Todos os capítulos de ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร: Capítulo 81 - Capítulo 90

ปีนั้น...พ่อของซิงโจวแฝงตัวอยู่ในกลุ่มนั้น เชียวหลงเป็นคนเปิดโปงทำให้ตัวตนของหวงอิ่งถูกเปิดเผย หวงอิ่งถูกจับกุม และยังเคยเกลี้ยกล่อมให้เขากลับตัวกลับใจเป็นคนดีเพื่อไถ่โทษ แต่...เขาไม่กล้า ปล่อยให้คนพวกนั้นรุมทำร้ายน้องชายแท้ ๆ จนตาย แล้วโยนศพทิ้งไว้บนเขา“ทุกคนคิดว่าอาจิ่งหายสาบสูญ ใครจะไปคิดว่าอาจิ่งกลับยังไม่ตาย มีผู้หญิงพื้นเมืองคนนึงแบกลงไปจากเขา จากนั้น...ก็ความจำเสื่อม อยู่มาสองปี อาจิ่งจำเรื่องราวได้บางส่วนก็กลับมาที่ลั่วเฉิง ไปหาผู้บังคับบัญชาเก่าเอาเอกสารคืนมา ถึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นคนตระกูลเย่ อยู่ที่ปักกิ่ง”“คนพวกนั้นฆ่าอาจิ่งกับผู้บังคับบัญชาการของเขา แล้วยังมาบังคับให้ฉันเอาศพของอาจิ่งไปฝังด้วย พริบตาเดียวก็ผ่านไป 20 ปีแล้ว ฝูซิงสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ปักกิ่งได้ เห็นสีหน้าท่าทาง ฉันก็รู้แล้วว่าเป็นลูกชายของอาจิ่ง”“เมื่อไม่กี่วันก่อน เห็นข่าวว่าลั่วเฉิงค้นพบสุสานโบราณสมัยโจว พอฉันดูที่อยู่ก็รู้เลยว่าเป็นที่ฝังศพของอาจิ่งเมื่อปีนั้นนั่นแหละ ฉันกลัวความลับแตก เลยอยากจะย้ายหลุมศพของอาจิ่งไปที่อื่น คนฆ่าอาจิ่งจริง ๆ ไม่ใช่ฉันหรอก ฉันไม่กล้าฆ่าน้องตัวเองหรอกนะ เธอบอกว่าจะปล่อยฉั

ครั้งนี้หอบหิ้วสัมภาระมามากมาย เสี่ยวอวี่ไม่คิดว่าย่าโจว จะหารถเล็กมารับพวกเขา ยังตามเจ้าของรถมารับถึงที่สถานีด้วย พอกลับมาถึงที่บ้าน ย่าโจวก็คลี่ยิ้มแล้วพูดว่า“แม่เชิญผู้นำมาเป็นพยานเรียบร้อยแล้ว บ้านตระกูลเย่แยกบ้านตัดขาดกันแล้วนะ ลูกเป็นลูกสะใภ้แม่แล้ว ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วนะ อยู่ที่นี่ได้ตามสบาย”เกาเฟินรู้สึกดีใจมาก ไม่คิดว่าแม่สามีจะดีกับตนขนาดนี้ ได้เจอแม่สามีที่ดี ตนก็ดีใจ ผู้หญิงแบบนี้เท่านั้นถึงจะสามารถอบรมเลี้ยงดูผู้ชายดี ๆ อย่างหวงจิ่งได้ จากนั้น...ย่าโจวก็ได้พาพวกเขาสามแม่ลูกไปหยุดอยู่ที่หน้าอาคาร 2 ห้อง ใบหน้าเปี่ยมสุข“แม่ได้ยินอวี่เอ๋อร์บอกว่า ลูกกับอวี่เอ๋อร์จะมาเปิดร้านอาหารที่นี่ เงินเป็นวัตถุที่ตายแล้ว คนเป็นวัตถุที่มีชีวิต แม่เลยซื้อ 2 ห้องนี้ไว้ให้ลูกกับอวี่เอ๋อร์ จะได้ไม่ต้องไปจ่ายค่าเช่าแพง ๆ อีก”เกาเฟินได้ยินว่าแม่สามีใช้เงินไป 2000 หยวนเพื่อซื้อบ้านก็เกือบเป็นลมหมดสติลงตรงนั้น 2000 หยวนในสายตาของคนที่ทำรายได้แค่ไม่กี่สิบหยวนต่อปีอย่างตน ถือว่าเป็นตัวเลขที่สูงลิบลิ่วราวอยู่บนท้องฟ้า“แม่คะ พอเราหาเงินได้แล้ว เราก็คืนเงินให้ย่าไงคะ”“อวี่เอ๋อร์ ย่ามีหลานชายแค่

