All Chapters of ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก : Chapter 51 - Chapter 60

81 Chapters

ตอนที่หก หยุดขยับเสียที (กรุบกริบ)

ตอนที่หก หยุดขยับเสียทีดวงตาคมกริบราวหมาป่าสะดุดหยุดอยู่กับความงามที่ลวงล่ออยู่เบื้องหน้า ร่างกึ่งเปลือยที่เต็มไปด้วยแรงปลุกเร้าโดยไม่ต้องเสแสร้งคล้ายมีมนตร์สะกดที่ตรึงสายตาเอาไว้จนไม่อาจเลื่อนหนีแม้จะรู้สึกหนาวสั่นด้วยความร้อนในร่างกายที่สูงกว่าธรรมดา แต่โยวหลัวหลันก็จำต้องลูบไล้ทำความสะอาดเนื้อตัวพลางเหลือบดวงตากลมใสมองสายน้ำไหลเอื่อยไปพลางชำเลืองไปทางข่านหนุ่มที่ขยับเข้าใกล้อย่างไม่รู้ตัว“อู๊ยยย...หนาวจัง นอนตากลมทั้งคืนโดยแทบไม่มีเสื้อผ้าแล้วยังผจญภัยมาทั้งวัน ไม่ป่วยก็คงเกินคนแล้ว”หญิงสาวบ่นพึมพำด้วยกายสั่นระริก สองมือเร่งลากเลื่อนเรือนกายทั้งด้านหน้าด้านหลังเมื่อเห็นสายตาที่มักแข็งกร้าวและจับผิดตลอดเวลาคู่นั้นแฝงร่องรอยวูบไหวดั่งมีเปลวไฟวูบวาบอย่างไม่ทันรู้ตัว นั่นย่อมแสดงว่านางดึงดูดความสนใจของเขาเอาไว้ได้บ้างแล้วสองก้อนนุ่มฟูที่เดี๋ยวปริ่มน้ำ เดี๋ยวโผล่ขึ้น เหตุใดยิ่งมองจึงยิ่งน่ากินนัก มู่หรงเหว่ยแทบไม่อยากเชื่อว่าหลังจากจ้องมองไม่นานในใจของเขาจะคิดเช่นนั้น
Read more

ตอนที่หก หยุดขยับเสียที2 (NC)

ตอนที่หก  หยุดขยับเสียทีเม็ดบัวแข็งเต่งถูกดึงยืดแล้วเลียรอบก่อนจะแสร้งปล่อยแล้วไล่ลงไปขบเม้มสลับข้างไปมาราวต้องการให้ความนุ่มฟูหยุดเด้งล่อสักทีเมื่อปากถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เสียงอืออาจึงดังออกมาเบาๆ จากเรียวปากสีชมพูซึ่งถูกบดจนเริ่มบวมเป็นระยะพร้อมการดีดเด้งราวจะพาความอวบอิ่มให้หลีกหนี“อื้อ...อ่า...”แต่ไปๆ มาๆ ยิ่งเคลื่อนไหวกลับยิ่งส่งก้อนเนื้อสองก้อนนุ่มเข้าใส่ปากและมือของอีกฝ่ายอย่างพอดีโดนความเย้ายวนผุดผ่องล่อหลอกดีดเด้งต่อหน้าต่อตา มู่หรงเหว่ยจึงเผลอดูดกลืนอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่ยอมปล่อยความเต่งตึงออกจากมือและปากข่านหนุ่มวนเวียนฟอนเฟ้นความอวบหยุ่นอยู่นาน โดยยังไม่ยอมเลื่อนไล้ไปด้านล่าง แม้สายตาจะเผลอก้มลงมองเห็นร่องกลีบสีแดงสดที่มีหยาดน้ำชุ่มฉ่ำอยู่หลายคราด้วยความลังเลใจนางกำลังป่วย เขาไม่ควรรังแกนางในสภาพนี้ข่านหนุ่มพยายามย้ำเตือนตนเองไม่ให้ลงมือ แต่สุดท้ายตัณหาราคะย่อมชนะทุกสิ่งด้วยถูกเนินเนื้อทั้งบนล่างแนบชิดยั่วยวนไม่หยุดหย่อนแม้จะรู้ดีว่าอ
Read more

