All Chapters of เสี่ยเถื่อน(บังคับรัก): Chapter 51 - Chapter 60

“ซี๊ด...อ๊าส์ แบบนั้นแหละจิว อื้ม...บีบตรงนั้นแรงๆ ขยับมาอีกนิด อีกนิดนะที่รัก โอ๊ย! อะไรอะจิว” เสียงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดเพราะฝีมือของฉันเองหมั่นไส้! ฉันแค่บีบนวดที่ไหล่ที่หลัง ร้องครางยังกับว่าโดนลวนลามทางเพศ“หมั่นไส้ อยากครางทำไมล่ะ” ฉันบอกพร้อมทำท่าลอยหน้าลอยตา“อะไรอะ ก็มันสบายตัว ผัวก็ครางดิ งั้นมาเดี๋ยวทำให้ร้องบ้าง” อิบ้าฮอลล์มันพลิกตัวฉันนอนคว่ำ“โทษทีลืมๆ ต้องถอดเสื้อก่อนเผื่อลงน้ำมัน” มันว่าพร้อมกับจับฉันลุกถอดเสื้อ!“จิวไม่นวด” ฉันพยายามบอกพร้อมขัดขืน“อย่าปฏิเสธบริการจากหมอนวดสิครับ ผมจับตรงนี้เส้นคุณดูแข็งมาก และตรงนี้ดูตึงๆ มาครับมานวดกันเถอะ” น้ำเสียงมันฟังดูเจ้าเล่ห์ พร้อมกับมือลูบคลำไปทั่วเรือนร่างของฉันอิบ้าฮอลล์มันนึกอะไรขึ้นมาอีกเนี่ย!อิฮอลล์มันต้องกำลังบ้า มันนึกคึกอะไรจะมานวดให้ฉัน“จิวไม่เล่นนะ” ฉันร้องบอกทั้งที่ตอนนี้โดนคว่ำพลิกหน้าลงให้นอนดังเดิม“เดี๋ยวผมนวดน้ำมันให้ด้วยนะครับคุณผู้หญิง”“ไม่เอาฮอลล์อย่าแกล้งจิว” ฉันรีบพลิกตัวหันหน้าไปสบตากับอิฮอลล์ที่ตอนนี้กำลังคร่อมฉันอยู่“มีทางให้เลือก2ทาง อยากโดนนวดหรืออยากโดนนาบ” อิบ้าฮอลล์มันบอกในขณะที่ทั้งสองมื

“เธอรู้ไหมว่าเธอเปลี่ยนไปจากวันแรกที่เราเจอกัน” เสี่ยธันเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเซ็นเอกสารที่ต้องใช้โดยด่วนเสร็จหมดทุกอย่าง“ยังไงคะ” ฉันถามนิ่งๆ เรื่องปั้นหน้านิ่งขอให้บอกจิวถนัดนัก“ก็เธอรักไอ้ฮอลล์แล้วไง ไม่สิ...ต้องพูดว่าเธอเปิดใจให้มันเพราะมันดูเป็นคนดีในสายตาเธอ มันรักเธอข้อนี้ใครๆก็รู้ แต่มันก็สามารถเอากับใครก็ได้ ข้อนี้เธอคงรู้ดี! หรือเธอตกลงกันแล้วว่าจะเอาใครก็ได้ถ้าหากห่างไกลกัน แต่ก็นะ ผู้หญิงพวกนั้นคือของขัดดอก ไอ้ฮอลล์มันคงไม่กล้าขัดที่จะจัดหนักเพื่อบำบัดความใคร่ของมัน” เสี่ยธันพูดนิ่งๆพร้อมคว้าบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบอย่างใจเย็นเขานั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ขาไขว่ห้างไว้ มือข้างหนึ่งคีบบุหรี่ แต่อีกข้างวางอยู่ที่โต๊ะพร้อมกับใช้นิ้วเคาะโต๊ะไปมา“คุณจะพูดอะไรก็พูดมาตรงๆเถอะค่ะ อย่าพูดจาวกวนกำกวมเพราะมันทำให้ฉันสับสน” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ แต่ในใจของฉันรู้สึกหนักหน่วงเกินกว่าครึ่งกับเรื่องที่ได้ยินเมื่อครู่“อะ เผื่อเธอจะตาสว่างขึ้นมาบ้าง หรือเธออาจจะรู้แล้วหรือเปล่านะ” เสี่ยธันยื่น iPad ของเขามาวางตรงหน้าฉัน พร้อมกับยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยฉันหยิบขึ้นมาดูจึงได้รับรู้ว่า ‘ความเสียใจที

‘แหวนวงนี้จะสื่อความหมายว่าฮอลล์จะเป็นของจิวคนเดียว และตลอดไป’ประโยคน้ำเน่าแว่วเข้ามาในโสตประสาทด้านการรับฟังของฉัน ความทรงจำที่ไอ้ผัวบ้ามันบอกความหมายของแหวนที่ฉันสวมอยู่ดังขึ้นในหัวสมอง เพียงเพราะฉันลูบมือไปมาแล้วสะดุดแหวนเหอะ! คิดแล้วก็นะ...ลมปากก็คือลมปาก ลิ้นไม่มีกระดูกพลิกแพลงไปทางไหนก็ย่อมได้ฉันขึ้นลิฟต์ของคอนโดพร้อมกับบอดี้การ์ดที่เดินอยู่ห่างๆ ฉันกดชั้นที่ตัวเองอยู่ ไม่นานนักลิฟต์ก็พาฉันมาหยุดตรงชั้นของห้องที่ฉันอยู่ฉันเดินออกจากลิฟต์ ค้นคีย์การ์ดแล้วจากนั้นก็แตะมันลง ประตูจึงเปิดออก“เซอร์ไพรส์! Happy Birthday” พอฉันเปิดประตูเข้ามาประโยคนี้ดังขึ้นพร้อมกับเศษอะไรนักไม่รู้ร่วงหล่นใส่ตัวฉัน“ไอ้ชั่วฮอลล์!” ฉันร้องลั่นเสียงดังมาก เมื่อมองเห็นเจ้าของเสียง“ทำไมทักผัวแบบนั้นล่ะจิว คิดถึงมากรู้ไหมครับ” ไอ้ผัวชั่วมันรีบเดินเข้ามาสวมกอดฉัน“…” ฉันยืนหน้านิ่งไม่พูดไม่จาเออ ใช่ ฉันน่ะไม่ได้ใส่ใจวันเกิดของตัวเอง หรือจะพูดง่ายๆก็คือฉันลืมว่าวันนี้มันเป็นวันเกิดของฉัน“อย่าหน้าบึ้งดิ ฮอลล์ไม่ได้เอากับใครเลย นั่นมันก็แค่คลิปตัดต่อที่ฮอลล์ไหว้วานให้ไอ้ธันมันเอาให้จิวดู เพราะอยากให้จิวม

