Semua Bab ขีดรัก มาเฟียร้าย NC25+ (SM): Bab 11 - Bab 20

มู่หยางเสียหลักล้มลงมานอนทาบทับตัวของหญิงสาวบนเตียงนอนใหญ่ ร่างกายกำยำคร่อมร่างเล็กอย่างพอดิบพอดี และเขาไม่ได้ลุกออกไปแต่อย่างใด แต่เขากลับใช้จังหวะนี้ไล่มองใบหน้าสวยเกลี้ยงเกลาปราศจากเครื่องสำอางอย่างใกล้ๆ ซึ่งบัดนี้..แก้มนวลของสาวในอ้อมกอดนั้นก็กำลังแดงระเรื่อๆ ขึ้นมาทีละนิด“คุณสวยมากเลย”เอลลี่จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังขยับเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับสายตาคมที่จ้องมองลึกเข้ามาที่ดวงตาของเธออย่างลึกซึ้ง เสมือนกับเธอกำลังถูกต้องมนต์ ไม่อนุญาตให้เธอนั้นขยับตัวไปไหนมู่หยางใช้จมูกโด่งชนที่ปลายจมูกเล็กออกแรงคลอเคลียอย่างแผ่วเบา จนหญิงสาวใต้ร่างนั่นรู้สึกขนกายลุกอย่างซาบซ่า สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดลงมาจากผู้ชายด้านบน“คะ..คือ..”“..ขอโทษ...ที่ตื่นขึ้นมาไม่ได้เจอผมเป็นคนแรก”ตึก..ตัก...ตึก...ตัก..หัวใจดวงน้อยของหญิงสาวนั้นเต้นสั่นระรัว เมื่อได้ยินเสียงแหบพร่าที่พูดแทรกขึ้นมาพร้อมกับร่างกายที่แนบชิดกันมากขึ้น“มะ..ไม่เป็นไรค่ะ” ตาหวานกะพริบถี่ๆ มองผู้ชายตรงหน้าอย่างทำตัวไม่ถูก ก่อนจะเบือนหน้าหนีเสมองไปทางอื่นไม่อาจต้านทานดาเมจที่รุนแรงของผู้ชายคนนี้ได้มุมปากหนายกยิ้มกับท่าทีของหญิง

“ห๊ะ!กรี๊ดดดดด อร๊ายสงสัยเทพองค์สามตาเห็นแล้วมาโดนใจ โอ๊ยสุดๆ! มีสตอรี่เว่อร์”“ไม่แน่ใจว่าอีตานี่ กินยาแล้วลืมเขย่าขวดหรือเปล่า หรือเพราะว่ามันตาเล็กจริงๆ หวยถึงมาตกลงที่ฉัน”“หล่อมากกก ดูสภาพ พูดครับตลอดเลย ฉันให้สิบผ่าน แต่นิดนะผู้ชายอะไรกันแก ชื่อ..มู่หลาน” จีจี้เพ่งมองดูที่ชื่อ พยายามอ่านดูซ้ำๆหลายรอบมาก“เขาชื่อ มู่หยาง”“เปลี่ยนชื่อให้เขาเหรอ?” จีจี้เลิกคิ้วถาม“อืม เรียกง่ายดี”“ว๊ายยยชะนี เปลี่ยนชื่อให้ผู้ชายด้วยจ้า คือแบบมีชื่อเรียกแทนกันน่ารักๆ เก๋ๆเหรอ”“เพ้อเจ้อ”“เพ้อเจ้ออะไรจ๊ะ คุยกันหวานขนาดนี้แชทไม่เห็นหนักขวาเหมือนคนก่อนๆ เลยนะ”“เอามานี่! หยุดอ่านได้แล้ว” เอลลี่รีบคว้าโทรศัพท์มือถือกลับมา พร้อมกับพยายามหลบซ่อนสายตาจากเพื่อนสาวที่กำลังหรี่ตาจับผิดเธอติ้งงงเสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันหนึ่งดังขึ้น เรียกสายตาทุกคนให้ก้มลงไปมอง เอลลี่รีบยกขึ้นมาปลดล็อก และพิมพ์ตอบกลับด้วยความรวดเร็ว โดยที่มีสายตาของจีจี้จับจ้องมองอยู่ทุกการกระทำ“ยังไงคะชะนี ตอบแชทเร็วขนาดนี้ นี่อย่าบอกนะ ว่าเรียกฉันมาเพื่อจะมาอวด เปิดตัวเหล่ากง”“เหล่ากงบ้าอะไรกันยะ ไม่ใช่!”“ไม่ใช่? แต่แกดูแอบยิ้มเพ้