ตอนที่เจ็ด ปลดปล่อย (NC)

ตอนที่เจ็ด ปลดปล่อย ได้ยินเสียงซ่านกระเส่าเร่งเร้าตอบรับ มือหนาจึงยกเรียวขาขาวขึ้นสูงเพื่อให้การเคลื่อนไหวบดลำเนื้อเข้าไปได้ลึกขึ้นเพื่อสัมผัสความหฤหรรษ์ที่มากขึ้นแม้ภายในถ้ำแคบจะเคลื่อนไหวได้ยากลำบากแต่น้ำสีใสที่ไหลเจิ่งย่อมช่วยให้ดุ้นลำใหญ่คึกคะนองขยับเข้าสุดออกสุดตอกแทงทุกจังหวะด้วยความหนักหน่วง“อ้า...เสียว”โดนการตอดถี่บีบคั้น ข่านหนุ่มซึ่งมักไม่ค่อยพูดมากกลับเผลอร้องระบายความเสียวกระสันระหว่างบดเบียดท่อนลำหมุนควงคว้านเป็นวงกลมแล้วตอกกระทุ้งเข้าๆ ออกๆ ถี่รัวทุกคราที่ความแข็งแกร่งชักออกเลือดสีแดงย่อมไหลปะปนออกมาและถูกดันกลับเข้าไปพร้อมกับทวนด้ามใหญ่สร้างเสียงประหลาดปะปนไปกับเสียงกระทบกระแทกของเนินเนื้อหลังจากโดนบีบรัดตุบตอดจนทนไม่ไหว ลำทวนที่ขยายใหญ่คับคาอยู่ภายในร่องเนื้อนุ่มจึงฝากฝังความเป็นชายกระแทกแรงส่งพลังครั้งสุดท้ายจนสุดทาง ก่อนจะปลดปล่อยความรุ่มร้อนที่กักเก็บไว้นานจนทะลักล้น“อ้า...”แม้ส่วนกลางกายทั้งสองจะแนบสนิทแทบเป็นเนื้อเดียวกันแต่น้ำกามสีขาวขุ่นบางส่วนกลับไหลย้อยอ
Read more

ตอนที่แปด พวกเรารอได้ (กรุบกริบ)

ตอนที่แปด พวกเรารอได้ กระทั่งใกล้ถึงกระโจมที่พักของผู้นำเผ่า ภาพการประคับประคองร่างบอบบางขององค์หญิงต่างเผ่าอยู่ในอ้อมแขนย่อมเป็นที่มองเห็นโดยทั่วโดยเฉพาะยามลงจากหลังม้าซึ่งมู่หรงเหว่ยอุ้มองค์หญิงไว้ในอ้อมกอดอย่างทะนุถนอม ย่อมบ่งบอกได้ดีถึงฐานะของสตรีนางนี้“ในเมื่อท่านข่านอยากได้ตัวนาง ก็ควรบอกเจตนาแต่แรก ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาวิ่งไล่ให้เหนื่อยแรง” โถวหลางซึ่งรีบเดินมาทันทีที่มีคนรายงาน เมื่อได้เห็นสภาพของคนทั้งสองย่อมรู้ดีว่าพวกเขาเสร็จสมสุขสันต์กันมาแล้วผู้บัญชาการโถวจึงเดินเข้ามาใกล้ด้วยท่าทางกร่างอย่างไม่พอใจทั้งยังเอ่ยคำพูดเชือดเฉือนด้วยเสียงอันดังโดยไร้ความเกรงใจ“เอาเป็นว่าข้าจะรอต่อก็แล้วกัน เอาไว้ให้ท่านข่านเบื่อเมื่อใดค่อยส่งนางออกมา พวกเราย่อมพร้อมจะรับตัวนางมาเชยชม ใช่หรือไม่?”  ผู้บัญชาการทหารหันไปหาพรรคพวกจากเหล่านักรบที่ยืนไม่ไกล“ใช่ พวกเรารอได้ ขอท่านข่านสนุกให้เต็มที่” เสียงตะโกนเห็นด้วยดังกระหึ่มกึกก้อง ทำให้เปลือกตาบางบนใบหน้าอ่อนหวานขยับยุกยิกข่านหนุ่มมองเห
Read more

