เช้าวันต่อมา...แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาตามริ้วของผ้าม่านหรูปลุกให้หญิงสาวใบหน้าสวยค่อยๆ เปิดเปลือกตาลืมตาตื่นขึ้นมา“อือ..นี่ฉันลืมปิดผ้าม่านหรือไง” เอลลี่บิดร่างกายใต้ผ้าห่มนุ่มผืนใหญ่ด้วยความขี้เกียจ ก่อนที่ดวงตากลมโตจะค่อยๆ กะพริบถี่ๆ ปรับโฟกัสของสายตา“เอ๊ะ?” มือเล็กยกขึ้นมาขยี้ตารัวๆ เมื่อเห็นเพดานและรอบๆ ตัวห้องนั้นแตกต่างไปจากเดิม แต่แล้วทันทีที่สายตานั้นโฟกัสภาพตรงหน้าได้อย่างชัดเจนก็ยิ่งทำให้เธอนั้นตกใจ“กรี๊ดดดดด ทะ..ที่นี่ที่ไหนกัน!?” เอลลี่ลุกขึ้นนั่งโวยวายพร้อมกับรีบก้มสำรวจร่างกายของตัวเองและชุดที่สวมใส่ “นะ..นี่มันเกิดอะไรขึ้น!” มือเล็กกำผ้าห่มไว้ที่หน้าอกจนแน่น พร้อมกับกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องด้วยความหวาดระแวง"สวัสดีค่ะ คุณเอลลี่”“อ๊ะ! คุณเป็นใคร!?” เอลลี่มองไปยังเสียงนุ่มๆ ของหญิงสาวแปลกหน้าที่กำลังส่งยิ้มให้เธอ“ดิฉันแววดาวค่ะ เป็นคนรับใช้ของคุณมู่หยาง”“มู่หยาง...” เอลลี่พึมพำเบาๆ หวนคิดถึงเรื่องเมื่อคืน หลังจากที่เธอรับไวน์ราคาแพงมาดื่มหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกแล้ว“ยะ..อย่าบอกนะ! ว่าฉันโดน ข่มขืน!!” เอลลี่สรุปเองเสร็จสรรพแต่ไม่ทันที่เธอจะโวยวาย แววดาวสาวรับใช้
Last Updated : 2026-03-06 Read more