Todos los capítulos de ขอเพียงใจรักมั่น: Capítulo 31 - Capítulo 40

75 Capítulos

ตอนที่23 นางคือภรรยาของข้า3

จูหยวนจางที่พาหลิวหลีมาหลบไม่ทันสายตาว่องไวของเฉินหยางหลง เขาจึงเพียงยืนนิ่งๆด้วยมาดเรียบเฉยเงียบขรึมตามวิสัย ในขณะที่หลิวหลีเพียงยืนหลบอยู่ทางด้านหลังของจูหยวนจางเงียบงันอย่างตื่นเต้นตกใจ อ๋องเฉินจะจำนางได้เหมือนกับที่จูหยวนจางจำนางได้หรือไม่กัน หลิวหลีคิดอย่างกังวลใจมากมาย โทษฐานที่ปลอมตัวมาอยู่ในค่ายทหารอย่างนี้ แน่นอนว่าโทษของข้อหานี้มิใช่น้อยๆ ดังนั้นแล้ว ก่อนที่นางจะปลอมตัวเข้ามานางจึงฝึกปลอมตัวอยู่เป็นนานจนไม่มีใครสามารถที่จะดูนางออกว่าเป็นบุรุษปลอมตัว อีกทั้งทหารทั้งค่ายก็ยังไม่มีใครสามารถรู้ได้เลยว่านางคือสตรีปลอมตัว จะมีก็แต่จูหยวนจางเท่านั้นที่จำนางได้ นางไม่คาดคิดว่าอ๋องเฉินจะมาประจำการที่ค่ายแห่งนี้ นางมิได้คิดเผื่อเอาไว้ในการนี้ อ๋องเฉินจะจำนางได้หรือไม่กัน ถ้าหากอ๋องเฉินจำนางได้ขึ้นมา นางจะถูกลากไปรับโทษ ฐานปลอมตัวเข้ามายังค่ายทหารอย่างนี้หรือไม่ หลิวหลีครุ่นคิดอยู่ในใจพลางกำมือเอาไว้แน่นอยู่ตรงสาบเสื้อทางด้านหลังของจูหยวนจาง จูหยวนจางที่รู้สึกได้ถึงมือน้อยๆที่สาบเสื้อด้านหลังจึงยังคงไว้ซึ่งมาดเรี
Leer más

ตอนที่24 นางคือภรรยาของข้า4

“หืม?” เฉินหยางหลงถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเห็นการทำความเคารพโดยไร้เสียงอย่างนั้น“เจ้านี่พูดไม่ได้ ท่านอย่าใส่ใจ” จูหยวนจางรีบเอ่ยอย่างเนียนๆไปทางเฉินหยางหลงก่อนหันหน้าไปทางหลิวหลีแล้วเอ่ยเสียงดุพร้อมส่งสัญญาณทางสายตา “เจ้าออกไปก่อน”หลิวหลีมีหรือจะรอช้า นางรีบสาวเท้าก้าวออกไปจากห้องแห่งนี้อย่างไวโดยไม่ต้องรอให้มีคำสั่งรอบสอง“อาหยวน ข้าขอโทษที่หายหน้าไปเสียนาน” เฉินหยางหลงยังคงตบไหล่จูหยวนจางพลางเอ่ยในสิ่งที่ตนเข้าใจไม่หยุดปาก “ตั้งแต่ไปร่วมงานแต่งเจ้าในวันนั้นข้าก็มัวแต่อยู่กับตัวเอง ไม่คิดว่าเจ้าเองก็ทุกข์ใจอยู่ไม่น้อย”“อันใดของท่าน?” จูหยวนจางยังคงไม่เข้าใจ“เอาล่ะ เอาล่ะ วันนี้ข้าอยากดื่มเหล้ากับเจ้าเสียหน่อย ไม่เจอกันนาน ตั้งแต่เจ้าแต่งงานไป ข้าก็มิได้เจอกับเจ้าอีกเลย ข้าคิดถึงเจ้ายิ่งนัก”“ฮึ! ท่านแน่ใจว่าคิดถึงข้า”“...”เฉินหยางหลงถึงกับสะอึกไปจูหยวนจางเริ่มหรี่ตามองสหายของตนอย่างไม่เข้าใจตนเองเหมือนกันว่าทำไมในยามนี้ สหายคนนี้ ช่างน่าตายนัก!เฉินหยางหลงเพียงหัวเราะกลบเกลื่อนพลางเดินกอดคอจูหยวนจางพากันเดินออกมาจากที่พัก “เอาไว้ข้าจะไปเยี่ยมเจ้าที่จวนของเจ้าดีหร
Leer más

