ログインElena's Pov"Y-you're what?" Nauutal niyang tanong, tila hindi makapaniwala, pero hindi ko na inulit ang aking sinabi. Nagkatitigan lang kaming dalawa. Ang lakas pa rin ng tibok ng puso ko, pero sa pagkakataong ito ay hindi na ako sigurado kung tibok lang ba ito ng puso ko o kanya rin. Nakita ko kung paano siya naplunok habang nakatingin sa akin. Hinawakan niya ang aking mukha at marahan iyong hinaplos, tila ba tinatansya niya kung totoo ba talaga ako o isa na naman sa kanyang mga guni-guni. Kaya hinawakan ko ang kanyang kamay na nakahawak sa aking pisngi. Ang init at gaspang ng kanyang palad ay tumatak sa aking balat na tila ba kahit hawak ko lang siya ay pagmamay-ari na niya ako.His eyes lit up when he realized that I was real."You're real?" Napansin ko ang saya sa kanyang boses at inilapit ko ang aking sarili sa kanya upang mas lalo kaming maglapit dalawa. Binasa niya ang kanyang pang-ibabang labi. Isinandal niya ang kanyang noo sa akin upang lalo kaming dalawa na magkalapit
Elena's Pov"Pumasok na tayo sa loob," bulong ko kay Liam, pero hinawakan niya ang kamay ko upang pigilan akong pumasok, kaya tiningnan ko siya nang may pagtataka.Kumunot ang noo ko, "What?" Itanong ko, ngunit hindi siya sumagot. Tinitigan niya lang ako. Pakiramdam ko tuloy ay may dumi ako sa mukha. "May problema?" Tinatanong ko ulit dahil hindi naman kasi siya nagsasalita. Ngunit tinitigan niya lang ako na tila ba ako lang ang nakikita niya. Tapos ay billable siyang ngumiti nang maya-maya at mahigpit na hinawakan ang aking mga kamay. Dumako ang tingin ko doon."I'll tell you a secret, Elena." Liam whispered, at habang nakangiti siya—nakikita ko sa kanyang mga mata ang kalungutan at pagtanggap sa pagkatalo. Ano bang ginagawa niya? Why was he acting so weird?“Liam,” hinawakan niya ang aking kamay nang mahigit at tila ba ayaw akong pakawalan.Wala siyang sinabi; tinitigan lang ako. Bahagya kong itinagilid ang aking ulo at bigla siyang hinila papalayo sa kung saan walang tao. May
Elena’s Pov “Liam?!” Napatayo ako at hindi ko alam kung bakit bigla ko siyang pinuntahan at niyakap nang mahigpit. Ang buong akala ko ay sa susunod na buwan pa siya uuwi. Kumawala ako sa pagyakap sa kanya at tiningnan siya nang maigi. Tumingin siya sa akin, pagkatapos ay bumalik naman kay Enzo na nakatingin din sa amin—tulala. Mukhang hindi niya inaasahan ang ginawa ko. Kahit naman ako. Shit! Hindi ka talaga nag-iisip, Elena! Pinagmasdan ko si Enzo; nakita ko kung paano dumaan ang sakit sa kanyang mga mata, pero agad ding nawala, parang hindi man lang nangyari. Napalunok ako. Did I just… What a foolish action! Gusto kong singhalan ang sarili ko, ngunit sa huli, wala na rin akong nagawa at hinayaan na lang dahil wala naman na akong magagawa. Nangyari na. At bakit ko ba iniisip kun
Elena’s PovKanina pa nagtatalo ang puso at isipan ko, ngunit sa huli ay naglakad ako patungo sa lugar kung saan siya pumunta. Sinundan ko siya.Nasa labas siya. Mukhang nagpapahangin siya kahit siya ang pinakaimportante sa event na ito. Hinanap ko kung nasaan siya, ngunit hindi ko pa rin siya makita. Nagpasya na akong umalis dahil hinanap ko naman siya at hindi naman ako nagkulang. Kaso lang, nang paalis na ako sa aking kinatatayuan—napansin ko ang pamilyar na bulto na nakaupo sa bench, na hindi masyadong naaninag dahil sa matatayog na mga bulaklak. Huminga ako nang malalim bago ako naglakad patungo sa kanya. Mag-isa lang siya. May hawak na malborro. Hindi ko sinasadyang mapaubo, kaya napansin niya ako. Nilingon niya ako, pinanliitan ng tingin—mukhang tinitingnan kung sino ang sumusunod sa kanya. Hindi ako nagsalita; nakatingin lang sa kanya. Nang makumpirma niyang ako iyon, agad niyang inihulog sa damuhan (bermuda grass) ang sigarilyo at inapakan ng mamahalin niyang sapatos.
