Lahat ng Kabanata ng After One Night, He Became My Boss: Kabanata 101 - Kabanata 110

Elena’s Pov Mas lalo lamang gumulo ang lahat. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin sa pagkakataong ito. Ano? May kailangan pa ba akong malaman para matapos na ang lahat ng ito? Pero nakita ko silang dalawa na naghahalikan sa loob ng opisina ng lalaki kaya… Ipinilig ko ang aking ulo at hindi na iyon iniisip. Ano ba, Elena? Nakalimutan mo na naman kung anong goal mo? Lumalapit na ang mga problema mo sa buhay. Si Margaux at Spencer. Si Liam ay hindi maawat. At si Enzo, nakakalito kung ano ba talaga ang gusto niya. Kaya habang hindi pa lumalala ang sitwasyon, kailangan ko nang makaalis dito. Ayokong umabot sa puntong hindi ko maiiwan-iwan ang bansang ito dahil ayoko nang umalis dito. Napapansin kong habang tumatagal, mas lalo ko lamang nakikita ang tunay na kulay ni Veronica. “Mr. Mong, we want to discuss something with you.” Maarte niyang sinabi habang nag-aayos ako ng aking mga dokumento, dahil tambak na iyon sa aking mesa. “Sige,” tipid kong

Elena’s Pov “Alam mo, Elena,” akala ko ay nakaalis na siya, pero mukhang hindi pa pala dahil nasa bukana pa siya ng pinto. Huminto siya, nakatingin nang diretso sa akin. “Hindi mo maiiwasan ang nakatadhana sa’yo, kahit anong gawin mo.” Saglit siyang natigilan, “At kapag mas lalo mong nilalayo ang sarili mo sa isang bagay, mas lalo lamang itong lumalapit sa’yo.” Iyon ang huli niyang sinabi bago tuluyang lumabas ng condominium. “Whoa,” si Stacey iyon. Ako naman ay hindi alam kung ano ang sasabihin, tulala lang na nakatingin kung saan siya dumaan. “Hindi ko akalaing may words of wisdom pa lang ang natitira sa bibig niya.” Stacey blurted out while shaking her head. Mukhang tama ata si Cassandra. Dahil pagkatapos ng lahat—kahit iwasan ko pa ang lalaki—mas lalo lamang kaming napapalapit sa isa’t isa. “The CEO declared a retreat for the whole team!” Sigaw ni Lea sa matinis na boses. Lahat sila ay nagtatalon sa tuwa habang ako naman ay napilitang pumalakpak at ngumi

Elena’s Pov At dahil aalis na siya, naisipan niyang imbitahin ako. Kaso lang, narinig nina Stacey at Cassandra at agad na bumaba si Stacey upang makipag-usap sa amin. Nasa labas si Liam, naghihintay sa akin nang biglang sumingit si Stacey. “Ano? Magdi-dinner kayo na kayong dalawa lang?” Nakapameywang siya. Matalim ang tingin kay Liam. Napailing na lamang ako. Alam ko naman kung bakit siya ganito. Dahil manok niya si Enzo at hindi si Liam. “Hayaan mo na sila, Stacey.” Sigaw ni Cassandra, pababa na sa hagdan. “Hindi ka ba masaya na tayong dalawa ang magkasama kumain?” Mapang-asar niyang tanong. “Nakakasawa kang kasama!” Sigaw niya pabalik, kaya natawa na lamang kami. “Sige, you can join us.” Sagot ni Liam, hindi na napigilan ang kakulitan ni Stacey. “Yes!” Sigaw niya, sabay talon. Kaming apat nga ang nagtungo sa kabilang unit ni Liam. Nasa gitna namin ni Liam si Stacey na nakatingin kay Liam—mukhang binabantayan niya. *** “Aalis ka?” Sabay na tanong ng d

Elena’s Pov I was on my way to work when Liam suddenly poked at my tagiliran. Natawa ako dahil paglingon ko, bigla siyang nagtago sa likuran ko, pero alam ko naman na siya iyon dahil siya lang naman ang madalas gumawa ng ganoon. Wala nang iba. “Liam,” tawag ko sa kanya, pero hindi pa rin siya nagpakita. Nilingon ko ang kabila, pero hindi pa rin siya nagpakita. Kaya parang lilingon ako sa kabila pero hindi pala, at doon ko siya nahuli. Pareho kaming natawa sa kalokohan niya, Napailing na lamang ako. Mamimiss ko ang kakulitan ng lalaking ito. Paano kung isang buwan walang mandidisturbo sa desk ko. Nang humupa na ang pagtawa namin, nagtungo kami sa elevator. Pinindot niya ang floor namin. “Kailan ka pala aalis?” “Over naman sa excited na aalis ako, Elena.” Hindi ko na naman napigilan ang matawa, “Sira ka talaga! Ang ibig kong sabihin ay kung kailan kita mahahatid sa airport.” “Huwag na, baka iiyak ka pa kapag nakita mo akong umalis.” Inirapan ko siy

Elena's Pov "Hi Elena," kumaway sa akin si Liam nang lumabas siya sa kotse niya at matagpuan ang mga mata ko. Nandito nga siya. Bumagsak ang aking mga balikat. Kung nandito siya at ganoon din si Enzo. Mas lalo lamang akong mapapahamak. Napansin nina Cassandra at Stacey na nag-iba ang timpla ng aking mukha, kaya agad nilang hinawakan ang aking kamay. “Nandito lang kami,” bulong ni Cassandra. Nilingon ko siya, tapos tumango dahil alam ko naman na hindi nila hahayaan na mapahamak ako. “Kahit pa sobrang delikado ng posisyon mo ngayon,” dagdag pa ni Stacey, sabay naiiling.