All Chapters of One Month Deal with my Cold Hearted Billionaire Husband: Chapter 1 - Chapter 10

“Are you out of your mind?” sigaw ni Dianara Gutierrez, mas kilala bilang Diana, habang binabasag ng matinis niyang boses ang katahimikan sa likod-bahay. Mariing humigpit ang perpektong inayos niyang mga daliri sa balikat ni Addison, sapat para mapaatras nang bahagya ang payat na babae. Nabitiwan ni Addison ang magaan na plastik na pandilig na gamit niya sa pagdidilig ng mga white roses. Bumagsak iyon sa matutulis na batong tiles at nabasag nang tuluyan.Hindi napaatras si Addison. Bahagya lang siyang napangiwi sa sakit ng pagkakapisil, saka agad inayos ang sarili. Kalmado niyang hinarap ang tingin ng biyenan, nakatiklop nang maayos ang mga kamay sa harap niya. Bahagyang gumalaw ang pastel blue niyang house dress sa ihip ng hangin, na lalo siyang nagmukhang marupok, pero matatag pa rin ang mga mata niya.“Ang kapal ng mukha mo para humiling ng ganyan,” patuloy ni Diana, galit na galit. Nagliliyab ang mga mata niya. “Alam na alam mong papakasalan na ng anak ko si Venus, hindi ba? Of c

“Are you… out of your mind?”Perpektong naiintindihan ni Addison kung bakit ganoon ang reaksyon ng best friend niyang si Luna. Kita sa mukha nito ang gulat at hindi makapaniwala sa narinig. Nasabi na ni Addison ang lahat, walang luha, walang drama. Pero alam ni Luna kung gaano kabigat ang sakit at pagkadismaya na dala ni Addison. Hindi naman lahat ng sakit kailangang samahan ng iyak para maramdaman.May mga sugat na sobrang lalim, kahit luha, wala nang lakas para pumatak.“Sabihin mo na lahat ng gusto mong sabihin,” sagot ni Addison, may bahagyang ngiti. “Pero pakiramdam ko, ito na lang ang chance na binigay sa akin ng tadhana.”“Nandito ako, Addison. Hindi ka nag-iisa sa mundo,” iritableng sabi ni Luna. “Ilang beses ko nang sinabi sa 'yo, hindi ka nababagay sa pamilyang Gutierrez. Masyado kang mabait… masyado kang gentle para mabuhay sa gitna nila.”Napatingin si Addison sa tasa ng kape sa harap niya, halos wala nang init. Hawak-hawak pa rin niya iyon, parang umaasang kahit konti

Umalingawngaw ang tawanan at ang marahang tunog ng nagbabanggaang wine glasses sa loob ng engrandeng bulwagan ng Japanese Embassy nang pumasok ang mag-asawa nang gabing iyon. Nakabitin sa mataas na kisame ang isang crystal chandelier na nagbibigay ng banayad na liwanag sa buong lugar, habang sa isang sulok ay tumutugtog ang isang classical orchestra ng isang pino at elegante na himig.Si Dashiel, na nakasuot ng perpektong tailored black Armani suit, ay agad na nakakuha ng atensyon. Ilang kasamahan at kilalang personalidad ang lumapit sa kanya, nagbibigay ng mahigpit na handshake at magalang na pagbati.“Mr. Gutierrez! What a surprise to see you here,” masayang sambit ng isa sa kanyang business associates na si Mr. Edmundo, sabay tapik sa balikat niya.“Mr. Edmundo,” tugon ni Dashiel habang bahagyang tumango, malamig ang boses pero may konting ngiti sa labi.Simula pa lang nang bumaba sila ng sasakyan, ramdam na ni Addison na may kakaiba sa hangin. Marahil dahil ito ang unang beses

“Parang masyado kang nag-eenjoy, hmm?”Pantay ang tono ng boses ni Dashiel, pero may matalim na diin na hindi maitago.Nagulat si Addison at agad na humarap sa kanya. “Dashiel, this is—”“Is that true, my wife?” putol ni Dashiel, malamig at diretso ang mga salita.Halatang nalito ang lalaking kasama nila. “Oh, I… bad timing ba?” alanganing tanong nito.Sandaling sinulyapan ni Dashiel ang lalaki. “And you are?”“Alejandro Wenceslao,” pakilala nito sabay abot ng kamay. “Owner of Majesty Group. And… if I’m not mistaken, ikaw si Mr. Dashiel Kristian Gutierrez, right?”Manipis ang ngiting ibinigay ni Dashiel habang kinakamayan siya. “You’re right.” Pagkatapos, bumaba ang boses niya, naging mas malamig. “I’d like to talk more, but that’ll have to wait. I need a moment with my wife.”Wala nang ibang sinabi si Dashiel. Hinawakan niya ang braso ni Addison, hindi marahas, pero mariin, at inakay palayo, hindi alintana ang mga matang nakasunod sa kanila. Mainit ang kamay niya, pero sapat a

Maingat na humarap si Addison. “Good morning, Leticia.”Sumunod na pumasok si Felicity, mas malakas at mas eksaherado ang tawa. “Morning, our Honorable Maid. Ang aga mo naman magluto. What, trying to impress Dashiel?”Hindi sumagot si Addison. Tahimik niyang inilapag ang plato ng poached egg at tinapay bago humarap sa kanila. “Hindi ito tungkol sa pag-impress ng kahit sino. This is my way of showing respect sa pamilyang tinitirhan ko.”Napasinghal si Leticia. “Delusional ka talaga. Naghahain ka ng almusal na parang totoong asawa ka, eh malapit na—”“Tama na, Leticia.” Isang matalim at mabigat na boses ang nagmula sa pintuan. Pumasok si Diana Gutierrez, elegante gaya ng dati, suot ang kanyang silk dress. “Hayaan mo na siyang mag-enjoy sa role niya habang may oras pa siya.”Magalang na ibinaba ni Addison ang ulo. “Good morning, Mom.”Umupo si Diana sa dulo ng mesa at kinuha ang tasa ng kape na nakahanda na. “Good morning? Hindi ako sigurado. Seeing you in the kitchen… parang nawala