All Chapters of Contractual Divorce With My Billionaire Husband: Chapter 51 - Chapter 60

Celeste Reyes POV Nagsimula ang linggo ko sa library nang mas maayos kaysa sa inaasahan ko. Nasanay na ako sa tunog ng mga pahinang binubuklat at ang mahinang bulungan ng mga estudyanteng nagre-review. Pero ngayong umaga, parang may kakaiba sa hangin. Pagpasok ko pa lang sa gate, nakita ko na ang isang pamilyar na itim na sasakyan na nakaparada sa tapat. "Celeste, may naghihintay sa'yo sa loob," bungad ni Mang Tomas, ang head librarian. May hawak siyang tasa ng kape at tila pigil ang tawa. "Sabi ko bawal ang maingay dito, pero mukhang hindi siya marunong makinig sa rules." "Sino po, Mang Tomas?" tanong ko, kahit alam ko na ang sagot. "Sino pa ba? 'Yung bilyonaryong akala mo ay pag-aari ang buong bayan," sagot niya bago pumasok sa opisina niya. Naglakad ako patungo sa Reference Section. Doon, sa gitna ng mga lumang encyclopedia, nakita ko si Iñigo. Wala na ang kanyang arm sling, pero maingat pa rin ang bawat kilos niya. Nakasuot siya ng isang simpleng white shirt at khaki pants—is

Celeste Reyes POV Maaga pa lang ay nasa library na ako para ayusin ang mga bagong dating na encyclopedia. Kahit na Sabado, pinili kong pumasok para matapos ang backlog sa archival section. Akala ko ay magiging tahimik ang umaga ko, pero hindi pa man nag-iisang oras ang lumilipas, narinig ko na ang pamilyar na tunog ng sapatos sa wooden floor ng library. "Ang aga natin ah," bati ni Iñigo. Lumingon ako at nakita ko siyang may bitbit na dalawang cup ng kape at isang paper bag na amoy bagong luto na pastries. Wala na siyang benda sa balikat, at mas mukhang masigla na ang kanyang kilos. "Iñigo, Sabado ngayon. Wala kang shift bilang volunteer," biro ko habang itinitigil ang pag-aayos ng mga libro. "I know. Pero nalaman ko kay Mang Tomas na papasok ka, so I thought you might need some caffeine and croissants," sabi niya habang inilalapag ang mga dala sa gilid ng counter. "And don't worry, I'm not here to work today. I'm here to talk." Inabot ko ang kape at naupo sa isa sa mga silya sa

Celeste Reyes POV Gabi ng parangal at coronation sa plaza. Ang buong bayan ay parang nabuhay dahil sa dami ng mga makukulay na bumbilya at malakas na tugtugan mula sa malalaking speaker sa gilid ng covered court. Suot ko ang isang simpleng beige na dress na may kaunting lace—hindi ito kasing mahal ng mga gown na ipinapasuot sa akin ni Iñigo noon, pero dito, pakiramdam ko ay mas maganda ako dahil komportable ako. "Maria, kanina ka pa lingon nang lingon sa gate. Dadating 'yun, huwag kang mag-alala," biro ni Mateo habang inaayos ang kanyang barong. "Business meeting lang 'yun, hindi giyera." "Hindi ako naghihintay, Mateo. Tinitignan ko lang kung maayos ba ang daloy ng tao para hindi tayo magka-stampede," pagdadahilan ko, kahit ang totoo ay kanina pa ako kinakabahan. Nagsimula na ang programa. May mga sayaw mula sa mga kabataan at maikling mensahe mula sa Mayor. Pero kahit anong pilit kong mag-focus sa stage, ang paningin ko ay bumabalik sa parking area. Alas-diyes na ng gabi nung map

Celeste Reyes POV Medyo mataas na ang sikat ng araw nung makarating kami sa gitna ng farm. Ang dating malinis na damuhan ay nagsisimula nang tubuan ng matataas na talahib sa gilid, pero ang mismong lote na plano naming gawing garden ay malinis na dahil sa tulong ng mga kinuha ni Don Manuel noong nakaraang linggo. "Amara, dahan-dahan! Baka matisod ka sa heels mo," saway ko sa kaibigan ko na pilit sumasabay sa amin habang naglalakad sa hindi pantay na lupa. "I’m fine! Hindi ko lang akalain na ganito pala kalawak 'to," sagot ni Amara, habang pinapaypayan ang sarili gamit ang kamay. "Wait, Iñigo, seryoso ka ba dyan? You’re actually carrying a sack of fertilizer?" Tumingin ako sa likod at nakita si Iñigo na may pasan na sako sa kanyang balikat. Basang-basa na ng pawis ang kanyang t-shirt, at may mga bahid na ng putik ang kanyang maong. "It's just organic fertilizer, Amara. Hindi naman mabigat," sagot niya, sabay lapag ng sako sa tabi ng isang tumpok ng mga kagamitan. Naupo si Amara sa

Celeste Reyes POV Lunes ng umaga, at gaya ng dati, abala ang lahat sa library. Pero may kakaiba ngayong araw dahil hindi lang si Iñigo ang narito. Maaga ring dumating si Kaelan, dala ang ilang mga legal na dokumento na kailangan ko raw pirmahan para sa final turnover ng farm properties. Nakatayo silang dalawa sa tapat ng circulation desk, at damang-dama ko ang tensyon sa pagitan nila kahit wala silang sinasabi. Si Iñigo ay nakasuot ng kanyang usual na "probinsya outfit"—isang itim na t-shirt at maong, habang si Kaelan naman ay mukhang galing sa isang business meeting sa Manila sa kanyang gray na slim-fit suit. "I didn't know you were still here, Kaelan," malamig na sabi ni Iñigo habang inaayos ang isang tumpok ng mga bagong dating na dyaryo. "I’m just finishing some paperwork for Celeste. Unlike you, I actually have a job to do that involves her future security," sagot ni Kaelan, sabay baling sa akin nang may ngiti. "Celeste, I checked the boundaries again. May kaunting discrepanc