Semua Bab เสี่ยเถื่อน(บังคับรัก): Bab 11 - Bab 20

“จิวให้คำสาบานกับฮอลล์ไว้ค่ะ ชีวิตและร่างกายของจิวจะเป็นของฮอลล์ จนกว่าลมหายใจสุดท้ายจะหมดไป” ฉันว่าอย่างเหลืออด แต่ก็พยายามอดกลั้นระงับอารมณ์ไม่พอใจไว้ต่อให้ฉันเกลียดฮอลล์แค่ไหน ฉันก็ไม่มีวันทรยศเขาด้วยการมีสัมพันธ์สวาทกับคนที่ให้เขาเคารพนับถือและให้ทุกอย่างแก่เขาเด็ดขาด“แค่คำสาบานน้องจิวจะถือสาอะไร” คุณป๊ายังคงหว่านล้อมด้วยคำพูดหวานหู“ถึงจิวจะไม่รักฮอลล์เพราะสิ่งที่ฮอลล์ทำ แต่จิวจะเป็นผู้หญิงของฮอลล์คนเดียว คุณป๊าอย่าเสียเวลามาพูดหว่านล้อมให้จิวเอนอ่อนเลยค่ะ จิวไม่คิดจะตกลงหรือเปลี่ยนใจอะไรทั้งนั้น” ฉันยื่นคำขาด และมันทำให้คุณป๊ายกยิ้มมุมปากจากนั้นท่านก็ลุกขึ้นด้วยท่าทางสุขุมมาดมั่น เดินตรงมาทางฉัน ในขณะที่ท่านเดินเข้ามาฉันไม่ได้ก้าวหนีแต่อย่างใด“หึ ป๊าดีใจนะ ที่ลูกชายคนเล็กของป๊าเลือกผู้หญิงที่เฉียบขาด ถึงแม้วิธีที่มันใช้ดึงน้องจิวมาอยู่ร่วมชีวิตจะดูเลวทรามแปลกประหลาด ถึงแม้น้องจิวจะยังไม่รักลูกชายของป๊า แต่ก็ยังดีที่ไม่คิดหักหลังลูกชายของป๊า น้องจิวรู้ไหมว่าถ้าน้องจิวตอบตกลง ป่านนี้น้องจิวคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้” คุณป๊าเดินเข้ามาแล้วยกมือหนาขึ้นมาลูบที่ศีรษะของฉัน สายตาที่คุณป๊

“มันเอามาให้ละ พร้อมกับผู้หญิง2คน มึงว่าไง” ไอ้ภพนั่งไขว่ห้างส่องกระจกตรวจดูใบหน้าที่เกลี้ยงเกลาหล่อเหลาเอาเรื่องของมัน“เคลียร์แล้วทำไมมึงไม่บอกกูวะ”“เอ้า! ก็ชวนมาร่วมแจมแบบที่เคยทำไงมึง หรือมึงไม่เอา” ไอ้ภพเลิกคิ้วเอ่ยถามผม“กู...” ผมกระอึกกระอักที่จะตอบเพราะผมมันคนเลว เรื่องไม่ดีเคยทำมาแล้วทุกอย่าง แต่ที่ยังไม่เคยทำคงจะเป็นเรื่องดีๆ“ว่าไง อย่าเสียเวลาคิดนาน” ไอ้ภพโยนอุปกรณ์ลงตรงหน้าผมคนที่เคยชื่นชอบ ยังไงก็ต้องลองซ้ำ ยากนักที่จะอดใจไหว ไม่ว่าจะเรื่องนารีหรือสิ่งมึนเมาผมคว้าของตรงหน้าขึ้นมาแล้วจัดการนำมันเข้าสู่ร่างกายด้วยวิธีที่คุ้นเคย บางครั้งคนเราก็ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย อยากจะทำอะไรก็ทำ ทำไปเถอะถ้ามันคือความสุขของเราผมลุ่มหลงกับสิ่งมึนเมาตรงหน้า ผมแกล้งลืมคำสาบานที่เพิ่งให้ไว้กับภรรยา‘จิวไม่รู้หรอก ถึงรู้จิวก็คงจะนิ่งเฉย’ ผมคิดแค่นี้จริงๆผมอัดสารเสพติดเข้าร่างกายสักพัก ผมก็ได้ยินเสียงดีดนิ้วของไอ้ภพ จากนั้นผู้หญิงที่อยู่ในชุดนอนวาบหวิวถึงสองคนก็เดินตรงมาที่ผมและไอ้ภพที่ย้ายตัวเองมานั่งอยู่บนที่นอนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ผู้หญิงทั้งสองแบ่งแยกทำหน้าที่บำเรอผมและไอ้ภพทีละคน เ

