Todos los capítulos de One Month Deal with my Cold Hearted Billionaire Husband: Capítulo 31 - Capítulo 40

Noong unang dumating si Addison sa bahay na ito, isang maliit na maleta lang ang dala niya, ilang lumang damit, simpleng gamit, at kaunting pag-asa. Pero ngayon, tatlong malalaking maleta ang maayos na nakahanay sa gilid ng kwarto. Hindi iyon puno ng mamahaling bagay na binili niya habang asawa siya ni Dashiel, kundi ng mga gamit na may mas malalim na halaga.Mga bagay na galing kay Eva.Simple lang, may sentimental value, isang kumot na mano-manong hinabi, isang lumang recipe book na may sulat-kamay ni Eva, at isang lavender na scarf na minsan nitong sinuot tuwing taglamig.Para sa iba, parang wala lang iyon. Pero para kay Addison, priceless ang lahat ng iyon.Mula sa isang maliit na drawer, kinuha niya ang debit card na matagal na niyang hindi ginagalaw. Ilang buwan na rin mula nang huli itong ialok sa kanya ni Eva, at noong araw na iyon, tinanggihan niya pa.“Hindi ko po kailangan, Lola,” mahinang sabi ni Addison noon habang ibinabalik ang card sa kamay ng matanda. “Si Dashiel

Ano pa nga ba ang silbi ng manatili sa isang lugar kung malinaw naman na ayaw ka nila roon?“Please?” marahang dagdag ni Addison habang dahan-dahang tinapik ang balikat ni Alyana.Agad namang tumango si Alyana, halatang magulo ang isip. Tinanggap niya ang tray at nagsimulang umakyat ng hagdan.“Sana man lang may kahit kaunting happiness na naghihintay kay Mrs. Addison,” bulong ni Alyana sa sarili habang papunta sa kwarto ni Dashiel. “Sobrang bait ng babaeng ’yon para mapunta sa ganitong bahay.”Samantala, bumalik si Addison sa kanyang kwarto, medyo gumaan na ang pakiramdam ng tiyan niya. May ipinangako siya sa sarili, hindi siya pwedeng magkasakit. Tama na ang lahat ng kahihiyang tiniis niya sa bahay na ito. Hindi na niya hahayaang maliitin pa siya ng iba dahil lang bumigay ang katawan niya.Pagdating sa kwarto, inayos niya ang paghinga niya. Hindi pa rin nawawala ang pintig ng sakit sa ulo niya. Pero may isa pa siyang kailangang gawin.Umupo siya sa silya sa tabi ng vanity table

“Buksan mo ang maleta,” muling utos ni Diana.Napahalakhak sina Felicity at Leticia, halatang aliw na aliw sa eksenang nasusukol at pinapahiya si Addison. Para sa kanila, wala nang mas masarap pa kaysa makita siyang walang magawa, lalo na ngayong wala na siyang masabi para ipagtanggol ang sarili.“Siyempre kailangan naming i-check,” singit ni Felicity, kunwaring nag-aalala pero puno ng panunuya ang boses. “Para sa reputation ng Gutierrez family. After all, someone with your background… baka ma-tempt kang kumuha ng mas marami kaysa sa nararapat sa 'yo.”Nanatiling kalmado si Addison habang hinihila palapit sa kanila ang isa sa mga maleta. “Sige lang. Wala akong kinuha na hindi akin.”“Yeah, yeah, tuloy mo lang ang mga walang kwentang sinasabi mo, Addison,” sabad ni Diana, nakapulupot ang mga braso sa dibdib. “Pero kapag may nakita akong kahit isang valuable item diyan, haharapin mo ang consequences.”“At kung wala?” mahinahong tanong ni Addison, maayos pa rin ang ngiti at hindi nat

“Kung makikita niyo, wala namang kahit anong bagay dito na masasabi ninyong may halaga,” mahinahong sabi ni Addison. “Pero para sa akin, mahalaga ang lahat ng inilagay ko rito. Every single one is priceless.” Yumuko siya at pinulot ang gown, saka iniabot kay Leticia. “Ibalik mo. Ayusin mo. Gaya ng itsura nito bago niyo pinagkakalat ang lahat.”Umismid si Leticia. “Anong sinabi mo?” puno ng pagmamaliit ang boses niya. “Sino ka ba para utusan mo ako?”“Ako si Addison Leigh Castillo,” kalmadong sagot ni Addison. “At gaya ng sinabi ko kanina, kung wala naman kayong nahanap na pinagbintangan niyong ninakaw ko, ang pinakamaliit na magagawa niyo ay panagutan ang ginawa niyo sa mga gamit ko. Gulo na ang maleta ko ngayon. So fix it.”“Are you serious?” singhal ni Felicity, sabay irap.“Oo,” diretso at walang pag-aalinlangan ang sagot ni Addison. Tiningnan niya silang lahat, isa-isa. “Hindi ko kailanman hiniling na magustuhan niyo ako. Pero gamit ko ang mga ’to. Kahit gaano pa kaliit o ka-mu

Tumango si Addison. “Sa tingin ko rin.” Humarap siya kay Alyana at marahang ipinatong ang kamay sa kamay nito. “Salamat, Alyana. Ingatan mo ang sarili mo, okay? At please, huwag ka masyadong nagpupuyat sa gabi. Gamitin mo nang maayos ang oras ng pahinga mo.”Mabilis na kumurap si Alyana, pilit pinipigilan ang luha, saka tumango nang sunod-sunod. “Opo, Mrs. Addison.”Naglakad na si Addison papunta sa sasakyan, walang pakialam sa matatalim na tingin nina Venus, Felicity, Leticia, at pati na rin ni Diana. Wala siyang ibinigay sa kanila, ni salita, ni huling sulyap. Hindi nila iyon deserve. Kahit si Dashiel, isang mahinang tango lang ang natanggap. Iyon na lang ang kaya niyang ibigay, at Tama na iyon.Isang babae ang bumaba mula sa sasakyan at dumiretso sa trunk para tumulong sa mga maleta, tinitingnan kung may iba pang kailangang isakay.Lumapit si Luna kay Addison. “Late ba ako?”“Hindi,” sagot ni Addison na may bahagyang ngiti. “Let’s go.”“Of course.” Agad binuksan ni Luna ang pi