All Chapters of เสี่ยเถื่อน(บังคับรัก): Chapter 71 - Chapter 80

“ฉันรู้ว่าเธอไม่มีทางรักฉัน จะว่าฉันเลวก็ฉันไม่ว่า แต่ฉันอยากจะอยู่บนตัวเธอ” เสี่ยธอนพูดพร้อมกับจูบเบาๆที่หน้าอกข้างซ้ายตรงรอยสักนั้นแล้วเขาก็หมุนร่างฉันให้หันไปเผชิญกับกระจกบานใหญ่ที่ติดเป็นผนังในห้องน้ำฉันจึงได้เห็นรูปรอยสักที่ติดร่างกายตัวเอง ซึ่งมันไม่ได้ใหญ่มากมาย แต่มันเด่นชัดบนร่างกาย‘ให้ตาย!’ ฉันอึ้งหนักกว่าเห็นรูปหน้าตัวเองอยู่บนตัวเขาอีก“เหมือนฉันเลย” เสียงกระเส่ากระซิบที่ข้างหู เขายืนซ้อนอยู่ด้านหลังฉันพร้อมมือหนายื่นมาลูบไล้ที่เนินอกทั้งสองข้าง ใบหน้าคมก็เริ่มซุกไซ้ไล่จูบไปตามซอกคอ และแผ่นหลังขาวเนียนรอยสักที่อยู่บนหน้าอกข้างซ้ายของฉันคือ ‘หน้าเขา!’พร้อมกับตัวอักษรภาษาอังกฤษ ‘ThanaTorn’ ควบคู่อยู่ใกล้ๆ“ฉันรักเธอนะ” เขาลากไล้ลิ้นสากไปทั่วร่างที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ จากนั้นก็จับร่างฉันหันเข้าหาเขาและเราก็สบตากัน...เขาป้อนจูบที่แสนละมุนละไมทำเอาฉันเคลิบเคลิ้ม แล้วอุ้มฉันเดินไปที่อ่างล้างหน้า เขากวาดทุกอย่างออกแล้ววางฉันลงเขาป้อนจูบซ้ำๆซากๆโดยที่ฉันไม่กล้าขัดขืน เขายื่นมือมาบีบคลึงที่หน้าอกทรงโตของฉันอย่างมันส์มือเราจูบกันซ้ำๆและเขาก็จับมือฉันไปสัมผัสที่แท่งเอ็นอุ่น

(‘เธอคือความสุขของฉันรู้ไหม ที่ผ่านมาฉันมีผู้หญิงรอบกายมากมายมาให้เลือก หัวใจฉันยังไม่รู้สึกอะไรเท่ากับเห็นรูปเธอจากโทรศัพท์มือถือที่บอดี้การ์ดส่งมาให้เลย ฉันรู้ได้ทันทีว่าเธอคือคนที่ใช่สำหรับฉัน แต่น่าเสียดายที่เราเจอกันในรูปแบบของเมียน้อง ทำให้ฉันจีบเธอไม่ได้ ขอบคุณนะที่อยู่ตรงนี้ อยู่ให้ฉันกอด ให้ฉันได้สัมผัสถึงความสุขแบบที่ใจของฉันต้องการ พ่อแม่และน้องชายของเธอคนของฉันจะดูแลอย่างดี และไม่ต้องกลัวว่าฉันจะทำร้ายพวกเขา ฉันไม่มีวันทำร้ายครอบครัวที่เธอรักเด็ดขาด สบายใจได้นะ เพราะไอ้ภพมันรู้ว่าพ่อแม่เธออยู่ที่ไหน อยู่กับมันเธอจะปลอดภัยมากกว่าอยู่กับฉัน โชคดีนะ ฉันรักเธอนะจิวจ๋า’)มันเป็นข้อความที่ยาวที่สุดเท่าที่ฉันเคยอ่านเลยก็ได้ และเพิ่มความมึนงงให้ฉันเช่นเคย“เธอรักมันหรือยัง” เสี่ยภพถือวิสาสะจับมือถือของฉันไปอ่านแล้วเขาก็ถามคำถามนี้ออกมา“ยังค่ะ” ฉันตอบออกไปเพราะมั่นใจว่ามันคือคนละความรู้สึกกับที่ฉันรู้สึกกับฮอลล์ แล้วที่ฉันยอมเสี่ยธอนในหลายๆเรื่องก็เพราะเขาเอาครอบครัวฉันมาต่อรอง“ดี เรื่องมันจะได้ไม่ยุ่งยากมากไปกว่านี้” เสี่ยภพลอบถอนหายใจแล้วพูดเหมือนโล่งใจไปอย่างหนึ่งซึ่งฉันยังคง