ตอนที่25 นางคือภรรยาของข้า5

จูหยวนจางได้ฟังอย่างนั้นพลันเข้าใจได้เป็นอย่างดี เขาเข้าใจทุกอย่างที่เฉินหยางหลงคิดและเข้าใจไปเองอย่างนั้น แต่มันก็ยังดีกว่าหากว่าใครบางคนจะถูกจับได้ว่าบังอาจปลอมตัวเข้ามาอยู่ในค่ายทหารอย่างนี้ “อ้าว!หายไปไหนเสียแล้ว” เฉินหยางหลงเอ่ยขึ้นเมื่อมองไปยังกลุ่มทหารแล้วอาหลิ่วหายตัวไปจากสายตาของเขา ประโยคนั้นของเฉินหยางหลงทำเอาจูหยวนจางต้องหันหน้าไปมองหาอาหลิ่วเช่นเดียวกัน มิรู้ว่าทำไม มิรู้ว่าเมื่อไหร่ ที่เขามักจะคอยมองหาคนตัวเล็กที่บังอาจปลอมตัวเป็นบุรุษผู้นี้อยู่ร่ำไป ด้านหลิวหลีนั้น เมื่อรู้สึกว่าสายตาของบุคคลทั้งสามมักจะเมียงมองมาทางนางบ่อยจนเกินไป นางจึงแอบเคลื่อนกายหายเข้ามาในกลุ่มทหารกลุ่มใหญ่เพื่อเป็นการอำพรางตัวหวังหลบสายตาจากบุคคลทั้งสามที่มองมาหาตนด้วยสายตาหลากหลาย ก่อนจะแอบเคลื่อนกายอีกคราแล้วออกมาจากกลุ่มเพื่อนทหารอย่างเนียนๆ นางอาศัยที่เป็นคนที่ตัวเล็กมากกว่าเหล่าทหารทั้งหลายจึงทำอย่างนี้ได้ไม่ยาก หลิวหลีเลือกที่จะย่องมาแอบฟังจูหยวนจางกับเฉินหยางหลงคุยกัน นางอยากรู้เสียจริงว่าพวกเขาคุยเรื่องใดกันถึงได้คอยเ
Leer más

ตอนที่25 นางคือภรรยาของข้า6

“อ้าว! จะไปแล้วรึ” เฉินหยางหลงถึงกับฉงนเมื่อจู่ๆจูหยวนจางพลันลุกขึ้นแล้วเดินออกไป อะไรกัน!พูดถึงภรรยาแค่นี้ทำเป็นฟังไม่ได้ แต่พอพูดถึงอาหลิ่วกลับนั่งฟังนิ่งๆ จะชัดเจนเกินไปแล้ว อาหยวน... ภายในห้องพักของจูหยวนจาง... หลิวหลียังคงมีอภิสิทธิ์เข้ามาในห้องพักของจูหยวนจางตามคำอนุญาตของจูหยวนจางได้โดยที่ไม่มีใครรู้ เพราะว่าค่ายทหารแห่งนี้ได้จัดที่พักเอาไว้เป็นกระโจมเล็กๆตั้งเรียงรายติดๆกันแทนการก่อตั้งหอนอนหลังใหญ่ที่จะต้องนอนรวมกันหลายสิบคน สืบเนื่องจากว่าค่ายทหารแห่งนี้เป็นค่ายหน้าด่านที่อยู่ใกล้กับริมแม่น้ำที่ต้องวางแผนเอาไว้สำหรับทำการเคลื่อนย้ายฐานทัพได้โดยสะดวกอยู่จนตลอดแนวเขตชายแดนริมแม่น้ำ เพื่อที่ว่าจะได้ดูแลแว่นแคว้นได้อย่างทั่วถึงทั้งยังประหยัดงบประมาณฝ่ายการทหารจากส่วนกลางที่จะต้องทุ่มงบสร้างหอนอนขนาดใหญ่ โดยที่กระโจมนั้นนอกจากจะใช้งบประมาณน้อยกว่า ทั้งยังใช้งานง่ายเคลื่อนย้ายสะดวก และที่สำคัญยังเป็นกลยุทธ์จากเบื้องบนที่ต้องการอย่างนี้เพื่อที่ว่าจะได้หลอกล่อศัตรูให้ดูเหมือนว่ามีทหารอยู่โดยรอบขอบเขตของแว่นแคว้น เช่นนั้นแล้วทหารแต่ละน
Leer más

