Semua Bab Mistaken Night with the Billionaire (R18): Bab 81 - Bab 90

DRAVEN’S POV:Habang binabantayan ko si Solara ay hindi ko namalayang nakatulog ako dahil sa sobrang pagod kaka pabalik-balik mula hospital hanggang interrogation room nitong mga nakaraang araw. Halos hindi na rin ako nakakakain nang maayos at ilang araw nang puyat.Tanging paghinga lamang ni Solara at ang mahinang tunog ng heart monitor ang naririnig ko sa loob ng hospital room nito.Napamulat lamang ako nang biglang tumunog ang cellphone ko.Agad akong napabangon habang hinihilot ang sentido ko mula sa pagkakayuko sa gilid ng kama niya. Pikit-mata kong hinugot ang cellphone mula sa bulsa saka sinagot ang tawag.“Hello…” paos kong saad.“Sir Draven, pwede ba tayong mag-usap? Tungkol ito sa nalaman ko regarding ma’am Solara’s case,” seryosong saad ng nasa kabilang linya.Agad akong natauhan.“Okay. I’m on my way,” malamig kong saad bago pinatay ang tawag.Napabuntong-hininga ako saka muling tumingin kay Solara. Namumutla pa rin ang mukha niya habang nakakabit ang dextrose sa kamay nit

DRAVEN'S POV:“Sir! Nahanap na si Isabelle Ravena!” halos pasigaw na saad ni Simon habang humahangos at napahawak ito sa tuhod sa harapan ko. “Nasa airport siya ngayon at mukhang balak tumakas!”Hindi na ito nag-abala pang kumatok sa hospital room ni Solara dahil bakas sa mukha nito ang matinding urgency.Dahilan para umigting ang panga ko.Pakiramdam ko ay kumulo agad ang dugo ko sa narinig.Mabilis akong napatayo mula sa pagkakaupo sa tabi ng hospital bed ni Solara.Tahimik itong nakahiga habang nakakabit pa rin ang ilang aparato sa katawan nito. Kahit gano’n ay wala pa ring araw na hindi ako nagpapasalamat dahil buhay pa rin siya.Marahan kong inabot ang malamig nitong kamay saka marahang hinaplos iyon.“Did you hear that, sweetheart?” bulong ko habang titig na titig sa mukha nito. “They finally found Isabelle… and I swear, I’ll make sure she rots in prison for what she did to you.”Saglit akong napapikit.Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa isipan ko ang itsura ni Solara habang wa

SOLARA'S POV:Hindi ko alam kung bakit pero biglang nanikip ang dibdib ko habang tahimik akong nakaupo sa kama. Para bang may malamig na kamay na humawak sa puso ko at dahan-dahang pinipiga iyon.Napahawak ako sa dibdib ko.“What happened?” agad na tanong ni Dad nang mapansin niya ang reaksyon ko.Napailing ako kahit hindi mawala ang kaba sa sistema ko.“Nothing… parang bigla lang akong kinabahan.” mahina kong saad habang napapatingin sa malayo. “I don’t know why, but I suddenly thought about that guy.”Agad nagseryoso ang mukha ni Dad.“Who? Is it Draven?” pagkumpirma nito.Marahan akong tumango.“Yes…”Napabuntong-hininga siya saka umupo sa gilid ng kama.“Let’s just pray for his safety,” mahinahon nitong saad. “I know Draexis is worried about him too.”Pareho kaming napatingin sa anak ko na mahimbing na natutulog sa tabi ko.Marahan kong hinaplos ang buhok ni Draexis habang nakatitig sa inosente nitong mukha.Napakapayapa ng itsura niya habang natutulog… pero hindi niya alam kung g

DRAVEN'S POV:Hindi naging madali ang pagpasok pa lamang namin sa gate ng villa.Mula sa labas ay halatang handa si Isabelle sa kahit anong oras na sumugod kami. Sunod-sunod ang armadong tauhan nito sa bawat sulok nito at bawat hakbang namin ay tila may katapat na bala.Kaya paano pa kami makakakuha ng tiyempo para makarating sa mismong kwarto niya?Biglang namatay ang ilaw sa buong hallway.Agad na nilamon ng kadiliman ang paligid.Tanging pulang emergency lights na lamang ang kumikislap sa kisame, dahilan para mas lalong bumigat ang tensyon sa buong villa.Kasabay noon ay umalingawngaw ang malakas na alarm.Parang sinadya nitong dagdagan ang kaba at pressure sa bawat segundo ng operasyon.“Damn it…” madiin kong mura habang mahigpit ang hawak ko sa baril ko. “They activated the lockdown.”“Sir, dumarami ang mga tauhan nila!” sigaw ni Simon habang mabilis nitong nire-reload ang baril niya.Mabilis akong sumilip sa dulo ng hallway.At doon ko nakita ang sunod-sunod na armadong tauhan n

⚠️Trigger Warning:Ang kabanatang ito ay naglalaman ng sensitibong tema tulad ng karahasan, barilan, dugo, at mga eksenang maaaring makapagbigay ng matinding emosyon sa ilang mambabasa. Pinapayuhan ang maingat na pagbabasa.DRAVEN'S POV:Naging mabigat at halos nakakasakal ang katahimikan sa loob ng sasakyan habang binabaybay namin ang daan papunta sa private detention facility.Tanging ang mahinang tunog lamang ng makina at boses ni Romel Santos mula sa tablet ang maririnig sa loob.“At kung sakaling may masamang mangyari sa akin…” mahinang saad nito sa video habang nanginginig ang tinig nito. “Si Isabelle Ravena lang ang dapat sisihin… kasama ng kanyang kaalyado.”Mariing humigpit ang hawak ko sa tablet.Kitang-kita sa mga mata ni Romel ang takot. Hindi iyon simpleng pangamba lamang. Kundi iyon ay takot ng isang taong alam na anumang oras ay maaari siyang patahimikin habang buhay.Ngunit mas nangingibabaw doon ang desperasyon nitong mailabas ang katotohanan.Pagkatapos kong mapanood