ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก

ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-02
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
49Bab
1.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

แม่ทัพผู้เก่งกาจแต่กลับไม่มีศึกรบให้แสดงฝีมือ ในเมื่อว่างนักจึงต้องก่อศึกรักเพื่อเติมเต็มชีวิตให้มีรสชาติ ฝีมือด้านรักของเขาจะจัดหนักเท่าการรบหรือไม่ ติดตามอ่านได้ใน ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก โดย แม่นางว่างจิงจิง เรื่องนี้จะมีคู่หลักและคู่รอง โดยความสัมพันธ์เชื่อมโยงด้วยความเป็นเพื่อนสนิทซึ่งรู้ใจ เป็นแนวกรุบกริบ ดราม่านิดหน่อย จบแบบมีความสุขทั้งสองคู่ชู้ชื่นค่ะ

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำตัวละคร

ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก

โดย แม่นางว่างจิงจิง

แม่ทัพผู้เก่งกาจแต่กลับไม่มีศึกรบให้แสดงฝีมือ

ในเมื่อว่างนักจึงต้องก่อศึกรักเพื่อเติมเต็มชีวิตให้มีรสชาติ

ฝีมือด้านรักของเขาจะจัดหนักเท่าการรบหรือไม่

ติดตามอ่านได้ต่อไปนะคะ

แนะนำตัวละคร

*ตวนมู่เจียว หญิงสาวเผ่านอกด่านซึ่งหากินด้วยการ   หมักสุราและนำมาขายในเมืองซือซาน

*โยวหย่งคัง  แม่ทัพพิทักษ์ชายแดนด่านตะวันออกของแคว้นเฉียวซึ่งอยู่ติดกับแคว้นต๋า

*เสาซิงอี     แม่ค้าร้านอาหารเล็กๆซึ่งสนิทสนมกับตวนมู่เจียว

*เถิงฮวน     รองแม่ทัพคู่ใจเพื่อนสนิทของแม่ทัพโยวหย่งคัง

*ลี่ปี้           คณิกาตัวเด็ดแห่งหอนางโลม

*ซุนหลี่ฮวา บุตรสาวเจ้าเมืองซือซาน

เรื่องนี้จะมีคู่หลักและคู่รอง โดยความสัมพันธ์เชื่อมโยงด้วยความเป็นเพื่อนสนิทซึ่งรู้ใจ

เป็นแนวกรุบกริบ ดราม่านิดหน่อย จบแบบมีความสุขทั้งสองคู่ชู้ชื่นค่ะ

----------------------------

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง 

เหมาะสำหรับนักอ่านซึ่งอายุเกิน18ปีขึ้นไปแล้ว

เนื้อเรื่องไม่ดราม่า ไม่มีเหตุผลมากนัก จบดีค่ะ

ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ

หากชื่นชอบ กดหัวใจ กดเก็บเข้าชั้น กดโดเนท หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้ค่ะ

จากใจนักเขียน

นิยายเรื่องนี้ได้ความคิดมาจากเมื่อคราวไปเที่ยวป้อมปราการอันสูงใหญ่ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขา กว่าจะปืนขึ้นไปถึงต้องผ่านบันไดหินซึ่งสึกกร่อนจนเป็นหลุมจากรอยเท้าม้าและยังมีรอยดาบกรีดเป็นทางตามกำแพงอันเป็นอนุสรณ์บ่งบอกการสู้รบซึ่งผ่านกาลเวลามาเนิ่นนาน

เมื่อมองลงมาเห็นชุมชนด้านล่างแล้วนึกภาพว่าเมื่อก่อนคงเป็นเพียงทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ คนที่ทำการรบอยู่ด้านบนจึงมองเห็นข้าศึกแต่ไกล

แต่ตอนนี้ไม่มีการรบแบบนั้นอีกแล้ว พื้นที่ต่างๆ จึงถูกปรับเปลี่ยนเป็นหมู่บ้านให้คนได้อยู่อาศัยทำมาค้าขายสืบต่อกันมา

นักเขียนได้มีโอกาสเดินเล่นในเมืองเก่าอันอบอุ่นจากนั้นจินตนาการก็หลั่งไหลพรั่งพรูออกมาจนกลายเป็นนิยายเรื่องนี้

