Alle Kapitel von เด็กเลี้ยงของนายหัว: Kapitel 41 – Kapitel 50

ทั้งสามจึงเดินไปที่โต๊ะอาหารอีกมุมหนึ่งของบ้าน แล้วเริ่มลงมือรับประทานอาหารกันทันที “พี่คิดดีแล้วใช่ไหม” “อืม” “ชอบเด็กคนนั้น?” “เปล่า แค่อยากช่วย” “แน่ใจ๊?” “เออ…จะถามเอาอะไรวะ พ่อกับแม่ยังไม่ถามกูขนาดนี้” คนตัวใหญ่เริ่มเสียงดังขึ้น “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เขินเหรอ” ยังไม่เลิกเย้าพี่ชายอีก ก็แกล้งพี่ชายแล้วมันรู้สึกดี ถึงบางครั้งจะโดนพี่เตะก็เถอะ “บ๊ะ ไอ้นี่ จะกินข้าวหรือจะกินอะไร” สีหราชเริ่มหงุดหงิดน้องชายที่ถามนู่นถามนี่จนน่ารำคาญ มันทำเหมือนเขาเพิ่งอายุสามขวบ เขาสามสิบห้าแล้วนะจะเอาใครมาอยู่ด้วยก็ไม่เห็นแปลก เงินก็มีจนเหลือแล้วจะคิดมากทำไมกับเรื่องแค่นี้ “ก็เป็นห่วงไง กลัวว่าจะไปหลงรักเด็กมันเข้าเดี๋ยวจะถอนตัวไม่ขึ้น เด็กคนนั้นยิ่งรู้จักกับไอ้หัตด้วยไม่ใช่เหรอ ไว้ใจได้แค่ไหนก็ไม่รู้ ถ้าเธอมาหลอกให้พี่รักแล้วหักอกไปอยู่กับไอ้หัตอีกจะทำยังไง” นั่นก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาอยากจะกันให้อชิรญาไกลห่างจากหัตถา หัตถาจะได้ฉวยโอกาสจากอชิรญาไม่ได้อีก “ไม่มีทาง กูไม่มีทางร

“มึงมันเลว แย่งแฟนพี่ชายกูแล้วมึงยังจะมาแย่งแฟนกูอีก” หัตถากล่าวคำที่พี่ชายเฝ้ากรอกหูเขามาตั้งแต่เล็กจนโตเกี่ยวกับสีหราชออกมา ผลัวะ! หมัดหนักถูกชกเข้าที่ใบหน้าขาวของคนปากพล่อยอย่างแรงจนหน้าสั่น หัตถาเซถอยหลังไปสองก้าวแล้วมองสีหราชตาขวาง “พี่มึงก็เลวไม่ต่างจากกูนักหรอก” สีหราชกดเสียงต่ำแต่ราวกับเสียงสิงโตกำลังคำราม แววตาเขาดำมืดลงอีกหัตถาเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับจะปรี่เข้ามาหาสีหราชด้วยแววตาเกรี้ยวกราดหมายจะเข้ามาทำร้ายร่างกายเขา กริ๊ก! แต่สีหราชไวกว่าปลายกระบอกปืนสั้นจ่ออยู่ที่หน้าผากของหัตถาแน่นิ่ง สายตาเขาดูตื่นตระหนกเมื่อสีหราชกล้าควักปืนออกมาจ่อที่ศีรษะของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว หัตถาคงประมาทกับสีหราชเกินไป “มึงจะกลับไปดี ๆ หรือมึงจะกลับไปแต่วิญญาณ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทว่าฟังดูเย็นเยือกไปถึงทรวง น้องชายกับพี่ชายสันดานมันคงไม่ต่างกันนัก “นายหัวคะ อย่าถึงกับต้องฆ่าต้องแกงกันเลยค่ะ” อชิรญาเอ่ยเสียงสั่นเมื่อเห็นสีหราชถึงขั้นกับใช้ปืน หัวใจเธอเต้นแรงจับเสื้อเขาอยู่ด้านหลัง “อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องพูด” เขาสั่งเธอเสี

คนตัวสูงยังยืนสูบบุหรี่อยู่ระเบียงห้อง เขายืนทอดน่องโน้มตัวไปข้างหน้าใช้แขนสองข้างยันราวระเบียงไว้ทอดสายตาออกไปมองบนท้องฟ้า วันนี้พระจันทร์เต็มดวง ยืนอยู่พักใหญ่เพราะไม่รู้ว่าอชิรญารออยู่ด้านในห้อง อีกอย่างเธอก็ไม่กล้าเรียกเขา เธอจึงนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงนุ่มไปพลาง ๆ รอให้เขาเข้ามา “ทำไมยังไม่นอน” คนตัวสูงเดินเข้ามาอย่างเงียบ ๆ แล้วถามขึ้นเมื่อเห็นร่างอรชรสวมกางเกงขาสั้นตัวหลวมกับเสื้อยืดสีเทาตัวใหญ่ สีหราชอยู่ในเสื้อเชิ้ตแขนสั้นผ้านิ่มติดกระดุมไม่ครบอวดให้เห็นกล้ามอกแน่นกับกางเกงขายาว ยืนพิงกายใหญ่กับโต๊ะเครื่องแป้งมองเธออยู่ห่าง ๆ เรียวขาสวยขาวเนียนของอชิรญาทำให้เขาเผลอสูดหายใจเข้าลึกแล้วเลียริมฝีปากตัวเอง ขืนไปอยู่ใกล้มีหวังอดใจไม่ได้แน่ สีหราชยอมรับว่าเด็กสาวคนนี้มีแรงดึงดูดต่อเขามาก ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ และทุกครั้งที่ได้กลิ่นกายของเธอมันทำให้เขาอดจินตนาการถึงเรื่องคืนนั้นไม่ได้ และสาวน้อยที่นั่งอยู่ตอนนี้เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าการปล่อยผมยาวสลวยลงมาเต็มแผ่นหลังบางส่วนปล่อยลงมาทางด้านหน้า บวกกับดวงหน้านวลเนียนไร้เครื่องประทินผิว ริมฝีปากสีระเร

