All Chapters of รักร้ายภรรยา: Chapter 71 - Chapter 80

ปิ่นอนงค์ได้แต่นั่งหลังตรงตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยินคำบอกรักจากเตโซพร้อมกับจูบที่ชายหนุ่มมอบให้มาอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลงรับสัมผัสหวานละมุนที่มอบให้กับเธอ แขนทั้งสองข้างกระชับโอบกอดรอบลำคอของเขาเอาไว้ไม่ต่างจากมือหนาที่โอบกอดรอบเอวคอดดึงรั้งคนตัวเล็กเข้ามาชิดกายเตโซมอบจูบที่หวานซึ้งมากกว่าทุกครั้งเมื่อบัดนี้หัวใจของเขาได้ค้นพบกับคำตอบที่ชัดเจนแล้ว ชายหนุ่มกระชับอ้อมแขนกดจูบหนักหน่วงขึ้นจากรสจูบหอมหวานราวลูกกวาดผันแปรเปลี่ยนเป็นรสเปรี้ยวจี๊ดซาบซ่าน มือหนาเริ่มอยู่ไม่สุกค่อยๆ ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของสาวเจ้าที่มีเสื้อเชิ้ตผ้าซาตินสีขาวกั้นกลางอยู่ระหว่างผิวกายชายหนุ่มค่อยๆ ดึงเสื้อให้หลุดออกจากขอบกางเกงขาสั้นสีขาวจนสามารถสอดมือเข้าไปสัมผัสผิวกายที่เนียนนุ่มของหญิงสาวก่อนจะผละริมฝีปากออกเมื่อสาวเจ้าเริ่มทักท้วงหาอากาศหายใจ“คุณโซ…เมื่อกี้คุณพูดอะไรออกมานะคะ” เมื่อริมฝีปากได้รับอิสระหญิงสาวก็เอื้อนเอ่ยถามออกไปด้วยเสียงหอบทั้งที่หน้าผากของเธอยังคงทาบทับอยู่กับหน้าผากของเขาพลางมองสบสายตา“ผมรักคุณ ปิ่น” เขาเอื้อนเอ่ยคำเดิมตอบกลับไปเสียงหอบกระเส่าก่อนจะดึงมือออกมาจากภายใต้เสื้อเชิ้

สองกายแนบชิดที่แม้แต่ลมก็พัดผ่านไม่ได้ ริมฝีปากผสานดูดดื่มจนขอบริมฝีปากชุ่มด้วยน้ำลายจางๆ ไม่ต่างจากกลางกายที่สอดผสานกันเป็นหนึ่งก่อนจะเริ่มขยับกายช้าๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไปเมื่อร่องแคบตอดรัดและคับแน่นจนยากจะขับเคลื่อนขยับท่อนเนื้อร้อนได้ดั่งใจปรารถนาเรือนร่างร้อนเสียดสีกันจนเม็ดเหงื่อผุดขึ้นน้อยๆ ตามกรอบหน้าและลำคอของเขาและเธอกับความร้อนระอุที่แผ่ให้กันและกัน“อือ…อ่า…”ปิ่นอนงค์ครางกระเส่าเมื่อเตโซเริ่มขยับร่างกายด้วยความเสียวซ่านยามทีท่อนเนื้อร้อนขยับเคลื่อนเข้าออกภายในร่องคับแน่นเสียดสีจุดอ่อนไหว มือเรียวบางเริ่มไม่อยู่นิ่งกับความซาบซ่าน โอบกอดชายหนุ่มแนบชิด เกี่ยวกระหวัดลิ้มร้อนที่สอดเข้ามาเมื่อหญิงสาวเผยอริมฝีปากออกเธอกระหวัดลิ้นตอบโต้เขาอย่างไม่ประสาเท่าไรหากแต่ก็เรียนรู้ไวในขั้นตอนต่อไปที่เธอจะต้องทำเช่นไรให้เขาพึงพอใจเช่นกันไอร้อนแผ่ซ่านรอบตัวของหญิงสาวและชายหนุ่มทุกการเคลื่อนไหวของร่างกายเมื่อเธอกับเขาไม่คิดผละออกจากกันนอกจากแนบชิดกายมากขึ้นหากหลอมรวมเป็นหนึ่งได้ก็คงเป็นไปแล้วเขายังคงขยับสะโพกขับเคลื่อนท่อนเนื้อร้อนเข้าออกร่องคับแน่นไปตามห้วงอารมณ์ที่หนักหน่วงและเร่าร้อนห

บทที่ 17เจ้าของหัวใจ แสงแดดสาดส่องเข้ามาภายในห้องนอนของเตโซกระทบเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของคนทั้งสองซึ่งซุกตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มนวลผืนหนานอนกอดแนบชิดกัน หลังได้นอนพักผ่อนไปได้ห้าชั่วโมงเมื่อจบกิจกรรมบนเตียง เพราะความเหนื่อยและเมื่อยล้าทำให้ทั้งสองคนเลือกที่จะนอนกกนอนกอดและผล็อยหลับกันไปในที่สุดปิ่นอนงค์ปรือตาขึ้นพลางยกมือขึ้นมาบังที่ตาเล็กน้อยเมื่อแสงแดดแยงตาก่อนจะพลิกตัวหนีแสงแดดที่กระทบจึงปลุกให้เตโซซึ่งนอนสวมกอดจากทางด้านหลังคลายวงแขนให้หญิงสาวพลิกตัวสะดวกก่อนจะรีบกระชับอ้อมกอดให้เธอซุกใบหน้ากับหน้าอกแกร่งของเขาพลางก้มลงหอมหน้าผากมนทั้งที่หลับตาอยู่ จนกระทั่งลมหายใจอุ่นของสาวเจ้าที่รินรดลงบนหน้าอกเปลือยเปล่าทำให้จำต้องลืมตาขึ้นจากความง่วง“คุณเริ่มจะทำให้ผมกลายเป็นคนหมกมุ่นแล้วนะปิ่น” เขากระซิบพลางก้มกดจูบที่ใบหู หยอกเย้าเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนริทฝีปากมาคลอเคลียที่แก้มนุ่ม“อือ...คุณโซ...” เธอครางเรียกเขาอย่างขัดใจนิดๆ กับการถูกก่อกวนยามนอนของตัวเองแกมวาบหวิวที่เขาหยอกเย้าเช่นนี้“อยากนอนต่อหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามเสียงละมุน“ทำไมคะ จะต่อเหรอ” เธอถามกลับทั้งที่ยังหลับตาและซุกใบหน้ากับหน้

