All Chapters of ขีดรัก มาเฟียร้าย NC25+ (SM): Chapter 21 - Chapter 30

@คอนโดเอลลี่“กรี๊ดดดด ดีใจที่สุด ฉันรอดตายแล้ว ลั๊น ลั๊น ล๊า” เอลลี่เดินมาพร้อมกล่องไอศกรีมหลายกล่อง และมาหย่อนตัวลงนั่งบนเตียง จัดแจงวางกล่องไอศกรีมหลายรสอย่างมีจริต ท่ามกลางสายตาของจีจี้ที่มองด้วยความหมั่นไส้“นี่คุณเพื่อนเอล ช่วยอธิบายอะไรหน่อยได้ไหม”“ลั๊น ล๊า..ลั๊น ล๊า อะไรยะ”“ผู้ชายที่ฉันเจอเมื่อกี้ คือคุณมู่หยางของแกจริงๆ เหรอ” จีจี้ยังคงรู้สึกค้างคา สายตาที่น่ากลัวผู้ชายที่เธอพึ่งเจอมา มันเป็นสายตาที่ดูโกรธและเกลียดเธอมากๆ“ก็ใช่สิ ไอ่มู่หลานไง”“แต่แก เมื่อกี้เขาดูน่ากลัวมากเลยนะ ไม่เห็นดูสุภาพอย่างที่คุณเพื่อนเอลเคยบอกเลย”“ฉันก็ไม่รู้อะ ก็ตั้งแต่ที่ฉันบอกเขาว่าฉันไม่ชอบคนดี เขาก็ดูเลวขึ้นมาเลย”“คุณพระ! ขนาดนั้นเลยเหรอ จริงๆเหรอเนี่ย จากฝ่ามือกลายเป็นฝ่าตีนได้เลยเหรอ” จีจี้เอามือทาบอก ทำไมเขาดูเปลี่ยนแปลงตัวเองได้รวดเร็วแบบนี้ “ไม่ใช่ว่าเลวอยู่เลว แล้วมาหลอกว่าเป็นคนดีเหรอ”“ก็เป็นไปได้นะแก...ฉันอาจถูกเขาหลอก” เอลลี่พยักหน้าลงงึกงัก ย้อนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่พึ่งเจอ ก่อนจะรีบสลัดความคิดออกไปจากสมองอีกครั้ง“แต่ช่างเถอะ ฉันหลุดพ้นออกมาแล้ว” เอลลี่ตักไอศกรีมเข้าปากคำโตอย่างเอ

ปัง... เสียงปิดประตูห้องดึงกึก พานทำให้หัวใจดวงเล็กนั้นเต้นระรัว มือเล็กเผลอกำเข้าหากันแน่นไม่รู้ว่าชะตากรรมต่อจากนี้ไปจะเป็นอย่างไร ตอนนี้สมองน้อยๆนั้นมันตื้อตัน สมองที่เคยคิดว่าตัวเองฉลาดกับคิดอะไรไม่ออกเลย “ฉันกำลังโกรธเธออยู่นะ..” “..คะ..คือ..วันนี้เอลขอผัดไปก่อนได้ไหมคะ คะ..คือปากเอลเป็นร้อนใน” “.....” “มะ..มันเจ็บ..และกำลังเป็นหนองเลยค่ะ” เสียงแหลมพูดตะกุกตะกัก พลางเหลือบสายตามองใบหน้าหล่อเป็นระยะก่อนจะต้องรีบหลุบสายตาลงต่ำอย่างรวดเร็ว เมื่อมือหนาบีบล็อกเข้ามาที่ปลายคางสวย “อ๊ะ! จะ..เจ็บ” มือหนาออกแรงบีบมากขึ้น ตามอารมณ์โกรธของตัวเองที่กำลังก่อตัวขึ้นมาก จนร่างเล็กนั้นอยู่ไม่สุขดีดดิ้นพยายามแกะมือหนาออกแต่ก็ไม่สำเร็จ “เดี๋ยวฉันจะช่วยดูดหนองออกจากปากให้เธอเอง!” “อื้ออออ!!!” ดวงตาคู่สวยเบิกโตกว้างด้วยความตกใจเมื่อริมฝีปากหนาประกบลงมาที่ปากอิ่ม พร้อมกับดันปลายลิ้นแกร่งแทรกเข้ามาในโพรงปากหวานด้วยความรุนแรง เอลลี่ดีดดิ้นพยายามเบือนหน้าหนีด้วยความกลัว แรงกระแทกจากปากหยักมันทำให้ ริมฝีปากเล็กรู้สึกเจ็บจนช้าไปหมด แต่ไม่ว่าเธอจะออกแรงสู้เท่าไหร่ก็ถูกมือหนาล็อกคอไว้แ

