Nagmamadali akong bumalik sa kwarto at ni-lock ang pinto. My heart was pounding against my ribs as I tried to hold back my tears. Kinuha ko ang phone ko at mabilis na hinanap ang number ni Papa. Desperada na talaga ako. Malaki ang tiwala ko na kapag narinig nila kung gaano ako nahihirapan sa sitwasyon ko, magbabago ang isip nila. Na kukunin agad nila ako rito.The phone rang three times before Papa picked up."Hello, Claire? Bakit napatawag ka, anak? Si Gabriel?" tanong agad ni Papa."Pa..." pagsisimula ko, pilit na pinipigilan ang pagpiyok ng boses ko. "Pa, ayoko na rito. Please, sunduin niyo na ako. Gagawan ko po ng paraan 'yung pera. Magtatrabaho ako, hihinto muna ako sa pag-aaral, kahit ano, basta huwag niyo lang ituloy ’yung kasal."Sandali silang natahimik sa kabilang linya kaya bumuhos na ang luha ko. I knew it! I knew it the moment they heard me crying, they wouldn’t hesitate any longer to—"Claire, ano bang pinagsasabi mo? Nakapag-usap na tayo, 'di ba? Mabait ang mapapangasa
Last Updated : 2026-02-25 Read more