One Month Deal with my Cold Hearted Billionaire Husband의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

“Ganito ba talaga ka-busy lagi ang schedule mo?”Matalim ang tono ni Venus habang nakahalukipkip siya sa harap ng mesa ni Dashiel. Kitang-kita sa mukha niya ang inis habang tinititigan ang asawa.Ilang beses na niyang sinabi ang sama ng loob niya tungkol dito, pero parang wala talagang epekto sa sobrang pagka-workaholic ni Dashiel.Napabuntong-hininga si Dashiel habang patuloy pa ring binabasa ang dokumentong hawak niya. Maya-maya ay tinanggal niya ang salamin sa mata at tumingala sa asawa.“I told you already. This week is packed. Punong-puno ang schedule ko.”“Yan lagi ang sagot mo,” mahinang reklamo ni Venus, bahagyang tumaas ang boses. “Hindi ka nga nakapunta sa dinner with my fashion client last week. That was important to me, Dashiel.”“Venus Mae,” sagot lang niya nang diretso.Walang kahit anong paghingi ng tawad sa boses niya. Wala ring emosyon sa mga mata niya.Napasinghal si Venus sa inis.“Tomorrow is the catalog shoot,” sabi niya, pilit pinipigil ang galit. “I want

Ang opisina ng may-ari ng Gutierrez Corp ay isa sa mga lugar na talagang nakakabilib pagpasok mo pa lang. Elegante, malinis, at halatang pinag-isipan ang bawat detalye. Kahit si Leo Gomez, na ilang beses na ring nakapasok doon dahil sa trabaho, ay hindi pa rin maiwasang mapahanga tuwing nandito siya.Ang paraan ng pagkakaayos ng lahat ay parang nagsasabi ng kapangyarihan at kontrol. Mula sa makintab na mesa, sa maayos na mga bookshelf, hanggang sa malaking wedding portrait na nakadisplay sa isang bahagi ng pader.Sa litrato, makikita ang mag-asawang parehong nakangiti.Mukha silang tunay na masaya, parang perpekto ang buhay na ipinapakita ng larawan. Parang simbolo ng isang magandang pagsasama na walang problema.Hindi rin madaling makalimutan ang kasal na iyon.Ginawa sa gitna ng lungsod ng Mayumi City, at halos lahat ng social media platform sa bansa ay naglabasan ng balita at larawan tungkol dito.“So… any progress?”Naputol ang katahimikan nang magsalita si Dashiel. Mababa a

“Hindi ko inaasahan na makikita kita sa banquet ngayong gabi, Mr. Dashiel,” magiliw na bati ni Mr. Ayamoto.Nang makumpirma ng assistant niya na dumating na si Dashiel Kristian Gutierrez, agad na sumilay ang totoong ngiti sa mukha niya. Matagal na rin kasi mula noong huli silang nagkaroon ng maayos na pag-uusap. Sa tuwing nagkikita sila sa mga official events, palaging nauubos ang oras sa mga schedule at formal obligations.“I’m honored to be here again, Mr. Ayamoto,” sagot ni Dashiel habang bahagyang yumuko bilang paggalang.“Oh, come on now. You’re still as stiff as ever,” pabirong sabi ni Mr. Ayamoto sabay mahinang tawa habang magkatabi silang naglalakad papasok sa gitna ng banquet hall.Sumabay ang mga hakbang nila sa banayad na tugtog ng tradisyunal na Japanese music na umaalingawngaw sa ballroom. Maririnig ang malumanay na tunog ng koto at shamisen na nagbibigay ng kalmadong ambience sa buong lugar.Ang venue mismo ay puno ng elegance.Nakabitin mula sa kisame ang mga pulan

“Hindi ko in-expect na pupunta ka sa event na ito,” sabi ni Venus habang nakangiti.Hindi puwedeng mahalata sa mukha niya ang nararamdaman niyang inis o disappointment sa ugali ni Dashiel. Hindi sa harap ng maraming tao.“If I’d known you were coming, we could’ve arrived together.”“Sinabi lang ni Alfie sa ’kin pagkatapos ng meeting,” sagot ni Dashiel nang kalmado. “Besides, may kailangan din akong kausapin tungkol sa Osaka project.”Mahina siyang suminghal.Hindi na itinago ni Venus ang inis niya, pero nang mapansin niyang may ilang bisita sa paligid na nakatingin sa kanila, agad niyang inayos ang ekspresyon niya.“It’s always about that project, isn’t it?” sabi niya nang matamis ang tono.Isinabit niya ang braso sa braso ni Dashiel, parang natural lang na magkalapit sila. Para sa mga nakakakita, mukhang sweet na sweet ang mag-asawa.Sumulyap si Dashiel sa kanya at marahang huminga, halatang hindi impressed sa ginagawa niyang pagpapakita.“Aren’t you using me for your own gai

Pagkapasok na pagkapasok ni Venus sa apartment, walang pag-iisip niyang ibinato ang crystal-studded na clutch bag niya papunta sa couch. Wala siyang pakialam kung mabasag iyon o kung matanggal ang mga bato at kumalat sa sahig. Bahala na.Diretso siyang naglakad papunta sa mini bar. Kinuha niya ang isang bote ng champagne, nagsalin sa baso hanggang kalahati, at ininom iyon sa isang lagok.“Damn it!” galit niyang sambit habang malakas na ibinaba ang baso sa counter.Naglakad-lakad siya sa malawak at marangyang living room ng apartment. Matinis na tumutunog ang takong ng sapatos niya sa marmol na sahig. Halatang galit na galit siya, nakakunot ang noo habang magulo ang takbo ng isip niya.“Why did he go back to that house?” bulong niya sa sarili.Mahigpit niyang hinawakan ang likod ng isang bar stool hanggang sa mamuti ang mga knuckles niya.“I’ve been holding back all week,” inis niyang sabi. “Pinipigilan kong makipag-argument, kahit na minsan hindi na nagtutugma ang schedule namin.