All Chapters of เด็กเลี้ยงของนายหัว: Chapter 1 - Chapter 10

เจ้าของร่างสูงใหญ่ยืนทอดสายตามองออกไปยังเนินเขาที่ลาดลงไปยังถนนด้านล่างที่ปกคลุมด้วยหญ้าที่ถูกตัดไว้จนสั้นเตียน ท้องฟ้ามืดครึ้มเพราะเม็ดฝนที่พร่างพรมลงมาเพิ่งซาลง เห็นพุ่มไม้ดอกไม้ประดับเป็นเงาตะคุ่ม ๆ อยู่สองข้างทางที่ลาดปูด้วยหินธรรมชาติ แม้เพิ่งอยู่ในเวลาพลบค่ำดวงตาสีนิลที่มองออกไปคาดเดาความรู้สึกนึกคิดของเจ้าของไม่ได้“เธอพร้อมแล้วครับนายหัว” ลูกน้องคู่กายในวัยสี่สิบปีที่พ่วงตำแหน่งผู้จัดการโรงเลื่อยไม้บุรินทรด้วยบอกกับเจ้านายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาห้าปีเสียงเรียบ นายหัวสีหราช บุรินทร นั่นคือนามของบุรุษรูปงามผิวสีแทนที่ยังยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงระเบียงกว้างของบ้านปูนสองชั้น “อืม เดี๋ยวผมเข้าไป” ใบหน้าและแววตายังคงนิ่งไม่เปลี่ยนก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะกระดิกเพื่อเขี่ยเถ้าบุหรี่ทิ้ง แล้วอัดเข้าปอดอีกครั้ง “ให้ผมรอไหมครับ” นานมากแล้วที่นายของเขาไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิง และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่คนอย่างสีหราชคิดอยากหลับนอนกับหญิงสาวที่ไม่ใช่คนรัก แถมยังใช้บ้านที่เคยคิดว่าจะเป็นเรือนหออีกต่างหาก ในฐานะลูกน้องอาชว์ก็ได้แค่สงสัยว่าผู้ชายที่หวงเรือนหอมากที่สุดอย่างเ

เสื้อคลุมของเธอถูกมือเรียวยาวของเขาเหวี่ยงออกจากร่างโดยเร็วแล้วพาดมันไว้ลวก ๆ กับราวแขวนผ้า “อ๊ะ” คนตัวเล็กสะดุ้งโหยงพร้อมกับมือเล็กยกขึ้นปิดเต้าขาวสล้างทั้งสองข้างนั้นไว้ทันที ถึงกระนั้นภายใต้แสงไฟสีส้มนวล อกอิ่มขาวเนียนของเธอก็ไม่สามารถเล็ดลอดสายตาคมปลาบของนายหัวหนุ่มไปได้ “ไม่ต้องแสดงละครให้มากก็ได้ ผมไม่ได้ชอบผู้หญิงที่ดูไร้เดียงสาและมีจริตจะก้านมากนัก ทำตัวตามสบายเหมือนกับอยู่ที่บ้านของคุณเองก็พอ” สีหราชเริ่มชักสีหน้ามากขึ้น เขาเบื่อที่สุดกับผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาเป็นสิบแต่กลับทำตัวเหมือนสาวบริสุทธิ์ที่ไม่เคยต้องมือชายมาก่อน “ถูหลังให้ผม” เขาไม่สนใจกับท่าทางของเธอ และไม่ได้แตะต้องร่างกายเธอแม้แต่ปลายเล็บ เพราะสำหรับเขาแล้วท่าทางพวกนั้นมันคือภาพมายา และสิ่งที่เขาต้องการวันนี้คือเซ็กซ์ที่ห่างหายไปนานมากแค่นั้น เขาแค่อยากปลดปล่อยบ้างและเขาไม่จำเป็นต้องสนใจความรู้สึกของผู้หญิงที่มาบริการเขา สีหราชไม่ต้องการผูกพันกับใครในระยะยาว และที่สำคัญเขาไม่อยากให้ใครมารู้สึกพิเศษกับการมีเซ็กซ์กับเขา เพราะฉะนั้นเขาจึงไม่ชอบหญิงสาวที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ

วางร่างเล็กลงบนเตียงนอนใหญ่สีเข้ม ผิวขาวผ่องของเธองยามต้องกับแสงไฟสว่างจ้าตอนนี้แดงก่ำไปทั้งตัว “ครั้งนี้ผมไม่เล้าโลมนะ ผมไม่ไหวแล้ว” เขาพูดหน้าตาเฉย แต่ฟังจากเสียงแหบพร่าของเขาแล้ว เขาก็คงไม่ได้กล่าวคำเท็จ มือหนาเปิดลิ้นชักแล้วหยิบคอนดอมออกมาเต็มกำมือแล้วทิ้งมันไว้กลาดเกลื่อนบนเตียงนอน อชิรญามองตามมือเขาด้วยสายตาหวาดหวั่น หัวใจเธอกำลังเต้นไม่เป็นส่ำ ถึงจะกลัวแค่ไหนแต่เธอก็กลับลำไม่ได้แล้ว ทำได้แค่เดินหน้าต่ออย่างเดียวเท่านั้น อชิรญามองมือหนาที่กำลังสวมเครื่องป้องกันเข้ากับส่วนนั้นของเขาแล้วสูดอากาศเข้าปอดลึก ดูเหมือนว่าส่วนที่กำลังแข็งขึงอยู่กลางกายเขานั้นมันจะใหญ่โตเกินกว่าเธอจะรับได้หรือไม่นะ แต่ผู้หญิงคนอื่นยังรับได้ แล้วทำไมเธอจะรับไม่ได้ เขาจับเรียวขาขาวเนียนของเธอแยกออก สายตาคมเข้มมองกลีบอวบอูมด้วยสายตาหื่นกระหาย ดวงตากลมเผลอมองลูกกระเดือกตอนที่เขากลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดกลัว ทั้งสายตาและท่าทางกระหายอยากของเขามันทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง แต่นึกถึงความสุดยอดที่เธอเพิ่งไขว่คว้ามันมาได้เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาก็ทำให้เธออยากลองมันอีก

นิ้วหัวแม่มือกดคลึงกับปุ่มไตที่กำลังบวมเป่ง ส่วนปลายบานเริ่มคืบคลานเข้ามาในตัวเธอช้า ๆ เขาพยายามยั้งแรงไว้ให้มากที่สุด สะโพกแกร่งซอยเนิบช้าอีกสามที จนมันเข้าได้ลึกสุด “อา” คนหน้าดุแยกเขี้ยวครางเสียงยาวออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงการตอดรัดกายเขาแน่น “ยังเจ็บอยู่ไหม” เสียงเขาอ่อนลงทั้งที่ในกายแทบระเบิดออกมาเป็นเสี่ยง ๆ “มะ ไม่แล้วค่ะ แต่มันจุก อุ้มหายใจไม่ออก” “เดี๋ยวก็ชิน…ผมขยับนะ” พูดพร้อมขยับบั้นท้ายแน่นเครียดช้า ๆ ถอดถอนตัวตนออกจนเกือบสุดแล้วสอดแทรกเข้าไปใหม่ จนกายสาวยอมรับตัวตนของเขาให้เข้าออกได้ง่ายขึ้น มือทั้งสองที่จับเอวนุ่มไว้ ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปจับเต้าขาวแล้วนวดคลึงเบา ๆ “อือ คุณ” ความเสียวเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูในกายเล็ก พร้อมกับความร้อนที่อัดแน่นอยู่ตรงท้องน้อยมากขึ้น “หืม” ตอนนี้เขาอยากกระแทกเธอแรง ๆ แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้เธอเจ็บทั้งที่ไม่เคยเอาใจหญิงใดมาก่อนยกเว้นแฟนสาว “…” “ครางออกมาดัง ๆ” เขาสั่งร่างใหญ่สั่นเทิ้มเหงื่อผุดพรายออกมาและดูเหมือนว่าความอดทนของเขาจะไม่หล

อชิรญานั่งอยู่ในร้านขายของชำร้านเพื่อนย่าสักพักรถยนต์คันสีบรอนซ์เทาก็เลี้ยวเข้ามาจอด“หัตมาแล้วค่ะคุณย่า อุ้มไปก่อนนะคะ”“ฝากขอบใจหัตด้วยนะ ย่าจะช่วยหาเงินไปคืนหัตอีกทาง”“อย่าลำบากเลยค่ะคุณย่า ให้อุ้มตอบแทนบุญคุณคุณย่าบ้างเถอะค่ะ”“เด็กดีของย่า” มือเหี่ยวย่นกุมมือหลานสาวสุดที่รักแล้วบีบเบา ๆ“หางานให้ได้เร็ว ๆ นะจ๊ะ”“ค่ะ”ว่าจบร่างเล็กก็เปิดประตูรถออกแล้วสอดกายเข้าไปนั่งในหน้ารถที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี“เราไปร้านแถวไหนดี” หัตถาเอ่ยถามเพื่อนสาวด้วยใบหน้าที่ฉาบไปด้วยรอยยิ้ม“แถวมอดีกว่า”ตกลงกันได้หัตถาก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยที่ทั้งสองเพิ่งเรียนจบมาหมาด ๆเขาขับรถวนอยู่สักพักจนหาร้านอินเทอร์เน็ตที่ถูกใจได้ ทั้งที่หัตถามีทุกอย่างแต่อชิรญาก็ยังไม่อยากรบกวนเขา“อุ้ม…เราว่าเข้าร้านนี้ดีกว่านะ” “เอาดิ” ทั้งสองเดินเข้าร้านอินเทอร์เน็ตแล้วเลือกเก้าอี้ที่ยังว่างอยู่ข้างกันพอดี “กี่เครื่องคะ” “สองเครื่องค่ะ” ทางเจ้าหน้าที่ในร้านจึงเปิดคอมพิวเตอร์ให้ อชิรญาเริ่มกรอกประวัติในเว็บไซต์หางานต่าง ๆ หัตถาเองมีงานที่ต้องทำกับครอบครัวอ