“ยกเดียว ที่เหลือเดี๋ยวผมทำเอง” ดูพูดเข้าคืนนี้อชิรญาจะได้นอนตอนไหน “…” “นะ เด็กดี” คืนนั้นก็เด็กดีแบบนี้แหละ เล่นเอาเธอเดินแทบไม่ไหว “ค่ะ” “ดูดนมให้ผมก่อน” ดูสั่งเข้า แค่คืนแรกก็สั่งเอา ๆ กว่าจะถึงหนึ่งปีเธอต้องทำตามใจเขามากแค่ไหน คนตัวเล็กก็ไม่ขัดโน้มตัวลงแนบชิดกับคนตัวโต ก้มใบหน้าลงใช้ปลายลิ้นอุ่น ๆ ดุนยอดอกเขาเบา ๆ สลับกับขบดูดและกัดเบา ๆ ให้เขาเสียวซ่าน ร่างนุ่มนิ่มกับกล้ามเนื้อเครียดครัดของเขากำลังเสียดสีกันจนกายสยิว ความร้อนในกายแผ่ซ่านไปยังกายทั้งสอง คนตัวเล็กเบี่ยงตัวลงด้านข้างแล้วใช้มือเล็กข้างหนึ่งรูดรึงส่วนที่มันกำลังแข็งขึงให้เขา ปลายลิ้นละจากยอดอกแล้ววกขึ้นไปโลมเลียตามซอกคอของเขา ลามเลียขึ้นไปใกล้ติ่งหู แล้วงับมันเบา ๆ สอดเรียวลิ้นเล็กเข้าไปในโพรงหูของเขาแล้วควานปลายลิ้นเบา ๆ “อา” คนตัวใหญ่ขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว ร่างกายที่เคยคิดว่าแข็งแรงตอนนี้มันกลับรู้สึกไร้เรี่ยวแรงจนเกินจะต้าน คนตัวเล็กเรียนรู้งานได้เร็วกว่าที่เขาคิดไว้ ไม่เสียแรงที่เขาเคยสอนเธอในค่ำคืนนั้น เธอรู้สึกถึงควา

คนในโรงเลื่อยไม้พูดกันเกือบทุกคนว่านายหัวสิงห์ไม่เคยโกนหนวดให้สั้นเตียนสักที คนที่มีอิทธิพลอย่างเขา แล้วใครจะไปกล้าบอกเขาล่ะ อีกอย่างอชิรญาก็ไม่ได้รังเกียจหนวดของเขาแม้แต่น้อย ยามที่เขาใช้หนวดไซ้กับผิวของเธอแผ่วเบามันยิ่งทำให้เธอเคลิ้ม และในยามที่เขาเล่นบทรักที่เร่าร้อนมันก็ทำให้เธอลุ่มหลงไปกับเขาด้วยจนไม่คิดว่าหนวดของเขาจะมีข้อเสียอะไร “เฮ้อ!” ถอนหายใจออกมายาว ๆ ด้วยความเหนื่อยใจ ทำไมเป็นผู้หญิงที่ตามใจเขาขนาดนี้นะ “…”“ต่อไปนี้อุ้มแพ้อะไรอุ้มต้องบอกผมนะ เข้าใจหรือเปล่า” พูดพร้อมกับส่งสายตาห่วงใยให้เธอ “เข้าใจค่ะ” “อุ้มนอนพักก่อนเถอะ อย่างอื่นค่อยว่ากัน” เห็นท่าทางคนตัวเล็กแย่เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้ แต่ทำไงได้ก็เขาห้ามความต้องการของตัวเองไม่ได้ เธอเซ็กซี่และเร่าร้อนจนเขาอยากกระแทกแล้วกระแทกอีก ตอนเจอกันครั้งแรกก็ว่าแซ่บแล้ว แต่เมื่อคืนนี้แซ่บกว่าจนเขาหยุดไม่ได้ “อุ้มขอนอนกอดลุงหนวดได้ไหมคะ” “ฮึ ลุงหนวด?” เขาทำหน้าตาตกใจจนเธอแอบขำท่าทางของเขา “ตุ๊กตาสิงโตเจ้าป่าที่อยู่ในห้องอุ้มน่ะค่ะ มันชื่อลุงหนวด”