ตอนที่26 นางคือภรรยาของข้า7

หลิวหลีที่ไม่ทันได้ตั้งตัวกับการเข้าแนบชิดกะทันหันอย่างนี้ นางถึงกับต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว แต่ทว่า...เบื้องหลังของนางยามนี้เป็นตู้เสื้อผ้า นางจึงไม่อาจถอยหลังหนีจากการจู่โจมของจูหยวนจางได้แต่อย่างใด “อื้อ” เสียงอู้อี้ดังอยู่ในลำคอของหลิวหลี นางเพียงต้องการจะถามจูหยวนจางว่าเขาเป็นอะไร แต่ก็หาได้มีโอกาสไม่ หญิงสาวทำได้เพียงยืนแนบแผ่นหลังชนเข้ากับตู้เสื้อผ้าอยู่อย่างนั้นในขณะที่จูหยวนจางยังคงจับหลิวหลีจูบอย่างเร่าร้อนคล้ายกับแค้นเคืองกัน ฝ่ามือกรุ่นร้อนของจูหยวนจางทั้งสองข้างจับประคองอยู่กับสองพวงแก้มของหลิวหลีในขณะที่ใบหน้าของเขายังคงแนบชิดกับนางไม่ยอมปล่อย ริมฝีปากร้อนระอุของเขายังคงแนบแน่นเบียดเสียดอยู่กับกลีบปากของนางอย่างไม่ปราณี หลิวหลีพยายามยกฝ่ามือน้อยๆของตนขึ้นเพื่อดันแผงอกกับช่วงไหล่บึกบึนของจูหยวนจางให้ออกห่างเพื่อที่นางจะได้ถามไถ่เขาว่าเขาเป็นอะไรไป แต่ทว่า...ยิ่งนางออกแรงดันเขาให้ออกห่างเท่าไหร่ เขายิ่งกระชับแนบชิดเบียดเสียดนางให้แนบแน่นมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ซักพักจูหยวนจางถอนริมฝีปากของเขาออกจากริมฝีปากของหลิวหลีเพื่อให้นางได้หา
Leer más

ตอนที่27 ความจริงของภรรยา 1

ภายในห้องพักแห่งนี้ที่เดิมทีเป็นเพียงห้องพักธรรมดาๆที่ค่อนข้างจะเย็นเยียบ เนื่องจากอากาศรอบนอกค่อนข้างจะหนาวเหน็บ แต่ทว่า...บนเตียงนอนภายในห้องพักแห่งนี้กลับมิได้มีความหนาวเย็นเกิดขึ้นแต่อย่างใด ทั้งยังเร่าร้อนรุนแรงอยู่อย่างมากมายจากกิจกรรมสุดจะบรรยายที่จูหยวนจางกำลังกระทำการอย่างเอาแต่ใจอยู่กับหลิวหลี เวลาผ่านไปครู่ใหญ่... ภายในค่ายทหารแห่งนี้ที่ยังคงมีทหารเวรยามเดินกันขวักไขว่อยู่อย่างหนาแน่นท่ามกลางเสียงโหวกเหวกโวยวายของเหล่าทหารทั้งหลายที่ต่างพูดคุยใส่กันอย่างออกรสออกชาติ บ้างหัวเราะ บ้างถกเถียง มีบางคนถึงกับลุกขึ้นประลองฝีมือใส่กันหลังจากคุยกันไม่ถูกคอขึ้นมา และทั้งๆที่ภายในค่ายทหารเป็นอย่างนั้น บรรยากาศส่วนใหญ่เป็นอย่างนั้น แต่ภายในห้องพักห้องหนึ่งกลับไม่เป็นอย่างนั้น “ท่านพี่...” เสียงหวานใสที่ติดจะหอบเหนื่อยของหลิวหลีเอ่ยเรียกจูหยวนจางเพียงเบาๆ“ทำไมทำอย่างนี้” นางถามเขาถึงแม้ว่าจะรู้นิสัยแข็งกระด้างไม่ถนอมบุบผาของเขาอยู่แล้วเป็นอย่างดี จูหยวนจางก้มมองใบหน้านวลเนียนของภรรยาที่กำลังขึ้นริ้วสีแดงเปล่งปลั่งจากการก
Leer más

