All Chapters of รักที่ปรารถนา: Chapter 1 - Chapter 10

54 Chapters

สวนวอแหวน

ปลายเดือนพฤษภาคม ประเทศไทยเริ่มมีฝนตกบ้างแล้ว ชุ่มฉ่ำ เย็นไปทั่วไทย หลังจากที่ต้องทนกับอากาศร้อนอบอ้าวมาหลายวัน ต่างจังหวัดอาจจะโชคดีหน่อย เวลาฝนตก รถไม่ติด แต่ในเมืองหลวง อย่าง กรุงเทพมหานครนี่ซิ ฝนตกทีไร ลำบากใจทุกที คนที่มีรถยนต์ก็สบายหน่อย แต่ก็เสี่ยงกับรถติด นั่งอยู่ในรถอาจไม่เปียกฝน แต่หงุดหงิดใจ นอกจากรถจะติดแล้ว บางเส้นทางยังต้องเจอน้ำท่วมอีกส่วนคนที่ไม่มีรถ ต้องอาศัยรถประจำทาง มีเงินหน่อยอาจได้นั่งแท็กซี่ ถ้าประหยัดหน่อยก็นั่งวินมอเตอร์ไซค์ แต่อาจจะต้องเสี่ยงกับการเปียกฝน ประชาชนคนเมืองต่างก็ชิน เข้าฤดูฝนเมื่อไหร่ ก็พกร่ม หรือไม่ก็เสื้อกันฝนติดตัวไว้ตลอด การโดยสารด้วยวินมอเตอร์ไซค์ สะดวก เร็ว แต่ก็มีความเสี่ยงมากถ้าไม่ใช่ฤดูฝน การยืนเข้าแถวเพื่อรอคิวขึ้นมอเตอร์ไซค์ ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยดี มีให้เห็นแค่ กรุงเทพฯ เท่านั้น แต้ถ้าฝนตกเมื่อไหร่ ก็ดูไม่จืด คนไม่มีร่ม ไม่มีเสื้อกันฝน ก็เปียก ดูเหมือนว่าทุกคนจะไม่มีปัญหา ยอมรับได้กับสิ่งที่เป็นอยู่ เพราะสิ่งที่ทุกคนรอคอยคือ บ้าน ทำยังไงก็ได้ เพื่อที่จะถึงบ้านให้เร็วที่สุดวรางคณา เลิศอมรรัตน์ หรือ ทุก
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more

เพื่อสนิท คิดไม่ซื่อ

วันจันทร์อีกแล้ว วรางคณา เบื่อเหลือเกิน ไม่อยากไปทำงานเลย ถึงไม่อยากไปขนาดไหน ก็ต้องไปอยู่ดี ไปทำให้มันเสร็จเรียบร้อย วันเวลา เดี๋ยวนี้เร็วจะตาย เธอปลอบใจตัวเอง รีบลุกขึ้น อาบน้ำ แต่งตัว แม่ห่อข้าวให้แล้ว คนละกล่องกับ น้องชาย สองพี่น้องติดข้าวกล่องของแม่ มาตั้งแต่สมัยเป็นเด็กนักเรียน พ่อกับแม่จะให้ค่าขนมทุกวัน แต่แม่ก็ห่อข้าวใส่ปิ่นโตให้ไปกินโรงเรียน สองคนพี่น้องมีเงินกลับมาหยอดกระปุกทุกวันๆ ติดนิสัยออมมาตั้งแต่เด็ก“พี่วอย ถ้ามันไม่สบายใจ วันนี้ก็เขียนใบลาออกเลยนะพี่ ครบ 3 เดือน แล้วเขายังไม่หาคนมาแทน ก็ออกเลย”“อื่อ พี่ก็กำลังคิดอยู่ พอคิดว่าจะออก ก็อยากจะออกเลย ใจไม่อยู่ที่ทำงานแล้ว “สองพี่น้องเดินคุยกันไปรอรถหน้าปากซอย พอมาถึงปากซอย ความโกลาหลก็เริ่มมา ทั้งรถ ทั้งคน วันนี้แม่ไม่ได้ตัดผัก นัดลูกค้าเป็นวันพรุ่งนี้แทน ทำให้ ทั้งสองพี่น้อง ไม่ต้องตื่นเช้ามาก“ไปแล้วนะพี่วอย เดินทางปลอดภัยนะครับ”ที่ทำงานของว่าน ไปคนละทางกับพี่สาว เขาไม่มีปัญหาในการเดินทาง เพราะมีรถรับส่งของบริษัทฯ มารับที่หน้าปากซอย เหลือเพียงวร
last updateLast Updated : 2026-03-02
Read more