หวังว่านักอ่านจะชื่นชอบนะคะ

แม่นางว่างจิงจิง

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
49 Bab
แนะนำตัวละคร
ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรักโดย แม่นางว่างจิงจิงแม่ทัพผู้เก่งกาจแต่กลับไม่มีศึกรบให้แสดงฝีมือในเมื่อว่างนักจึงต้องก่อศึกรักเพื่อเติมเต็มชีวิตให้มีรสชาติฝีมือด้านรักของเขาจะจัดหนักเท่าการรบหรือไม่ติดตามอ่านได้ต่อไปนะคะแนะนำตัวละคร*ตวนมู่เจียว หญิงสาวเผ่านอกด่านซึ่งหากินด้วยการ หมักสุราและนำมาขายในเมืองซือซาน *โยวหย่งคัง แม่ทัพพิทักษ์ชายแดนด่านตะวันออกของแคว้นเฉียวซึ่งอยู่ติดกับแคว้นต๋า *เสาซิงอี แม่ค้าร้านอาหารเล็กๆซึ่งสนิทสนมกับตวนมู่เจียว*เถิงฮวน รองแม่ทัพคู่ใจเพื่อนสนิทของแม่ทัพโยวหย่งคัง*ลี่ปี้ คณิกาตัวเด็ดแห่งหอนางโลม*ซุนหลี่ฮวา บุตรสาวเจ้าเมืองซือซานเรื่องนี้จะมีคู่หลักและคู่รอง โดยความสัมพันธ์เชื่อมโยงด้วยความเป็นเพื่อนสนิทซึ่งรู้ใจเป็นแนวกรุบกริบ ดราม่านิดหน่อย จบแบบมีความสุขทั้งสองคู่ชู้ชื่นค่ะ----------------------------นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง เหมาะสำหรับนักอ่านซึ่งอายุเกิน18ปีขึ้นไปแล้วเนื้อเรื่องไม่ดราม่า ไม่มีเหตุผลมากนัก จบดีค่ะชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการหากชื่นชอบ ก
Baca selengkapnya
ตอนที่หนึ่ง หญิงสาวนอกด่าน (กรุบกริบ)
ตอนที่หนึ่งหญิงสาวนอกด่าน“เร่เข้ามาจ้า เร่เข้ามา ถังหูลู่หวานกรอบรสอร่อยจ้า” “แวะดูรองเท้าสานกันก่อน ข้าเพิ่งสานเสร็จทั้งแข็งแรงทนทานใช้ได้นานจ้า” เสียงพ่อค้าแม่ขายตะโกนเรียกเชิญชวนให้ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาแวะเลือกซื้อข้าวของกันอย่างคึกคัก ตวนมู่เจียวบังคับเกวียนซึ่งลากจูงด้วยลาแก่ทั้งบรรทุกไหสุราจนเต็มอย่างระมัดระวังพลางมองบรรยากาศสองข้างทางด้วยความคุ้นชิน แม้นางเป็นหญิงสาวจากเผ่านอกด่านแต่ด้วยความที่เผ่าของนางอยู่ติดกับเมืองซือซาน ผู้คนจึงทำมาค้าขายระหว่างกันมาตั้งแต่โบราณกาล จะมีเว้นบ้างก็ช่วงที่การศึกรุมเร้าจนต้องปิดด่าน ตวนมู่เจียวติดตามมารดาเดินทางเข้าออกด่านของเมืองชายแดนแห่งนี้มาตั้งแต่จำความได้แม้บัดนี้มารดาจะลาจากไปแล้วแต่นางยังต้องกินต้องใช้ จึงหมักสุรารสเลิศตามคำสั่งสอนที่สืบทอดมาและบรรทุกมาขายที่ตลาดแห่งนี้ตามคำสั่งซื้อที่มีเข้ามาไม่ขาดสาวน้อยวัย18กระชับผ้ากันลมเพื่อปิดหน้าปิดตาไม่ให้มองได้อย่างถนัดก่อนจะบังคับลาไปทางด้านหลังของหอนางโลมซึ่งเป็นลูกค้ารายใหญ่เมื่อขนไหสุราจำนวนมากลงไปส่งเรียบร้อยแล้วจึงเดินตร
