Semua Bab รักที่ปรารถนา: Bab 21 - Bab 30

เช้านี้ที่บ้านตึก ธันวาขนกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็ก ใบเดียว ไปใส่ท้ายรถเก๋งคันใหญ่ของเขา ก่อนออกเดินทางไปพระนครศรีอยุธยา เขาแวะไปที่บ้านสวนวอแหวน เพื่อไปบอกนางวีรวรรณอีกครั้ง ไม่ต้องถามว่าใจฟูขนาดไหน เมื่อคืนเขานอนไม่ค่อยหลับ ดีใจที่แม่ และน้องของวรางคณา ไม่ได้รังเกียจเขา และไม่ต่อต้าน ถึงจะยังไม่ค่อยเชื่อใจเขาก็ตาม“สวัสดีครับคุณน้า ผมแวะมากินข้าวเช้าด้วยครับ แล้วจะออกเดินทางเลย ““มาเลยค่ะ ว่านตักข้าวเลยลูก น้าห่อข้าวให้ไปไว้กิน ระหว่างทางด้วยนะคะ เป็นของแห้ง กินง่ายๆ”“ขอบคุณมากนะครับ นี่ถ้ารู้ว่าวรางคณาอยู่ที่ไหน ผมจะขออาหารไปฝากน้องด้วย ไม่อยู่หลายวันคงคิดถึงกับข้าวที่บ้าน”“น้าเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ ““ว่าไงนะครับ “ธันวาหันขวับ มามองหน้านางวีรวรรณทันที“น้าบอกว่า เตรียมทั้งอาหาร คาว หวาน ขนม ของกินเล่น ใส่ตะกร้า ให้คุณไปฝากหนูวอยด้วย”“หมายความว่า คุณน้ายอมบอกที่อยู่ ของวรางคณาแล้วเหรอครับ “เสียงของเขา ถ้าวรางคณามาได้ยินคงหมั่นไส้มาก“ใช่ค่ะ

หลังจากทุกคนกินข้าวเช้าเสร็จแล้ว ธันวาเรียกรถยกมายกรถไปเข้าอู่เพื่อซ่อม และเรียกช่างเข้ามาทำการทุบตึกทันทีเหมือนกันระหว่างที่กินข้าวกลางวันด้วยกัน ธันวาแจงรายละเอียดการทำงานให้กับทุกคนฟัง“ช่วงที่ทุบตึกผมจะใช้เวลา ทำงานประมาณหนึ่งสัปดาห์ เกรงว่าทุกคนจะรำคาญและหนวกหู ผมขอเสนอว่าให้ทุกคนไปพักที่โรงแรมของผม ไม่ได้พักฟรีนะครับ ผมคิดครึ่งราคา เพราะถ้าบอกว่าพักฟรี เดี๋ยวจะไม่มีคนไป"ผมตัดสินใจแล้วนะครับว่า หลังจากทุบบ้านตึกออกแล้ว จะสร้างบ้านหลังเล็กๆ เอาไว้อยู่แทน สวนผักจะทำแค่ห้าไร่ ส่วนบ้านของคุณน้า ผมจะคงไว้เหมือนเดิม""งานที่อยุธยา วันมะรืนผมนัดช่างเข้าไปสำรวจ เราจะเริ่มสร้างโรงจอดรถก่อน เพื่อที่จะได้ย้ายรถไถไป""สร้างโรงจอดรถเสร็จแล้ว จะเริ่มเคลียร์พื้นที่เพื่อสร้างบ้าน""ที่อยุธยา ถ้าว่าน หรือวรางคณาว่าง ก็สามารถเข้าไปดูได้ตลอดเวลา""ส่วนผมจะไปๆ มาๆ หลักๆ ผมจะพักที่โรงแรม ของผมที่อยุธยา อยู่ไม่ไกลจากที่ดินของคนน้ามากนัก สะดวกกับการดูงาน""วรางคณาจะกลับไปอยุธยาวันไหน ผมจะขอติดรถไปด้วย ""ถ้าคุณนัดช่างวันมะรืน ไปวั