Elena’s Pov May mga umaya sa akin na sumayaw matapos magsalita ang mga panauhin sa entablado. Masyadong masaya ang lahat at nagkakasiyahan sa pagdiriwang, lalo pa’t minsan lamang ito mangyayari sa isang taon.Ngunit ang hindi ko maintindihan ay kung bakit si Enzo ang bigla na lamang pumipigil na maisayaw ako sa tuwing may mag-aalok sa akin na sumayaw.“Shes not going to dance.” May diin niyang sinabi habang pinalandas ang kanyang kamay sa aking baywang na tila ba tinatakan niya ang kanyang teritoryo. “Sino ka ba?” tanong nang lalaki. “Sa pagkakaalam ko, wala namang kasintahan si Miss Navarro lalo pa’t ipinagbabawal ni Mr. Monteverde iyon.” Hindi nagsalita si Enzo, ngunit ramdam ko ang higpit ng pagkahawak niya sa akin at sa tingin niya pa lang sa lalaki. Ramdam ko na inis na inis siya sa lalaki, ngunit nagtitimpi lamang siya. Ako na ang kumausap sa lalaki, “I'm sorry, but I don't really dance.” Nakangiting sagot ko. Tinanggap
Elena’s PovThe anniversary party of the company had finally come. Everyone was so busy; ganoon din ang dalawa, na halos hindi na alam kung anong susuotin. “Ito ba ang susuotin ko o ito?” tanong ni Stacey sa akin nang nasa kwarto ko silang dalawa at abala sa pagpili ng susuotin at pagme-make-up. “Kahit ano namang bagay sa’yo,” simpleng sagot ko. Maganda naman lahat at bagay talaga sa kanya dahil malalaki rin talaga ang kanyang suso, kaya sigurado akong luluwa ang kanyang cleavage sa parehong dress. “Piliin mo ang mas bagay sa kanya, Elena,” sabat ni Casaandrana habang nag-aayos na ng aking buhok dahil maganda raw ito kapag naka-curl. “Gusto kasi niyang siya ang pinakamaganda at pinakamakikinang sa lahat.” Napangiwi ako. “Bakit hindi siya naghanda kahapon at ngayon niya pa naisip na pumili ng damit?” “Ewan ko ba diyan, shunga-shunga din kasi minsan.” “Nandito lang ako sa tabi ninyo, oh.” Natawa kami nang m
Elena’s Pov Pasado alas otso ng gabi nang matapos ako dahil tinulungan na rin ako nina Stacey at Cassandra. Kapag hindi sigurado ay ipapakita nila sa akin tapos ipapaintindi ko kung bakit hindi pwede. Hindi naman kasi pwedeng basta lang basa, kailangan ay mas maintindihan ko ng maigi. At dahil
Elena’s Pov “Ito na po iyong pinagawa mo sa akin, sir.” Inilapag ko sa lamesa ang mga papel na kanina ay pina-arrange niya sa akin pero hindi siya mismo ang nag-utos. Kundi si Cassandra pa. Hindi siya sumagot o tinapunan man lang ako ng tingin. Simula ng matapos kaming mag-usap ay ganyan na si
Elena’s Pov Hindi ako makatulog. Kanina pa nga ako nakadapa sa kama at nakatingin sa numero ni Mr. Monteverde na nakaflash sa screen ng aking cellphone. Gusto ko siyang tawagan at sabihin na mali ang pagkakaintindi nila sa sinabi ko pero kanina ko pa pinag-iisipan ang bagay na iyan. Hindi ko k
Enzo’s Pov “Fvck you, Vergara!” Isang malakas at malutong na mura ang pinakawalan ko nang patayin ko ang tawag ni Elena. Tumawa siya ng malakas, may pahampas sa kanyang paa at halos maubusan na ng hininga habang tinuturo ako. “Y-your face!” tinuro niya ang mukha ko, hindi parin nawala iyong pa