Baca selengkapnya
ตอนที่หนึ่ง หญิงสาวนอกด่าน 2
ตอนที่หนึ่ง หญิงสาวนอกด่าน “หา!...กลางแจ้งเชียวหรือ ผู้ใดกัน” น้ำเสียงอยากรู้อยากเห็นของเสาซิงอีเรียกสายตาขบขันคิดอยากแกล้ง“เจ้าคงคาดไม่ถึงเชียวล่ะ อีอี” ตวนมู่เจียวอมพะนำ“เล่ามาเร็วเข้า เจียวเจียว หาไม่ข้าจะไม่ทำของอร่อยให้เจ้ากิน”“ได้ ได้ ได้ เล่าแล้ว” ตวนมู่เจียวแพ้ทางให้กับอาหารอร่อยจนได้เสาซิงอีนับเป็นแม่ครัวฝีมือดีซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาจากบิดา ร้านอาหารของนางแม้ขนาดไม่ใหญ่แต่มีผู้คนหลั่งไหลมาอุดหนุนไม่ขาด“แม่นางลี่ปี้คนงามโดนรองแม่ทัพเถิงฮวนกระหน่ำไม่ยั้งเชียวล่ะ” ตวนมู่เจียวเริ่มอย่างดุเด็ดเผ็ดแสบ“อย่างไร แบบไหน เล่ามาให้ชัด” เสาซิงอีตั้งอกตั้งใจฟังราวเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย“เจ้าจะให้ข้าเล่าทุกท่วงท่าเชียวหรือ”“ย่อมเป็นเช่นนั้น ข้าไม่เคยเห็นเอง แต่เจ้าเข้านอกออกในหอคณิกาบ่อยครา เห็นพวกเขาบรรเลงเพลงกามาหลายต่อหลายครั้งแล้ว เล่ามาเร็วเข้าอย่าพิรี้พิไร ขืนชักช้าของอร่อยจะค่อยๆลดลง”“ได้ ข้าจะเล่าให้ครบถ้วนทุกท่วงท่า เช่นนั้นแล้วของอร่อยย่อมเพิ่มขึ้นอีกหลายจานใช่หรือไม่”“ใช่”ตวนมู่เจียวมองสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนสาวแล้วได้แต่หัวเราะแหะแหะ ก่อนจะถ่ายทอดฉากซี้ดซ้าดออกม
Baca selengkapnya
ตอนที่สอง แม่ทัพพิทักษ์ชายแดน
ตอนที่สองแม่ทัพพิทักษ์ชายแดน‘โยวหย่งคัง’ แม่ทัพหนุ่มซึ่งมีฝีมือด้านการรบเก่งกล้า ยืนเด่นบนป้อมปราการสูงใหญ่กวาดสายตามองไปยังเบื้องหน้าซึ่งมีแต่ทุ่งโล่งกว้างไร้เงาข้าศึกศัตรูหรือแม้แต่สัตว์สักตัวชายหนุ่มผู้บ้าคลั่งแต่การสู้รบจนได้รับฉายาเป็นแม่ทัพผู้กระหายสงครามและเห็นการเข่นฆ่าเชือดเฉือนเลือดเนื้อของศัตรูเป็นดั่งรางวัลแห่งชีวิตยืนเดียวดายอย่างว่างเปล่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ที่ตรงนี้ยังเต็มไปด้วยเหล่าทหารทั้งสองฝ่าย แต่ยามนี้ศึกสงครามครั้งสุดท้ายจบลงไปแล้วด้วยการพ่ายแพ้ของแคว้นต๋าองค์ชายของพวกเขาและแม่ทัพต่างพลีชีพตายเรียบเหลือเพียงองค์ชายวัยเยาว์ ฮ่องเต้แห่งแคว้นต๋าจึงจำยอมเจรจาสงบศึกพร้อมส่งบรรณาการตามข้อเรียกร้องหลังการเจรจาสำเร็จเป็นเหตุให้แม่ทัพนายกองทั้งหลายต่างว่างงานได้แต่เดินเตร็ดเตร่สวนกันไปมาเหงาจริง เหตุใดชีวิตไร้ค่าเช่นนี้แม่ทัพโยวหย่งคังซึ่งดำรงชีวิตเพื่อการรบมาโดยตลอดได้แต่ขี่ม้าขึ้นๆลงๆยังป้อมปราการจนบันไดหินสึกกร่อน เขาใช้ดาบคู่ใจฟาดฟันไปยังกำแพงแก้เบื่อหน่ายเกิดเป็นรอยบากน่าหวาดเสียวสกุลโยวของเขาล้วนถูกสังหารสิ้นด้วยฝีมือและคำสั่งขององค์ชายแคว้นต๋า นั่นจึงทำให
