All Chapters of My Twins พันธนาการเสือแฝด : Chapter 51 - Chapter 60

“น้องกู…กูตีได้คนเดียว”คำพูดเหมือนเป็นคนรักน้อง แต่เปล่าหรอกเขาแค่คันไม้คันมือเฉยๆ และยิ่งนึกไปถึงวีรกรรมที่คีรินได้ทำลงไป เขาก็อยากจะจับมันมาฉีกให้เป็นชิ้นๆ‘ในเมื่อพ่อแม่มันไม่สอน…เขานี่แหละจะสอนมันเอง’ผลั๊วะ!ร่างคีรินร่วงลงไปกองกับพื้นในสภาพที่คิ้วแตกไปข้างหนึ่ง ปากแตก จมูกมีเลือดกำเดาไหล ใบหน้าปูดบวมไปหมด แต่คนทำกลับไร้ซึ่งความคิดที่จะสงสารเพราะสิ่งที่มันควรได้รับแค่นี้ยังถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ“กูไปทำอะไรให้พวกมึงนักหนา” เสียงอวดดีเริ่มอ่อนแรง ทิกเกอร์เดินมานั่งลงบนส้นเท้าตรงหน้า มือหนาเชยคางที่ชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อและเลือดของคีรินด้วยท่าทางรังเกียจเล็กน้อยลูกน้องที่คอยช่วยเหลือตอนนี้ก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน บางคนอาจจะหนักกว่าด้วยซ้ำเพราะต้องคอยเป็นโล่บังให้กับคีริน ถูกจ้างมาเป็นทาสก็ต้องเป็นทาสไปจนตาย“มึงทำอะไรไว้ มึงรู้ตัวเองดี” ทิกเกอร์สะบัดมือออกจนคีรินฟุบลงไป แต่เรี่ยวแรงที่ยังคงเหลืออยู่ก็ทำให้เขาพยุงตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง“มึงพูดเรื่องอะไร!”“หึ!”“เละ” เสียงหนึ่งดังแทรกเข้ามาพร้อมกับเสียงวิ่งของคนอีกจำนวนหนึ่งดังตามมาติดๆ เรียกความสนใจให้ทุกคนหันไปมอง ก่อนจะพากันคลานหนีเหมือ

“ฉันท้องลูกของนายได้ยินมั้ย เราสองคนจะเป็นพ่อคนแม่คนแล้ว”“นี่มึง…คิดจะจับกูเหรอ”“ว่าไงนะ?”“ไปเอาออกซะ กูไม่ได้อยากเป็นพ่อคนตอนอายุ 18”“พูดอะไรของนาย นี่ลูกของเรานะ”“ลูกของมึงคนเดียวสิ” คีรินตอบเหมือนไม่ใส่ใจ มือหนาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบและพ่นควันจนลอยโขมงอยู่ในอากาศ ปรายหางตามองคนตัวเล็กที่พยุงตัวเองลุกขึ้นมาและเดินมายืนอยู่ข้างกาย“เราควรวางแผนเรื่องนี้กันนะ” อาย่าพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ มือเล็กแตะแขนล้ำของแฟนหนุ่มหวังให้เขาใจเย็นลงกว่านี้และพูดคุยแก้ปัญหาด้วยกัน “บอกพ่อแม่ให้รับรู้…”“อีโง่! มึงคิดว่าบ้านกูกับบ้านมึงจะเหมือนกันเหรอ!!!”“หมายความว่ายังไง?”“พ่อกูยังไม่ยอมรับมึงด้วยซ้ำ แต่ถ้าพี่สาวมึงก็ไม่แน่ หึๆ”“ทำอย่างนี้ได้ยังไงวะ!?”“แล้วจะทำไม?” คีรินสะบัดมือเล็กออก เท้าสะเอวมองหน้าคนตัวเล็กกว่าด้วยสีหน้าหงุดหงิดกับความงี่เง่าของเธอ“แต่ฉันท้องลูกของนายแล้วนะ”“ท้องแล้ว?”“ใช่!!”“งั้นก็แท้งได้เหมือนกัน”‘สิ้นคำนั้นเหมือนนรกได้รับตัวเธอไปทันที’ เมื่อเท้าหนักๆ ของคีรินถีบลงมาที่กลางร่างของเธออย่างไร้ความปรานีพลั่ก!อาย่ากระเด็นลงไปนอนกองอยู่บนพื้น ความเจ็บปวดก่อนหน้าไม่อาจ

ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งจะได้เห็นน้ำตาของอาย่า ที่ร้องออกมาเพราะรู้สึกผิดต่อฉัน“มาได้มั้ย?” เธอถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าฉันยังยืนเงียบจะให้ฉันพูดอะไรล่ะ เห็นน้ำตาเธอฉันก็จะร้องไห้ไปด้วยแล้วเนี่ย“…ได้สิ”“ขอบคุณนะ” อาย่ายิ้มออกมาทั้งน้ำตา เธอยกมือขึ้นปาดมันเหมือนเด็กตัวน้อยๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะผ่านเหตุการณ์นั้นมาได้ แถมยังใช้เวลาแค่ไม่นาน เธอโตขึ้นและเข้มแข็งมากจริงๆ“ยังไงเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน”“อื้อ” อาย่าพยักหน้ารัวๆ เหมือนยินดีมากที่ฉันยังคิดแบบนั้น หากยังจำได้เมื่อก่อนเธอไม่เคยคิดว่าฉันเป็นคนในครอบครัวของเธอด้วยซ้ำ “พี่ก็คือพี่สาวของฉัน”“โตแล้วนะ เลิกร้องไห้ได้แล้ว”“น้ำตาฉันมันออกมาเพราะความรู้สึกผิด แต่น้ำตาพี่อย่าปล่อยให้มันไหลออกมาเพราะสงสารฉันนะ”“…”“พี่น่ะเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่านี้นะ”‘แล้วเธอมาพูดให้ฉันร้องไห้ตามทำไมล่ะ?!’สามวันต่อมาปิ๊งป่อง~เสียงกดกริ่งหน้าห้องปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันหยุด ท่อนแขนเรียวพาดไปด้านข้างหวังให้คนที่นอนอยู่ด้วยกันลุกขึ้นไปเปิด“เฮีย…” แต่พื้นที่ด้านข้างกลับว่างเปล่าจนฉันต้องลืมตาขึ้นมามอง ทันได้เห็นร่างสูงเดินออกมาจากห้อง