ริมฝีปากร้อนยังคงดูดดื่มและเกี่ยวกระหวัดลิ้นร้อนกันอย่างหวานซึ้งจับใจไม่ต่างจากมือร้อนของหญิงสาวที่สร้างความซาบซ่านให้แก่ชายหนุ่ม และมือหนาเองก็ทำหน้าที่เรียกน้ำหวานด้วยเรียวนิ้วที่ลากไล้ผ่านเนื้อนุ่มระหว่างกลีบที่เริ่มแฉะไปด้วยหยาดน้ำหวาน“อือ…”เสียงหวานครางในลำคอเมื่อริมฝีปากยังคงพันธนาการกับปากร้อนของเขา แต่แล้วหัวใจดวงน้อยก็สั่นระรัวเมื่อสัมผัสถึงมือหนาที่รูดรึงท่อนเนื้อร้อนจนปลายหยักบานถูไถไปมาที่ร่องกลับนุ่มจนเสียวซ่าน และต้องหัวใจเต้นระรัวมากขึ้นเมื่อเขาจ่อพลางกดสะโพกของเธอเอาไว้ก่อนจะผละปากร้อนออกแล้วเอื้อนเอ่ยขึ้น“จะให้ผมช่วยหรือคุณจะลองทำมันดู” เขาพูดพลางยกที่กดสะโพกของเธอขึ้นมาทาบทับลงบนผิวแก้มนุ่ม“ปะ ปิ่นค่ะ ปิ่นจะลองทำเอง” สาวเจ้าตอบเสียงสั่นพร่าทั้งเขินอายทั้งประหม่า“น่ารักแบบนี้ทุกวันผมได้เมื่อยได้ปวดตัวทุกวันแน่ๆ เลย” เขาคลี่ยิ้มไม่วายเอ่ยแซวสาวเจ้า“คุณโซ…” เธอครางเรียกชื่อเขาด้วยความเขิน“พร้อมหรือยังครับ” เขายิ้มขันก่อนจะเอ่ยถาม“เอ่อ ค่ะ ปิ่นพร้อมแล้ว…” เธอตอบเขินๆ“ยกสะโพกขึ้นและลองจับของผม” เขาพูดไม่เพียงช่วยดันสะโพกสาวเจ้ายกขึ้นแล้วมองอากัปกิริยาที่เคอะเขินแ

บทที่ 18 ข้อตกลงที่เป็นความลับ“คุณรู้จักพลอยดีแค่ไหนปิ่น” เตโซเอ่ยถามเมื่อพลอยมณีเดินออกจากบ้านเล็กไปจนลับสายตานับตั้งแต่วันนั้นที่พลอยมณีพาเด็กในบ้านใหญ่มาที่บ้านเล็กของปิ่นอนงค์ตามคำสั่งเจ้าสัวจนถึงวันนี้พลอยมณีก็คอยไปๆ มาๆ ระหว่างบ้านใหญ่กับบ้านเล็กในทุกวันจนเตโซรู้สึกว่าความเป็นส่วนตัวระหว่างเขากับภรรยาค่อยๆ หายไป แม้ในวันพรุ่งนี้เขากับเธอจะต้องเดินทางไปภูเก็ตแล้วก็ตามเพราะความรู้สึกตะขิดตะขวงใจยามที่พลอยมณีมาหาปิ่นอนงค์จึงทำให้เตโซเลือกที่จะเอื้อนเอ่ยถามอย่างจริงจังเสียทีและเขาเองก็ตงิดใจในท่าทีสดใสของพลอยมณีตั้งแต่งานเลี้ยงของเตชินมานานแล้ว“ไม่รู้สิคะ อย่างที่เคยบอกว่าเราไม่ได้สนิทกันหรือคลุกคลีเหมือนกับเชอรีน แต่เท่าที่สัมผัสได้พลอยดูเหมือนเก็บกดแต่ก็ระบายออกมาไม่ได้เพราะถูกผู้ใหญ่ขีดเส้นทางให้ตั้งแต่เด็ก อะไรก็แล้วแต่ผู้ใหญ่ ปิ่นกับเชอรีนก็เหมือนกับพลอยแต่เราสองคนหัวดื้อมากกว่าจนกล้าต่อกรได้ในบางกรณี” ปิ่นอนงค์ตอบออกมาตามตรงอย่างไม่ได้ใส่ใจพลางกลับมานั่งลงที่โซฟาข้างเตโซเมื่อส่งพลอยมณีกลับเรียบร้อย“พลอยดูไม่น่าไว้ใจ ครั้งก่อนก็แอบมองรูปแต่งงานของเรา ผมสังเกตมาสักพักแล้ว