All Chapters of My Twins พันธนาการเสือแฝด : Chapter 31 - Chapter 40

“เบิกทางให้พี่ใหญ่”คนตัวเล็กยังคงไม่คลายความสงสัย อาอิงพิศมองนิ้วมือเรียวใหญ่ทั้งห้าของเขาและนึกคิด ก่อนจะค่อยๆ เบิกตากว้างขึ้นเมื่อคิดตามคำพูดของเขาออก“เฮีย…” เสียงหวานถูกขัดเมื่อร่างเธอถูกจับพลิกให้หันไปหาคนด้านหลัง ทิกเกอร์ประคองใบหน้าสวยหวานไว้ด้วยสองมือหนาก่อนจะโน้มลงไปประกบจูบปิดปากของเธอทันที“อืมมม”แพขนตางอนยาวค่อยๆ ปิดลงช้าๆ ก่อนจะสัมผัสถึงรสจูบที่คนตัวสูงมอบให้ เขาดูดเม้มริมฝีปากและปลายลิ้นของเธออย่างนุ่มนวล ลิ้นอุ่นเซาะซอนไปตามแนวฟันเรียงตัวสวย แรงกระตุ้นนี้ทำให้ร่างกายของทั้งสองร้อนวาบไปหมดทิกเกอร์ค่อยๆ บังคับดันร่างบางไปที่โต๊ะกินข้าวด้านหลัง ก่อนจะยกตัวเธอขึ้นไปนั่งทั้งๆ ที่ริมฝีปากไม่ได้ผละออกจากกัน ขาเรียวถูกจับแยกและแทนที่ด้วยร่างกายสูงใหญ่ที่เข้าแทรกและรั้งสะโพกเล็กเข้ามาแนบชิดกับเนินชาย“อื้อ!!” ท่อนแขนเรียวเล็กตวัดขึ้นคล้องกับลำคอหนา เธอจูบตอบเขากลับโดยอัตโนมัติลิ้นแลกลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันจนชุ่มฉ่ำไปทั้งโพรงปาก ร่างกายสั่นเทิ่มไปด้วยความปรารถนาขณะที่มือหนาค่อยๆ ลูบไล้มาที่ต้นขาขาวเนียนปลายนิ้วเรียวยาวไล้ไปบนต้นคอระหงพร้อมกับที่มืออีกข้างค่อยๆ มุดหายไปใต้กระโปรง

หลายวันต่อมาศูนย์การค้าชื่อดังย่านธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน คนรุ่นไหน หรือคิดจะทำอะไร สิ่งที่คนเมืองมักจะนึกถึงก็คือสถานที่แห่งนี้ ฉันกับเฮียทิกเกอร์ก็เช่นกันหลังจากเลิกเรียนเขาก็พาฉันมากินมื้อเย็นที่นี่ ซึ่งจริงๆ แล้วฉันไม่ได้ชอบมานั่งกินอาหารในร้านและราคาแสนจะแพงพวกนี้เลย แต่เขาบอกว่าเขากำลังจีบฉันอยู่ถ้าฉันไม่ยอมมาแล้วเขาจะจีบฉันยังไงข้ออ้างชัดๆ ฉันไม่เห็นว่าคนจีบกันต้องมากินข้าวร้านดังราคาต่อมื้อเหยียบหมื่นแบบนี้เลย สิ้นเปลืองเปล่าๆ จีบฉันข้าวไข่เจียวจานเดียวฉันก็ติดกับเขาแล้ว“ไปรอเฮียที่ร้านนะ เฮียไปเข้าห้องน้ำก่อน”“ค่ะ รีบมานะหนูไม่ชอบร้านแบบนี้เลย”“ทำตัวให้ชิน”“วันหลังจะพาไปกินข้าวต้มโต้รุ่ง”“หึๆ คิดว่ากินไม่ได้หรือไง”“ไปวันนี้เลยมั้ยล่ะ”“มาแล้ว ไปรอก่อนแปบเดียว”“ค่ะ” ฉันแบะปากใส่เขาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปที่ร้านตามที่เขาบอก มาถึงก็ไม่ต้องรอเพราะเขาจองล่วงหน้าไว้แล้วบรรยากาศดี กลิ่นก็หอมสดชื่นแบบมีคลาส หันมองรอบๆ ร้านก็เจอแต่นักธุรกิจที่แต่งตัวดูภูมิฐาน ไม่ก็นักศึกษาที่มีฐานะ บ้างก็มากับชายสูงวัยที่เรียกกันว่าเสี่ย“สวัสดีค่ะ ได้จองไว้แล้วใช่มั้ยคะ?” พนักงานต้อนรับถาม