Baca selengkapnya
ตอนที่สอง แม่ทัพพิทักษ์ชายแดน2
ตอนที่สอง แม่ทัพพิทักษ์ชายแดนโยวหย่งคังมองน้ำตาซึ่งคลอหน่วยอย่างเสแสร้งของคณิกาสาวก่อนจะสะบัดมือทิ้งแล้วลุกขึ้นผลุนผลันออกไปโดยไม่ใส่ใจเสียงเรียกของทั้งลี่ปี้คนงามและเถิงฮวน“ข้าทำสิ่งใดผิดหรือ นายท่านโยวจึงโกรธกริ้วเช่นนั้น” ลี่ปี้เสแสร้งตกใจจนเกินจริงก่อนจะถลาไปซบอกเพื่อให้เถิงฮวนปลอบโยน“เขาก็เป็นเช่นนี้ อย่าได้ใส่ใจเลย พวกเรามาหาความสุขกันดีกว่า” รองแม่ทัพหนุ่มไม่ได้คิดมากเมื่อคณิกาสาวหันมาออดอ้อนย่อมต้องปลอบโยนคนงามสักหลายคราจนเสียงซ่านกระเส่าดังอยู่กว่าสองชั่วยามโยวหย่งคังพาใบหน้าแดงก่ำกับกายร้อนผ่าวขี่ม้าออกห่างหอคณิกาด้วยความโมโหชิ คิดจะวางยาปลุกกำหนัดเพื่อเสพสมกับข้าหรือ คณิกานางนี้ใจกล้าเกินไปแล้ว คงคิดว่าเป็นคนโปรดของเถิงฮวนแล้วเขาจะไม่เอาเรื่องรอให้แก้ปัญหาเร่งด่วนในตอนนี้ก่อนเถิด เขาจะไม่ปล่อยให้นางได้เริงร่าท้าทายอีกต่อไปแม่ทัพหนุ่มกำมือแน่นเพื่อระงับอารมณ์พลางสอดส่ายสายตามองหาหนทางแก้ไขฤทธิ์ยากำหนัดในกายให้เบาบางลง“ยากำหนัดของหอคณิกาช่างรุนแรงนัก เห็นทีคงเพียงออกแรงมากหน่อยไม่ได้เสียแล้ว”แม่ทัพหนุ่มซึ่งขี่ม้าวนเวียนอยู่รอบเมืองหลายคราจนเหงื่อออกท่วมกายได้แต่ครุ
Baca selengkapnya
ตอนที่สาม ว่างมาก (กรุบกริบ)
ตอนที่สาม ว่างมาก แม่ทัพหนุ่มเดินตรงเข้าไปยังห้องนอนพลางจับหญิงสาวโยนลงบนเตียงจนผ้าคลุมกายหลุดลุ่ยออกมาตวนมู่เจียวรีบใช้มือดึงผ้าปิดปากออกแล้วคลุมผ้าทั้งบนทั้งล่างเพื่อไม่เปิดเผยความขาวนวลเนียนของร่างกาย“ถึงจะเป็นแม่ทัพ แต่จู่ๆจะจับผู้คนมาตามอำเภอใจไม่ได้ ข้ามิได้ทำเรื่องใดผิด ที่สำคัญคือข้าไม่ใช่คนเมืองนี้ หากเจ้าทำร้ายข้าคงมีคนนำไปฟ้องผู้นำเผ่า ถึงเวลานั้นดูสิว่าเจ้าจะหาข้อแก้ตัวอย่างไร” หญิงสาวยังคงปากเก่งด้วยใช้ชีวิตอย่างไม่เคยกลัวเกรงผู้ใด“ข้าหรือจะเกรงกลัวผู้นำเผ่าเล็กๆของเจ้า” ถ้อยคำหยิ่งยโสโอหังของแม่ทัพหนุ่มทำให้ตวนมู่เจียวต้องคิดหาทางอื่น“ป่านนี้เรื่องคงถึงหูเพื่อนของข้าแล้ว ถึงจะเป็นหญิงต่างเผ่าแต่ข้าก็มีเพื่อนในตัวเมืองหลายคน ท่านไม่กลัวว่าพวกเขาหรือข้าจะนำความไร้เหตุผลของท่านไปฟ้องท่านเจ้าเมืองหรือ เป็นถึงแม่ทัพผู้หาญกล้ากับฉุดคร่าสตรีอ่อนแอไร้ความผิด”“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไร้ความผิดหรือ หากสายลับต่างเผ่าเช่นเจ้าจะกล้าเข้าจวนไปฟ้องเจ้าเมือง เช่นนั้นข้าจะได้นำหลักฐานที่มีในมือไปฟ้องด้วยพร้อมกัน ดูสิว่า โทษของเจ้าหรือข้าผู้ใดจะหนักหนากว่ากัน”ถ้อยคำที่โยวหย่งคังเอ่ยออกมาทำให้
