All Chapters of สัญญาพันธะรักมาเฟีย: Chapter 1 - Chapter 10

Zi hao talkแต่แล้วครูสาวหน้าตาสะสวย อายุประมาณยี่สิบสามปี เพิ่งเรียนจบมาหมาดๆ ก็เข้าสอนผมในวิชาศิลปะการวาดภาพ ผมขอไม่เอ่ยชื่อครูคนนี้ แม้เธอจะเป็นคนแรกของผม แต่เพราะเธอทำให้ผมกลายเป็นเด็กเก็บตัวและระแวงผู้หญิง ครูใช้ความคุ้นเคยในการสอนผมมาเป็นระยะเวลาหลายปี และเมื่อผมอายุสิบสองปี ผู้หญิงคนนั้นก็ขึ้นครูให้ผมเลย ทั้งที่ผมไม่ได้สมยอม เพราะผมเคารพเธอในฐานะที่เธอเป็นครู ไม่เคยมองเธอในฐานะอื่นในวันที่เกิดเหตุ ป๊าและม๊าออกไปประชุมที่บริษัท ส่วนน้องสาวผมไม่ค่อยสบาย จึงนอนพักอยู่ในห้องนอน ผมจึงอยู่ในห้องเรียนตามลำพังกับครู ผมเรียนไปตามปกติเหมือนทุกๆ วันที่เป็นมา แต่วันนี้มันแปลกไปจากเดิม ตรงที่ครูแต่งตัวเซ็กซี่มากขึ้น และแต่งหน้าสวยกว่าปกติ สายตาของครูที่มองผม แตกต่างไปจากเดิม มันไม่ใช่การมองลูกศิษย์ แต่เป็นสายตาที่จ้องจะตะครุบเหยื่อ ผมได้แต่คิดในใจว่า ทำไมสายตาครูที่มองมายังผม ถึงเป็นแบบนั้น เหมือนร่างกายของครู กำลังเชื้อเชิญ เรียกร้องหาผมให้ผมเข้าหาเธอ และสุดท้ายมันก็จริงอย่างที่ผมคิด"ซีห่าว วันนี้เราพักกันเร็วขึ้น ดีไหมจ๊ะ" เสียงครูที่ฟังแล้วผิดแปลกไปจากทุกๆ วัน เหมือนครูพยายามจะใช้เสียง

Zi hao talkชีวิตเด็กเรียนในบ้านของผม มันทุเรสสิ้นดี แต่เพราะไอ้ความบัดซบนั่น ทำให้ผมเพิ่มความระมัดระวังให้น้องสาวผมอีกหลายเท่า ผมสั่งให้บอดี้การ์ด ยืนเฝ้าเธอทุกวิชาที่เธอเรียน แม้ซีซวนจะยังเด็ก อายุห่างจากผมเกือบห้าปี ซึ่งตอนนี้เธออายุเพียงแค่เจ็ดขวบ เทียบเท่าได้กับนักเรียนชั้น Primary School 1 แต่ด้วยหน้าตาที่สวยงามน่ารัก มันอาจนำภัยร้ายมาสู่ตัวเธอได้ ผมไม่อยากให้เธอโชคร้ายเหมือนผม ผมจึงป้องกันทุกอย่างไว้ส่วนความอับอายที่ผมได้รับมานั้น ผมเก็บเงียบไว้ไม่บอกใคร ผมอายเกินกว่าจะพูดมันออกไป แต่ผมแค่ขอป๊ากับม๊าว่า หากผมอายุสิบสามปี ขอให้ผมได้ออกไปใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนเหมือนเด็กคนอื่นๆ บ้าง ผมจะได้มีชีวิตที่กำหนดและเลือกเองได้ ไม่ต้องกลายเป็นวัตถุทางเพศของผู้หญิงอยู่แบบนี้ และเมื่อผมอายุได้สิบสามปี ผมได้เข้าเรียนที่โรงเรียนระดับ Grade 7 ในบ้านเกิดของตัวเองซึ่งเป็นโรงเรียนนานาชาติ มีแต่ลูกหลานเศรษฐีเรียนกันเท่านั้นชีวิตของผมเริ่มดีขึ้น ผมมีกลุ่มเพื่อน ได้ใช้ชีวิตวัยเรียนเหมือนเด็กปกติ แต่ผู้หญิงก็ยังไม่หยุดเข้าหาผม ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจใครเป็นพิเศษ โดยเฉพาะหากเป็นเพื่อน ผมจะไม่คิดเกินเลยมาก