10:45 PM‘ปิ๊งป่อง~’เสียงออดหน้าห้องทำอาอิงขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาเหลือบมองนาฬิกาบนฝาพนังที่ตอนนี้บอกเวลาสี่ทุ่มจะห้าทุ่มแล้ว และคนเดียวที่จะมาในเวลานี้ก็คือว่าที่คู่หมั้นของเธอ‘แกร็ก’“มาทำไมคะ” เสียงหวานถามอย่างไร้เดียงสา ส่วนคนหน้ามึนไม่พูดอะไรนอกจากเดินยิ้มหน้าแป้นแล่นเข้ามาในห้อง “เฮียจะนอนที่นี่เหรอคะ?”“ใช่ นอนคนเดียวแล้วมันเหงา”กลิ่นกายตอนที่ร่างสูงเดินผ่านหน้าเธอทำอาอิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ปิดประตูและเดินไปใกล้ๆ คนตัวสูงก่อนจะทำจมูกฟุดฟิดๆ แถวหน้าอกกว้างทดสอบกลิ่นที่มันปะปนอยู่กับกลิ่นน้ำหอมประจำตัวเขา“ดื่มมาเหรอคะ?”“นิดหน่อย”“นิดหน่อยก็ขับรถไม่ได้”“ไม่เมาเลยสักนิด”“ทำไมประมาทอย่างนี้คะ”“อย่าดุสิ แล้วนี่ทำอะไรอยู่ทำไมยังไม่นอน” ทิกเกอร์พาเปลี่ยนเรื่อง เพราะเขาเหลือบไปเห็นไอแพดของเธอยังกางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟา ข้างๆ กันนั้นคือขนมทานเล่นและน้ำหวาน “กินของพวกนี้ตอนดึกๆ ได้ยังไงเตี้ย”“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย”“ไม่ได้เปลี่ยน ระวังฟันผุนะ” ความห่วงใยมาพร้อมกับสายตาเจ้าเล่ห์ ทิกเกอร์เดินเข้าไปเก็บของของอาอิงอย่างถือวิสาสะก่อนจะเดินกลับมาหาเธอที่ยังยืนมองเขานิ่งๆ “ไปนอนกัน”“ไปอา

“รู้ตัวมั้ย…ว่าหนูคู่ควรให้เฮียปกป้องที่สุด” อาจจะเป็นคำหวานที่ไม่น่าเชื่อถือ แต่นาทีนี้อาอิงกลับเชื่อเขาหมดทั้งหัวใจ หากอนาคตที่เธอกลัวมันจะมาถึง…ก็ขอใช้ช่วงเวลานี้สร้างความสุขและความทรงจำดีๆ กับเขาไว้ก่อน“แกะเลยได้มั้ย?” เสียงทุ้มเอ่ยถามและก้มลงไปคาบถุงยางที่ตกอยู่บนหน้าอกอาอิงขึ้นมา และเมื่อเธอพยักหน้าเขาก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งทันทีมือหนาช้อนร่างบางตามขึ้นมา โอบประคองเธอไว้เมื่อมือเล็กค่อยๆ แกะฟอยล์ออกอาอิงช้อนสายตาขึ้นมองสบตาคนตัวโต ขณะที่มือค่อยๆ บรรจงสวมอุปกรณ์ป้องกันลงที่แก่นกายใหญ่เกินมาตรฐานชายไทย จินตนาการไม่ออกว่ามันจะเข้าไปอยู่ในตัวเธอได้ยังไง‘ใหญ่ซะขนาดนี้’“เก่ง” ไม่รู้ว่าเขาชมเธอไปกี่ครั้งแล้ว ไม่ว่าอาอิงจะทำอะไรก็ดูจะถูกใจเขาไปซะหมด“หนูรู้ หนูศึกษามาแล้ว” เสียงเล็กๆ ตอบกลับมาอย่างโอ้อวด เขาเลยรีบให้รางวัลคนเก่งเป็นจูบแสนหวานกลับไปทันทีร่างบางค่อยๆ ขยับลงนอนตามแรงดันของคนตรงหน้า ขาเรียวแยกออกกว้างเปิดช่องทางอำนวยความสะดวก ก่อนทิกเกอร์จะขยับตัวลุกขึ้นนั่งและจับท่อนลำถูไถสัมผัสกับรอยแยกเปียกแฉะของเธออีกครั้ง“เยิ้มขนาดนี้ไม่เจ็บมากหรอกมั้ง”“ไม่ต้องพูด!” อาอิงตัวสั่นน

‘นี่สิคุ้มค่าให้เขาเรียกว่าเมีย’ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ผมนอนมองอาอิงทั้งๆ ที่เธอแค่นอนหลับไปเฉยๆตอนนี้สายมากแล้วแต่คนตัวเล็กยังคงหลับปุ๋ย ก็พอจะเข้าใจได้ผมก็เลยไม่คิดจะปลุกเธอขึ้นมา แม้ว่าวันนี้เธอจะมีเรียนก็เถอะครืดดด ครืดดด ครืดดดแรงสั่นของเครื่องมือสื่อสารทำให้ผมรีบเอี้ยวตัวไปคว้ามันมากดรับสาย เพราะไม่อยากให้เสียงน่ารำคาญนี้ปลุกอาอิง เธอต้องพักผ่อนอีกสักระยะเพราะเหมือนจะมีไข้เล็กน้อยด้วยขายาววาดลงจากเตียงนอนนุ่มสีครีมอ่อนของเจ้าของห้อง ก่อนจะคว้าชุดคลุมขึ้นมาสวมใส่แบบลวกๆ และเดินลงไปชั้นสองของห้องแต่เห็นรายชื่อที่โชว์หราขึ้นมาก็ทำให้ผมเปลี่ยนใจหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาด้วยและเดินออกไปที่นอกระเบียงแทน‘ไอ้เสือ’“ว่า?” ผมกรอกเสียงลงไปทันทีเมื่อกดรับสายมัน(ชักช้า) บ่นอย่างกับพ่อคนที่สอง“ได้เรื่องว่าไงบ้าง มันสาหัสหรือว่าตายซะละ”(กูมีอะไรให้มึงดูด้วย)“ไข่มึงกูไม่ดูนะ เล็กอย่างกับหนอนชาเขียว”(กวนส้นตีนแบบนี้มึงไม่ต้องมาเป็นน้องกู)“กูก็อยากเป็นพี่เหมือนกัน”(แค่นี้ ไอ้เหี้ย!)“อะๆๆ ขอโทษๆ มีอะไรไหนว่ามาสิ” วันนี้ผมอารมณ์ดีจะปล่อยมันไปสักวันก็แล้วกัน ปกติไม่ได้ยินคำว่าขอโทษจากปากผ