Baca selengkapnya
ตอนที่สี่ รู้สึกดีเช่นนี้เอง (กรุบกริบ)
ตอนที่สี่ รู้สึกดีเช่นนี้เอง โยวหย่งคังสรุปเองก่อนจะถอดกางเกงที่เหลือติดกายจนมังกรตัวเขื่องเด้งผงาดขึ้นชี้หน้าตวนมู่เจียวตาเหลือกตะเกียกตะกายพุ่งหนีก่อนจะถูกลากขากลับมาด้วยแรงที่มากกว่า“ปล่อยข้า ข้ากลัวแล้ว” หญิงสาวร้องอ้อนวอนเสียงสั่นแม้จะเคยลอบดูการร่วมรักของเหล่าคณิกา แต่ภาพที่เห็นย่อมเป็นแท่งเนื้อที่กำลังสอดใส่ทิ่มแทงจึงไม่อาจมองได้ถนัด ไฉนเลยจะเคยพานพบแท่งกายซึ่งใหญ่โตปูดโปนน่ากลัวเพียงนี้ยามนี้ผ้าปกปิดใบหน้าของตวนมู่เจียวถูกดึงทิ้งไปนานแล้วจึงเผยความอ่อนหวานงดงามชวนให้น่าสงสารโยวหย่งคังพิศมองความงามมากเสน่ห์ซึ่งเคยเห็นยามลอบติดตามและหญิงสาวเผลอไผลอยู่หลายคราครั้งแรกเขาเพียงสงสารสองแม่ลูกซึ่งทำงานหาเงินอย่างยากลำบากอีกทั้งเห็นว่าเด็กน้อยกำพร้าบิดาเช่นเดียวกันจนเมื่อนางกำพร้ามารดาอีกคน ความสงสารจึงเปี่ยมล้นคิดหาหนทางช่วยเหลือ โดยไม่คาดคิดว่ากลับได้พบการลอบส่งข่าวให้กับคนแคว้นต๋ายังดีที่ข่าวสารเหล่านั้นไม่ใคร่สำคัญ แม่ทัพหนุ่มจึงปล่อยผ่านและจับตามองตวนมู่เจียวมากขึ้นจนได้เห็นความงดงามที่เติบโตขึ้นตามกาลเวลาแม้นางจะน่าสงสารแต่ยามนี้เขาไม่อาจยับยั้งชั่งใจได้แล้วมีแต่ต้องเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ห้า ไม่เข้าไปไม่ได้หรือ (NC)
ตอนที่ห้า ไม่เข้าไปไม่ได้หรือ ถึงยามนี้ตวนมู่เจียวจึงพึ่งนึกได้ชะโงกหน้ามองความใหญ่โตก่อนจะอ้อนวอนเสียงแหบแห้ง“ไม่เข้าไปไม่ได้หรือ แท่งเนื้อของท่านใหญ่เกินไป ช่องทางของข้าเล็กมาก ข้าต้องตายแน่ๆ”“ฮ่า ฮ่า ไม่เคยมีสตรีคนใดต้องตายเพียงการสอดใส่ เจ้าลองคิดดู หญิงคณิกาล้วนโดนแท่งเนื้อตั้งมากสอดใส่ทุกคืนยังไม่มีนางใดถึงตาย”ตวนมู่เจียวคิดตาม แม่ทัพผู้นี้คงรู้ดีว่านางเข้าออกหอคณิกาอยู่บ่อยคราจึงเปรียบเทียบให้เห็นภาพ“แต่ของผู้อื่นไม่ใหญ่เท่านี้” ตวนมู่เจียวยังหาทางหลีกเลี่ยง“เจ้ารู้ได้อย่างไร ช่างสอดรู้สอดเห็นนัก” โยวหย่งคังส่ายหัวให้กับหญิงสาวเบื้องล่างมือหนายังคงจับท่อนกายบดคลึงไปกับติ่งเกสรพลางวนเวียนหลอกล่อร่องบุปผาอันฉ่ำชื้น เมื่อหญิงสาวเคลิ้มไหวได้ที่จึงลงมือแยงแหย่หัวบานใหญ่เข้าไปทีละน้อย“โอ๊ย!...ฮือๆๆๆ” ตวนมู่เจียวหลั่งน้ำตาอย่างไม่กักเก็บเมื่อรู้สึกได้ถึงความปวดร้าวราวจะฉีกขาดในช่องทางคับแคบ“อย่าดิ้น อีกครู่เดียว” ชายหนุ่มหยุดรอครู่หนึ่งก่อนจะก้มหน้าลงจุมพิตหวานเพื่อเรียกความสนใจ เมื่อปากบางโรมรันพัวพันอย่างลืมตัวจึงดันแท่งยาวใหญ่เข้าไปอย่างยากลำบาก“ช่องทางของเจ้าบีบรัดจนแท่