“กรี๊ดดดดดดด! ” ร่างเล็กดิ้นพล่าน พยายามสะบัดสะโพกหนีด้วยความเจ็บปวด เมื่อมีนิ้วร้ายรุกล้ำเข้ามาในช่องทางรักแสนคับแคบที่เธอหวงแหน แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ “..หึ..” ตาคมปรายตามองใบหน้าสวยเพียงนิด จับล็อกสะโพกสวยไว้แน่น พลันใช้นิ้วแกร่งชักเข้าชักออกภายในช่องทางรักของหญิงสาวเพื่อเป็นการเบิกทาง พลางสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากภายในที่มาพร้อมกับน้ำเลือดบริสุทธิ์ แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ “..อือ...จะเจ็บ...ฮือออ” หญิงสาวได้แต่กัดปากอดทนสู้ หยาดน้ำตาค่อยๆ รินไหลออกมาอีกครั้ง จำใจให้นิ้วร้ายรุกล้ำภายในร่องรัก แต่ไม่วายเขาบดขยี้ยอดเกสรเธอเล่นอย่างเอาแต่ใจ “โคตรเซ็กซ์” ดวงตาคมกริบมองใบหน้าสวยที่เหยเก พลันกระดกนิ้วแกร่งรัวๆแรงๆ เขาชอบสีหน้าท่าทางของเธอที่บ่งบอกได้ถึงความเจ็บปวด ความเสียวซ่าน และความทรมานอย่างทุรนทุราย “อือ...อือ...อืออออ” เอลลี่พยายามสกัดกั้นเสียงน่าอายนี้ไว้แน่น เมื่อตอนนี้ร่างกายของเธอมันกำลังตอบสนองต่อสิ่งเร้าได้เป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าว่ามันจะเจ็บแต่ภายในกายสาวกับกระตุกตอดรัดนิ้วแกร่งรัวๆ ปากหยักกระตุกยิ้มที่มุมปากรับรู้ได้ถึงแรงตอด พลางมองร่างบางกระสับกระส่ายด้วยความทรมาน เลือดในกายมาเฟียหนุ่

“อะ..เอามันออกไปได้แล้ว เอลจะกลับบ้าน”“กลับอะไร นี่มันห้องของเธอ”“.....”เอลลี่เม้มปากแน่นรู้สึกอับอาย นอกจากช่วงล่างที่มันแหกแล้ว ยังมีหน้าสวยๆ ที่มันแหกด้วยเหมือนกัน เพราะใช่นี่คือห้องของเธอ งั้นก็ต้องเป็นเขาตั้งหากที่จะต้องออกไป “คุณออกไปจากห้องของเอลเดี๋ยวนี้!”“หึ” มาเฟียหนุ่มมองความดื้อรั้นของหญิงสาวเพียงนิด พร้อมกับยอมถอดถอนความเป็นชายออกมา พลันลุกขึ้นยืนเดินไปหยิบซิการ์ขึ้นมาสูบปล่อยควันคละคลุ้งไปทั่วห้องนอน“..ฟู่...” ถึงจะยังเจ็บอยู่ แต่หญิงสาวก็รู้สึกโล่งขึ้น ความคับแน่นตึงตรงกลางกายนั้นหายไปโดยสิ้นเชิง และถึงเวลาที่เธอควรเป็นอิสระได้แล้ว“แก้หมัดให้เอลเดี๋ยวนี้นะ!” เอลลี่เอ่ยปากสั่งเสียงแหลม มองผู้ชายตัวใหญ่ที่กำลังยืนเปลือยกาย หันเจ้าแท่งมังกรยักษ์บ้านั่นมาชี้หน้าเธอ“เหอะ เธอเป็นคนลืมง่ายดีนะ ว่าตัวเองอยู่ไหนสถานะไหน” ไม่พูดเปล่า ดีแลนวางซิการ์ในมือลงและคว้ากระบอกปืนสีดำเงามาไว้ในมือ พลางนั่งคร่อมร่างเปลือยสาวอีกครั้ง“...อึก...”“อ้อนฉันหน่อยสิ…เด็กดี…”“ดะ..ดะ..เดี๋ยวมันลั่น..อื้อ..เดี๋ยวมันลั่น” ใบหน้าสวยบิดหนีปลายกระบอกปืนที่ลูบไปตามกรอบหน้าของเธอด้วยความกลัว ‘งื้อ.

@วันรุ่งขึ้น..เอลลี่ talk“อืออ”ฉันรู้สึกได้ถึงแสงเช้าอ่อนๆ ที่ลอดผ้าม่านหรูเข้ามากระทบที่เปลือกตา กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงยังคงฟุ้งอยู่ในอากาศ หัวหมอนที่ฉันหนุนนั้นเย็นเฉียบฉันค่อยๆ ลืมตาอย่างช้าๆ ร่างกายตอนนี้มันร้าวระบมเจ็บแปลบเหมือนกับโดนมีดกรีด โดยเฉพาะสะโพกกับต้นขาที่..‘จับแหกอยู่ได้ นึกวันฉันเรียนยิมนาสติกมาหรือไง..’“อ๊ะ..เพดานสูงๆ นี่..ไม่ใช่ห้องฉัน?” ฉันเบิกตากว้างตื่นแบบเต็มตา ถ้าให้เดาไม่ผิด คงจะเป็นห้องของไอ้มู่หลาน..คนเลว ..แน่เลย“แม่ง.คน..” ฉันสบถเสียงขาดห้วงในลำคอ คำว่า เลว ทำเอาฉันต้องกัดฟันแน่น น้ำตารื้นขึ้นมาเฉยๆ แต่ไม่ได้ฉันจะมั่วมานั่งเสียเวลาร้องไห้ได้ยังไงกัน..แต่ก็แปลกตอนนี้เขาอยู่ไหนกันนะ ทำไมถึงกล้าทิ้งให้ฉันนอนอยู่ในห้องคนเดียวได้ฉันใช้สายตาสาดส่องไปทั่วๆ แต่ความทรงจำเมื่อคืนกลับถาโถมขึ้นมาเป็นฉากๆ มือหนาที่บีบแรงจนเป็นรอย เขากระแทกเข้าออกในร่องแคบๆของฉันแบบไม่ปรานี เสียงคำรามต่ำพร่าที่บอกว่า “เป็นของฉันคนเดียว”“กรี๊ดดด อุ๊ปส์!” ปิดปากแทบไม่ทัน ฉันไม่ควรคิดถึงกับฉากบ้าๆ แบบนั้น แต่เป็นซีนฉากที่มัน...อ๊า.. “ว๊ายยยเอลลี่สติ! เธอคือนางเอก ไม่ใช่นางร้ายที่