หมับ!ฉันรีบเดินไปกอดฮอลล์ไว้จากด้านหลังอย่างเร็วไว เมื่อจู่ๆฉันก็เกิดความรู้สึกแปลกๆมันเป็นความรู้สึกที่บีบขั้วหัวใจรู้สึกเหมือนไม่อยากให้เขาไปรู้สึกกลัวว่า ‘ฮอลล์มันจะไม่กลับมา’“ฮอลล์...” ฉันเรียกชื่อแล้วเงียบงัน แต่ก็ใช้อ้อมแขนทั้งสองข้างกระชับกอดร่างหนาไว้แน่น“หืม เป็นอะไร เดี๋ยวฮอลล์ไปช้านะจิว วันนี้พวกพี่ๆฮอลล์มันก็จะไปดูบ่อนเหมือนกัน ฮอลล์ไม่อยากไปช้า” ฮอลล์มันกำลังจะหันมาหาฉันแต่ฉันกอดมันไว้แน่นไม่ให้มันหันมา“ดูแลตัวเองดีๆ เสร็จงานแล้วก็รีบๆกลับมาด้วย...จิวรักฮอลล์นะ” คำบอกรักที่แสนจะแผ่วเบา ทำเอาร่างหนายืนแข็งเกร็งไปทั้งตัวจู่ๆฉันก็อยากจะพูดขึ้นมาอยากบอกให้ฮอลล์มันได้ยิน เพราะฉันมั่นใจแล้วว่า ‘ฉันรักมัน!’อ้อมแขนของฉันค่อยๆคลายออก เป็นจังหวะเดียวกันกับฮอลล์มันค่อยๆหันหน้ามาด้วยสีหน้านิ่งๆ“เมื่อกี๊ฮอลล์ไม่ได้หูฝาด หรือฝันไปใช่ไหม” อิบ้าฮอลล์มันจับไหล่ฉันไว้ทั้งสองข้างพร้อมกับจ้องมองหน้าฉัน“พูดอีกครั้งได้ไหมจิว” ประโยคร้องขอพร้อมกับใบหน้าที่มีน้ำนัยน์ตาเอ่อคลอ“จิว รัก ฮอลล์ นะ” ฉันค่อยๆพูดทีละคำ พอฉันพูดจบอิฮอลล์เขาก็คว้าร่างฉันเข้าไปไว้ในอ้อมกอด และกระชับกอดฉันไว้แ

“นี่คือของที่ตำรวจซึ่งเป็นคนของเราพบในที่เกิดเหตุครับ” ฉันได้ยินเสียงของบอดี้การ์ดคนหนึ่งดังขึ้น แต่ฉันไม่ได้เงยหน้าไปมองหรอกนะว่าของที่ว่าคืออะไร ฉันยังคงนั่งกอดรูปถ่ายไว้เช่นเดิม“ของเหล่านี้ที่ติดตัวคุณชายสี่อยู่ตลอดในช่วงเวลาที่ผ่านมา ทำให้ตำรวจมั่นใจว่านั่นคือร่างของคุณชายสี่ ส่วนการ์ดที่อยู่ในรถอีกสองคนหมอกำลังชันสูตรว่าเป็นใครครับ” เสียงของบอดี้การ์ดคนเดิมยังคงพูดต่อ“อื้ม เดี๋ยวพวกนายไปรอฉันด้านนอก” เสียงเยือกเย็นของเสี่ยภพดังขึ้นฉันรู้สึกได้ว่าบอดี้การ์ดหลายคนเดินออกไปแล้ว ทุกอย่างกำลังตกอยู่บนความเงียบเสี่ยภพเดินมานั่งข้างกายฉัน เขาจับมือฉันที่กอดรูปถ่ายแบออก แล้ววางบางอย่างใส่มือของฉันบางอย่างที่สามารถทำให้ฉันหัวใจสลายได้ในทันที!ฉันมองของที่วางอยู่ในมือนานนับ10นาทีได้ จากนั้นก็กำมันไว้แน่นแล้วเอามันมาแนบไว้ที่อก น้ำตามากมายไหลรินอีกครั้ง‘แหวนวงนี้จะสื่อความหมายว่าฮอลล์จะเป็นของจิวคนเดียว และตลอดไป’‘รักจิวนะ’‘โคตรรักจิวเลย’‘แล้วจะรีบกลับมาฟัด’ประโยคเหล่านี้ยังคงแว่วเข้ามาในหูของฉันแล้วจากนี้ใครจะพูดคำเหล่านี้ล่ะ...“บางทีความจริงบางเรื่องมันก็ยากที่จะทำใจยอมรับ แหว