All Chapters of Mistaken Night with the Billionaire (R18): Chapter 101 - Chapter 110

SOLARA'S POV:“Sit on my lap, baby," utos nito sa isang dominanteng tinig.Ngunit may kasamang kakaibang lambing na nagpadala ng kuryente sa buong katawan ko.Saka niya ako inalalayan nang dahan-dahan para makabangon mula sa pagkakahiga sa kama. Pagbangon ko ay ramdam ko ang init ng kanyang mga palad. Dahan-dahan at buong ingat niyang hinubad ang aking undies, habang ang kanyang madidilim na berdeng mata ay nakatitig sa akin nang may malalim na paghanga at nag-uumapaw na pagnanasa.Ako naman ay tinulungan siya na hubarin ang kanyang tanging natitirang saplot, ang kanyang boxer shorts. Dahilan para tuluyang kumawala ang nagwawala nitong mahaba, malaki, at maugat na batuta na tila ba matagal nang naghihintay at nananabik sa pagkakataong ito.Umupo si Draven nang maayos sa gitna ng kama saka ako inalalayan na umupo sa kanyang kandungan paharap sa kanya. Saka ko iniyakap ang aking dalawang binti sa kanyang baywang habang magkatitigan kaming dalawa. Nagpapakiramdaman sa nag-aalab na tensy

SOLARA'S POV:“Congratulations, anak! I'm so happy for you that you won the case against the late father of Draven and Isabelle.”Masayang bati ni Daddy habang inilalapag niya ang tasa ng kape sa mesa.Napangiti ako bago marahang napa buntong-hininga."Thanks, Dad. Masaya ako na finally, tapos na ang lahat. Sana wala nang ganitong klaseng problema ang mangyari ulit."Pagod ngunit payapang tumango si Daddy."For sure, Draven wouldn't allow it if something like that happened again."Napatingin ako sa kaniya."Talaga ba, Dad?" hindi makapaniwalang tanong ko."Yes," napangiti ito. "Nasaksihan ko kung paano niya ginawa ang lahat para lang maprotektahan kayo ni Draexis. I know that man loves you so much."Hindi ko napigilang mapatitig sa tasa ng kape sa kamay ko."Minahal ko ba talaga siya noong panahong kilala ko siya nang buo?" mahinang tanong ko."Yes, you did. You loved him so much." saka ito napahalakhak. "Pero parang aso’t pusa kayo kung magbangayan noon."Dahilan para mapangiti ako.

SOLARA'S POV:Nasa isang madilim, malamig, at tila walang katapusang lugar ako. Parang nasa loob ako ng isang masukal na kagubatan. Nakabibingi ang katahimikan at tanging ang malulungkot na huni lang ng mga kuliglig ang maririnig sa paligid. Ang manipis na hamog ay dahan-dahang lumalapit sa akin, tila binabalot ang aking buong pagkatao.“Draven? Draexis? Where are you? Please answer me!" sigaw ko sa kawalan.Habang nagsisimula nang makaramdam ng matinding kaba at panginginig ang buong katawan ko.Mas lalo pang tumayo ang mga balahibo ko sa buong katawan nang biglang umihip ang isang napakalakas at napakalamig na hangin. Dahil sa tindi ng lamig at takot ay napahaplos na lamang ako sa aking sariling mga braso, sinusubukang bigyan ng init ang sarili.Kahit anong pilit kong tawag sa pangalan nila ay walang Draven o Draexis ang lumilitaw mula sa kadiliman."Draven! Please, hindi magandang biro ‘to. Where are you? Magpakita ka na sa akin, please…” garalgal ang boses na saad ko.Sa pagkakata

SOLARA’S POV:"Daddy? Bakit ngayon lang po kayo lumabas ng kwarto ni mommy? Anong ginawa niyo po sa loob kanina?” inosente at lubos na mausisang tanong nii Draexis habang nakatingala sa kanyang ama.Dahilan para bigla kong maimulat ang aking mga mata mula sa pagkakahiga sa malambot na kama. Agad na nagising ang natutulog kong diwa at tila nabuhusan ako ng malamig na tubig dahil sa narinig."You want a baby sister, right, buddy? That's exactly why your mommy and I were drawing inside earlier. We're busy making you one right now.”Seryoso, diretsahan, at walang kapre-preno na saad ni Draven sa bata, na tila ba nagpapaliwanag lang siya ng isang simpleng takdang-aralin sa paaralan.Kaya naman napabangon ako nang wala sa oras mula sa aking pagkakahiga ko dahil sa narinig na nakakalokong katwiran ng lalaking ito."What the— Draven!” nanlalaki ang mga matang saad ko.Saka mabilis sinamaan ng tingin ang magaling na lalake. Halos mamula ang buong mukha at leeg ko sa tindi ng hiya. Paano niya n

SOLARA'S POV:"Are you seriously nervous already? We haven't even arrived at the clinic yet, baby." tanong ni Draven habang nasa byahe kami.Napakurap ako at agad na napabuntong-hininga.Pakiramdam ko kasi ay bawat minutong lumilipas ay lalo lamang lumalala ang kaba sa dibdib ko."Eh paano kung..." napakagat ako sa ibabang labi ko. "Paano kung mali pala 'yung nakita ko? What if it's just a false positive?"Sunod-sunod na lumabas ang mga tanong sa bibig ko bago ko pa man mapigilan ang sarili ko.Sa totoo lang, simula nang makita ko ang dalawang guhit sa pregnancy test ay para akong nakalutang sa pagitan ng sobrang saya at sobrang takot.Masaya dahil may posibilidad na magkaroon ulit kami ng anak.Takot dahil baka umasa ako nang sobra.At baka sa huli ay mali pala ang akala ko."Hey, stop overthinking things." malambing na saad nito.Naramdaman ko ang mabilis ngunit mariing paghalik ni Draven sa noo ko.Kasunod noon ay ang marahan niyang pagpisil sa kamay ko.Parang magic.Parang sa sim