All Chapters of ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก : Chapter 71 - Chapter 80

ตอนที่ยี่สิบสาม อย่าทำข้า ข่าวลือว่าข่านแห่งเผ่าถูเจียถูกลอบสังหารโดยองค์ชายจากเผ่าตั่งซานกระพือไกล แต่เรื่องนี้กลับบิดเบือนจากเรื่องศึกแห่งอำนาจกลายเป็นเพียงเรื่องแย่งชิงสตรีเท่านั้นด้วยมู่หรงเหว่ยเองยังบาดเจ็บหนักจนสลบไสลไม่ได้สติมีเพียงโยวหลัวหลันที่คอยเฝ้าดูแลอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง จึงไม่มีผู้ใดคอยแก้ไขข่าวลือยามนี้ภายในเผ่าถูเจียซึ่งแบ่งเป็นหลายฝ่ายอยู่แล้วจึงทะเลาะถกเถียงกันอย่างหนักด้วยเรื่องการแก่งแย่งอำนาจก่อนจะจบลงด้วยการเรียกร้องให้ลงโทษองค์หญิงจากเผ่าต้าหวังซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งการบาดเจ็บจนอาจเสียผู้นำเผ่าในครั้งนี้อ้าว!...ไปๆ มาๆ เหตุใดมาโทษนางเล่า?นางถูกพวกเขาลากไปลากมาจนเหน็ดเหนื่อยเต็มทีแล้ว แม้จะรู้แก่ใจว่าข่านหนุ่มไม่ได้เจ็บหนักเพียงนั้น แต่ทันทีที่ถูกลากตัวมากักขังล่ามด้วยโซ่เส้นหนักทั้งเตรียมการลงโทษด้วยการรุมโทรมโยวหลัวหลันย่อมประหวั่นพรั่นพรึงร้องโหยหวนเรียกหาสามีเพียงคนเดียวของนาง“ท่านข่าน! ช่วยข้

ตอนที่ยี่สิบสี่ จบศึกรบโชคดีที่ก่อนจากกันเขายังกล้าเปิดปากแล้วควบม้าจากไปท่ามกลางแสงแดดอันเจิดจ้าองค์หญิงจากเผ่าต้าหวังจึงได้แต่ยืนเหม่อมองส่งโดยไม่อาจทำสิ่งอื่นใดได้จากการพบกันครั้งสุดท้าย โยวหลัวหลันใช้เวลาอีกหลายเดือนกว่าจะเปลี่ยนจากองค์หญิงต่างเผ่าซึ่งถูกรังเกียจดูหมิ่นและเป็นที่เกลียดชังจนกลายเป็นที่ยอมรับเชื่อฟังด้วยการช่วยเหลือทุกคนให้มากที่สุดหญิงสาวเฝ้ารอวันที่การสู้รบจะสงบลงเสียทีด้วยความห่วงกังวลทั้งความอยู่รอดของตนเองและเผ่าต่างๆกระทั่งได้ข่าวว่าทัพของมู่หรงเหว่ยเผชิญหน้ากับองค์ชายอี้เฉิงแล้วนางจึงได้แต่ลุ้นระทึกคืนฟ้ามืดที่คลุ้งไปด้วยควันเพลิงจากกระโจมที่เพิ่งถูกเผาทำลายมีเสียงฝีเท้าม้ากระหึ่มบนผืนดินแข็งกระด้างมู่หรงเหว่ยกำลังควบม้าไล่ตามองค์ชายต่างเผ่าที่บาดเจ็บหนีตายอย่างสุดกำลังด้วยหวังปิดจบศึกรบครั้งนี้ให้สิ้นสุดเสียทีฟากขององค์ชายอี้เฉิงแม้จะมีบาดแผลฉกรรจ์ที่สีข้างทำให้ลำตัวโงนเงนแทบตกจากหลังม้า แต่สายตามุ่งมั่นยังเต็มไปด้วยความดื้อดึงเย่อหยิ่งไม่ยอมแพ้