Baca selengkapnya
ตอนที่หก หน้าไม่อาย (NC)
ตอนที่หก หน้าไม่อาย ไม่นานร่างน้อยก็โยกคลอนจนเกือบตกเตียงก่อนจะถูกดึงรั้งกลับเข้ามาด้วยแรงทิ่มแทงสะเทือนฟ้าสะเทือนดินโอ๊ยยยยยย จะแรงไปไหน แทบตายแล้วตวนมู่เจียวอยากจะขยับหนี แต่ร่างน้อยตกอยู่ในอุ้งมือของโยวหย่งคังซึ่งซ่านเสียวลึกล้ำจึงไม่อาจดิ้นรนสักนิดแม่ทัพหนุ่มก้มลงจุมพิตแผ่นหลังขาวเนียนส่งเสียงครางแหบพร่าอย่างห้ามความกระสันไม่อยู่เมื่อใกล้พบความสุขเกษม ชายหนุ่มเผลอไผลกัดบนไหล่ของนางจนเกิดรอยพร้อมเร่งแรงตักตวงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด“อ่า...”ตวนมู่เจียวถูกป้อนความเสียวซ่านส่งนางให้ถึงฝั่งฝันไปอีกคราโดยมีแรงกระแทกตอกย้ำพร้อมน้ำอุ่นซึ่งไหลล้นในร่องชื้นเกือบจะพร้อมกันยังไม่ทันได้พักหญิงสาวก็ถูกช้อนตัวอุ้มขึ้นแล้วจับยืนโก้งโค้งส่งก้นขาวให้ชายหนุ่มได้เสพสมกระแทกใส่เต็มแรงโยวหย่งคังบีบขยำก้อนซาลาเปาคู่อวบอย่างฮึกเหิมขณะส่งท่อนกายผลุบเข้างัดออกทั้งหมุนคว้านควงวนในร่องกลีบจนหญิงสาวกรีดร้องไปอีกคราและอีกคราพร้อมกับน้ำกามาที่ไหลล้นจนเลอะเรียวขาเนียนกว่าจะ
Baca selengkapnya
ตอนที่เจ็ด ทบทวนความจำ (NC)
ตอนที่เจ็ดทบทวนความจำ แม้ฤทธิ์ยากำหนัดจะหมดไปนานแล้ว แต่เพียงเห็นความเย้ายวนของหญิงต่างเผ่านางนี้ แม่ทัพหนุ่มซึ่งทำตนราวถือศีลมาเนิ่นนานกลับอดรนทนไม่ไหวอยากขยำขยี้นางให้แหลกคามือ“อย่าได้มารังแกข้าอีก” เพียงเห็นสายตาบ่งบอกความหื่นกระหายพร้อมจะเข้ามาเสพสังวาสอีกคราหลังจากตักตวงไปจนนางเหลือเพียงกระดูกแล้วตวนมู่เจียวจึงเร่งบิดกายหนีพลางส่งเสียงร้องไห้กระซิก“ขืนรังแกข้าอีก ข้าต้องตายแน่ๆ ฮือๆๆๆ”“รังแกหรือ เมื่อคืนเจ้าทั้งร้องครางทั้งตอบสนองอย่างดี จะเรียกว่ารังแกได้อย่างไรเจ้าไม่ตายแน่ ตวนมู่เจียว ข้าส่งเจ้าเสร็จสมสุขสันต์ไปมากครั้งเพียงใดจำได้หรือไม่”ผู้ใดจะไปจำได้ ถูกเขากินลงท้องไปหลายครั้งจนนับไม่ทันเพียงนั้นหญิงสาวส่ายหัวจนผมกระจายทั้งกัดปากตนเองด้วยพยายามไม่ให้ตอบอย่างยอมรับออกไป“เช่นนั้นข้าจะทบทวนความจำให้ก็แล้วกัน”“ไม่ ออกไปนะ ข้าจะสวมเสื้อผ้าแล้วออกไปจากที่นี่”“จะสว
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status