Все главы One Month Deal with my Cold Hearted Billionaire Husband: Глава 61 - Глава 70

“Ugh…” napadaing si Venus habang hinahawakan ang noo niya nang biglang umatake ang pagkahilo.Dahan-dahan siyang umupo sa gilid ng kama, maingat na kumilos para hindi gumawa ng ingay. Pilit niyang inaalala ang nangyari kagabi.Ang malinaw lang sa isip niya ay ang pagdating ni Derek.At pagkatapos…“Derek?” mahina niyang tawag.Tahimik ang buong kwarto.Wala roon ang lalaki. Siya lang mag-isa.Pero kahit ganoon, malinaw pa rin sa isip niya ang mga pira-pirasong alaala ng nangyari kagabi. Hindi man buo ang lahat, alam niyang may nangyari.Isang bagay na hindi dapat nangyari.Parang may mabigat na batong nakadagan sa dibdib niya dahil sa guilt.Pero…“As if Dashiel even cares if I’m lonely,” mapait niyang bulong sa sarili.Tumayo siya mula sa kama, inayos ang laylayan ng suot niyang silk sleepwear, at lumabas ng kwarto. At gaya ng inaasahan niya, mag-isa lang siya sa apartment.Siguro umalis na si Derek matapos gawin kung ano man ang kailangan niyang asikasuhin. Pero nang mak

“Sigurado ka bang okay lang na iwan ko si Dustin sa 'yo?” tanong ni Addison, halatang may pag-aalala pa rin sa mukha niya.Ito ang unang pagkakataon na kailangan niyang iwan ang anak niya sa ibang tao.Kung hindi lang sana ngayon ang huling araw ng pag-supervise niya sa final exams sa school, siguradong siya mismo ang sasama kay Dustin sa event.Ang school ni Dustin ay inimbitahan na sumali sa isang charity event na inorganisa ng Japanese Embassy. Ilan pa nga sa mga estudyante mula sa school ni Carter ang nakakuha ng full scholarship para sa dalawang taong student exchange program sa Japan.At ngayong araw ang pinaka-highlight ng event, na gaganapin sa main city hall.Ang mga batang nasa kindergarten, kabilang si Dustin at ang mga kaklase niya, ay may nakahandang children’s play na ipi-perform sa stage.Sa kasamaang palad, hindi makakasama ni Addison ang anak niya.Mas kailangan niyang gampanan ang tungkulin niya bilang exam proctor sa school.Kaya maingat niyang kinausap si Lu

“Tita Luna, how did I do?”Lumuhod si Luna para magpantay sila ng tingin ni Dustin. Puno ng pagmamalaki ang mga mata niya habang tinitingnan ang masayahing bata.“Gusto mo ba ng small compliment o big compliment?” natatawang tanong niya.Humagikgik si Dustin. “I’ll take whatever you’ve got.”Magiliw na ginulo ni Luna ang buhok niya.“You were amazing up there,” sabi niya. “Ang daming natuwa sa performance mo. May narinig pa nga akong mga tao na pinag-uusapan kung gaano ka kagaling, especially noong part na tinulungan mo yung injured farmer.”“You recorded everything, right?” excited na tanong ni Dustin.“Of course I did,” sagot ni Luna habang tinatapik ang dibdib niya na parang seryoso. “There’s no way na palalagpasin ko iyon. That’s a very important moment, sweetheart.”“Phew, buti naman.” Ngumiti si Dustin, halatang gumaan ang pakiramdam niya. “I want to show it to Mommy.”Ang maliwanag niyang brown na mga mata ay nagsimulang tumingin-tingin sa paligid.Nasa maliit na garde

“But are you sure you’re okay?”Bahagyang yumuko si Carter at muling tiningnan si Dustin sa mga mata. Gusto niyang makasiguro na maayos na talaga ang bata at naalagaan nang tama ang mga sugat nito.“Yes, Tito Carter,” masiglang sagot ni Dustin. “Mr. Dash patched me up.”Dahan-dahang napabuntong-hininga si Carter.Sa totoo lang, halos tumigil ang tibok ng puso niya kanina nang may mag-report na nawawala si Dustin. At nang tawagan niya si Luna, halos mag-panic na rin ito dahil hindi nila mahanap ang bata kahit saan.“I really appreciate your help, Mr. Dashiel,” taos-pusong sabi ni Carter.“No trouble at all,” sagot ni Dashiel habang marahang hinaplos ang ulo ni Dustin. “Nagkataon lang na malapit ako noong nadulas siya.”“Did you thank him, Dustin?” tanong ni Carter sa bata. Mahinahon ang boses niya pero may halong paalala. “We need to find your aunt and your mom. They’ve been really worried.”“Mommy’s here?” biglang lumiwanag ang mukha ni Dustin.“Yes,” sagot ni Carter habang ba

“Kaibiganin mo muna si Dustin sa pag-uusap, ha. Be gentle with him,” mahina ngunit seryosong bulong ni Luna habang papasok na sa loob ng bahay sina Addison at ang anak nito.Tinanggihan na niya ang alok ni Addison na mag-stay para sa dinner. Kahit pa sobrang tempting ang paborito niyang chicken broth soup, kailangan na niyang umalis. May flight siya papuntang States mamayang gabi, at may mga bagay doon na hindi na puwedeng ipagpaliban.“Alam ko naman,” mahinang sagot ni Addison. Halata pa rin ang pag-aalala sa boses niya, parang anino na nakasunod sa kanya. “It’s just that…”“Akala mo ba siya lang ang lalaking may pangalang Dashiel sa buong mundo?” putol agad ni Luna. Medyo mas matalas ang tono niya kaysa sa gusto niya. “Come on. Pumasok ka na sa loob at magpahinga. Nasabihan ko na rin ang driver na ihatid ako sa airport.”Tahimik lang si Carter habang pinagmamasdan ang usapan ng dalawang babae.Si Dustin naman ay mahimbing nang natutulog sa tabi ni Addison sa backseat ng kotse. H