บังเอิญพบกัน

วรางคณาใช้เวลาเดินเที่ยวชมภายในวัดไชยวัฒนารามกระทั่งห้าโมงเย็น ยังไม่พอใจเท่าไหร่ ไม่เป็นไรหรอก ไว้รอให้เธอได้มาอยู่ที่นี่ก่อน เธอจะมีเวลา เที่ยวตามสถานที่ต่างๆ หญิงสาวกลับโรงแรมทันทีไม่ได้แวะที่ไหน ที่นี่เธอไม่มีคนรู้จัก จะมีก็แค่ป้าเจ้าของที่ดิน นี่ถ้าพรุ่งนี้เช้าเธอไม่ต้องรีบกลับบ้าน เธอต้องได้ไปนอนบ้านป้าเจ้าของที่ดินและบ้านเรือนไทย นั้นแน่นอนวรางคณากลับถึงโรงแรม ยังมีเวลา เธอแวะที่ห้องอาหารเพื่อกินข้าวเย็น ตั้งใจว่ากินข้าวเสร็จจะเข้าห้องพักและนอนเลย พรุ่งนี้เธอต้องออกเดินทางกลับบ้านแต่เช้า อยากกลับไปจัดการ พวกข้าวของเครื่องใช้ ที่จะต้องขนมาที่บ้านใหม่บรรยากาศภายในห้องอาหาร ตกแต่งแบบบ้านโบราณ นี่เป็นอีกเหตุผลที่เธอจองโรงแรมนี้“วอย เป็นยังไงบ้างลูก ถึงที่พักหรือยัง”“ถึงแล้วค่ะแม่ วอยกำลังจะไปหาข้าวกินค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ วอยกินที่ห้องอาหารของโรงแรม ไม่น่ากลัวเลยค่ะ”วรางคณาเลือกที่นั่งติดหน้าต่าง เดินไปตัก ข้าวสวย แกงเทโพที่เธอชอบมาก และแน่นอน แม่เธอทำอร่อยที่สุด จะลองดูว่า ที่นี่อร่อยไหม ยำถั่วพูเป็นอีกเมนูที่ชอบ แน่นอนแม่เธอก็ทำอร่อยเช่นกัน และเลือกที่จะกินขนมหวานตบท้าย แทนผลไ
last updateLast Updated : 2026-03-02
Read more

บังเอิญเจอกัน

วรางคณา ตกใจ ยอมรับว่า ไม่ค่อยมีสติจริงๆ ตั้งแต่กลับจากที่ทำงาน อาการเลื่อนลอย ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ตั้งแต่เมื่อเที่ยง เรื่องที่ได้รับรู้มา ทำให้เธอมึนงง อาการเหมือนจะเป็นลม รู้สึกว่าตัวเองถอยหลังไปชนคน เสียงตะคอกดังขึ้น ทำให้วรางคณารู้สึกตัว รับรู้ได้ถึงมือใหญ่หนา ผลักแผ่นหลังของเธอเต็มแรง ทำให้ร่างของเธอผวามาด้านหน้าเต็มแรงผลักนั่น หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองนั่งทับกระจาดใส่ดอกบัว ของป้าที่เธอซื้อเป็นประจำ“หนูเป็นยังไงมั่งลูก คนเราทำไมใจร้ายจัง ผลักมาได้” เสียงป้าที่ขายดอกบัวบ่นเสียงดัง และรีบมาช่วยพยุงวรางคณาให้ลุกขึ้น“ขอบคุณค่ะป้า ขอโทษนะคะ”“ซุ่มซ่าม ไม่ดูตาม้าตาเรือ ดูบ้างซิว่ามีใครบ้างอยู่ข้างหลัง นึกจะถอยก็ถอย บ้าจริงๆ”เสียงที่ดังเกือบเป็นตะโกนนั่น ยิ่งทำให้วรางคณาตกใจ เสียงอยู่ตรงหน้า เธอเงยหน้ามองเจ้าของเสียง ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าตัวสูงใหญ่มาก สูงเกือบเท่าๆ กับน้องชายของเธอ ใส่แว่นดำ ผมยาวไม่เป็นระเบียบ ไว้หนวดดูรุงรัง เครายาว ใส่เสื้อยืดสีดำ ใส่กางเกงยีนต์ขายาว รองเท้าแตะหูหนีบ รอยจากรองเท้าส้นสูงของเธอ ที
last updateLast Updated : 2026-03-03
Read more