ตอนที่27 ความจริงของภรรยา 2

จูหยวนจางยังคงก้มหน้ามองหลิวหลีนิ่งงัน เขาจำนางได้ตั้งแต่วันแรกที่นางเข้ามา ทั้งดวงตา ทั้งริมฝีปาก ทั้งกลิ่นกาย ทุกอย่างของนางเขาจำได้ เขาจำนางอย่างไร เขาเองยังงุนงงจูหยวนจางมิได้ตอบคำใด เขาเพียงหลับตาลงอีกครั้งแล้วกระชับอ้อมแขนกอดหลิวหลีอยู่อย่างนั้น ก่อนจะเอ่ยคำด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยตามความคิดของตน “เจ้าคงใช้สมรสพระราชทานกับข้าเพื่อหลีกหนีอ๋องเฉิน”หลิวหลีถึงกับกระพริบตาปริบๆเพ่งมองจูหยวนจางอย่างตะลึงงันกับคำของเขาอยู่อึดใจ ก่อนตัดสินใจเอ่ยตามจริงเพียงเบาๆ “ไม่ใช่”“หืม” จูหยวนจางลืมตามาอีกครา แต่ยังไม่ทันถามคำใดเสียงแผ่วหวานของหลิวหลีพลันดังขึ้น“อันที่จริง กับท่านอ๋อง ข้าปฏิเสธได้ไม่ยาก ถึงแม้ว่าเขาจะส่งเทียบขอหมั้นมาถึงสามครั้ง”ประโยคนั้นทำเอาจูหยวนจางถึงกับคิ้วกระตุก สหายของเขาช่างกล้า! หลิวหลียังคงเอ่ยต่ออย่างไม่ต้องการจะปิดบังสิ่งใดต่อผู้เป็นสามี “อันที่จริง เมื่อข้าได้ข่าวว่าองค์ชายใหญ่จะขอสมรสพระราชทานกับเอ่อ...กับข้า” หลิวหลีหลุบตาลงเพียงนิดเพราะสังเกตเห็นจูหยวนจางชะงักอยู่อึดใจก่อนส่งสายตาฟาดใส่ลงมาหญิงสาวจึงพยายามเอ่ยคำ “ข้าจึง เอ่อ...ปรึกษากับองค์หญิงใหญ่เพื่อเข้าหา
Leer más

ตอนที่28 ผิดวินัยร้ายแรง1

เวลายามเหม่า(ระหว่างตีห้าถึงหกโมงเช้า)หลิวหลีที่ปลอมตัวปลอมใบหน้าจนกลายเป็นอาหลิ่วเสร็จเรียบร้อยดีแล้วกำลังจะออกไปจากในห้องพักเพื่อไปรอเตรียมตัวรับการฝึกฝนดั่งเช่นปกติในขณะที่หลิวหลีกำลังจะเปิดประตูออกไปจากในห้องนั้น จูหยวนจางที่ยืนพิงกำแพงข้างประตูห้องรออยู่เพียงส่งสายตาคมเข้มมองมาทางหลิวหลีให้เดินเข้าไปหา หญิงสาวจึงเดินเข้าไปหาเขาแต่โดยดีเมื่อหลิวหลีเดินไปจนถึงตัวของจูหยวนจางแล้ว ชายหนุ่มเพียงเอื้อมมือขึ้นมาที่ใบหน้าของหลิวหลีเพื่อจัดการกับหนวดปลอมเคราปลอมที่มันเอียงผิดตำแหน่งไปให้กลับเข้าที่หลิวหลีถึงกับมองหน้าจูหยวนจางตาปริบๆ นางคิดว่านางจัดการได้ดีแล้วเชียว นางมั่นใจมาตลอดเลยนะนั่น“วันนี้มิได้มีการฝึกอาวุธหนักแต่อย่างใด” เสียงทุ้มต่ำของจูหยวนจางเอ่ยขึ้นเนิบนาบอยู่ตรงด้านหน้าของหลิวหลีขณะยังคงจัดการกับหนวดเคราและปอยผมให้นางอย่างใจเย็น “เจ้าจึงไม่ต้องถูกทำโทษให้ไปยืนนิ่งๆที่กลางสนามอีก”“หือ!” หลิวหลีได้ยินถึงกับขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัยอยู่อึดใจก่อนจะเข้าใจได้ไม่ยาก “ท่านสั่งให้ข้าถูกทำโทษเพื่อที่จะไม่ต้องถูกฝึกหนักอย่างนั้นหรือ”“อืม...เสร็จแล้วเจ้ารีบไปเถิด” จูหยวนจางตอบรับและเ
Leer más

