All Chapters of ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก: Chapter 231 - Chapter 240

“นายท่านขอรับ!” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น... ขณะกระซิบข้างหูของผู้เป็นนายเจ้าเมืองเมิ่งแทบไม่อยากเชื่อหูของตน... ก่อนจะสดับรับฟังเสียงพิณหวีดหวิวประหนึ่งม้าพยศที่กำลังตะบึงห้อ... และเสียงกลองหนักแน่นเหมือนกีบม้าที่กระทบพื้นดินอย่างมั่นคงก็เมิ่งหย่าฉีตื่นตะลึง นางพยายามเร่งจังหวะหนี แต่เ

แม้ปากจะบอกว่าไม่รีบ แต่แก้มที่แดงปลั่งกลับแสดงอาการเขินอายออกมา... เสิ่นหลิวเวยรีบพาตัวเองหนีออกจากวงสนทนา พลางยกมือทาบอกที่เต้นรัว“พี่สามนะพี่สาม... กลับมาถึงก็ปากดีเชียว!” นางบ่นอุบอิบกับตัวเองขณะเดินเลี้ยวเข้าไปยังสวนผักสวนครัวหลังจวน เพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนจะพบภาพน่ารักของน้องน้อยฝาแฝดสองคนที่ก

กาลเวลาหมุนเปลี่ยนดั่งสายน้ำไหล...จากฤดูใบไม้ผลิที่วุ่นวาย ผันผ่านเข้าสู่ฤดูร้อนที่ร้อนระอุ และฤดูใบไม้ร่วงที่ใบไม้ผลัดสี ในที่สุดความพยายามของเสิ่นอี้หานและจ้าวหมิงฮุยก็สัมฤทธิ์ผล กองงานฎีกาและปัญหาข้อพิพาทที่เคยสูงท่วมหัวถูกสะสางจนหมดสิ้น บ้านเมืองกลับมาสงบสุขและดำเนินไปตามครรลองที่ควรจะเป็นเมื่

กาลเวลาเปรียบเสมือนสายลมที่พัดผ่านฤดูกาล... จากวสันต์สู่วิษุวัต จากเหมันต์สู่คิมหันต์ หมุนเวียนเปลี่ยนผันไปปี แล้วปีเล่าอย่างไม่หยุดยั้งหลายปีผ่านไป... ราวกับเป็นเพียงการกะพริบตาจวนตระกูลเสิ่นที่เคยเงียบเหงามานานหลังจากการเติบโตและแยกย้ายของบรรดาเหล่าพี่น้อง... มาบัดนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเ

ฤดูใบไม้ผลิเวียนมาบรรจบอีกครา... สายลมพัดพาเกสรดอกท้อให้ปลิวว่อนไปทั่วเมืองหลวง ส่งกลิ่นหอมหวานราวกับจะร่วมยินดีในวันมงคลปีนี้เสิ่นหลิวเวยหรือฮุ่ยเจินเสวียนจู (ท่านหญิงผู้เปี่ยมปัญญาและความจริงใจ) มีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์... หลังจากที่พี่ชายทั้งสามและลูกพี่ลูกน้องต่างทยอยออกเรือนไปจนเกือบหมด สร้าง