Lahat ng Kabanata ng The Professor's Obsession (Twisted Desire Series 02): Kabanata 51 - Kabanata 60

“Okay ka na ba talaga? May gusto ka bang kainin o inumin? Anton said that pregnant women usually have some cravings. Maybe we can buy it first before we go home," mahinahong wika ko kay Maeve matapos siyang bahagyang kumalma matapos ang kanyang pag-iyak kanina lang.Kahit papaano naman ay nakakausap ko na siya kumpara kanina na talagang tahimik lang siya magmula pa nang nasa ospital kaming dalawa.“I… uhm, gusto ko ng bayabas…” nahihiyang sabi pa niya habang nilalaro ang kanyang mga daliri. “May nakita ako kanina noong papunta tayo sa hospital, malalaking bayabas 'yon kaya parang nanubig ang bibig ko kanina,” dugtong na paliwanag pa niya, hindi pa rin nasasanay sa biglaan niyang pagkagusto sa pagkain dahil sa kanyang pagbubuntis.Marahan ko naman siyang kinabig at ginawaran ng magaang halik sa gilid ng kanyang ulo. “It’s okay, you don’t need to explain. We will buy that big guava of yours, okay? Just tell me where you saw it para mabili natin agad,” ani ko pa sa kanya dahilan upang gu

"Uhmmm… Soren…" pigil hiningang daing ko dahil sa panggigil ni Soren sa aking dibdib habang minamarkahan niya ang aking leeg sa pamamagitan ng pagsipsip sa sensitibong parteng iyon ng aking katawan."Sshhh… don’t make it too loud, baby… baka magising natin ang iba," ani naman niya ngunit patuloy pa rin naman sa pangroromansa sa aking katawan.Wala naman akong ibang magawa kundi ang mapapikit na lang habang mahigpit na nakatakip ang isa kong kamay sa aking bibig para pigilan ang aking daing.Mabilis naman akong nabuhat ni Soren at kaagad na naipatong sa ibaba ng counter ng kusina bago niya maingat na ibinuka ang aking dalawang hita.Suot ko pa rin ang underwear ko sa mga oras na ito ngunit nang marahang tumungo ang lalaki at pinong pinatakan ng halik ang aking kaselanan ay tila ba kahit may saplot pa rin akong suot ay damang-dama ko pa rin ang init na nagmumula sa kanyang bibig."Ohh… Please, Soren…" muling kumawala ang daing sa aking bibig nang hawiin nito ang aking suot na pang-ibaba

Atticus Soren Castillo"Any news?" bungad na tanong ko sa aking sekretarya matapos kong masagot ang kanyang tawag. Nasa university ako ngayon ngunit magkaganon man sinisigurado kong naisisingit ko pa rin ang ilang mga trabaho ko para sa sarili ko namang kumpanya.Managing a firearms business is not that easy. Lalo na at marami ang gustong makipagtransaksyon sa akin para lamang magamit nila ang mga produkto ng aming kumpanya sa pansariling kapakanan, na labis ko namang tinututulan.I built A.S.C. Corp with my own sweat and blood; first of all, it is to provide protection, especially to those who are in need. Bagay na hindi ko nagawa noong mga panahon na buhay pa ang mga magulang ko. I built my company to provide security, not to enable others to use it for their evil plans. Kaya naman magmula nang unti-unti nang makilala ang aking kumpanya ay mas naging maingat na ako sa mga taong kinaka-transaksyon ko.“Na-verify na po ni Attorney Sarmiento, Sir. Tama nga po ang hinala ninyo na miyemb

Maeve Lailani PascualPagkauwi namin ni Soren sa kanyang bahay, agad na sinalakay ang puso ko ng konsensya matapos kong makita si Mama na tila ba nag-aabang sa aming pagdating habang ang mga mata ay puno ng pag-aalala.“Susmaryosep ka talagang bata ka. Bakit ngayon ka lang nakaisip umuwi? Kung hindi pa kita tinawagan, hindi ko pa malalaman kung nasaan ka. Pati sa Tito Atticus mo, hindi ka man lang nagpaalam, katagal ka pa tuloy inantay niya sa paaralan mo kanina,” pagalit na paninita sa akin ni Mama nang makalapit ako sa kanya.“Huwag mo nang pagalitan, Maricel. Ang mahalaga ay nandito na siya. Halina kayo sa kusina at nang makapaghapunan na tayo,” singit naman ni Soren para pigilan ang pagalit ni Mama sa akin.Pasimple ko naman itong tiningnan nang makatalikod si Mama sa amin at bahagya naman niya akong tinanguan na tila ba nagsasabi na pumasok na lang ako sa loob at mamaya na kami mag-uusap na dalawa.I tried to eat as much as I can the sinigang na bangus that Mama prepared kahit pa

Habang tumatagal ang pagbubutis ko ay palala rin nang palala ang mga pagbabagong nararamdaman ko ngayon sa aking katawan. Kung noon ay hindi ako nakakaramdam ng pagsusuka pwera na lang kung may mga bagay akong naaamoy na hindi ko gusto, ngayon naman ay halos tuwing umaga ay tila hinahalukay ang aking sikmura bago pa man sumikat ang araw. Idagdag pa ang madalas ko ring pagkahilo kaya naman ngayon ay kahit pa may mahalaga kaming pagsusulit sa university ay mas pinili ko na lang rin na lumiban na lang muna sa klase, para na rin sa kapakanan ng aking anak.“Are you not going to school?” basa ko sa chat ni Soren na ngayon ay paniguradong nasa baba na rin at nag-uumagahan. Pasado alas sais na rin kasi at madalas ay ganitong oras kami kumakain ng almusal.Marahan naman akong tumagilid pa punta sa aking kanan at bahagya pang niyakap ang aking unan bago ko siya nagawang sagutin.“Absent muna ako ngayon. I feel so dizzy and at makailang ulit na rin akong nagsuka. I think the little one inside m