All Chapters of Ninong Stranger (SPG/TAGALOG STORY): Chapter 111 - Chapter 120

Kinabukasan ay maaga akong nagising katulad ng bilin ni Mama. At para makapaghanda na rin ako. Halos isang akong namili ng isusuot sa cabinet ko. At dahil ayaw ko na naman magmukhang bampira katulad ng nasabi sa akin ni Kuya Gab, binagay ko na sa skin tone ko ang pinili kong lipstick. Binili ko pa ito sa online sa pagkamahal-mahal na presyo. Simple lang din ang sinuot kong damit. Isang pastel-colored dress na abot hanggang tuhod, na pinaresan ko ng manipis na sandals. Sobrang simple lang talaga pero elegante tingnan. Nang makarating kami nina Mama sa mansyon nina Ate Claire, agad kaming iginiya ng maid patungo sa poolside area kung saan gaganapin ang selebrasyon. Pagpasok pa lang namin doon ay kitang-kita na ang karangyaan ng handaan. Sikat na catering service ang nakita kong abala sa pag-aayos ng buffet table. "Ma! Mabuti at nakarating kayo," bati ni Kuya Gab na lumabas mula sa sliding door. Naka-polo shirt lang ito pero litaw na litaw ang pagiging bilyonaryo. "Si Claire ay na

Pero teka… bakit nga ba siya nag-text bigla? Hm… hindi kaya tumalab na agad charm ko sa kaniya? Ano, kasalan na ba ang sunod nito? Napahagikgik ako sa mga naisip. Kahit gustuhin ko man na makasal kami agad, hindi pa talaga puwede. Nasa Senior high pa lang ako. Kailangan may mapatunayan muna ako. Pero puwede namang boyfriend-girlfriend muna kami habang nag-aaral pa ako. ’Yung tipong hatid-sundo niya ako sa school. Tapos tuwing break time ay pupuslit siya sa kaniyang trabaho para lang hatiran ako ng snack. Gosh! Kapag mangyari talaga ’yun, ako na ang pinakamasayang tao sa buong mundo! Natulog ako na may malapad na ngiti sa labi. Medyo masakit ang likod ko dahil sa Ilang oras na paggawa ng plates, pati na ang pagsagot ko sa mga assignments ko, pero parang wala lang sa akin iyon. Basta kinabukasan ay malapad pa rin ang ngiti ko nang pumasok ako sa school. To: Future Husband Good morning. Pasok na ako. Text ko iyan sa kaniya bago ako tuluyang pumasok sa unang subject ko ngayong

Sa tagal kong naghintay na ma-seen niya ang message ko ay hind ko namalayang nakatulog ako. Kaya naman pagkagising na pagkagising ko kinabukasan ay cellphone agad ang hinawakan ko. Tiningnan ko kung naghimalang nag-reply siya habang tulog ako kaso… No new messages. "Grabe talaga ’tong future husband ko. May pagka-hard to get pala," panggagaslight ko na lang sa sarili. Nakakatamlay man ang hindi niya pag-reply sa akin pero nag-selfie pa rin ako para i-send iyon sa kaniya, kaso nang makita kong kitang kita sa mukha ko ang pagpupuyat ko kagabi, hindi ko na lang sinend. Naligo na ako't pumasok. Pagdating sa classroom, mukha agad ni Mia ang nakita ko kaya tuluyan na akong nawala sa mood. “Good morning, Chloe—" “Walang good sa morning ko kung Mukha mo agad ang nakita ko! Tsupe!" pambubugaw ko sa kaniya saka dumiretso na ako sa upuan ko. B*wisit! Kay aga-aga ganito na agad bubungad sa akin? Tsk. "Luh, high blood agad? Pakopya muna ng assignment, please? Promise, ’di kita kukulit

Halos hindi ako humihinga habang mabusisi niyang sinusuri ang bawat plate na ginawa ko. Kung minsan ay kumukunot ang noo niya, habang ako namay ay heto’t nakatayo lang sa gilid niya, pasimpleng pinag-aaralan ang mukha niya. Sa sobrang lapit namin ngayon sa isa’t isa, kitang-kita ko ang haba ng pilik-mata niya at ang linis ng pagkaka-shave ng balbas niya. Lord, paano naging ganito kagwapo ang isang tao? Hindi na ata siya tao, e. Para siyang anghel sa sobrang guwapo, gosh! "This one," bigla niyang saad habang itinuturo ang Isometric projection plate ko. "Your linework is shaky. Hindi pantay-pantay ang pressure ng lapis mo. Some lines are too bold, others are too faint." Napalunok ako. "Ah, eh... puyat po kasi ako niyan, Boss Architect. Pero tama naman po ang angles, 'di ba?" Hindi siya sumagot. Sa halip ay inilipat niya ang pahina sa sumunod na plate, ang Site Development Planning. D'yan ako pinaka-nahirapan. Sa sobrang hirap ay ibinuhos ko na ang lahat ng natutunan ko sa onlin

Nanatili akong nakatayo at nakatitig sa patong-patong na papel na para bang nagmistula silang mga puzzle na kulang-kulang ang piraso. Gusto kong magtanong ulit pero nakakatakot ang aura niya sa totoo lang. Tipong kapag nag- ‘Ha?’ ako ay pauuwiin na niya ako agad. Kumalma ka, Chloe. Isipin mo na lang na parang nagso-sort ka lang ng damit sa ukay-ukay. Ihihiwalay mo lang ang magaganda sa mukhang basahan. "Copy po," sagot ko na lang kahit ang totoo ay hindi ko talaga alam kung paano sisimulan ang utos niya. Bahala na nga! "I'll be in a meeting for two hours. If I come back and you’ve messed up the sorting… you'll redo everything. Is that clear?" "Clear as crystal po!" aniko habang may hilaw ng ngiti. Lumabas na siya ng opisina at naiwan akong mag-isa. Sa loob ng dalawang oras, halos hindi ako kumukurap. Binabasa ko nang maigi ang bawat label sa dulo ng papel. Buti na lang at may nakalagay na ‘S’ para sa Structural at ‘A’ naman para sa Architectural. Iyon lang ang naging pala