Alle Kapitel von After One Night, He Became My Boss: Kapitel 91 – Kapitel 100

Elena's PovNakabihis na ako, pero hindi ko magawang lumabas. Kanina pa ako nakaupo sa gilid ng kama, iniisip kung dapat ba akong lumabas o magpanggap na lamang na tulog? Madiin kong kinagat ang aking pang-ibabang labi hanggang sa malasahan ko ang dugo nito, pero hindi pa rin ako tumigil. Hanggang ngayon kasi ay hindi ko pa rin alam kong ano ang dapat kong gawin. Pero sa huli ay huminga rin ako ng malalim at pinakalma ko ang aking sarili. “Just act like you didn’t remember anything,” bulong ko sa aking sarili at pagkatapos no’n ay tumayo na ako mula sa aking pagkakatayo. Pinagpagan ko ang aking sarili, inayos ang aking postura at huminga nang malalim. Naglakad ako palabas ng kwarto, sandali kong hinawakan ang doorknob, and take a deep inhale before finally opening the door. Paglabas ko ay nandoon nga si Enzo, prenteng nakaupo sa may sofa habang may binabasa na newspaper. Nakaupo siya na parang hari at naghihintay upang pagsilbihan siya ng kung sinuman dahil hindi ko naman siya

Elena’s Pov Hanggang ngayon ay gano’n pa rin ang ginagawa ni Enzo. Hindi niya ako tinigilan sa pagtawag sa kanyang opisina, kaya minsan ay nagkukusa na lamang ako dahil iba na ang pagtingin ng mga katrabaho ko. “You look so skinny and always grumpy,” he commented after we had eaten. Kinuha na iyong mga pagkain. Dapat ay umalis na ako, pero sabi niya ay may sasabihin pa siya sa akin, kaya naghintay ako sa kanyang sasabihin, pero wala naman siyang sinasabi. Ano ba talaga? “Hindi ako naghintay dito para sa mga puna mo.” Walang emosyon kong sinabi habang nakaupo sa kanyang sofa. Hindi siya nagbigay ng reaksiyon; mukhang sanay na rin sa aking ugali. I rolled my eyes at him. Pero mabuti na rin ito dahil kahit papaano ay hindi ko naiisip sina Margaux at Spencer na nandito na sa Pilipinas. “Okay,” the man sighed heavily. “Someone called me this morning and requested that you are the one they wanted to be their asset.” My brows furrowed. Me? At bakit naman kay Mr.

Elena’s Pov The whole time, neither of us spoke even a single word. Tanging ang kalansing ng kubyertos at ang lakas ng tibok ng aking puso ang naririnig ko. Iniiwasan kong tingnan ang gawi ni Enzo at nakatuon ang mga mata ko kay Liam, na nakatitig lang sa akin. “By the way, Elena,” Veronica broke the silence between us. My gaze turned to Veronica, who was sitting beside me; even the two gentlemen stared at her, waiting for something she wanted to say. “You're the former secretary of Enzo, right?” tanong niya, tumango ako. Paano niya nagawang kaswal lang kong tawagin ang pangalan ng lalaki? At ang lalaki naman ay hinahayaan lang si Veronica, tila ba…proud pa siya sa babae. At ano ba ang pakialam ko? I tried so hard to divert my attention, but his presence always gets me. Tila may magnet siyang dala kaya lagging nakatuon sa kanya ang aking atensyon kahit wala naman siyang ginagawa. Pero syempre, hindi ko pinalahalata iyon. “Yes,” tipid kong sagot sa tanong

Elena’s Pov Mukhang nagmamadali ata ang araw dahil Lunes na, at ngayon na ang araw kung kailan makikita ko na ang mysterious na kliyente ko, ‘kuno’. Nagpunta ako kay Mr. Monteverde upang kumpirmahin kung matutulog pa rin ba iyon, dahil siya naman ang may email ng taong iyon. Simula nang nalaman kong may namamagitan na sa kanila ni Veronica, hindi na rin ako pinapatawag sa opisina niya. Pero madalas ay may baon na nakadisplay sa lamesa ko. Wala namang kahit anong clue kung sino, pero kinakain ko kapag gutom ako. Kung may lason, eh di mamatay ako. Pero hindi ko naman iniisip na galing kay Enzo iyon. Noong pagbintangan ko si Liam, hindi rin naman raw siya. Sino kaya ang nagbigay? Anyway, taas noo ko nang naglakad patungo sa kanyang opisina at kumatok ng tatlong beses sa kanyang pintuan. Wala akong narinig na sagot, pero binuksan ko pa rin ang pintuan at halos mapaatras ako nang makita ko kung ano ang nakita ko. I was too stunned to make a step, but I composed myself

Elena’s Pov Matapos ang naging tagpo namin ng kapatid ko at ni Spencer, hindi na ulit iyon naulit, pero alam kong hindi iyon ang huli. Pero imbes na unahin pa sila, mas inuna ko na lamang ang mga bagay na dapat kong gawin. Nang matapos na ako, nagpaalam na ako sa mga naiwan dahil kailangan ko na talagang umuwi sa condo. May napag-usapan kasi kami nina Cassandra at Stacey na mag-iinom kami sa rooftop ngayong gabi. Pero pagdating ko sa rooftop, hindi ko akalain na may iba pa pala kaming makakasama doon. What the hell? Why are they here, too? Sina Liam at Enzo ay kalmadong nakaupo sa upuan, habang ako naman ay natigilan sa aking nakita. Saglit na nagkatitigan kami ni Enzo. Hindi siya umiwas ng tingin, kaya ako na lamang ang umiwas ng tingin. Dumako ang paningin ko kay Cassandra habang nag-aayos ng pagkain. Sinamaan ko siya ng tingin, pero ininguso niya si Stacey, na ngumisi lamang. “Halika na, Elena.” Tawag niya sa akin. Napapikit ako sa inis, pero sa huli, wala