ขิงก็รา ข่าก็แรง

วรวิทย์สังเกตเห็นพี่สาวหน้าอมทุกข์ วันนี้พี่วอยดื่มเบียร์เยอะกว่าทุกวัน และเหตุการณ์เมื่อเย็นที่หน้าร้านสะดวกซื้อ เขาไม่เคยเห็นพี่สาวเขามีอารมณ์แบบนี้ ผู้ชายคนนั้นดูไม่ธรรมดา นี่ถ้าเขามาไม่ทัน แล้วรีบดึงกลับมาบ้าน พี่สาวเขาจะโดนอะไร“เป็นอะไรพี่วอย คิดอะไรอยู่ นอนได้แล้ว สี่ทุ่มกว่าแล้วนะ เลิกกินได้แล้วเบียร์เนี้ย พรุ่งนี้ค่อยกินต่อ”“กลัวพี่กินหมดก่อนรึไง ไม่รู้จักพี่ซะแล้ว”“ว่าน พี่ขอบใจนะ สำหรับเรื่องที่จัดเตรียมให้พี่ นี่ไง ลองดูแล้วก็ลองฟัง “วรางคณายื่นโทรศัพท์ให้น้องชายดูที่เธอบันทึกไว้“โห.... นี่พี่โอมเขากล้ามากเลยนะ แล้วเพื่อนพี่ที่ชื่อกัญญาคนนี้ก็ร้ายมาก”“อื่อ จริงๆ พี่ระแคะระคายมานานแล้วล่ะ ไม่ได้เสียใจอะไรมากหรอก แต่เจ็บใจ เป็นผู้หญิงคนอื่นพี่จะไม่เจ็บใจขนาดนี้เลย”“ไม่รู้ว่าเขาแอบไปคบกันตอนไหน กัญญาก็อยู่กับพี่ตลอด กินข้าวเช้า ข้าวกลางวันด้วยกัน ทำงานที่เดียวกัน พี่งงมาก”“พี่วอย อย่าลืมว่า เวลาเลิกงาน หรือเสาร์ อาทิตย์ที่พี่หยุด พี่กัญญาเขาไม
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more

เพื่อนบ้าน

ธันวารีบดำเนินการตามที่ย่าเขาขอ เรียกช่างที่เคยมาปรับปรุงบ้าน ให้รีบเข้ามาทำงานทันที จริงๆ ฝั่งบ้านของเขาไม่ต้องปลูกต้นไม้เลยก็ยังได้ เพราะฝั่งของบ้านสวนผัก มีรั้วต้นไม้ที่หนาแน่นอยู่แล้ว เรียกว่าหนามากด้วย แสดงว่าได้รับการดูแลอย่างดี แต่กันไว้ก่อนล่ะกัน เขาสั่งให้ปลูกต้นไม้เป็นรั้วฝั่งบ้านของเขาอีกชั้น ไม่อยากอาศัยรั้วของบ้านฝั่งโน้นอย่างเดียว อนาคตจะได้ไม่มีปัญหาต่อกัน ทำให้เสร็จเรียบร้อยเสียตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่าชายหนุ่มยอมเพียงย่ามนทาคนเดียวเท่านั้น เขาไม่ค่อยสนิท กับพ่อและแม่เท่าไร เชื่อฟังย่ามากกว่า ย่าคอยบอกคอยสอนเขาทุกอย่าง ขอร้องเขาให้เรียนให้จบ ห้ามยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด ธันวา รับปาก เขาตั้งใจเรียนจนจบ พ่อกับแม่เขาสบายใจที่เขาพ้นช่วงเวลาที่อันตรายมาได้ ถึงแม้จะใช้เวลาหลายปี ถึงยอมยกธุรกิจทั้งหมดให้เขาดูแล ทั้งโรงแรม และห้างสรรพสินค้า แต่มีข้อแม้ว่าต้องให้สายธาร น้องสาวของเขาดูแลร่วมกันธันวาไม่ไม่ค่อยเปิดเผยตัว น้อยครั้งที่เขาจะเข้าไปดูงาน ปล่อยให้ พนักงานทำงานกันสบายๆ เขาวางงานไว้ให้น้องสาวคนเดียวเขาดูแล ส่วนเขาเป็นฝ่ายคอยสนับสนุน คอยอยู่เบื้องหลัง คอยดูแลอย
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more