แปดโมงเช้า วรางคณารู้สึกตัว อากาศดีจังเลย หญิงสาวยังไม่ลุก รู้สึกว่าตัวเองสะอื้น เมื่อคืนเธอฝันนี่นา ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นความฝัน“น้องวอย ตื่นแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้าง”เสียงธันวานี่นา เสียงเขาอยู่ในห้องนี้ ธันวานั่งอยู่ที่โซฟาปลายเตียงห่างออกไป ใช่เธอจำได้แล้ว เขาอยู่กับเธอเมื่อคืน ทำให้เธออุ่นใจจนหลับไปเธอไม่ได้คิดเรื่องอื่นยังติดใจกับเรื่องความฝัน หรือว่าในหัวของเธอ วนเวียนอยู่แต่กับบ้านเรือนไทย เลยเก็บไปฝัน“สบายดีนะ พี่กลับห้องไปอาบน้ำก่อน แล้วเราค่อยคุยกัน สบายใจได้เลย เมื่อคืนพี่ก็หลับ ดูคลิปนี้นะครับ” ธันวาเดินมาหาวรางคณาที่เตียง ยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้หญิงสาว ก่อนที่จะเดินกลับห้องวรางคณาดูคลิปที่เขาถ่ายไว้เมื่อคืน ภาพเธอนอนหลับ เขาถ่ายตั้งแต่เปิดประตูเข้ามา เธอนั่งดูจนคลิปจบ นึกชมว่าเขารอบคอบ แต่เธอติดใจที่ทำไมตัวเองหลับได้นิ่งสนิท และนานขนาดนั้น หญิงสาวถอนหายใจ วางโทรศัพท์ไว้บนที่นอน ลุกขึ้น อาบน้ำ สรุปว่าตั้งแต่เมื่อวานเธอก็ยังไม่ได้โทร หรือไลน์บอกแม่กับน้อง ว่าถึงอยุธยาแล้วมัวแต่วุ่นวายกับความชอบของตัวเอง จนเก็บไ

“หนู รีบอาบน้ำเตรียมตัวเถอะ เดี๋ยวพี่จะช่วยเก็บของพวกนี้ เสร็จแล้วค่อยไปเก็บของที่ห้องพี่ต่อ”ธันวาไม่อยากปล่อยให้วรางคณาอยู่คนเดียว เขาไม่ไว้ใจใครเลย แปลกที่หญิงสาวไม่ได้มีอาการตื่นกลัวอะไรเลยสักอย่าง“ได้ค่ะ งั้นรอวอยสักครู่นะคะ “หญิงสาวเตรียมเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำธันวาเดินดูตามระเบียงห้อง ไม่มีทางที่จะมีคนขึ้นมาถึงบนนี้ได้ นอกจากโรยตัวลงมาจากหลังคา หรือไม่ก็ใช้บันไดปีนขึ้นมา เขาเชื่อว่าเป็นเป็นคนจริงๆ ไม่ใช่เงาจากต้นมะพร้าวหรอก เขาไม่อยากให้ครอบครัวของวรางคณา ย้ายมาที่นี่เลย ข่าวที่เขาได้รับฟังจากที่หัวหน้างานไม่ค่อยดีนัก คนงานทำงานไม่กี่วัน ก็เจอดี กลับนนทบุรีครั้งนี้เขาจะคุยกับคุณน้าวีรวรรณสักหน่อย“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณ หน้าเครียดจัง” วรางคณาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว สังเกตว่าธันวานิ่งไป“น้องวอยมาดูตรงนี้กับพี่หน่อย ลองดูว่าถ้าจะมีคนเข้ามาที่ห้องเรา เขาจะมาทางไหน”วรางคณาเดินตามธันวาไปดู ฟังเขาอธิบาย เหตุผลต่างๆ เธอเริ่มเชื่อเขา มีเหตุผล แต่ก็ยังไม่ปักใจนัก ถ้าไม่มีเขาอยู่ด้วยเมื่อคืน เธอคงนอน

“ทุกคนครับเช้านี้ กินเข้าเสร็จแล้ว เราออกเดินทางไปที่โรงแรมกันนะครับ อยู่ซอยถัดไปนี่เอง เดี๋ยวช่างเขาจะเข้ามาล้อมผ้าใบกันฝุ่นที่บ้านนี้ บ่ายๆ จะทำลายตึก ผมขอเวลาเคลียร์ทุกอย่างไม่เกินเจ็ดวันนะครับ ““มีอะไรให้ว่านช่วยไหมครับพี่ธันวา”" ขอบใจนะว่าน ไม่เป็นไร ช่วงนี้พี่อยู่ทุกวัน ถ้ามีอะไรให้ช่วย เดี่ยวพี่จะบอก"“หนูเมื่อคืนนอนหลับไหมครับ” ธันวาหันไปหาคนข้างๆ ที่นั่งเงียบเรียบร้อย เขาดีใจที่เห็นวรางคณาใส่สร้อยพระอยู่“หลับสนิทเลยค่ะ อุ่นใจเพราะใส่สร้อยพระ อาจเป็นเพราะว่า ได้กลับมานอนที่บ้านด้วยมังคะ ““พี่ดีใจนะที่หนูหลับสนิท และสบายใจ”“ขอบคุณค่ะ” วรางคณายกมือไหว้ขอบคุณเขา“เย็นนี้เจอกันนะครับทุกคน ว่านไปทำงานก่อน รถมารับหน้าบ้านครับ”“ทุกคนมีกระเป๋า หรือสัมภาระอะไรอีกไหมครับ จะได้ขนขึ้นรถพร้อมกัน ““เดี๋ยววอยช่วยนะคะ” วรางคณากุลีกุจอช่วยธันวาขนกระเป๋า“วอยว่ารถเล็กไปนะคะคุณ น่าจะสองรอบไหมคะ “หญิง