Alle Kapitel von Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy: Kapitel 131 – Kapitel 140

Ibinaba ni Isla ang kaniyang tingin sa natutulog na si Nathalia.Nakatulog ang maliit na batang babae habang nakasandal sa kaniyang balikat, marahang nakadikit ang malambot nitong pisngi sa collarbone ni Isla. Matapos maglaro, kumain, at magpakarga halos buong hapon, sa wakas ay napagod na si Nathalia. Hawak pa rin ng maliit niyang kamay ang pulang dahong pinulot niya kanina, na para bang isa iyong pambihirang kayamanang hindi niya kayang bitawan kahit sa kaniyang pagtulog.Dahil nakatuon si Isla sa kaniyang anak, hindi niya napansin ang tingin nito.Nakatayo si Lucas sa tabi niya, tahimik na pinagmamasdan ang mag-ina.Nagtagal ang mga mata niya sa payapang mukha ni Nathalia, pagkatapos ay sa nakababang pilikmata ni Isla. Sa sandaling iyon, tila unti-unting naglaho sa paligid ang ingay ng shopping mall. Ang mga dumaraang customer, ang maliliwanag na ilaw, ang mga display ng damit pambata, at ang mahinang musikang tumutugtog sa itaas ay naging malayo.Tanging silang dalawa na laman

Mas eksakto, ang layunin ay alamin kung may lalaki sa loob.Pinilit ni Isla na pakalmahin ang sarili at umubo.Nanikip ang lalamunan niya, at kahit ang munting tunog na iyon ay lumabas na bahagyang pilit. Mahigpit niyang hawak ang phone sa kaniyang kamay, malamig ang dulo ng kaniyang mga daliri sa screen. Sa security footage, nakikita pa rin ang kakaibang lalaki na nakatayo sa labas ng pinto, nakahilig ang katawan pasulong, halos nakadikit ang tainga sa metal na panel.Sa isang sandali, gumapang ang takot sa kaniyang gulugod.Ngunit nanatili ang kamay ni Lucas sa kaniyang pulso.Matatag ang pagkakahawak nito, mainit at hindi natitinag. Para iyong angkla na inihulog sa magulong tubig, pilit na hinihila pabalik sa ayos ang nagkakawatak-watak niyang pag-iisip.Lumunok si Isla at tinaasan ang boses, sinusubukang gawing natural ang tunog nito.“Hindi ko alam. Buksan mo ang pinto at tingnan mo.”Ngumiti si Lucas, bahagyang tumaas ang boses, habang nakapako ang tingin kay Isla.“Sige

Matigas niyang ipinasa ang sisi. “Namana niya iyon sa tatay niya.”Masyadong mabilis lumabas sa bibig ni Isla ang mga salitang iyon, na para bang kapag sinabi niya iyon nang mas mabilis, may mapipigilan siyang mabunyag.Matapos magsalita, ibinaba niya ang kaniyang tingin at pinagkaabalahan ang pag-aayos ng kumot ni Nathalia. Maingat ang galaw ng kaniyang mga daliri, ngunit may bahagyang paninigas sa bawat kilos niya.Tila ayaw niyang pag-usapan ang ama ng bata.Tiningnan siya ni Lucas sa ilalim ng madilim na ilaw.Hindi niya ito inilantad.Hindi pa ngayon.Napakaraming bagay ang narinig niya ngayong gabi, napakaraming detalye ang hindi na tugma sa kuwentong hinayaan ni Isla na paniwalaan niya. Hindi pa kailanman nakita ni Nathalia ang kaniyang ama. Galing kay Menandro Talavera, ama ni Isla, ang apelyido ni Nathalia. Si Marcus ay tito nito, hindi ama.Bawat katotohanan ay parang isang nakalawit na hibla.At kapag hinila iyon, malamang na maaalis ang pagkakabuhol ng lahat.Ngun

Mabilis na natapos ang kasunduan.Mas maayos ang lahat kaysa sa inaasahan ni Isla. Mula sa pagtingin sa apartment, pag-uusap tungkol sa renta, pagsuri sa kontrata, hanggang sa pagkumpirma ng petsa ng paglipat, naging napaka-efficient ng buong proseso kaya halos hindi siya makapaniwala.Maliwanag, malinis, at sapat ang lawak ng apartment para sa kaniya, kay Nathalia, at kay Megan kapag nakalabas na ito ng ospital. Ligtas ang neighborhood, convenient ang lokasyon, at kahit mas mataas ang renta kaysa sa dati niyang tinitirhan, pasok pa rin iyon sa halagang kaya niyang piliting tanggapin.Matapos ang nangyari kagabi, hindi na naglakas-loob si Isla na unahin ang pera kaysa kaligtasan.Nang mapansin niyang tila walang refrigerator sa apartment, tinanong ni Isla ang agent, “Puwede ba nating pag-usapan ang pagbili ng refrigerator?”Maingat ang tono niya.Kung hindi papayag ang landlord, maaari naman siyang bumili ng sarili niya.Maaari niya itong dalhin kapag lumipat ulit siya.Kung tutuusin,

Gusto pa sanang magsalita ni Maricar, ngunit biglang sumama ang loob ni Marcus.Halos agad nagbago ang ekspresyon niya. Nawala ang relaks na kurba ng kaniyang labi, at ang tingin niyang kaswal lamang kanina ay naging matalim.“Anong ibig mong sabihin? Hindi pa nga tayo kasal, pero pinagnanasaan mo na ang mana ng lola ko?”Lumaktaw ang tibok ng puso ni Maricar.Alam niya ang ugali ni Marcus.Kadalasan, mukha itong madaling pakisamahan. Hindi siya kasing-kalkulado ng ilang lalaking mula sa mayayamang pamilya, at hindi rin siya ganoon kahigpit sa kaniya. Ngunit pagdating sa mga bagay na may kinalaman sa mga Talavera, lalo na sa lola nito at kay Isla, hindi inaasahang nagiging strikto ito.Nang marinig iyon, hindi na siya nangahas magsalita pa.Mabilis niyang pinalambot ang boses niya. “Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Naramdaman ko lang na hindi iyon patas para sa iyo. Ikaw ang nag-iisang apo na lalaki ng mga Talavera. Akala ko lang dapat inisip ka rin ni Lola.”Hindi gaanong lumambot an