All Chapters of Contractual Divorce With My Billionaire Husband: Chapter 71 - Chapter 80

Celeste Reyes POV Maingay ang paligid ng library ngayong umaga dahil sa delivery ng mga dagdag na shelves para sa digital hub. Pero sa gitna ng abala, si Mateo ay may ibang pinagkakaabalahan. Nakatayo siya sa gitna ng sala ng bahay, may hawak na tape measure, at pilit na sinusukat ang balikat ni Iñigo na halatang naiilang na. "Mateo, sigurado ka ba rito? Pwede naman akong magpadala ng tailor mula sa Manila para hindi ka na mahirapan," sabi ni Iñigo habang pilit na itinataas ang kanyang baba para hindi matamaan ng dulo ng metro. "Iñigo, relax ka lang. Hindi naman ako ang tatahi, kukuha lang ako ng sukat para maibigay ko kay Aling Nena. Siya ang pinakamagaling na mananahi dito sa bayan. Kapag siya ang gumawa ng barong mo, siguradong hindi ka magmumulang bodyguard sa sarili mong kasal," tawa ni Mateo. "O, Maria, tingnan mo 'tong fiancé mo. Ang tigas ng katawan, parang mannequin." Inilapag ko ang tasa ng kape sa lamesa. "Hayaan mo na siya, Mateo. Sanay 'yan sa mga mamahaling suit na i

Celeste Reyes POV Maulan ang hapon nang magtungo kami sa bayan para sa final fitting ni Iñigo kay Aling Nena. Ang kalsada ay medyo maputik, kaya maingat ang pagmamaneho ni Iñigo sa truck habang si Mateo naman ay abala sa pagkalkula ng mga huling sangkap para sa lulutuin niyang handa sa darating na linggo. "Iñigo, dahan-dahan sa lubak! Baka mauntog ako, mawala ang memorya ko kung paano mag-gisa ng bawang," reklamo ni Mateo habang nakahawak sa dash ng sasakyan. "Relax, Mateo. Kontrolado ko 'to. Malapit na tayo," tawa ni Iñigo. Bakas sa mukha niya ang puyat dahil kagabi pa siya nakikipag-usap sa legal team niya tungkol sa mga huling hirit ni Cassandra sa board, pero pagdating sa usapang kasal, tila nabubuhayan siya uli. Pagdating namin sa maliit na shop ni Aling Nena, sinalubong kami ng amoy ng bagong plantsang tela at ang tunog ng lumang makinang de-padyak. Nakasabit na sa gitna ang barong ni Iñigo—isang ivory piña barong na may napaka-pino pero modernong burda. "O, heto na pala an

Celeste Reyes POV Maaga pa lang ay ramdam na ang kakaibang enerhiya sa paligid ng cabin. Hindi tulad ng unang kasal namin ni Iñigo sa Manila na puno ng mga wedding planners na naka-headset at mga photographer na nag-uunahan sa anggulo, ang umagang ito ay tahimik. Ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang lagaslas ng tubig sa lawa at ang paminsan-pansing sigaw ni Mateo mula sa kusina habang sinisiguradong perpekto ang timpla ng kanyang sarsa. Suot ko na ang aking puting linen dress. Simple lang ito, walang mahabang buntot o mabigat na beads, pero komportable ako. Habang inaayos ko ang buhok ko sa harap ng maliit na salamin sa kwarto, pumasok si Doña Isadora. Nakasuot siya ng isang eleganteng beige na terno na gawa sa piña. "You look beautiful, Celeste. Simple, yet very firm. Parang ang daling huminga rito, 'no?" puna ng Donya habang tinutulungan akong isuot ang isang pares ng pearl earrings. "Sobra po, Doña Isadora. Dito po sa probinsya, parang hindi kailangang magmadali," sago

Celeste Reyes POV Maingay ang lagaslas ng tubig sa pampang habang hinihila nina Iñigo at Mateo ang lumang bangka paitaas sa tuyong bahagi ng damuhan. Halos maligo na sila sa pawis at putik, pero mukhang walang balak tumigil si Iñigo. Simula nang maayos ang gulo sa board sa Manila kahapon, parang mas naging pursigido siya sa mga "proyekto" niya rito sa cabin. "Dahan-dahan, Iñigo! Huwag mong biglain, baka tuluyang humiwalay 'yung katig," sigaw ni Mateo habang inaalalayan ang dulo ng bangka. "O, ayan. Baba mo na." Binitawan ni Iñigo ang lubid at huminga nang malalim. "Grabe, mas mabigat pa yata 'to kaysa sa hitsura niya. Are you sure we can still fix this, Mateo? Tingnan mo 'yung butas sa kabilang side, parang dinaanan ng pison." Lumapit ako sa kanila bitbit ang isang pitsel ng malamig na juice at ilang baso. "O, uminom muna kayo. Kanina pa kayo dyan sa ilalim ng araw." "Salamat, Celeste," sabi ni Iñigo habang tinatanggap ang baso. Dire-diretso niyang ininom ang juice, at may t

Celeste Reyes POV Maaga kaming nagising ni Iñigo dahil sa excitement na pinturan na ang bangka. Pagkatapos ng ilang araw na pag-patch ng mga butas at pag-liliha, handa na ang kahoy para sa huling layer. Bitbit ni Iñigo ang mga lata ng pintura na binili niya pa sa bayan, habang ako naman ay may dala-dalang tray ng tinapay at kape para sa aming lahat. "O, heto na ang 'Deep Lake Blue' mo, Celeste," sabi ni Iñigo habang ipinapakita ang latang kabubukas lang niya. Malalim at malamig ang kulay nito, saktong-sakto sa kulay ng tubig kapag papalubog na ang araw. "I hope this is exactly what you imagined." "Perfect, Iñigo. Bagay na bagay 'to sa puting trim na naisip ni Mateo," sagot ko habang inilalapag ang meryenda sa bench. Dumating si Mateo na may dalang mga masking tape at bagong brushes. "Aba, handang-handa na ang mag-asawa! Iñigo, siguraduhin mong hindi ka lalagpas sa linya ha? Mahirap mag-retouch kapag natuyo na 'yan." "Trust me, Mateo. I used to be very good at coloring within the