Todos los capítulos de ขอเพียงใจรักมั่น: Capítulo 11 - Capítulo 20

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เจ้าไม่ต้องคิดมาก" เสียงของอาต้วน ยังคงกล่าวอย่างเอาใจใส่ในตัวสหายของตนเมื่อเหล่าทหารทุกคนได้รับคำสั่งให้พักอีกครั้งหลังจากทดสอบฝีมือด้วยมือเปล่า "ฝึกฝนให้มากเข้าไว้ นะอาหลิ่ว" เขาจบประโยคด้วยการตบไหล่หลิวหลีเป็นเชิงให้กำลังใจ หญิงสาวเพียงพยักหน้าหงึกๆเหมือนเคย"ข้าจะช่วยฝึกฝนให้เจ้าด้วยคนนะอาหลิ่ว ข้าเป็นทหารเก่าของที่นี่" ทหารอีกคนที่นั่งอยู่ในกลุ่มเอ่ยขึ้นกับหลิวหลี"ข้าด้วยนะ เจ้าไปต้องกังวลไป อาหลิ่ว" ทหารอีกคนเอ่ยเสริมทหารอีกสองสามคนเข้ามารุมล้อมตบไหล่ ขยี้หัว เป็นการให้กำลังใจกับหลิวหลีในคราบของอาหลิ่วกันเป็นการใหญ่ การกระทำแบบนั้นของเหล่าทหารทำให้หลิวหลีรู้สึกอุ่นซ่านขึ้นมา นางรับรู้ได้ถึงมิตรภาพที่เริ่มก่อตัว การที่หญิงสาวตัดสินใจตามจูหยวนจางเข้ามาในค่ายทหารครานี้อาจจะไม่เป็นเรื่องที่โง่งมจนเกินไป เพราะอย่างน้อย นางก็เริ่มเข้าใจในตัวของจูหยวนจางขึ้นมารำไร ว่าเพราะเหตุใดเขาจึงชมชอบการเป็นทหารนักหนาเมื่อบรรดาทหารพากันให้กำลังใจหลิวหลีกันครบถ้วนทุกคนแล้ว หญิงสาวเพียงยิ้มจริงใจส่งกลับไปเป็นการตอบแทนแค่นั้น นางไม่สะดวกพูดคุยกับใครจริงๆ เหล่าทหารก็

เขาแค่อยากรู้ว่านางจะทำอะไรบ้างในที่พักของเขาแห่งนี้ จูหยวนจางเพียงยืนกอดอกมองภรรยาของเขาอาบน้ำอยู่หลังตู้มุมหนึ่งอย่างนึกสนุกหลิวหลีนั้นเมื่อแน่ใจแล้วว่าจูหยวนจางเดินออกไปด้านนอกของที่พักแล้วจึงรีบเข้ามาในที่พักของจูหยวนจางอย่างย่ามใจ เมื่อหญิงสาวเข้ามาถึงห้องด้านในจนมองเห็นอ่างอาบน้ำแล้ว จึงไม่รอช้า นางรีบเข้าไปหลังฉากกั้นแห่งนั้นทันที หญิงสาวรีบเปลื้องผ้าเปื้อนฝุ่นของตนเองออกก่อนจะลอกคราบที่พันแน่นรอบอกและลำตัวออกอีกชั้นหนึ่ง ทั้งหนวดปลอม เคราปลอม นางใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลอกทุกอย่างออกจนหมด ซักพักหญิงสาวจึงเคลื่อนกายเปล่าเปลือยของตนลงแช่ในน้ำอย่างอารมณ์ดีทุกการกระทำของหลิวหลีอยู่ในสายตาของจูหยวนจางทั้งหมด เขาเริ่มไม่แน่ใจว่าตนเองเข้ามาแอบดูอะไรกันแน่ ระหว่างดูพฤติกรรมของนาง กับ ดูนางอาบน้ำ ยามนี้คล้ายกับว่าเขาอยากจะทำอย่างหลังมากกว่าจูหยวนจางยังคงยืนกอดอกแอบมองภรรยาของตนอาบน้ำอยู่อย่างนั้นพร้อมกับพยายามเก็บข่มอารมณ์ปรารถนาบางอย่างเอาไว้เป็นอย่างดีเขามั่นใจว่ามิได้นึกรักใคร่ชอบพอนางแต่อย่างใดเพียงแต่ว่าพอนึกถึงร่างเปลือยเปล่านุ่มนิ่มนั่นที่เคยอยู่ใต้ร่างของเขา

