Semua Bab Carrying My Billionaire Ex-husband's Child: Bab 191 - Bab 200

Nang marinig ang sunod-sunod na pag-ring ng cellphone ni Riguel, agad niya itong kinapa sa bulsa ng kaniyang pantalon. Pagkabunot niya rito ay mabilis niyang sinilip ang screen bago bahagyang napatingin sa amin."Sandali lang, sasagutin ko lang ang tawag," paalam ni Riguel bago siya tumayo at dahan-dahang naglakad palabas ng dining room.Tahimik lamang namin siyang pinanood hanggang sa tuluyan siyang makalabas ng mansyon. Walang ni isa sa amin ang nagsalita at hinayaan na lamang namin siya pagkatapos ay ipinagpatuloy na lang namin ang aming pagkain.Samantala, nanatiling kalmado si Ezekiel habang tahimik na hinihiwa ang pagkain sa kaniyang plato, na para bang wala siyang pakialam sa biglaang paglabas ni Riguel.Marahan kong napatingin kay Erah. Tahimik niyang sinusubuan ng pagkain ang kaniyang anak na si Rebecca.Alam kong sa mga oras na iyon ay nililibang lamang niya ang kaniyang sarili upang maiwasan ang mga posibleng tanong ni Ezekiel.Napailing na lamang ako habang unti-unting na

Hating gabi pa lamang ay bigla na lng akong nagising,.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at pagkatapos ay napansin kong tahimik ang buong silid.Pagkatapos ay mabilis akong napalingon ako sa gitna ng kama pero mahimbing pa ring natutulog si Lily, yakap ang kaniyang maliit na unan. Sa kabilang tabi naman ay mahimbing ding natutulog si Ezekiel.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mag amaMaya maya ay maingat akong bumangon upang hindi sila magising at dahan-dahan kong ibinaba ang aking mga paa sa sahig at tahimik na naglakad palabas ng kwarto, Dumeretso akong naglakad patungo sa kusina dahil sa nakaramdam ako ng matinding uhaw kaya agad akong kumuha ng isang baso mula sa kabinet at marahan na binuksan ko ang gripo at pinuno ito ng malamig na tubig pagkatapos ay dahan-dahan ko itong ininom. Ramdam ko ang malamig na tubig na dumadaloy sa aking lalamunan at bahagyang nakapagpagaan ng aking pakiramdam.Nang maibaba ko ang baso sa lababo at akmang babalik na sana sa silid ay b

Napangiti na lamang ako sa kaniya at pagkatapos ay bahagya kong nilingon si Ezekiel na tahimik na nakaupo sa sofa.Ngumiti rin siya sa akin na tila ba walang nangyari kagabi. Bahagya akong napaiwas ng tingin habang muling umiinit ang aking mga pisngi."Good morning," malumanay niyang bati sa amin. Nang marinig ko ito ay mabilis ko din siyang sinagot. "Good morning," mahina kong tugon habang kinakarga si Lily.Napansin ni Ezekiel ang hiya sa aking mukha kaya bahagya siyang natawa."Bakit parang hindi ka makatingin sa akin?" biro niyang sabi. "Ikaw kasi..." mahina kong sagot bago napabuntong-hininga."Ano'ng ako?" nakangiti niyang tanong pabalik sa akin. Hindi na lamang ako sumagot at sa halip ay hinalikan ko si Lily sa noo."Mommy, gutom na po ako," inosenteng sabi ni Lily. "Sige, ipaghahanda kita ng almusal," sagot ko habang ibinababa siya sa sahig."Ako na ang bahala," sabi ni Ezekiel sabay tayo. "Nag-order na ako ng pagkain. Maya-maya lang ay darating na." Seryoso niyang boses

Hindi ko maiwasang mapangiwi sa sobrang hiya nang marinig ko ang malakas na pagtawa ni Vhianne sa kabilang linya. "Hahaha! Future mommy agad, ha?" natatawa niyang pang-aasar sa akin. Napabuntong-hininga na lamang ako habang napapailing. "Huwag mo na akong asarin, Vhianne. Hindi ko namalayang narinig mo iyon." Mabilis kong depensa sa sarili Nang marinig niya iyon ay mas lalo lamang siyang natawa bago nagsalita. "Hindi kita aasarin... pero ang cute ninyong dalawa." Natatawang saad niya sa akin. Napangiti na lamang ako at napalingon kay Rebecca na ngayon ay nakatingin pa rin sa akin na halatang naguguluhan. "Daddy... ano po ba ang future mommy?" inosente niyang tanong sa akin. Napakamot ako sa batok bago bahagyang ngumiti. "Kapag malaki ka na, maiintindihan mo rin iyon, sweetheart." Tugon ko kay Rebecca. Tumango na lamang siya kahit halatang hindi pa rin niya lubos na nauunawaan ang sinabi ko. Makalipas ang ilang sandali ay nagpaalam na rin si Vhianne sa akin. "Sige, Zeke

Mahigpit kong hinawakan ang maliit na kamay ni Lily habang dahan-dahan kaming naglalakad patungo sa silid kung saan isinasagawa ang enrollment.Habang papalapit kami, lalo kong naririnig ang ingay ng mga magulang at mga batang masayang nagkukuwentuhan. Halos hindi na magkasya ang mga tao sa hallway dahil sa sobrang dami ng mga gustong makapagpalista ng kanilang mga anak."Mommy... Ang daming tao..." mahinang sabi ni Lily habang napapalibot ang tingin.Ngumiti ako at marahan kong hinaplos ang kaniyang ulo bago nagsalita. "Oo nga, baby. Magtiyaga lang tayo sandali, okay?" malambing kong tugon sa kaniya. "Okay, Mommy." Masunurin niyang sagot sa akin. Nagpatuloy kami sa paglalakad hanggang sa tuluyan naming marating ang bukas na pintuan ng silid.Pagpasok pa lamang namin ay agad kong napansin ang mga gurong abalang tumatanggap ng mga dokumento habang ang mga magulang naman ay nakapila sa iba't ibang mesa.Ngunit hindi ang mga iyon ang agad na nakakuha ng aking pansin.Sa pinakadulong b