ตอนที่เก้า อร่อยใช้ได้ (NC)

ตอนที่เก้า อร่อยใช้ได้“ข้าหิวแทบแย่แล้ว ท่านมอบอาหารให้ข้าแล้วข้าจะมอบของอร่อยให้เป็นการตอบแทนได้หรือไม่?”ของอร่อย? หมายถึงซาลาเปาคู่นั้นหรือ?เห็นสายตาไม่เข้าใจของชายหนุ่ม โยวหลัวหลันจึงบีบก้อนเนื้ออวบของตนเองเพื่ออวดจุกสีชมพูล่อหลอกให้อีกฝ่ายหิวโหย“เหตุใดข้าต้องรับข้อต่อรองของเจ้า” มู่หรงเหว่ยเอ่ยเสียงเรียบทั้งยังไม่ก้าวเข้าใกล้คล้ายว่าคำต่อรองนั้นช่างน่าขัน“ท่านข่านยอมรับข้ามาเป็นตัวประกัน ย่อมไม่ปล่อยให้หิวตายอย่างง่ายดายเพียงนี้ความจริงเรื่องอาหารเป็นพื้นฐานซึ่งไม่ควรละเลย แต่ข้ากลับไม่ได้รับอาหารสักมื้อตั้งแต่มาถึง เรื่องเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องร้องขอหรือมีข้อต่อรองด้วยซ้ำ” องค์หญิงจากต้าหวังเอ่ยอ้างเหตุผลขณะใช้นิ้วลูบไล้สองร่องกลีบที่มีน้ำหวานคลอเคลียราวกำลังเล่นสนุกมู่หรงเหว่ยหรี่ตาเม้มปากแน่นสายตามองจ้องร่องกลีบสีหวานที่มีติ่งสีแดงสดน่ารักชูช่ออยู่ตรงกลางด้วยเพิ่งเห็นชัดถนัดตาอืม...ร่องบุปผาของนางนับว่างามนัก เมื่อวานย
Read more

ตอนที่สิบ รีบช่วยสิ (NC)

ตอนที่สิบ  รีบช่วยสิมู่หรงเหว่ยไม่ได้ปล่อยให้หญิงสาวสัมผัสความเสียวอยู่คนเดียวเนิ่นนานนักด้วยบุกจู่โจมด้วยแท่งร้อนแข็งชูชันที่จดจ่ออยู่กลางร่องแดงฉ่ำที่เพิ่งโดนเลียอย่างหนักจนบวมเป่งของแข็งใหญ่ถูกดันเข้าไปในร่องบุปผาสีหวานที่กำลังตอดถี่ช้าๆ ทีละนิดราวหลอกล่อให้ตายใจ เมื่อโดนกลีบกุหลาบนุ่มตอดรัดถี่รัว แท่งทวนแข็งจึงแทงพรวดเดียวจนมิดด้ามด้วยใจที่เร่งร้อน“โอ๊ย!...”โยวหลัวหลันหลุดปากร้องออกมาก่อนจะไม่มีโอกาสอีกด้วยโดนจุมพิตร้อนแรงตักตวงความหอมหวานไม่ได้หยุดสะโพกแข็งแกร่งขยับเข้าออกช้าแต่ลึกทุกคราเพื่อสัมผัสกลีบกุหลาบอ่อนนุ่มที่กำลังตอดรัดแท่งเนื้อแข็งแรงราวจะให้แหลกคาความฉ่ำชื้นปากหนาที่ดูดกลืนจนริมฝีปากเล็กบวมเป่งค่อยๆเคลื่อนไล่ลงเพื่อส่งลิ้นเลียยอดปทุมสีหวานพลางตวัดโลมรอบฐานนุ่มนิ่มก่อนจะขบกัดเม็ดสีชมพูที่ตั้งเด่นเบาๆ จนร่างบางสะท้านไปทั้งตัว“อืม...อร่อยใช้ได้” คำชื่นชมตามมาด้วยเสียงดูดกลืนหนักหน่วงดังก้องผสานเสียงหอบหายใจในความเงียบด้วยโดนหญิงสาวกล่าวหาว่าเขาเอาแต่ตนเองไม่ให
Read more