เทียนตงกลับบ้านไปหาเหลียงฝู หลายปีมานี้ กลอุบายของพี่ชายเหี้ยมโหดขึ้นเรื่อย ๆ ปีที่แล้วก็ได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงาน แล้วหล่อนก็ได้เล่าให้พี่ชายฟังว่า ร้านอาหารเล็ก ๆ ของเสี่ยวอวี่ทำเงินได้มาก แต่…พี่ชายก็ไม่ได้รังเกียจที่เสี่ยวอวี่ทำมาค้าขาย และเสี่ยวอวี่ยังขยายร้านอีกหลายแห่ง ทำเงินไม่น้อยเลย หลายปีมานี้ พี่ชายก็คอยดูแลเรื่องค่าใช้จ่าย แต่…หล่อนไม่อยากไปฝึกงานที่ลั่วเฉิงจริง ๆ“พี่ พี่อยากให้ฉันไปที่ลั่วเฉิงจริง ๆ เหรอ ? มันคุ้มค่าเหรอ ? ตอนนี้…ฝูซิงมีฐานะร่ำรวยแล้ว หาเงินได้เยอะกว่าเราเสียอีก เสี่ยวอวี่ไม่หย่ากับเขาหรอกค่ะ”เหลียงฝูหัวเราะ ชาติที่แล้วหลังจากตัดสินใจติดตามองค์ชายสาม เพื่อสร้างชื่อเสียงและอำนาจ เขาไม่เคยกลัวหรือหวั่นไหวเลยแม้แต่น้อยทตอนนี้ก็เช่นกัน เขายังคงรักผู้หญิงที่ยื่นข้าวกล่องให้เขากินในยามที่เขาลำบากยากจนที่สุด ต่อให้ต้องตายก็จะไม่ปล่อยมือเธอเด็ดขาด“คนเราต้องมีเป้าหมาย เมื่อกำหนดเป้าหมายแล้วจะละทิ้งความตั้งใจไม่ได้ เพราะถ้าสูญเสียเป้าหมายไป ชีวิตก็ไร้ความหมาย”เทียนตงรู้ว่าเป้าหมายที่พี่ชายพูดถึงก็คือเสี่ยวอวี่ แต่…หล่อนก็ไม่เข้าใจอยู่ดี พี่ชายหล่อนมีทุกอย

เสี่ยวอวี่ตื่นขึ้นมารู้สึกร่างกายอ่อนเปลี้ยเพลียแรงจนไม่อยากลุกไปไหน นึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่อลหม่านกันเกือบทั้งคืน เธอก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคุมร่างไว้มิดชิดด้วยความเขินอาย ไม่ได้ลุกไปกินข้าว แม่สามีก็ไม่ได้มารบกวนเธอ ใกล้เที่ยง...ซิงโจวก็ได้นำมันเผาหอมกรุ่นเข้ามาให้“อวี่เอ๋อร์ คุณบ่นว่าอยากกินมันเผาไม่ใช่เหรอ ?” ทั้งสองมองหน้ากันแล้วอมยิ้มเสี่ยวอวี่รีบลุกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟันเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วทั้งสองก็ไปนั่งกินมันเผาด้วยกันใต้ชายคาบ้าน ซิงโจวแอบหยิกแก้มขาวนวลเธอเบา ๆ ด้วย เกาเฟินยืนมองอยู่ข้างหลังพลางอมยิ้มไปด้วย แค่นี้จริง ๆ ที่ตนอยากจะเห็น ยืนมองอยู่ครู่หนึ่งก็หมุนตัวเดินกลับเข้าครัวไปทำอาหารกลางวันต่อก่อนหน้านี้ซิงโจวกับเสี่ยวอวี่ก็ดีต่อกัน แต่...รู้สึกว่ามันยังมีช่องว่างบางอย่างอยู่ระหว่างลูก ๆ สองคน ตอนนี้...ทุกอย่างราบรื่น ดีทุกอย่าง ลูกทั้งสองเข้าหอกันแล้ว ความสัมพันธ์ก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นไปอีก มื้อเที่ยงวันนี้ ตนต้องทำอาหารอร่อย ๆ บำรุงลูกทั้งสองสักหน่อยแล้วในช่วงเดือนอ้าย เสี่ยวอวี่กลับไปที่เมืองหยุนซินไปเยี่ยมพี่ชายกับพี่สะใภ้ เธอถามพี่สะใภ้ว่าอยากจะเปิดร้านบะหมี่เกาจี้

แต่...เกาเฟินยังห่วงทุกคนที่อยู่ที่นี่อยู่ จึงพูดกับทุกคนว่า “แต่ว่า...อวี่เอ๋อร์กำลังท้องอยู่ แม่อยากจะกลับไปคิดดูอีกที”“จะคิดอะไรอีกเล่า ทางนี้ไม่มีอะไรให้ลูกต้องห่วงเลยอาเฟิน แม่ยังแข็งแรงดี ร่างกายแม่ดีกว่าเมื่อก่อนมากแล้ว แม่ดูแลหลานกับเหลนของแม่ได้สบาย ลูกลองคิดดูสิอาเฟิน อาจิ่งอยู่ที่นั่นคนเดียวน่าสงสารแค่ไหน อาจิ่งเฝ้ารอลูกอยู่ตลอดเวลา แม่จะบอกอะไรให้นะ แม่รู้จักลูกชายของแม่ดี ถึงแม้จะอยู่ที่อื่นอยู่บนโลกนี้ เรื่องความรักน่ะ อาจิ่งรักใครรักจริง รักฝังใจไม่แบ่งใจให้ผู้หญิงคนอื่นหรอก ถ้าลูกไม่ยอมไปอยู่กับอาจิ่งที่นั่น ลูกชายแม่จะต้องเสียใจมากแน่ ๆ เกิดในอนาคตอวี่เอ๋อร์ไม่ฝันถึงอาจิ่งอีกจะทำยังไง ? เราก็จะไม่รู้ว่าอาจิ่งจะใช้ชีวิตต่อจากนี้ยังไง ? ถึงตอนนั้นลูกต้องเสียใจมากแน่ ๆ อาเฟิน เชื่อแม่เถอะนะ ไปอยู่กับอาจิ่งที่นั่นเถอะ ฝากดูแลอาจิ่งแทนแม่ด้วย”คำพูดของย่าโจวได้ปัดเป่าความลังเลสุดท้ายของเกาเฟินออกไปจนหมดสิ้น สุดท้าย...เกาเฟินก็ตัดสินใจที่จะไปอยู่กับหวงจิ่งที่นั่น..........เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เสี่ยวอวี่ใกล้คลอดแล้ว ซิงโจวจึงรีบพาเธอมาที่โรงพยาบาล ไม่นาน...พี่ชายกับพี่ส