จูหยวนจางที่มองตามหลิวหลีที่ถูกอวี้เจินผลักจนกระเด็นออกนอกห้องไปถึงกับรู้สึกเคืองอวี้เจินผู้นี้ขึ้นมาอยู่หลายส่วน เขาจึงเลือกที่จะออกมาจากที่ซ่อน"อ๊ะ! ท่านรองแม่ทัพ ท่านอยู่ข้างในนี้หรอกหรือ" อวี้เจินเอ่ยทักเสียงใสเมื่อมองเห็นจูหยวนจาง แต่สีหน้าที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าไม่พอใจของจูหยวนจาง ทำเอาอวี้เจินต้องยิ้มเก้อ"เจ้า!" จูหยวนจางเอ่ยเสียงกดต่ำด้วยสายตาดุดันโกรธเคืองฉายชัด "ออกไป!"เพียงประโยคสั้นๆพร้อมด้วยท่าทางน่ากลัวอย่างนั้น อวี้เจินถึงกับกล่าวสิ่งใดไม่ออกก่อนจะรีบเดินออกมาจากห้องของเขาในทันที วันนี้เขาคงอารมณ์ไม่ดี เอาไว้โอกาสหน้าค่อยมาสานสัมพันธ์ใหม่ก็แล้วกัน อวี้เจินคิดได้แค่นั้น ถัดมาไม่ไกลจากที่พักของจูหยวนจางบัดนี้กำลังมีกลุ่มของทหารหลายนายกำลังล้อมวงสนทนาพาทีกันอยู่อย่างมีมิตรไมตรี"เจ้าเป็นอะไรไปอาหลิ่ว ใยทำหน้าคล้ายปวดท้องอีกแล้ว" อาต้วนขมวดคิ้วถามอาหลิ่วสหายของเขาอย่างสงสัยและห่วงใย หลังจากที่พาอาหลิ่วให้มานั่งรวมกลุ่มสังสรรค์กับบรรดาเหล่าทหารด้วยกันเพื่อทำความรู้จักกันในฐานะน้องใหม่หลิวหลีเพียงหลุบตาลงพลางยิ้มให้อาต้วนเล็กน้อย เขาเป็นเพื่อนที่

เช้าวันต่อมาหลิวหลียังคงนอนลืมตาปริบๆอยู่บนที่นอนของจูหยวนจางภายในห้องพักของเขา นางกำลังปะติดปะต่อภาพทั้งหมดทั้งมวลของเมื่อคืนอย่างพิศวงนางเข้ามานอนในห้องนี้ได้อย่างไรกันห้องนี้เป็นห้องพักของจูหยวนจางมิใช่หรอกหรือเมื่อคืนนางดื่มเหล้ากับบรรดาสหายทหารของนาง แล้ว...แล้ว...ในขณะที่หลิวหลีกำลังประมวลความคิดเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนเพื่อจะทำความเข้าใจระลึกความทรงจำและปรับสภาพของตัวเองนั้นเสียงสัญญาณของการรวมพลในช่วงเช้าพลันดังขึ้นหญิงสาวจึงต้องเด้งตัวขึ้นจากที่นอนในทันที นางรีบใส่รองเท้าที่ถอดเอาไว้ข้างเตียงนอนอย่างร้อนรนก่อนจะลุกพรวดพราดเพื่อหวังจะออกจากห้องพักของจูหยวนจางให้เร็วที่สุด ก่อนที่เขาจะกลับเข้ามานางจำไม่ได้จริงๆ นางนึกไม่ออก ว่ามานอนอยู่ที่นี่ได้อย่างไรจูหยวนจางที่แอบอยู่มุมหนึ่งของห้องพักนั้น เขากำลังมองตามร่างของหลิวหลีในคราบของอาหลิ่วอย่างนึกขัน นางจะจำเรื่องเมื่อคืนได้หรือไม่กัน ชายหนุ่มคิดในใจขณะมองตามร่างบางที่กำลังเดินออกไปจากห้องของเขาเมื่อคืนหลังจากที่เขาได้พาภรรยาของเขาที่กำลังฉลองต้อนรับน้องใหม่ของค่ายทหารอยู่กับบรรดาทหารด้วยกันจนเมามายมายังห้องพักส่ว

เมื่อคืนนางถูกพวกสหายทั้งหลายชักชวนให้ดื่มเหล้าจนเมามายไม่รู้เรื่องรู้ราวจนถือวิสาสะแอบเข้าไปนอนยังที่พักของจูหยวนจาง จนถูกเขาสั่งทำโทษนางทั้งวี่ทั้งวัน ถ้าขืนนางยังจะดื่มมันเข้าไปอีก มิรู้ได้ว่าคืนนี้จะเผลอทำผิดอันใดลงไปหลิวหลีเอียงหน้ามองไปทางจูหยวนจางอย่างระแวดระวัง เกรงว่าเขาจะจับสังเกตอะไรนางได้ นางจึงแอบขยับตัวออกห่างเขาอีกนิด แต่เมื่อขยับห่างออกมาได้ระยะหนึ่งยิ่งเพิ่มระดับความคมชัดทางสายตาเพราะด้วยว่ามุมที่ห่างออกมาเล็กน้อยนี้ทำให้นางสามารถมองเขาได้อย่างเต็มตามากยิ่งขึ้น นางเห็นเขานั่งคุยกับเหล่าทหารด้วยมาดของผู้นำอย่างเป็นกันเองแฝงความน่ายำเกรงอย่างเป็นธรรมชาติความดูดีมีเสน่ห์อย่างนี้ล่ะที่นางมักจะคอยแอบมองเขาอยู่ไกลๆเมื่อครั้งที่เขาเข้าร่วมงานเลี้ยงหรืองานประจำปีต่างๆของเมืองหลวง ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มองเขาได้ใกล้ถึงเพียงนี้ดูนั่นเขายิ้มรอยยิ้มนั่นรอยยิ้มนี้ล่ะที่นางเคยแอบเห็นเขายิ้มขณะเสวนากับเหล่าสหายทหารของเขาหลิวหลีนั่งเหม่อมองรอยยิ้มของจูหยวนจางขณะที่เขากำลังคุยอยู่กับเหล่าทหารอย่างออกรสเขายิ้มให้ทหารคนนั้นคนนั้นด้วยเขาหันไปยิ้มทางนั้นทางนี้ด้วยหืม!ทางนี