หญิงสาวกรีดร้องจนเสียงแหบแห้งเด้งกายขึ้นๆ ลงๆ แอ่นเกร็งเสียวซ่านไปกับการปรนนิบัติที่มอมเมามุ่งหวังให้นางติดใจจนสติเลอะเลือนแต่...ใช่ว่าหญิงสาวจะยินยอมโดยง่ายดาย กว่าองค์หญิงจากเผ่าต้าหวังจะยอมพยักหน้าเพื่อจบศึกรักอันไม่เข้าใจกันให้กลายเป็นความหวานซึ้งก็เมื่อข่านผู้นำต้องลงแรงกระแทกกระทั้นส่งนางขึ้นสู่สวรรค์ไปอีกหลายต่อหลายคราจนเหนื่อยอ่อน หลังจากค่ำคืนหฤหรรษ์ที่ตกลงกันด้วยน้ำฉ่ำแฉะที่ท่วมนอง สองหนุ่มสาวจึงจูงมือกันช่วยสร้างความเจริญให้แก่เผ่าถูเจียรวมทั้งเผื่อแผ่ไปยังเผ่าต้าหวังด้วยอาศัยความช่วยเหลือจากมู่หรงเหว่ย ในที่สุดโยวหลัวหลันก็วางแผนเปิดโปงแผนการชั่วร้ายของมารดาเลี้ยงซึ่งคิดจะโค่นล้มข่านผู้นำผู้เป็นน้องชายจนได้แม้นางจะไม่ใช่องค์หญิงตัวจริงที่ย้อนเวลากลับมาแก้แค้น แต่เรื่องเช่นนี้ย่อมติดค้างในใจจึงไม่คิดให้อภัยและออกปากให้น้องชายลงโทษอย่างสาสมผ่านเรื่องราวมากมาย หลันหลันซึ่งอาศัยอยู่ในร่างขององค์หญิงโยวหลัวหลันจึงกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวและปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้แล้วนางได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้นำหญิงแห่งเผ่าถูเจีย โดยมี

ตอนที่หนึ่ง ใครกัน ยามคนสุดท้ายหวาดหวั่นจนมือไม้สั่น ขณะกำลังลังเลใจ  คมกระบี่ของอีกฝ่ายก็ฟันผ่านอาวุธจนกระเด็น ก่อนจะเสียบทะลุคอหอยอย่างแม่นยำ"ใครแตะต้องนาง... ต้องตายทั้งหมด" เสียงอันเย็นชา แฝงความเดือดดาลก่อนจะทะยานเข้าไปในห้องด้านในแล้วถีบประตูจนแทบพัง"น้องหลิง!" ชายหนุ่มคำราม หัวใจแทบหยุดเต้น สายตาแดงวาบราวจะเผาผู้คนให้ลุกเป็นไฟ เมื่อมองเห็นร่างของหญิงสาวที่ตนหวงแหนที่สุดถูกมัดโยงอยู่กลางห้องทั้งกายเต็มไปด้วยเลือดราวกับไม่ใช่คนเมื่อปราดเข้าไปใกล้ เห็นสภาพเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่ง  บาดแผลบนแขนและส่วนหลังยังเผยให้เห็นรอยเฆี่ยนตีที่ยังไม่ทันแห้งดี ดวงหน้าหวานบัดนี้ซีดเซียว ลมหายใจแผ่วคล้ายจะขาดได้ทุกเมื่อ“พวกมันกล้าทำร้ายเจ้าหนักเพียงนี้เชียวหรือ น้องหลิง ช่างบังอาจนัก” "เจ็บ..." เสียงครางแผ่วเบาหลุดจากริมฝีปากบางเมื่อหญิงสาวพยายามฝืนลืมตา แต่ทุกอย่างกลับพร่าเลือนชายหนุ่มกัดฟันจนกรามขึ้นสัน ดวงตาแดงกร้าว เขาใช้กระบี่ฟันเชือกที่มัดนางอย่างรวดเร็วแล้วรีบปราดไปโอ

ตอนที่สาม ไม่อยากเชื่อฉีฟางหลิงประชดประชัน ก่อนจะถามขึ้นอีก“แล้วพวกเขาต้องการอะไรกันแน่ถึงตีหนักขนาดนี้ ยังไงเธอก็เป็นองค์หญิงนะ”“พวกเขาพยายามตะล่อมให้ข้ายอมเป็นพวกเดียวกัน แต่คำพูดแต่ละคำของพวกเขาล้วนใส่ร้ายใส่ความ ต้องการทำร้ายทั้งข้า เสด็จแม่เสียนเฟยและฉุดองค์ชายหกให้ตกลงมาคลุกอาจมอันเหม็นเน่านี้ด้วยกันดังนั้นไม่ว่าจะทรมานข้าอย่างไร ข้าก็ไม่ยอมรับด้วยถือว่าตนเองมีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิง พวกเขาไม่น่าจะกล้าทำร้ายหรือแตะต้องถึงแก่ชีวิตด้วยอย่างน้อยเบื้องหลังของข้าก็ยังมีเสด็จย่าไทเฮาและเสด็จลุงฮ่องเต้อยู่”“อืม...นั่นสิ มีแต่คนใหญ่คนโตคับฟ้าทั้งนั้น” ฉีฟางหลิงพยักหน้าเห็นด้วยกระทั่งประโยคต่อมา“คิดไม่ถึงว่าพวกเขาไม่สนใจในความเป็นความตายของข้าสักนิดด้วยเห็นว่าข้ามีฐานะเป็นสะใภ้สกุลหลี่แล้วจะอ้างอย่างไรก็ย่อมได้ด้วยไม่มีผู้ใดรู้ความจริงอีกอย่าง ข้าเองก็เพิ่งรู้ว่าเบื้องหลังของพวกเขายังมีเต๋อเฟยและองค์ชายสาม ‘ลู่หวังเหลียง’ คอยสนับสนุนอยู่อ