ตอนที่สิบเอ็ด เป็นองค์หญิงแล้วอย่างไร (NC)

ตอนที่สิบเอ็ด เป็นองค์หญิงแล้วอย่างไรข่านหนุ่มนั่งรออย่างใจเย็นจนเห็นว่าการเคี้ยวอาหารช้าลงและเริ่มวางมือจึงเอ่ยถาม“อิ่มแล้ว?”โยวหลัวหลันพยักหน้าด้วยยังเคี้ยวเนื้อที่เหนียวมากอยู่ในปากที่มันวาวรอจนหญิงสาวกลืนอาหารลงคอแล้วหยิบผ้ามาเช็ดปาก ข่านหนุ่มจึงตรงเข้าอุ้มนางไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายด้วยกัน“กินมูมมามจนเลอะเทอะไปหมด”โดยต่อว่าเยี่ยงนั้น โยวหลัวหลันจึงยินยอมอาบน้ำร่วมกันโดยดีด้วยนางเองก็เหนอะหนะเต็มทีแล้วน้ำอุ่นที่อาบแช่สร้างความผ่อนคลายทั้งกายใจแต่อ่างน้ำของผู้นำเผ่าช่างคับแคบนัก แม้อยากแช่อาบให้สบายแต่ร่างเล็กกลับไม่อาจรอดพ้นอ้อมแขนแกร่งที่เอาแต่กลั่นแกล้งรังแกนางลิ้นร้อนทำราวต้องการลิ้มรสอาหารที่หลงเหลือในปากของนางด้วยเอาแต่รุกไล่สอดส่ายในโพรงปากอุ่นทั้งตวัดกวัดแกว่งเชื้อเชิญลิ้นเล็กให้มาพัวพันต่อสู้แลกความฉ่ำชื้นกันจนปากบางปวมเป่งส่วนมือใหญ่ก็เฝ้าวนเวียนลูบไล้สองก้อนเต้าที่ลอยเด่นทั้งบีบเคล้นบิดขย้ำโดยไม่ว่างเว้นจนกายบางเคลิบเคลิ้มล่องลอย
Read more

ตอนที่สิบเอ็ด เป็นองค์หญิงแล้วอย่างไร2

ตอนที่สิบเอ็ด เป็นองค์หญิงแล้วอย่างไรผ่านการคิดหนักอยู่หลายวัน  สุดท้ายโยวหลัวหลันจึงตัดสินใจลงมือจากเรื่องใกล้ตัวก่อนก็คือการทำอาหารด้วยนางเบื่อเนื้อย่างกับแผ่นแป้งเต็มทีการเป็นนางแบบที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว หลันหลันจึงต้องทำอาหารกินเองอยู่บ่อยๆ รสมือจึงนับว่าพอกินได้ เมื่อต้องมาปรุงรสอาหารจึงไม่แย่มากทันทีที่ย่างเท้าเข้าครัวของผู้นำเผ่า เหล่าพ่อครัวต่างทยอยเดินหนีลับหาย หญิงสาวที่ถูกปล่อยให้อยู่ในครัวคนเดียวยืนมองวัตถุดิบที่มีแค่ไม่กี่อย่างแล้วตัดสินใจทำของง่ายๆ ก่อน ด้วยการใช้แป้งข้าวฟ่าง คลุกน้ำมัน เนย นม แล้วทอดในน้ำมันร้อนอืม...อย่างน้อยก็ยังดีกว่าแป้งนึ่งที่ต้องทนกินซ้ำซากอยู่ทุกวัน จากนั้นมือเล็กจึงหยิบเนื้อมาสับละเอียดโรยเครื่องเทศหลายอย่างแล้วนำแป้งมาห่อทำเป็นเกี๊ยวน้ำด้วยชาวเผ่าส่วนใหญ่มักไม่พิถีพิถันในการทำอาหารพวกเขาจึงมักกินแป้งนึ่งแห้งๆ เมื่อเห็นแป้งทอดกรอบฟูหอมที่ถูกยกออกมาจากโรงครัวจึงอดเหลียวมองไม่ได้ยิ่งกลิ่นเกี๊ยวน้ำที่โชยหอมกรุ่นออกมาย่อมทำให้เหล่าพ่อครัว
Read more