เช้าวันต่อมาไม่รู้ว่าเรื่องเมื่อคืนผมแค่ฝันไปหรือเปล่า ยัยตัวเล็กบอกรักผมตั้งหลายครั้ง เธอพูดมันออกมาเหมือนไม่ได้คิดอะไร และพูดมันออกมาอย่างง่ายดายโดยไม่สนว่าคนฟังอย่างผมเกือบช็อคตายเพราะความเขินตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงเช้า แต่ผมกลับตื่นขึ้นมาก่อนทั้งที่ปกติวันหยุดหลับเป็นตายหากเธอไม่ปลุกเรียก ความรู้สึกตอนนี้คือมันอิ่มเอมเหมือนได้นอนหลับเต็มอิ่ม ทั้งที่เมื่อคืนก็เข้าจังหวะกับเธอไปสองรอบ กว่าจะได้นอนก็ตีสองกว่ามือหนายื่นออกไปลูบพวงแก้มป่องของคนข้างๆ ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ ‘น่ารัก’ มองยังไงก็น่ารักน่าเอ็นดู ไม่รู้ว่าผมชมเธอไปรอบที่เท่าไหร่แล้ว“อื้อ~” ร่างบางขยับตัวเล็กน้อยเมื่อเธอคงรำคาญมือผมที่เล่นแก้มเธอไม่เลิกยัยขี้เซาพลิกตัวหนีหันหลังให้ผมซะงั้นความมันเขี้ยวทำให้ผมสอดท่อนแขนเข้าใต้ลำคอของเธอและรั้งเธอกลับมานอนซุกที่แผงอกของตัวเอง มืออีกข้างกดศีรษะเล็กไว้ให้แนบชิด ชอบที่สุดคือมีเธออ้อนอยู่ใกล้ๆ ตัวแบบนี้วันหยุดปกติของผมมันไม่ปกติอีกเลยตั้งแต่มีเธอเข้ามา เวลาจากที่แค่หมดไปเพราะเอาแต่นอน ตอนนี้มันหมดไปเพราะได้ใช้ร่วมกับเธอ‘นี่ล่ะโคตรมีความสุขเลย’เปลือกตาหนาเปิดขึ้นมาอีกครั้งในช่วงบ่

ฉันอดยิ้มขำไม่ได้เมื่อเฮียไทเกอร์กับพี่ฟ้าครามนั่งมองหน้ากัน ผู้ชายตัวโตที่โคตรจะหล่อ หากเป็นสาววายคงจะจับพวกเขาจิ้นกันน่าดูตอนนี้ความกังวลต่างๆ หายไปหมดแล้ว ฉันคิดมากไปเองพวกพี่ๆ เขาเป็นกันเองมาก แม้แต่แฟนของพี่ลูกแพรที่เป็นผู้ใหญ่สุดในกลุ่มก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด เขากลับมีคำพูดที่สร้างความผ่อนคลายให้กับทุกคน โดยเฉพาะฉันที่เป็นน้องเล็กสุด“อาอิงกินเยอะๆ นะ กินให้อ้วนๆ ไปเลย น่ารักดี” พี่ลูกแพรตักอาหารมาใส่จานฉันซะเต็มเลย บอกให้ฉันกินเยอะๆ จะได้อ้วน แต่ตัวเองกลับกินน้อยซะยิ่งกว่าลูกแมว“พี่ลูกแพรก็กินเยอะๆ นะคะ”“พี่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ..”“มึงน่ะเหรอ?” เฮียทิกเกอร์พูดขัดซะพี่ลูกแพรหุบยิ้มแทบไม่ทัน“หุบปาก”“หึๆ กินเยอะๆ เลย” พี่มาวินยิ้มขำก่อนจะตักอาหารมาวางใส่จานให้แฟนคนสวย“พี่ไม่ต้องแกะให้มันหรอกกุ้งน่ะ มันแดกทั้งเปลือก” ยัง ยังอีก เฮียทิกเกอร์ยังไม่หยุดกัดพี่ลูกแพร จนฉันต้องหันไปทุบต้นแขนเขาเบาๆ ให้เงียบปากซะบ้าง“พูดแบบนั้นกับพี่ลูกแพรได้ยังไงคะ เสียภาพลักษณ์หมด”“เสียภาพลักษณ์อะไร ก็มันเป็นแบบนั้น”“น้องอิงอย่าไปเชื่อมันนะ พี่ออกจะเรียบร้อย”“กี่โมง?” คราวนี้มีเฮ