ไอ้หน้าตี๋ลูกคนจีนมันเริ่มลากไล้มือสากที่ฉันรู้สึกโคตรสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าการโดนไอ้ผัวเลวขืนใจ!มันลากไล้มือไปทั่วร่างของฉัน แล้วมันก็กำลังจะก้มลงมาดูดจุกบนยอดอกฉัน เรี่ยวแรงฉันหดหายไปตั้งแต่ที่โดนชกเข้าที่หน้าท้องนี่ฉันต้องยอมใช่ไหม? ฉันกำลังจะมีผัวเพิ่มอีกคน ทั้งๆที่ไม่ได้อยากได้ผัวเพิ่ม!“ฮือ...” ฉันพยายามลากเสียงร้องโวยเมื่อไอ้หน้าตี๋มันใช้ลิ้นลากเลียที่จุกนมฉันจริงๆอย่างที่ฉันคิด! ลิ้นเปียกชื้นพร้อมกับอะไรสักอย่างที่เป็นโลหะลากเลียพยายามทำให้ฉันรู้สึกนั่นคงเป็นจิวที่อยู่ในลิ้นมันแน่นอน...“ฮือ...ปล่อย!” ฉันใช้มือที่อ่อนแรงผลักดันศีรษะของไอ้หน้าตี๋ออกแต่แรงมหึมารวบแขนทั้งสองข้างของฉันไว้เหนือศีรษะ จากนั้นไอ้หน้าตี๋มันก็ยกยิ้มมุมปากก่อนที่จะก้มลงมาไซ้ที่ต้นคอของฉันมันกำลังขบกัดอย่างรุนแรง ในขณะที่มืออีกข้างของมันลูบล้วงผ่านกางในตัวจิ๋วเข้าไปสัมผัสส่วนนั้นของฉันแล้วฉันพยายามดิ้น ส่วนไอ้หน้าตี๋มันก็ใช้แรงกดขึงฉันและล้วงลึกใช้นิ้วเกลี่ยไปมาก่อนที่เรียวนิ้วของมันจะค่อยๆถูกกลืนเข้าไปในช่องรักของฉันน้ำตาของความอดสู คับแค้นใจ ขยะแขยงและอีกหลายความรู้สึกไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ไอ้หน้

“ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันว่าจะค้างที่นี่เธอจะว่าอะไรไหม?” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า พลางเอนหลังหลับตาพริ้ม เขาแสดงออกเหมือนกับว่าเหนื่อยจริงๆแต่ถ้าเขาค้างที่นี่ จะดีจริงๆเหรอ?“ฉันให้ลูกน้องกลับบ้านไปหมดแล้ว ฉันเหนื่อย ถือเป็นค่าตอบแทนวันนี้แล้วกัน หรือว่าเธอจะใจดำ” เขาลืมตาขึ้นมาแล้วมองหน้าฉันเคยน้ำท่วมปากไหม?ฉันกำลังเป็น!“เธอคงไม่ใจดำหรอกเนอะ” เขาทึกทักโดยที่ฉันไม่ทันได้ทักท้วง หน้าของฉันตอนนี้ต้องเหมือนหมางงแน่ๆ“เอ่อ...”“ฉันช่วยเธอจากการโดนข่มขืนเลยนะ เธอจะให้ฉันนอนที่นี่ไม่ได้หรือไง” เขาเลิกคิ้วแล้วทำหน้าเศร้าๆ“นะ...นอนก็ได้ค่ะ” ฉันพยักหน้ารัวๆหลังจากตัดสินใจให้เขาพักค้างคืน“ขอบใจนะ” คุณธอนยิ้ม ยิ้มละมุนที่ทำให้ใจของฉันวูบวาบแปลกๆ“ตกลงเธอจะให้ฉันช่วยพยุงไปส่งห้องนอนไหม” เขาวกเข้ามาเรื่องนี้อีกครั้ง“เดี๋ยวจิวลองลุกดูนะคะ” ฉันว่าจบก็ค่อยๆลุกขึ้นยืน ซึ่งมันก็มีอาการเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่ดีกว่าเดิมเยอะ ฉันส่งยิ้มให้คุณธอนหลังจากที่มั่นใจว่าเดินขึ้นห้องเองได้“งั้นเดี๋ยวจิวขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวนะคะ ส่วนคุณเดี๋ยวจิวให้บอดี้การ์ดพาไปที่ห้องพัก” ฉันบอกกล่าวและหันไปพยักหน้าทางบอดี้การ์ดท

“ขอโทษจิว ฮอลล์แม่งเลวเอง” ฮอลล์จับมือฉันไปสูดดม“ความจริงจิวน่าจะโดนไอ้หน้าตี๋นั่นข่มขืนแล้วก็ฆ่าให้ตายซะ จิวจะได้หลุดพ้นจากฮอลล์ ไม่มีจิวฮอลล์ก็คงจะ...”“ไม่เอา ไม่พูดแบบนี้ดิ จิวจะตายจากฮอลล์ได้ไง ฮอลล์อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีจิว จิวสำคัญกับฮอลล์มากจิวก็รู้” เขาเอามือมาปิดปากฉัน“สำคัญจริงฮอลล์คงไม่ไปสำราญกับคนอื่นหรอก จิวก็แค่ผู้หญิงคนนึงของฮอลล์ จะพิเศษหน่อยก็ตรงได้จดทะเบียนสมรส ที่เหลือก็อภิสิทธิ์เหมือนคนอื่นทั่วไป”“ขอโทษ ขอโทษนะจิว”“เลิกขอโทษเถอะฮอลล์ ต่อไปไม่ต้องมาสัญญาสาบานอะไรกับจิวอีกนะ จิวไม่ทนไม่สนอะไรแล้ว ฮอลล์จะทำอะไรไปกับใคร มั่วยาเท่าไหร่ก็เชิญ ส่วนจิวจะโดนใครข่มขืนก็ปล่อยจิวเถอะ ฮอลล์เอาเวลาไปสร้างความสุขของฮอลล์เลย” ฉันต่อว่าถ้าถามว่าประชดไหม...ก็ประชดนะแล้วถ้าถามอีกว่าประชดทำไม ฉันก็คงจะตอบว่า ฉันน้อยใจ เสียใจ ที่คนมาช่วยเป็นคนอื่น แทนที่จะเป็นสามีที่บอกว่ารักฉันหนักหนา“อย่าพูดแบบนี้ดิจิว ฮอลล์ผิด เรื่องนี้ฮอลล์ผิดจริงๆ ผิดจนไม่น่าให้อภัย ขอโทษ” น้ำตาลูกผู้ชายไหลหยดลงมือฉัน ตั้งแต่เราอยู่ด้วยกันมาปีกว่า มีครั้งนี้แหละที่ฉันได้เห็นน้ำตาของเขาไม่รู้ว่าเมายาไม่สร่าง ห