ตอนที่สิบสอง กลับมาแล้วหรือ (NCนิดๆ)

ตอนที่สิบสอง กลับมาแล้วหรือ วันรุ่งขึ้น โยวหลัวหลันจึงเตรียมพร้อมเมื่อขุนพลคนสนิทของมู่หรงเหว่ยพาตัวมาแนะนำแก่หมอประจำเผ่าและผู้เชี่ยวชาญสมุนไพรประจำโรงรักษาแน่นอนว่าผู้คนส่วนใหญ่ต่างไม่ยอมรับนาง แต่ด้วยยังเกรงใจจึงไม่กล้าขับไล่หรือด่าว่าองค์หญิงต่างเผ่าย่อมไม่ถือสาพยายามช่วยเหลืองานการทุกอย่างแม้แต่การต้มยาที่ต้องเฝ้าเติมฟืนพัดไฟอยู่ตลอดด้วยความคล่องแคล่วและอาสาทำงานไม่มีเกี่ยงงอน เมื่อมีคนป่วยที่เป็นสตรี หมอใหญ่จึงมอบหมายให้นางได้ลงมือทั้งล้างแผล ใส่ยาและคอยเช็ดตัวลดความร้อนวิธีการเช็ดตัวอย่างจริงจังและละเอียดทั้งใบหน้า ลำคอ หลังหู แขน ขา หลัง และลำตัว โดยเช็ดอยู่นานไม่ใช่เพียงแค่ลูบผ่าน ทั้งบางครายังพักผ้าไว้ที่หน้าผาก รักแร้ หน้าอก ขาหนีบหรือข้อพับเพื่อเป็นการระบายความร้อนออกจากร่างกายผ่านน้ำเรียกสายตาของคนรอบข้างให้เฝ้ามองความใส่ใจนี้ครั้นเช็ดจนผ้าแห้งเกินไป องค์หญิงยังลุกไปชุบน้ำมาใหม่แล้ววนเช็ดอีกหลายรอบจนอาการตัวร้อนของคนป่วยดีขึ้นอย่างรวดเร็วจากนั้นนางยังไปเฝ้าต้มย
Read more

ตอนที่สิบสาม เรื่องดีดี (NC)

ตอนที่สิบสาม เรื่องดีดีแม้จะยังง่วงงุนแต่หญิงสาวที่โดนปลุกเร้าอารมณ์ราคะทั้งทรวงอกอวบอิ่มและเนินเนื้อช่วงล่างร่างกายกลับแอ่นร่อนร่างกายขึ้นจนแผ่นหลังไม่ติดเตียงด้วยข่มกลั้นอารมณ์หวามไหวเอาไว้ไม่อยู่เสียงหวานร้องกระเส่าทุกครายามปลายลิ้นร้อนสอดเข้าตวัดเลียล้วงควานในร่องช่องทางสวาททำให้ความกระสันซ่านทะยานขึ้นสูงเผลอหลุดครางด้วยความเสียดเสียว จนในที่สุดก็หลั่งน้ำหวานใสออกมาเมื่อถูกปลุกให้ตื่นแล้ว ยามความแข็งแกร่งสอดแทรกเข้าสู่ร่างบางแล้วเร่งความเร็วในการบดเบียดโยกขยับอย่างดุเดือดโยวหลัวหลันจึงตอบสนองด้วยการเด้งร่างขึ้นลงไปตามจังหวะทิ่มแทงพลางโยกร่อนแล้วส่งเสียงครางระงมในที่สุดน้ำอุ่นร้อนก็สาดซัดเข้าสู่ร่องสีหวานในเวลาเดียวกับที่ของเหลวจากโพรงถ้ำไหลฉ่ำนองคืนต่อมาโยวหลัวหลันสะดุ้งตื่นในสภาพที่ท่อนขาเรียวถูกจับอ้าออกกว้างพร้อมกับท่อนลำที่จ่อเข้ามากลางรอยแยกแล้วหญิงสาวก้มลงมองเต้าอวบอิ่มที่ถูกกลืนหายเข้าไปในปากพร้อมเสียงดูดเลียที่ดังออกมาระหว่างร่างบิดเร้าไปกับความซ่านเสียวยามสองมือหนาจับหัวเข่
Read more
PREV
1
...
456789
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status