“ถึงกับต้องกินไข่ลวกเลยหรือคะนายหัว” สาวใช้กระเซ้าเจ้านายแล้วปรายตามองสาวสวยที่กำลังเดินลงมาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ไม่บ่อยนักที่เจ้านายเหนือหัวคนนี้จะทานไข่ลวกตอนเช้าเว้นเสียแต่…เขาใช้พลังงานมากเกินไป “บอกทำอะไรก็ทำ อย่าพูดมาก” “ค่ะ นายหญิงรับไข่ลวกด้วยไหมคะ” บุญหลายหันไปถามหญิงสาวตรงหน้าแล้วยิ้มให้ อชิรญาแอบขนลุกกับคำว่า ‘นายหญิง’ ความรู้สึกเธอยังไม่พร้อมจะเป็นเมียเขาสักนิด คงไม่เกินปีเธออาจจะชินกับคำนี้ “ไม่ดีกว่าค่ะ” อชิรญายิ้มให้แหย ๆ เธอทานไข่ลวกไม่ได้หรอก ทั้งคาวทั้งเลี่ยนเขากินเข้าไปได้ยังไง “ไหนนายหัวบอกว่าหิวไงคะ” “ก็กำลังจะกินนี่ไง” “ก็ไม่ใช่ข้าว” “ก็ไม่ได้หิวข้าว” “ค่ะ” คนตัวเล็กทำปากคว่ำแล้วพึมพำเสียงเบา “ขี้เกียจจะทะเลาะกับคนแก่” แต่มันก็ดังพอที่เขาจะได้ยินว่าอะไรแก่ ๆ คนตัวใหญ่จึงมองเธอตาเขียว “อยากโดนคนแก่ทำโทษอีกหรือไง ตรงนั้นมันคงใช้งานได้แล้วมั้ง” เขาพูดหน้าตาเฉย ส่งสายตาหื่นให้เธอ เพราะงั้นอชิรญาจึงเงียบปากแล้วนั่งกินข้าวแบบเงียบ ๆ เธอคิด
Read more
LOGIN