Zi hao talkผมลืมคิดไปว่าครอบครัวของผมเป็นมาเฟีย ศัตรูพร้อมจะทำร้ายพวกเราอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่มาเก๊าก็ตาม พวกเราก็ต้องระมัดระวังตัวอยู่ตลอด ผมเองที่คิดผิด…คิดว่าตัวเองยังไม่เข้าบริหารธุรกิจอย่างสมบูรณ์ น่าจะยังไม่มีใครคิดทำร้าย และเมื่อผมมาถึงที่โรงแรม ผมก็เช็คอินขึ้นห้องพักทันที ผมนอนพักประมาณสองชั่วโมง จากนั้นก็ตื่นขึ้นมาด้วยความหิวโหย ผมจึงเดินออกไปหาของกินที่ตลาด ซึ่งเมื่อผมดูเวลาก็พบว่าตอนนี้เกือบสองทุ่มแล้วผมเดินไปตามตรอกซอกซอยและบางซอยก็ไม่มีไฟทาง ผมคิดว่าตอนนี้ผมน่าจะเดินมาผิดแล้ว และทันใดนั้นก็มีกลุ่มชายฉกรรจ์สามคนกำลังเดินตรงมาหาผม สัญชาตญาณของผมบอกทันทีว่า…กำลังจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น กลุ่มคนพวกนั้นมุ่งตรงมาที่ผมอย่างรวดเร็ว ผมจึงไม่รอช้า…ปล่อยหมัดใส่ชายคนแรกที่เดินเข้ามาใกล้ผมมากที่สุดก่อน [ออกหมัดก่อนได้เปรียบ]"พวกมึงล็อคมันไว้" ชายคนแรกที่ถูกผมชกเข้าที่หน้า ตะโกนบอกพวกของมันอีกสองคน ผู้ชายที่เหลืออีกสองคน จึงพยายามจะเข้ามาล็อคตัวผม"โอ๊ยย!!!" เสียงของชายคนที่สองร้องโอดครวญ เมื่อเจอส้นตีนของผมถีบเข้าที่ท้องน้อย ทำให้มันเสียหลักล้มลงกองกับพื้นชายคนที่สามคงรู้แ

Pailin talk"เหวย" ฉันพูดเป็นภาษาจีน[Who are you?] อ้าว ตาบ้านี่ ชื่อจีนแต่กลับไม่พูดจีน ฉันจึงต้องพูดภาษาอังกฤษโต้ตอบเขากลับไป"No need to tell you. Now your friend can not talk because he's been assaulted." ทำไมฉันต้องบอกนายย่ะว่าฉันเป็นใคร เอาเป็นว่าเพื่อนนายโดนทำร้ายร่างกายจนพูดไม่ได้ นอนแน่นิ่งเป็นผักอยู่[เชี่ย!!! อะไรนะ] อ้าววว ตาบ้าหนิ พูดภาษาไทยได้ด้วย"นี่คุณ เอาเป็นว่าเพื่อนของคุณนอนไม่ได้สติอยู่ มีคนรุมทำร้ายเขา"[แล้วตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง] คนในสายถามฉันต่อ"ปลอดภัยละ ฉันเย็บแผลให้เขาแล้ว"[ทำไมคุณไม่พาเขาไปโรงพยาบาล] นี่นาย!!! เป็นพ่อฉันหรือไง เจ้ากี้เจ้าการเหลือเกิน"อย่าเซ้าซี้ฉันมากเกินไป เอาเป็นว่าตอนนี้เพื่อนของคุณพักอยู่ที่รีสอร์ทในภูเก็ต เดี๋ยวฉันจะส่งรายละเอียดที่พักไปให้ทางข้อความแล้วกัน แค่นี้แหละ"ฉันกดวางสายทันที จากนั้นฉันก็รีบเข้าห้องน้ำชำระล้างร่างกายที่เปื้อนเลือด ฉันรีบอาบน้ำและออกมาแต่งตัว ขณะที่ฉันยืนอยู่หน้ากระจกด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า ฉันกำลังหยิบเสื้อผ้าเพื่อที่จะสวมเสื้อใส่ หางตาของฉันก็ชำเลืองเหลือบมองไปเห็นคนบนเตียง ลืมตาโพลงมองตรงมาที่ฉัน อย่

Pailin talkฉันค่อยๆ นอนลงบนเตียง และใช้มือเริ่มลูบคลำตามร่างกายของตัวเอง มือขวาลูบไปที่ต้นขาด้านใน ส่วนมือซ้ายบีบคลึงที่หน้าอกอย่างเบาๆ จากนั้นฉันก็…เริ่มถอดกางเกงขาสั้นและแพนตี้ออกอ่านไม่ผิดกันหรอกค่ะ ฉันชอบช่วยตัวเอง ฉันเริ่มช่วยตัวเองตั้งแต่อายุสิบห้าปี เพราะฉันคร่ำเครียดเรียนหนักไปหน่อย ฉันจึงหาวิธีผ่อนคลายซึ่งก็พบว่าวิธีนี้ดีที่สุดและปลอดภัยด้วย ฉันไม่ได้ออกไปนอนให้ผู้ชายทำ แต่ฉันทำตัวเองแทน ฉันจะเปิดคลิปโป๊ตาม Web ต่างๆ ดู และก็ช่วยตัวเองไปด้วย แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจะไม่เปิดคลิปดู เพราะฉันจะจินตนาการถึงเขา…ชายแปลกหน้าที่ได้พบกันที่ภูเก็ตตอนนี้หัวสมองของฉันค่อยๆ จินตนาการว่าเขากำลังเดินเข้ามาใกล้ๆ ฉันจึงหลับตาลงและภาพหน้าที่แสน Perfect ของเขาก็ลอยอยู่ในจินตนาการของฉัน หน้าอกที่เต็มไปด้วยกล้ามที่แน่นขนัด ร่างกายส่วนบนที่เปลือยเปล่า พาให้ฉันจินตนาการต่อไปถึงอวัยวะเบื้องล่าง เขาเป็นลูกครึ่งนี่นา ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าหล่อเหลา ความสูง ร่างกายที่กำยำนั้น ทำให้ฉันเริ่มจินตนาการไปว่า…แก่นกายของเขาคงใหญ่น่าดูชม"อ่าาาา" ฉันครางเสียงกระเส่าออกมา เมื่อในหัวกำลังจินตนาการว่าเขากำลังใ