Tous les chapitres de : Chapitre 131 - Chapitre 133

“ที่พูดว่ารู้ว่าหนูชอบอะไร พี่หมายถึงอะไร” ฉันถามนิ่งๆ“อาหาร อุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์เสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้ ทุกอย่างเวลาที่เธอไปพักที่บ้านพี่ พี่จัดเตรียมทุกอย่างแบบที่คาริสาเคยบอกในสิ่งที่ผู้หญิงที่ชื่อ ‘ไลลา’ ชื่นชอบ แต่พี่ไม่เห็นเธอจะดีใจอะไรเลย เธอทำเหมือนเกลียดพี่ด้วยซ้ำ”“หนูไม่ได้ชื่นชอบอาหารเครื่องใช้ที่พี่จัดให้เลย มันไม่ใช่แบบที่หนูชอบ แบบที่พี่ทำคือสิ่งที่คาริสาชอบทั้งหมด” ฉันพูดไปตามความจริง“ถามจริง” เขาจี้ถามพร้อมกับทำหน้าไม่เชื่อที่ฉันพูด“จะโกหกทำไมคะ แล้วหนูจะไปดูลูกของหนูได้หรือยัง” ฉันชักสีหน้า“ลูกของเรา ต่อไปเธอต้องใช้คำนี้” เขาย้อนความ“พี่ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ หนูเลี้ยงของหนูมาได้ตั้งนาน”“เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อยนะไลลา ให้เรื่องลูกเคลียร์ก่อนเถอะ พี่กับเธอมีเรื่องต้องคุยกันยาว” เขาจับปลายคางของฉันเชยขึ้น“หนูไม่มีอะไรจะคุยค่ะ” เราสบตากัน“แต่พี่อยากคุย และเธอไม่ควรขัดพี่”“ค่ะ พี่มันมาเฟียจะทำอะไรก็ได้” ฉันประชด“แล้วอยากเป็นภรรยามาเฟียไหมล่ะ” เขายกยิ้มมุมปาก“หนูจะไปดูลูกค่ะ” ฉันบอกและเปิดประตูรถเตรียมลง“อย่าคิดว่าจะหนีพ้นนะไลลา” เขาว่าตามหลังและเปิดประตูลงจากร

“พี่รักเธอไลลา” หลังจากถอนจูบออกเขาก็บอกคำนี้ เขาทำฉันยิ้มแก้มแทบปริ ต่อมน้ำตาเริ่มทำงาน ฉันตื้นตันใจไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาถึง วันที่เขาบอกว่าเขารักฉัน วันที่เขาบอกเราจะมีกัน ในเมื่อเขาชัดเจน ฉันก็จะพยายามไม่แคร์สังคม จะสนแค่คนในครอบครัว“หนูก็รักพี่ รักพี่มานานมากแล้ว แต่เพราะคาริสาบอกว่าพี่รักเธอ หนูก็เลยจำใจต้องหลีกทาง... จากนี้หนูสัญญาว่าหนูจะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด” ฉันให้คำมั่น“ทุกวันนี้เธอก็เป็นแม่ที่ดี แค่ไลลาเป็นตัวเองก็ดีที่สุดแล้ว” เขาสวมกอดฉันแนบแน่นหลังจากที่พูดจบจากนี้จะมีแต่ความสุข ฉันมั่นใจเช่นนั้นและหวังว่าจะเป็นดังที่ฉันมั่นใจ...หนึ่งปีต่อมา...“ในที่สุดคุณก็มีความสุขแบบสุดๆสักทีนะคะ จิวดีใจด้วยน้า” น้องจิวเธอเอ่ย ขณะที่นั่งมองน้องวอร์มกับน้องเคลิ้มเล่นกันที่สนามหญ้า“ฉันก็ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ ที่ผ่านมาฉันคิดมาตลอดว่าพี่คงคาเขารักคาริสา”“นี่ก็เหมือนบทเรียนหนึ่งบทเรียนเลยใช่ไหมคะ”“ใช่จ้ะ การหันหน้าพูดกันดีกว่าการฟังคำพูดจากใครอีกคน ถึงแม้ว่าใครคนนั้นจะเป็นคนที่เราไว้ใจ ให้ย้ำคิดอยู่เสมอว่า... เรื่องของเรากับเขา จะให้ใครอีกคนมาเป็นสื่อกลางไม่ได้”“คุณป๊าเป็นคุณพ่อ