All Chapters of Contractual Divorce With My Billionaire Husband: Chapter 61 - Chapter 70

Celeste Reyes POV Maaga kaming nagising dahil sa ingay ng mga construction worker na nagdadala ng mga glass panels para sa greenhouse. Kahit medyo puyat dahil sa pagluluto kagabi, bumangon na rin ako para maghanda ng kape. Paglabas ko sa kusina, nakita ko si Iñigo na seryosong kausap ang foreman sa labas, habang si Kaelan naman ay nakasandal sa kanyang sasakyan sa tapat ng gate, may hawak na tablet. "Celeste, good morning," bati ni Kaelan nung makita ako sa porch. "I have the final interior layouts for the library digital hub. Gusto mo bang tignan before I send it to the contractors?" Lumapit ako sa kanya, bitbit ang mug ko. "Sige, Kaelan. Mas mabuti nang ma-double check natin bago nila simulan 'yung wiring." Nagkatabi kami ni Kaelan habang pinapakita niya ang mga 3D renders sa tablet. "I added a small lounge area rito sa dulo, para sa mga estudyanteng gustong mag-study nang tahimik. Do you think okay 'to?" "Maganda 'yan. Mas magiging inviting ang library kung may ganyang space,"

Celeste Reyes POV Maulan ang umaga sa probinsya. Hindi naman bagyo, pero sapat na ang lakas ng ulan para mapilitan kaming manatili sa loob ng bahay. Nakaupo ako sa tapat ng laptop ko sa dining table, inaayos ang listahan ng mga donors na nakuha ko mula sa Batangas event noong nakaraang linggo. Si Iñigo naman ay nasa sofa, seryosong nagbabasa ng isang agricultural manual habang may hawak na highlighter. "Celeste, kailangan ba talaga nating lagyan ng drainage system 'yung gilid ng greenhouse? Sabi rito sa book, baka mabulok ang roots ng roses kapag masyadong stock ang tubig," tanong ni Iñigo nang hindi inaalis ang tingin sa binabasa. "Oo, Iñigo. Sinabi ko na 'yan kay Mateo last time. Buti na lang at hindi pa natin nailalagay 'yung mga glass panels sa baba," sagot ko habang nagta-type. Tumayo si Iñigo at lumapit sa akin. May dala siyang mug ng mainit na choco. "Heto, uminom ka muna. Kanina ka pa nakatitig sa screen na 'yan. Baka lumabo na ang mat

Celeste Reyes POV Simula nang ibalita ni Iñigo ang pagbisita ni Doña Isadora, naging triple ang bilis ng kilos sa maliit naming bahay. Si Mateo, na dati ay kampante lang sa pagwawalis ng bakuran, ngayon ay halos kiskisin na ang bawat sulok ng mga dingding na gawa sa kahoy. Kahit ang mga aso sa labas, tila naramdaman ang tensyon dahil panay ang sunod nila sa amin. "Maria, tingnan mo itong kurtina. Masyado bang luma? Baka isipin ng Donya na pinapabayaan natin ang bahay mo," tanong ni Mateo habang nakatayo sa silya, pilit na inaayos ang sabit ng telang kulay cream. "Mateo, relaks lang. Hindi naman siya pupunta rito para mag-inspect ng bahay. Sabi ni Iñigo, gusto lang daw niyang makita ang farm at ang library," sagot ko, pero sa totoo lang, pati ako ay hindi mapakali. Inayos ko ang mga libro sa bookshelf sa sala, sinisiguro na walang alikabok ang mga paborito kong nobela. "Iba ang Donya, Maria. Naabutan ko pa iyan noong bata-bata pa ako sa Manila. Kahit hindi magsalita, isang tingin l

Celeste Reyes POV Naging mailap ang sagot ko kagabi. Hindi dahil sa ayaw ko, kundi dahil parang masyadong mabilis ang ikot ng mundo. Pagkatapos ng proposal ni Iñigo sa harap ni Doña Isadora at Mateo, humingi ako ng konting oras para huminga. At heto kami ngayon, maagang naglalakad sa dulo ng farm kung saan nakatayo ang pinakamatandang puno ng acacia sa lote ko. Medyo basa pa ang damo dahil sa ambon kagabi. Bitbit ni Iñigo ang isang basket na may lamang kape at pandesal na binili niya kanina sa bayan. Naka-short lang siya at t-shirt, malayo sa itsura niya noong nakaraang araw sa Manila. "Dito tayo, Celeste. Mas presko rito," aya ni Iñigo habang inilalatag ang isang makapal na kumot sa ilalim ng puno. Naupo ako at pinanood siya. Maingat niyang inilabas ang mga mug. "Iñigo, tungkol sa kagabi..." "Hey, it's okay," putol niya sa akin, sabay abot ng kape. "I know I caught you off guard. And andun pa si Lola, so I understand kung bakit hindi ka agad nakapagsalita. I’m not pressuring you

Celeste Reyes POV Maaga kaming bumalik sa cabin ni Iñigo kinabukasan, pero sa pagkakataong ito, kasama na namin si Mateo. Bitbit namin ang mga cleaning supplies, ilang balde, at siyempre, ang lunch box na puno ng paboritong ulam ni Mateo. Pagkababa pa lang namin ng sasakyan, agad na namaywang si Mateo habang tinitingnan ang maliit na istraktura sa tapat ng lawa. "Maria, sabi ko na nga ba. Kaya pala nagmamadali kayong umalis kahapon dahil may balak kayong mag-linis ng museum," biro ni Mateo habang tinitingnan ang mga baging na gumagapang sa pader. "Iñigo, sigurado ka bang kaya mong mag-scrub ng pader? Baka mangalay ang mga braso mong pang-gym dyan." Natawa si Iñigo habang ibinababa ang mga walis at mop. "Mateo, relax ka lang. I’m ready. Nagdala ako ng industrial grade na sabon at gloves. Hindi tayo aalis dito hanggang hindi kumikinang 'tong cabin ni Celeste." "Patingin nga nung susi, Maria," sabi ni Mateo. Inabot ko ang luma at medyo kalawangin nang susi. "Alam mo, naaalala ko pa n