เพื่อนสนิท

วรางคณา นอนที่โรงพยาบาลเป็นวันที่ 3 แล้ว อาการดีขึ้นมาก พยาบาลแจ้งว่า พรุ่งนี้อาจได้กลับบ้าน กลางวันเธออยู่คนเดียว พอที่จะช่วยเหลือตัวเองได้แล้ว วรวิทย์ต้องไปทำงาน เลิกงาน เขาก็กลับมานอนเฝ้าพี่สาว“ว่าน คืนนี้ไม่ต้องมานอนเป็นเพื่อนพี่แล้วนะ พี่เดินได้แล้ว ว่านกลับไปนอนเป็นเพื่อนแม่เถอะ”“ครับพี่วอย งั้นเย็นนี้เลิกงานแล้วว่านแวะมาดูพี่วอย แล้วว่านกลับไปนอนเป็นเพื่อนแม่นะครับ ““พี่คิดว่า วันศุกร์น่าจะได้กลับบ้าน “ตั้งแต่วรางคณามานอนโรงพยาบาล ไม่มีแม้แต่โทรศัพท์จากโอภาษ และกัญญา เธอเจ็บจี้ดในใจ แต่แค่แป๊ปเดียวเท่านั้น มีเพียงหัวหน้า และเพื่อนร่วมงานเท่านั้นที่โทรถามข่าวคราวอาการป่วยของเธอวรวิทย์ไปทำงานแล้ว วันนี้วรางคณา จะลองหัดเดินออกไปนอกห้อง ตามที่พยาบาลบอก ปลายเตียงมีไม้เท้าอยู่สองอัน หลังจากที่กินข้าวของโรงพยาบาลอิ่มแล้ว ความที่อยากกลับบ้าน อยากเดินได้คล่อง เร็วเท่าความคิด เธอค่อยๆ ลุก หยิบไม้เท้า แล้วค่อยๆ เดินออกไปข้างนอกห้อง เธอพักที่ชั้น 5 หญิงสาวลงลิฟต์ลงไปที่ชั้นสอง ตรงไปที่ระเบียงที่มีความยาวพอที่จะหั
last updateLast Updated : 2026-03-06
Read more

คนไม่มีเสน่ห์

หลังจากที่ โอภาษและกัญญา กลับไปแล้ว ระหว่างที่วรวิทย์พูดคุยและปลอบพี่สาว อยู่ๆ ทั้งสองคนก็เพิ่งนึกได้ว่า ในห้องยังมีคนอีกคน ที่ยังอยู่ สองพี่น้องหันมามองผู้ชายร่างใหญ่ หนวดเคราเฟิ้ม พร้อมกัน วรางคณา ลืมเขาไปเลย เขาบอกว่าจะเอาโทรศัพท์มาคืน จนโอภาษ และกัญญาเข้ามา ตาหนวดยังยืนอยู่ตรงนั้น โทรศัพท์ของเธอยังอยู่ในมือของเขา ก็แล้วทำไม ไม่วางไว้ตรงไหนสักที่ แล้วก็ออกไปซะ จะมายืนฟังเรื่องทั้งหมดทำไม วรางคณาชักสีหน้าใส่คนร่างใหญ่ จนวรวิทย์สังเกตเห็น“เอ่อ คุณครับ มีธุระอะไรเหรอครับ แล้วโทรศัพท์พี่วอย ไปอยู่กับคุณได้ยังไง” วรวิทย์ถามธันวา และหันไปหาพี่สาว“คือแบบนี้นะ ผมนั่งอยู่ที่ร้านกาแฟ ชั้นสอง กำลังจะกลับบ้าน เห็นพี่สาวคุณลุกจากเก้าอี้พอดี แล้วลืมโทรศัพท์วางไว้ที่เก้าอี้นั้น ผมเลยเก็บแล้วตามมาเพื่อจะคืนให้ หาห้องอยู่นานกว่าจะเจอ พอผมมา สองคนนั่นก็ตามเข้ามาพอดี ก็เลยยังไม่ได้คืน ““ทำยังกะจะกลัวไม่ได้พูด เอามาคืนก็วางไว้ซิ จะมายืนฟังอยู่ทำไมตั้งนาน” วรางคณาพูดบ่นเบาๆ แต่ทั้งธันวาและวรวิทย์ก็ได้ยิน“พี่วอยครับ พี่วอยต้องขอ
last updateLast Updated : 2026-03-07
Read more

