๆ พร้อมกับหนุนตักแม่เหมือนตอนที่คิดไม่ตก “อ่าวไอ้ลูกเวร ไปทำผิดอะไรมาอีกล่ะสิ มาถึงมาอ้อนขนาดนี้” มาลิณีที่รู้ว่าลูกชายตัวเองต้องทำบางอย่างผิดมาแน่ ๆ ถึงได้มาสภาพนี้ “แม่ครับ...ผมสับสน”





