All Chapters of Collateral To The Ruthless Billionaire : Chapter 1 - Chapter 10

Pagkatapos pirmahan ang kontrata, inihatid siya ng abogado pauwi sa maliit na condominium na siya na lamang ang natitirang ari-arian sa kanyang pangalan. Ang dating pamilya Wei ay may malaking bahay sa mga liblib na lugar ng Seoul—isang mansiyon na may sariling hardin at koleksyon ng sining na minana pa sa kanyang lolo. Ngunit lahat ng iyon ay isinangla na, binenta, o kukunin na ng gobyerno.Ang condominium ay hindi kalakihan. Sapat lamang para sa isang tao. Dito siya tumira mula nang magsimula siyang magtrabaho bilang art curator, malayo sa anino ng kanyang pamilya. Gusto niyang patunayan na kaya niyang tumayo nang mag-isa. Ngunit ngayon, ang kalayaang iyon ay may presyo.Hanggang alas-dos ng madaling araw ay nakatitig siya sa kisame, paulit-ulit na binabalikan ang mga pangyayari. Ang malamig na tingin ni Kendrick. Ang bigat ng Montblanc sa kanyang kamay. Ang kasunduang hindi niya alam kung kakayanin niyang panindigan.Bago sumikat ang araw, nakatanggap siya ng mensahe mula sa isang

Ang unang linggo sa penthouse ni Kendrick Reyes ay tila isang mahigpit na sayaw sa pagitan ng dalawang estrangherong napilitang magkapit-bisig.Bawat umaga, si Irish ay gumigising nang maaga—sanay na sanay pa rin sa ritmo ng kanyang dating buhay, kung saan ang kanyang oras ay kanya. Ngunit dito, ang bawat oras ay tila may nakatakdang gagawin. Sa kanyang nightstand, tuwing alas-siyete ng umaga ay may nakalapag na itinerary: ang kanyang mga gagawin, ang mga kailangan niyang basahin, ang mga taong kailangan niyang makilala.Sa unang araw, ang itinerary ay nagsimula sa isang pangalan: Eun-ji Park, personal assistant.Bandang alas-otso, may kumatok sa pinto. Isang babaeng nasa katamtamang edad ang pumasok—nakasalamin, nakasuot ng blazer, may dalang tablet at isang stack ng mga dokumento.“Ms. Wei, ako si Eun-ji. Tutulong ako sa inyo sa inyong mga kailangan habang kayo ay naninirahan dito.”Si Eun-ji ay propesyonal ngunit may init sa kanyang mga mata na hindi taglay ng ibang tauhan ni Kendr

Hindi nakatulog si Irish nang gabing iyon.Matapos ang lahat—ang altar, ang mga litrato, ang pag-amin ni Kendrick—umuwi siya sa kanyang kwarto na para bang may bitbit na libong tinik sa kanyang dibdib. Isinara niya ang pinto, humiga sa kama, at nakatitig sa kisame hanggang sa mag-umaga.Ang bawat salita ni Kendrick ay paulit-ulit na umiikot sa kanyang isipan.“Ang tatay mo ang nagbigay ng ebidensiya.”“Ang pamilya ko ay nawasak dahil sa desisyon ng pamilya mo.”“Kinuha kita dahil gusto kong maramdaman mo ang sakit na dinadala ko.”Gusto niyang magalit kay Kendrick. Dapat siyang magalit. Ginamit niya siya bilang panakip, bilang kasangkapan sa kanyang paghihiganti. Ngunit sa kabila ng lahat, ang mas mabigat na galit ay nararamdaman niya para sa kanyang sariling ama.Anong klaseng tao ang tatay ko?Lumaki si Irish na iginagalang ang kanyang ama. Si G. Wei ay isang matagumpay na negosyante, isang mapagmahal na magulang, isang taong laging nagtuturo sa kanya na maging tapat at may integrid

“Protektado niya ang kanyang pamilya?” Paulit ni Madam Reyes, ang kanyang tinig ay puno ng pangungutya. “Sa pamamagitan ng pagsira sa ibang pamilya? Ang tawag doon ay kasakiman, anak. Hindi pagmamahal.”Umupo nang tuwid si Irish. Ang kanyang mga kamay ay nanginginig, ngunit hindi siya papayag na magmukhang mahina sa harap ng babaeng ito.“Kung kayo ang nag-utos,” sabi ni Irish, “bakit ninyo hahayaang sirain din ang sarili ninyong pamilya? Ang ama ni Kendrick ay nagpakamatay dahil sa ginawa ninyo.”Hindi nagbago ang ekspresyon ni Madam Reyes. Sa halip, kumuha siya ng isang maliit na bote ng tubig mula sa kanyang bag at dahan-dahang uminom. Tila walang epekto sa kanya ang mga salita ni Irish.“Ang anak ko ay mahina,” sagot niya sa wakas. “Hindi niya kayang pamunuan ang imperyong itinayo ko. Mas mabuti nang mawala siya kaysa makita kong sinisira niya ang lahat ng pinaghirapan ko.”Parang binuhusan ng malamig na tubig si Irish.“Sinadya ninyo,” bulong niya. “Sinadya ninyong mamatay ang sa

Hindi nagsalita si Irish sa buong biyahe pauwi.Nakaupo siya sa tabi ni Kendrick sa likuran ng itim na sedan, ang kanyang kamay ay nakahawak pa rin sa kamay niya mula nang umalis sila sa headquarters. Sa unahan, si Jun-ho ay tahimik na nagmamaneho, ang kanyang mga mata ay nakatuon sa kalsada. Ang radyo ay patay. Ang tanging tunog ay ang mahinang ugong ng makina at ang paghinga nilang dalawa.Hindi pa rin makapaniwala si Irish sa nangyari.Si Madam Reyes—ang babaeng nagplano ng lahat—ay nakaluhod sa sahig nang iwan nila ito. Ang kanyang imperyo ng kasinungalingan ay gumuho sa harap ng kanyang mga mata. At si Kendrick, ang lalaking inakala niyang walang puso, ay piniling talikuran ang sarili niyang lola para sa kanya.“Irish,” bulong ni Kendrick, sinira ang katahimikan.Tumingin si Irish sa kanya. Ang kanyang mga mata ay pagod, ngunit may liwanag na hindi niya nakita noon.“Oo?”“Galit ka ba sa akin?”Nagulat si Irish sa tanong. “Bakit naman ako magagalit?”“Dahil ginamit kita,” sagot n