Semua Bab Mistaken Night with the Billionaire (R18): Bab 71 - Bab 80

SOLARA'S POV:Paghinto ng black Porsche ko sa tapat ng isang private café ay agad kong sinuyod ang buong paligid. Mula sa rearview mirror hanggang sa mga taong naglalakad sa sidewalk ay isa-isa kong tiningnan kung may kahina-hinala ba ang kilos.Simula nang mangyari ang gabing iyon, hindi na ako naging kampante pa. Parang kahit anong oras, pakiramdam ko ay may matang nakamasid sa akin.Napabuntong-hininga ako nang malalim bago tuluyang bumaba ng sasakyan. You’re safe. Just breathe, Solara.Ngunit bago pa man ako makapasok sa entrance ay sinalubong na agad ako ni Orion.“Hi, Sol! Let’s go inside,” nakangiting saad nito, na tila ba walang kahit anong iniindang problema sa mundo.Hindi ko napigilang mapangiti kahit papaano. Kahit papaano, nabawasan ang kaba sa puso ko.“Thanks for coming,” mahinahon kong sagot.Pinauna niya akong pumasok, gaya ng dati. Isang simpleng gesture, pero ramdam mo ang respeto nito.Pumunta kami sa isang mas pribadong bahagi ng café para may privacy. Tahimik,

DRAVEN’S POVHabang abala ako sa pagpirma ng mga papeles sa loob ng opisina ay biglang bumukas ang pintuan. Hindi ko na kailangan pang iangat ang tingin ko para malaman kung sino iyon.Tanging si Simon lang ang may lakas ng loob na basta na lang pumapasok nang walang paalam.“Sir…” mababa ngunit seryosong tawag nito.Napahinto ako sa pagpirma saka dahan-dahang nag-angat ng tingin. Agad kong napansin ang tensyon sa mukha nito.“What’s the matter?” kunot-noong tanong ko.Bahagya itong napabuntong-hininga bago nagsalita.“Your father wants to see you.” Huminto ito sandali saka ako diretsong tiningnan. “Gusto niyang makilala ang babaeng ibinahay mo.”Umigting ang panga ko dahil sa narinig.Napailing si Simon habang kinukrus ang mga braso nito sa dibdib.“Relax. Alam mo naman ‘yon. Gusto ka na namang i-trigger. Baka ikaw na naman pinag-iinitan niya.Napahilot ako sa sentido ko.“After all these years…” malamig kong saad. “Why does he have to show up now? Right when our lives are already a

“D-Draven…” mahina kong saad habang ramdam ko ang mainit nitong hininga sa balat ko.Napangisi ito sa pagitan ng leeg ko na tila ba sinasadya akong lalo pang akitin.“You smell so damn good,” paos nitong bulong.Napapikit ako nang mariin. Parang kusa na lang nanghihina ang tuhod ko kapag ganito ang paraan ng pagsasalita nito.“Stop flirting with me,” mahina kong reklamo habang pilit pinipigilan ang sariling mapangiti. “Nasa sala tayo.”Agad itong napatingin sa akin.At sa paraan ng pagtitig nito…Parang gusto na naman akong kainin ng buo.“Then let’s continue this somewhere private,” mababa at mapang-akit nitong saad.“Draven…” halos pabulong kong sabi ngunit hindi na nito ako pinatapos pa.Bigla na lang niya akong binuhat nang pa-bridal style dahilan para mapasinghap ako.Mabilis akong kumapit sa leeg nito bilang suporta.“Draven!” bulalas ko saka tumingin sa buong paligid.Ngumisi lamang ito habang walang kahirap-hirap akong iniaakyat sa hagdan.“Too late, sweetheart.” malokong saad

SOLARA'S POV:Ilang minuto pa ang lumipas habang nakatali ako sa malamig na upuan nang makarinig ako ng mabibigat na yabag na papalapit.Isa.Dalawa.Marami sila.Mas lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko nang bumukas ang kalawangin na pinto ng abandonadong warehouse na kinaroroonan ko.Dahan-dahang naglakad papasok ang grupo ng kalalakihan na puro armado. Nakasuot ng itim ang mga ito habang seryoso ang mga mukha.Nanlaki ang mga mata ko nang kusa silang humawi para bigyang-daan ang taong nasa likod nila.“Isabelle...?” mahina ngunit puno ng gulat na saad ko.Huminto ito sa harapan ko habang nakahalukipkip.Ngumisi siya.Pero hindi iyon normal na ngisi lang.Dahil isa iyong ngiti na puno ng galit, inggit, at kabaliwan.“Surprised?” natatawa nitong saad habang dahan-dahang lumalapit sa akin. “Did you miss me, Solara?”Matalim ko siyang tinitigan.“So ikaw pala ang nasa likod ng lahat ng ‘to…” malamig kong saad.Humalakhak siya nang malakas tila ba natutuwa siya sa nangyayari sa buhay k

SOLARA'S POV:Nanghihina na ako.Pakiramdam ko, anumang oras ay bibigay na ang katawan ko dahil sa sobrang sakit at pagod. Gusto ko na lang ipikit ang mga mata ko at hayaang lamunin ako ng dilim.Iniwan nila ako rito sa loob ng madilim na bodega kasama ang isang armadong bantay. Tanging malamlam na ilaw lamang mula sa labas ang bahagyang sumisilip sa loob kaya halos wala akong makita.“Ahhh…” napahiyaw ako nang gumalaw ako nang kaunti.Hindi ako makasandal dahil sa hapdi ng mga sugat ko sa likod. Para bang bawat galaw ko ay may ilang daang karayom na tumutusok sa balat ko.Nilalamig na rin ako.Basang-basa pa rin ang katawan ko matapos nila akong paulit-ulit na ilublob sa drum na puno ng tubig kanina.Niyakap ko ang sarili ko kahit nakatali pa rin ang mga kamay ko.Sa labas ay naririnig ko ang sunod-sunod na putok ng baril at yabag ng mga taong nagtatakbuhan.Hanggang sa maya-maya ay may narinig akong malakas na kalabog.May kung sinong pilit itong itinutulak mula sa labas para mabuks