ตอนที่28 ผิดวินัยร้ายแรง2

ต่างกันก็เพียงแค่วัยวุฒิที่หยางเจี๋ยมีมากกว่าจูหยวนจางอยู่หลายปี หากไม่มีเรื่องของวัยที่อาวุโสมากกว่าของหยางเจี๋ย เกรงว่าตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของหยางเจี๋ยคงไม่แคล้วตกไปอยู่ที่จูหยวนจาง เช่นนั้นแล้ว หยางเจี๋ยจึงใช้เรื่องนี้ยื่นฎีกาถอดถอนตำแหน่งรองแม่ทัพของจูหยวนจาง ในข้อหาทำพฤติกรรมไม่เหมาะสม กระทำตนไม่สมกับการเป็นผู้นำให้แก่เหล่าทหารทั้งหลายภายในห้องพักของเฉินหยางหลงที่ตั้งอยู่ภายในค่ายทหารหน้าด่านแห่งเดียวกับจูหยวนจาง“ข่าวลือของเจ้าดังกระฉ่อนไปทั่วทุกค่ายทหารแล้วกระมัง” เฉินหยางหลงเอ่ยขึ้นอย่างเคร่งเครียดไปทางจูหยวนจางที่กำลังนั่งอยู่ที่ตั่งตรงกันข้ามที่โต๊ะตัวเดียวกับเขาจูหยวนจางเพียงรับฟังคำนิ่งๆก่อนกล่าวต่อคำด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ “ข้าพอจะรู้ตัวว่าเป็นใคร”เฉินหยางหลงรีบเอ่ยอย่างร้อนตัว “ไม่ใช่ข้านะ”“ข้ายังไม่ได้บอกเลยว่าเป็นท่าน” จูหยวนจางเอ่ยเสียงเข้มไปทางเฉินหยางหลงอย่างไม่ถือสาหาความใดๆ เขายังคงใจเย็นผิดกับใครบางคนที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่ไม่ไกลกันหลิวหลีนั้นถูกท่านอ๋องเฉินเรียกให้เข้ามาในห้องพักของเขาพร้อมกับจูหยวนจางเพื่อปรึกษาหารือกันเกี่ยวกับข่าวต้วนซิ่วของจูหยวนจางกับนางที่อยู่
Leer más

ตอนที่29 ผิดวินัยร้ายแรง3

เมื่อจูหยวนจางพาหลิวหลีในคราบอาหลิ่วเดินออกมาจากห้องพักของเฉินหยางหลงแล้ว พวกเขาทั้งสองจึงต้องมาเจอกับเหล่าเพื่อนพ้องพี่น้องทหารทั้งหลายที่พากันมายืนรอเพื่อให้กำลังใจกันอย่างล้นหลาม โดยหลายๆคนยังแอบยืนกันเป็นคู่ๆดูแล้วพาเข้าใจได้เป็นอย่างดีว่าคงจะหัวอกเดียวกันกับจูหยวนจางในยามนี้อย่างไม่ต้องสงสัยหลิวหลีที่ถูกตบไหล่ให้กำลังใจทำได้เพียงยืนยิ้มแห้งส่งให้ ส่วนจูหยวนจางยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยคงไว้ซึ่งมาดเคร่งขรึมเหมือนเคยจากเหตุการณ์นี้ทำให้หลิวหลีได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเหล่าเพื่อนพ้องพี่น้องทหารทั้งหลายพวกเขาต่างพากันให้กำลังใจถึงแม้ว่าบางคนจะไม่เห็นด้วยกับการกระทำอย่างนี้ก็ตาม แต่ก็ยังยื่นมิตรไมตรีให้กันโดยไม่มีการซ้ำเติมกันแต่อย่างใด หลายคนที่เป็นทหารเก่าที่เคยร่วมรบกันมากับจูหยวนจางยังคงให้ความเคารพไปทางจูหยวนจางเหมือนดังเช่นปกติไม่มีลดหย่อนจากเดิมแต่อย่างใดหลิวหลีไม่แปลกใจว่าทำไมจูหยวนจางถึงชอบใช้ชีวิตอยู่ในค่ายทหารอันห่างไกลแทนที่จะอยู่ในเมืองหลวงสบายๆในเมืองหลวงนั้นต่างคนต่างแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น ยื้อแย่งความดีความชอบ ต่างฟาดฟันกันเอง ทั้งแบ่งแยก ทั้งเบ่งข่ม ทั้งต้องชิงไหวชิงพริบด้
Leer más
ANTERIOR
1234568
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status