“ก็กูเป็นคนเลวไง!! มึงบอกชอบคนเลวไม่ใช่เหรอ มึง..ได้เจอผัวเลวสมใจมึงแน่!"“..อึก..คะ..คุณมู่หยางตลกจังเลยนะคะ อะ..เอาลงก่อนได้ไหม เดี๋ยวผีผลัก ผีผลักน้าาา” เอลลี่ฉีกยิ้มหวานทำใจดีสู้เสือกลบเกลื่อนความหวาดกลัว ใช้นิ้วเล็กค่อยๆ ดันปลายกระบอกปืนไปทางอื่น หวังจะให้ผู้ชายตรงหน้านั้นใจเย็นลง ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะรู้มึนงงและสับสนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้ามากๆก็ตาม“กูไม่ได้ตลก!! ”"...." ใบหน้าสวยซีกเผือกมองคำพูดของคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆ สมองของเธอกำลังตีรวน สับสน มึนงง และไม่เข้าใจกับการเปลี่ยนแปลงไปของคนตรงหน้า “อะ..เอ่อ..พูดอะไรกันคะ..พูดไม่เพราะเลยน๊าา..” ปากก็พูดอย่างสั่นๆ พลางใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่แขนแกร่งเบาๆ อย่างน่ารัก“กูบอกว่า กูไม่ได้ตลก!!” ดีแลนตวาดขึ้นเสียงดังพร้อมกระตุกแขนแกร่งปรายตามองมือเล็ก จนเอลลี่ต้องรีบชักมือกลับด้วยความตกใจ“อึก!” 'กลัว..กลัวมาก..กลัวจนฉี่จะแตกแล้ว...'“กูยังไม่ลั่นไก มึง..ก็ไม่ต้องกลัวหรอกนะ” ดีแลนมองใบหน้าสวยที่กำลังซีดเผือด ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปนัยน์ดวงตาคู่สวยด้วยความเย็นชาและน่ากลัว และมันทำให้เขาได้เห็นดวงตาที่เคยแสดงความมั่นใจคู่นี้มันกำลังไหววูบอ

เมื่อความสุขสมกำลังจะถึงขีดสุด มือหนาบังคับหัวทุยสวยโยกเข้าสุดออกสุดอย่างบ้าคลั่ง ระรัวเอวสอบกระแทกแท่งร้อนสวนเข้าไปในโพรงปากสวย โดยไม่สนใจเลยว่าคนที่ถูกกระทำจะรับความดิบเถื่อนของเขาได้ไหม“อ้าสสสสสสส!!!” ในที่สุดเสียงทุ้มคำรามดังลั่นด้วยความสุขสม ท่อนเอ็นลำใหญ่กระตุกงึกงักกดน้ำกามพุ่งพรวดใส่ลำคอเล็กจนสำลัก“แค่กๆ แค่กๆ” เอลลี่สำลักหน้าดำหน้าแดง โดยที่น้ำกามบางส่วนเผลอถูกกลืนเข้าไปในลำคอ และบางส่วนเธอก็รีบคายทิ้งลงพื้นอย่างรังเกียจ"..อ้าส์..ดี.." ดีแลนลุกขึ้นยืนเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูเช็ดทำความสะอาดแท่งร้อน พลางใส่กางเกงหรูจนมันเรียบร้อย โดยทุกๆ การกระทำของเขานั้นมีดวงตาสวยคอยลอบมองดูเป็นระยะ“ฮึก...ฮืออออ” มือเล็กรีบเช็ดปาก และปาดน้ำตาของตัวเอง ถึงแม้ไม่อยากจะให้ใครเห็นน้ำตาแต่ก็กักเก็บความรู้สึกนี้ไว้ไม่ได้แล้วจริงๆ“คุณเอลลี่ ร้องไห้ทำไมครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” กายหนาเอนพิงเก้าอี้รูดด้วยท่าทีสบายๆ อีกครั้ง แต่แววตากลับดูร้ายกาจแฝงด้วยความเจ้าเล่ห์“....” ริมฝีปากอิ่มเม้มหากันแน่นมองผู้ชายตรงหน้าที่สับเปลี่ยนสรรพนามใหม่อย่างสะอิดสะเอียน ตอนนี้เขาใช้น้ำเสียงที่ดูสุภาพเหลือเกิน ซ

2วันต่อมา....@ร้านอาหาร“อีเอล มึงเป็นบ้าป่ะ นัดทานข้าวอะไรแต่เช้าขนาดนี้” จีจี้ก้มมองดูนาฬิกาที่โชว์อยู่ที่หน้าจอมือถือ ที่บ่งบอกว่าเวลาตอนนี้คือ 06.30 น.“อีจี้มึงก็บ่นไม่หยุดเลยนะ”“นี่ถ้านัดกันเช้ากว่านี้ กูว่าไปเจอที่ร้านข้าวต้มโต้รุ่งเลยดีกว่าไหม”“โอ๊ยนั้นก็เช้าไป”“แล้วทำไมไม่นัดทานข้าวเย็น แบบดินเนอร์หรูๆ ที่หล่อนชอบไปแดxล่ะ”“ไม่ได้! มันไม่ปลอดภัย” เอลลี่เผลอขึ้นเสียงดังใส่ จนจีจี้ขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ“อะไรที่ไม่ปลอดภัย?”“....”“อะไรยะ”“กะ..ก็มื้อเย็นไงมึง ถ้าอยู่กินนานๆ เดี๋ยวก็ดึก เดี๋ยวเพื่อนจี้กลับบ้านดึก”“ทอแหลมากกก คำตอบดูสตอเบอร์รี่สุดๆ”“เออ! นี่ฉันยอมแกวันหนึ่งแล้วกันนะ ไม่งั้นฉันด่ากลับแน่” เสียงใสรีบพูดกลับอย่างเอาใจ ถึงแม้ว่าเพื่อนจีจี้จะกำลังกลอกตามองบนใส่เธอก็ตาม“.......”“ว๊ายย เขามาแล้ว” ดวงตาสวยเหลือบไปมองยังทางเข้าของประตู เช่นเดียวกับจีจี้ที่มองร่างสูงใหญ่อย่างตกตะลึงเอลลี่เผลอบีบมือเข้าหากันแน่น หัวใจดวงน้อยรู้สึกตื่นเต้นไปตามทุกๆ ย่างก้าวของมู่หยาง ทั้งการแต่งตัวที่ผิดแปลกไปจากเดิม เสื้อเชิ้ตสีดำเข้าชุดที่ถูกปลดกระดุมออกสองสามเม็ด จนให้เห็นอก