All Chapters of Mistaken Night with the Billionaire (R18): Chapter 51 - Chapter 60

SOLARA’S POV:Narito kami ngayon sa mansyon ni Draven. Isang lugar na kahit ilang beses ko nang napuntahan ay hindi ko pa rin maiwasang mamangha sa ganda nito. Malawak, tahimik, at punong-puno ng alaala na unti-unti ko nang kinikilalang bahagi ng buhay ko.Dalawang araw kaming mananatili rito.Kinukulit ako ng mag-ama, si Draexis at si Draven na pumayag. Ano pa bang choice ko kundi pumayag? Pagkakaitan ko ba ito na maging masaya?“Mom…” mahina ngunit malinaw na tawag ng anak ko, dahilan para mapatingin ako sa kanya.Ngumiti ako habang abala sa paglalagay ng batter sa cake pan. “Yes, baby?”Nasa kusina kami ngayon, at habang ako ang nagba-bake, si Draexis naman ay masayang tumutulong sa akin. Suot ang maliit niyang apron na personalized pa. Pinagawa iyon ni Draven para sa aming tatlo. Simpleng bagay, pero ramdam ko ang effort nito sa amin.“Hindi pa po ba uuwi si Daddy?” nakangusong tanong niya.Napahinto ako saglit. There was something in his voice, yung simpleng pangungulila na pilit

SOLARA’S POV“Mom…” mahinang tawag ni Draexis habang marahan niyang niyuyugyog ang balikat ko.“Hmmm… what is it, baby? I’m still sleepy…” reklamo ko saka lumipat sa kabilang side ng kama at mas niyakap ang unan ko.Pilit na sinusulit ang ilang minutong pang pahinga.“Mommy… Tito Orion is downstairs. He’s waiting for you in the dining area,” paliwanag niya, halatang pinipigilan ang excitement sa boses.Napamulagat ako bigla.“What?!” mabilis akong napabangon, dahilan para nakaramdam ako ng pagkahilo sa biglang pagbangon.“Tito Orion visited us. He brought me medical books, kasi sinabi ko po sa kanya noon na mahilig akong magbasa nito,” dagdag pa niya, may halong tuwa ang tinig.Napabuntong-hininga ako. “Okay… sabihin mo sa kanya I’ll just freshen up. I’ll be there in a minute.”“Okay, mom!” masiglang sagot niya bago tuluyang lumabas ng kwarto ko.Naiwan akong nakaupo sa kama, hinihimas ang sentido ko. Ilang araw pa lang ang nakakalipas simula nang umuwi kami mula sa mansyon ni Draven,

SOLARA’S POV:“Let’s go, Sol. Ihahatid na kita pauwi. You’re drunk… baka hinahanap ka na ni Draexis,” mahinahon ngunit may halong pag-aalala na saad ni Orion habang inaabot ang kamay ko.“A-Ayoko pa…” medyo groggy kong sagot, halos magdikit na ang dila ko sa kalasingan. “I want five more bottles of San Mig Apple… ang sarap pala nito.” napangiti pa ako, kahit pakiramdam ko ay umiikot na ang buong paligid ko.“Sol, magsasara na sila. They need to rest too,” paliwanag niya, maingat na inaalis ang bote sa harapan ko.“Gano’n ba?” tila batang tanong ko?Ang mga mata ko ay namumungay na at nag-iinit na ang pisngi ko sa kalasingan.“Yes…” sagot niya, bahagyang napailing pero hindi mawala ang pag-aalala sa mukha nito.“Okay… hatid mo na ako.” Pilit akong tumayo, ngunit agad ding napaupo dahil sa pagkahilo. Napahawak ako sa noo ko, ramdam ang bigat ng ulo ko.Mabilis siyang lumapit. “Easy… I’ve got you.” Ipinatong niya ang braso ko sa balikat niya at marahan akong inalalayan palabas hanggang s

⚠️ Trigger Warning:Ang kuwentong ito ay naglalaman ng mga eksena ng harassment at pisikal na karahasan na maaaring makabahala sa ilang mambabasa. Pinapayuhan ang maingat na pagbabasa, lalo na sa mga sensitibo sa ganitong mga tema.— × — × — × —SOLARA’S POV: Pagkatapos kong uminom, napagpasyahan kong umuwi na. Hindi na ako komportable at parang may kung anong mali sa pakiramdam ko. Ngunit sa pagtayo ko ay biglang umikot ang buong paligid ko. Tila ba may humihila sa akin pababa.Napaupo ako agad ulit sa bar counter at napahawak sa sentido ko.“Shit… my head is spinning,” mahinang bulong ko habang pilit na humihinga ng malalim.Mabigat ang ulo ko at tila ba nawawala ang lakas ko sa bawat segundo. Nakaramdam ako ng presensya ng isang tao sa tabi ko, pero wala na akong gana o lakas pa para lingunin pa iyon.“Hi, miss. What are you doing here alone?” presko nitong tanong.Hindi ako sumagot. Napayuko lang ako sa bar counter at pilit na pinapakalma ang sarili dahil sa pagkahilo. Pero lalo

SOLARA'S POV:Pagkatapos ng tawag ay marahan nitong ibinulsa ang cellphone. Hindi na ito nagulat nang bumungad ako sa harapan niya, tila ba inaasahan na niya ang presensya ko.Tinitigan ko siya, naghahanap ng sagot kahit wala pa akong itinatanong.Parang nabasa niya ang laman ng isip ko.“I was talking to the private investigator I hired,” kalmado pero mabigat ang tono niya. “I still don’t believe he did this on his own.” tukoy niya sa lalaking nang-harass sa akin noong gabing iyon.Napahinga ako nang malalim. Hindi ko alam kung alin ang mas nangunguna sa puso ko.Ang takot ba o ang galit.“I just hope we find out soon kung sino ang nasa likod nito,” mahinang saad ko, pilit pinapakalma ang sarili.“I hope so too,” sagot niya, saka ako tinitigan nang masinsinan. “From now on, don’t go out without me. “You and Draexis should stay inside. I’ve arranged extra security for both of you.”Napakunot-noo ako. “Hindi pa ba sapat ang security team namin?”“Better to be overly cautious than regre