เรือนไทย

เช้านี้บ้านสวนวอแหวน สดชื่นยิ่งนัก วรางคณาตื่นเช้า ลืมตาได้ มือก็คว้าโทรศัพท์เป็นอันดับแรก ข้อความจากน้องชายเด้งมาทันที“พี่วอย ว่านมาทำงานแล้วนะครับ แม่รู้แล้วว่าพี่วอยออกจากโรงพยาบาล แต่ไม่รู้ว่าหนีออกมา เก็บชุดโรงพยาบาลให้ดี ถ้าพี่วอยไหว โทรกลับไปเคลียร์ที่โรงพยาบาลด้วย เย็นนี้ว่านติดงาน ผลเป็นยังไง บอกว่านด้วยนะ”วรางคณา รีบอาบน้ำแต่งตัว รู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นมาก เดินได้คล่องขึ้นไม่มีอาการเจ็บร้าวแล้ว สงสัยเป็นเพราะได้กลับมานอนบ้าน บางทีการอยู่โรงพยาบาล ก็ทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนป่วยอยู่ตลอดเวลา วรางคณาเก็บชุดโรงพยาบาลใส่ถุงพลาสติก คิดว่าบ่ายๆ จะส่งกลับโรงพยาบาล เธอไม่อยากกลับไปอีกแล้ว โอนจ่ายเลยดีกว่า ในห้องพิเศษนั่น ไม่มีอะไรสำคัญ กระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์เธอเก็บมาหมดแล้ว ไม่มีอะไรต้องห่วงวรางคณารีบติดต่อโรงพยาบาล โอนจ่ายเงินเรียบร้อย ขอที่อยู่ เพื่อจัดส่งชุดโรงพยาบาลคืน เสร็จธุระแล้ว รีบออกไปข้างนอก แม่ไม่อยู่แล้ว มีเพียง สำรับข้าว วางไว้บนโต๊ะที่ห้องอาหาร นางวีรวรรณลงสวนไปแล้ว วรางคณารีบกินข้าว เที่ยงแม่คงขึ้นจากสวนมากินข้าว กลางวัน เธอเรียกรถมารับพัสดุ ท
last updateLast Updated : 2026-03-08
Read more

อุบัติเหตุ

ธันวาตื่นแต่เช้า หลายวันแล้วที่เขาไม่ได้ออกไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ ไหนจะเรื่องแผลที่หลังเท้าอีก ช่วงนี้เขาต้องงดของหมักดอง จริงๆ เขาไม่ได้ถือหรือคิดมากอะไร แต่ย่านี่ซิ ขอร้องไว้ ก็ตามใจ งดหน่อยก็ไม่เป็นไร ไว้ค่อยสบายดีค่อยออกไปหาเพื่อนก็ได้ พอไม่ได้ออกไปดื่ม เขาก็นอนเร็วตื่นเช้าบ้านสวนวอแหวน เปิดไฟตั้งแต่ตี 4 เป็นแม่ที่ลงสวน กับลูกชาย น่าจะเก็บผัก ตี 5 เขาเห็นเด็กนั่น ออกมาช่วยล้างผัก แพค ยกขึ้นรถกะป้อคันสีชมพู 6 โมง พี่สาวใส่ชุดยูนิฟอร์มกระโปรงและเสื้อ เข้าชุดกัน เด็กนั่นขับรถออกไปกับน้องชาย คงจะออกไปส่งผัก และเลยไปทำงานธันวาเช็คไปที่โรงแรม ตอน 7 โมงเช้า เป็นเด็กวอยจริงๆ ที่ไปส่งผักที่โรงแรมของเขา ทั้งสองแห่ง โรงแรมของเขาติดแม่น้ำเจ้าพระยา ห่างจากสะพานพระนั่งเกล้า ไม่มากนัก มองเห็นเด่นชัดมาก ทำเลดีมาก และที่เขามาซื้อตึกและที่ดินตรงนี้ คิดว่าจะขยายเป็นสาขาที่ 3 ฝั่งซ้ายมือ 5 ไร่ เขาซื้อไว้หมดแล้ว ที่สร้างตึกตรงนี้อีก 5 ไร่ และที่เขาหมายตาเอาไว้คือ สวนวอแหวน ถ้าได้รวมเป็นผืนเดียวกัน 15 ไร่ พอดี เขาตั้งใจสร้างสาขานี้ ให้ใหญ่กว่า ทุกสาขาเลย ถึงจะไม่ใกล้แม่น้ำเจ้าพระยามากนั
last updateLast Updated : 2026-03-09
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status