“คืนนี้ขอให้เธอฝันดีนะ” เสี่ยภพยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจแล้วก็เดินออกจากห้องไป ฉันเดินไปนอนบนเตียงกว้างซึ่งเป็นสถานที่แปลกใหม่สำหรับฉัน ช่วงนี้ฉันคงต้องพยายามทำตัวให้พร้อมกับทุกสถานการณ์ที่จะเจอจะว่าไปถ้าหากว่าเรื่องเลวร้ายนี้ผ่านไป ฉันคงจะต้องกล่าวขอบคุณพร้อมกับยิ้มให้เสี่ยธอนสักครั้ง ‘ถ้ามีโอกาสได้พบกัน’ถามว่าโกรธเกลียดเขาไหมที่ทำกับฉันแบบนั้น ฉันก็โกรธนะ แต่พอรู้ว่าเขาคือคนที่ช่วยครอบครัวฉันไว้ ความรู้สึกมันก็คนละแบบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันรักเขานะแค่คำขอบคุณกับการฉีกยิ้มบนใบหน้าหนึ่งครั้งมันคงไม่เป็นไรหรอกมั้งหรือจะเป็นการแสดงออกว่ามีใจวะ“โอ๊ยๆๆๆ ช่างเถอะ ถ้าถึงวันนั้นค่อยคิด” ฉันพูดตัดบทความคิดของตัวเองแล้วจึงกดปิดไฟข้างหัวเตียง จากนั้นก็ปลดปล่อยสมองให้ว่างเปล่าแล้วไม่นานนักฉันก็เข้าสู่ห้วงนิทรา...“อื้อ อ๊ะ! ยะ...” ฉันสะดุ้งตื่นเมื่อรู้สึกว่าร่างกายตัวเองร้อนรุ่มผิดปกติ ภายในกายมีความต้องการเรื่องอย่างว่าสูงแต่ที่ดูจะหนักหนาไปกว่านั้น ก็คือร่างกายของฉันที่ขยับเขยื้อนไม่ได้ ฉันพยายามออกแรงจะดิ้นแต่มันก็เปล่าประโยชน์!ฉันนอนหอบกระสันและอยากจะปลดปล่อยความทรมานนี้ออกไป ตอนนี้ฉ

“หลับสนิทยัง”“อืม”“เฮ้อ โล่งอก มึงจะไปไหนก็ไปเถอะ”“สัส! ได้ทีไล่กูนะมึง กูบอกแล้วว่าอย่าทำมึงก็เลวเกินคน”“ก็กูคิดถึงของกู แม่ง! ยังดีที่ไอ้เชี้ยธอนมันไม่ทำอะไรจิว แต่สันดานอย่างมันต้องให้จิวทำให้มันแน่ๆ"“มันแค่รักเมียมึงมากเกินไปต่างหาก”“รักไม่มากเท่ากูหรอก”“เอาอะไรมาวัด มึงอะโคตรเลว แต่กับไอ้ธอนตลอดหนึ่งเดือนที่มันอยู่กับเมียมึง มันไม่มีผู้หญิงคนไหนเลย มันทะนุถนอมเมียมึงเป็นอย่างดี”“มันอยากได้ใจเมียกูมากกว่า”“มึงมันคนส้นตีน”“เอ้า! ไอ้เชี้ยนี่ แล้วดูดิ หน้าอกขาวๆเสือกมีหน้าพร้อมชื่อของมันกำกับไว้ เดี๋ยวถ้าเรื่องจบกูจะพาไปลบแม่ง แล้วเมื่อคืนนะกูเพิ่งจะถอดแหวนของแม่ไอ้ธอนออกไป แม่ง! คิดยังไงกล้าถอดแหวนที่กูทำให้เมียกู”“เหอะ! ไอ้บ้า”“ว่ากูทำเชี้ยไร กูรักของกู”“สมองมึงคงโดนยานอนหลับกดประสาทนานไปหน่อย ถึงได้ทำอะไรที่ไม่เหมือนชาวบ้าน คิดจะเป็นโจรปล้นสวาทเสือกทิ้งร่องรอยหลักฐาน เมียมึงแม่งต้องคิดว่าเป็นกูแน่ๆ สายตาตอนมองกูนี่คือขยะแขยงมากบอกเลย มองเหมือนกูเป็นตัวน่ารังเกียจยังไงยังงั้น”“แล้วมันเพราะอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่ครั้งสุดท้าย กูไม่มีทางที่จะปล่อยให้เรื่องเป็นแบบนี้หรอกนะ แม่ง

ในขณะที่มันเคลิ้มฝัน ฉันก็...“โอ๊ย!” เสียงร้องของมันดังลั่นเมื่อฉันกัดที่ลิ้นของมันอย่างแรงแล้วปล่อยออกซึ่งไอ้ชั่วฮอลล์มันผลักออกจากฉันอย่างไวเพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ!..ฉันลุกขึ้นนั่งแล้วกระชากหัวมันเข้ามาประชิด จากนั้นก็ลงมือตบหน้ามันรัวๆนับครั้งไม่ถ้วน ตบเต็มแรงโดยไม่รู้สึกว่าตัวเองเจ็บมือแม้แต่น้อยพอฉันตบมันจนหนำใจ ฉันก็ผลักมันออก แต่มันรีบดึงรั้งฉันไปไว้ในอ้อมกอด ฉันจึงดึงดันดิ้นพล่านจนหลุดพลัก!เสียงหมัดของฉันที่กระทบแก้มของมันใช่! หลังจากที่ดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของมันจนหลุด ฉันก็ต่อยเข้าที่ใบหน้าของมันทันที“จะตบจะต่อยก็เอาให้พอใจเลย แต่อย่าโกรธกันเลยนะ” ไอ้ชั่วฮอลล์มันจับมือฉันทั้งสองข้างไปจ่อที่แก้มของมัน“...” ฉันเงียบไม่พูดไม่จามีเพียงน้ำตาที่ไหลโรยรินมันเป็นความรู้สึกที่ยากเกินจะบรรยาย คือมันไม่ตายฉันก็ดีใจเพียงแต่ความรู้สึกที่ผ่านมา...คือฉันคิดว่ามันตาย!และฉันเคยฟูมฟายเหมือนคนบ้า แต่ความจริงคือเรื่องหลอกกันแน่นอน! เรื่องที่แย่ไปกว่านั้น คือฉันเกือบจะเป็นเมียของพี่มันซึ่งเป็นเรื่องที่แสนระยำ และเป็นความทรงจำที่ค่อนข้างแย่“อย่าเงียบดิจิว ฮอลล์ก็ไม่ได้อยากให้เรื่องมั