หย่าพ่ายรัก のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

48 チャプター

บทที่ 20

ถอยจนแผ่นหลังชนผนัง ดาหลาหมดทางหนี เธอส่ายหน้าปฏิเสธไม่ยอมพร้อมส่งสายตาวิงวอนขอร้องเฮียกิมให้หยุดทุกอย่าง “ปล่อยพายไปเถอะนะคะเฮีย พายขอร้อง”“จะปล่อยไปได้ยังไง หนูพายตัวคนเดียว อยู่ข้างนอกอันตรายจะตายไป อยู่กับเฮียนี่แหละ”“ถ้าเฮียก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว อย่าหาว่าพายไม่เตือน” เธอยอมตายเสียดีกว่ายอมให้ผู้ชายอย่างเฮียกิมแตะเนื้อต้องตัว“ดุซะด้วย ดี! แบบนี้แหละเฮียชอบ” พึ่งรู้ว่าผู้หญิงพยศมีเสน่ห์ก็วันนี้ “เรามาสนุกกันดีกว่าหนูพาย”ก่อนที่มือน่ารังเกียจของเฮียกิมจะโดนตัว ดาหลาตัดสินใจใช้ไม้ถูพื้นในมือฟาดไปตรงหน้าไม่ยั้ง เสียงร้องโอดโอยดังขึ้น เธอหยุดตีเมื่อเห็นเฮียกิมล้มลงไปนอนกับพื้น สายตาที่มันมองเธอเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน“อีพาย! มึงตีกูทำไม” เฮียกิมลุกขึ้นแล้วพุ่งเข้าหาดาหลา เขาง้างมือตบหน้าลูกจ้างสาวที่อยากได้ทำเมียเต็มแรงจนเจ้าหล่อนล้มลงไปกองบนพื้น “เล่นตัวนักใช่ไหม วันนี้แหละกูจะเอามึงทำเมีย”“ถ้าเฮียไม่หยุด พายจะแจ้งความ”“ฮ่า ฮ่า มึงคิดว่ากูกลัวงั้นเหรอ เมียกูเป็นใคร เจ้าของไร่ ลูกสาวอดีตนายตำรวจใหญ่ น้ำหน้าอย่างมึงจะทำอะไรกูได้ กูเอามึงจนหนำใจเมื่อไหร่ มึงนั่นแหละที่ต้องเข้าไปนอนใน
last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む

บทที่ 21

ดาหลาทรุดตัวลงนั่ง หญิงสาวใช้เข่าเป็นที่รองน้ำตาให้ตัวเอง เจ็บเหลือเกิน.. ไม่ว่าใจหรือกายล้วนเต็มไปด้วยบาดแผล เธอพยายามแล้วที่จะเข้มแข็ง แต่มันไม่ง่ายเลย“อีพาย!” เจ๊เงาะปรี่เข้าไปหาหญิงสาวที่นั่งคุดคู้อยู่หน้าร้านสะดวกซื้อ ไม่พูดพร่ำทำเพลง ฝ่ามืออวบใหญ่ฟาดไปที่ใบหน้าเปื้อนน้ำตาหลายครั้งจนหนำใจก่อนสั่งให้หลานชายที่ช่วยขับรถตามหาอดีตลูกจ้างสาวมาลากดาหลาขึ้นรถเจ้าของไร่ศิรากวาดสายตามองคนที่มามุงดู “รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร ขืนสาระแนมายุ่งไม่ดูตาม้าตาเรือ พวกแกอยู่ไม่สุขแน่”“ช่วยพาย.. ด้วย” แม้เหลือแรงเพียงน้อยนิด ทว่าดาหลาก็ไม่ยอมจำนนต่อคนที่กระทำเธอง่ายๆ หญิงสาวพยายามสู้สุดชีวิต ไม่ปล่อยให้ใครลากไปทว่าผู้หญิงตัวเล็กนิดเดียว มิหนำซ้ำยังได้รับบาดเจ็บ มีหรือจะฝืนแรงผู้ชายตัวใหญ่อย่างหลานเจ๊เงาะได้“พาย!” กนกนุชที่ขี่จักรยานยนต์ผ่านมาพอดี จึงทันได้เห็นว่าดาหลาถูกฉุดขึ้นรถที่มีสติกเกอร์ติดตรงท้ายกระบะว่าไร่ศิรา เธอสติแตกด้วยรู้ว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ ‘ป้านุจช่วยพายด้วย เมื่อกี้ครีมเห็นยายพายถูกยัดเข้าไปในรถไร่ศิรา’หลังวางสายจากนุจรีย์ กนกนุชก็รีบโทร. หาผู้จัดการคีรีธารารีสอร์ตทันที
last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む

บทที่ 22

น้ำตาไหลออกมาเป็นทาง เจ้าของร่างแบบบางสะอื้นไห้ “สงสารพายเถอะนะ พายจะตายที่นี่ไม่ได้ พายต้องไปหาลูก”“แกมีลูกแล้วเหรอ”“ใช่”“แสดงว่าแกมีผัวแล้ว?” ดาหลาส่ายหน้า “อ้อ! โดนผัวทิ้ง ชีวิตแกนี่บัดซบจริงๆ กำพร้าไม่พอ พ่อของลูกยังไม่เอา ว่าแต่ว่าทำไมป้าเงาะไปนานจัง เมื่อไหร่จะกลับมาจัดการแกให้จบซะที กูง่วงแล้วเนี่ย”โทนใช้เชือกมัดแขนมัดขาดาหลา และไม่ลืมใช้ผ้าปิดปากป้องกันเจ้าหล่อนร้องตะโกนแหกปากให้คนด้านนอกได้ยิน “อยู่เงียบๆ นะมึง ไม่งั้นได้เจ็บตัวกว่าเดิมแน่ กูจะไปดูป้าหน่อย”เสียงเปิดประตูทำคนถูกมัดสะดุ้ง ดาหลากลัวสุดขั้วหัวใจ เธอพยายามตะโกนทั้งน้ำตา ตะเกียกตะกายสุดกำลังเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้น ทว่ายิ่งดิ้น เชือกที่พันธนาการแขนขายิ่งบาดผิวจนเกิดแผล“พาย”พอเห็นว่าเป็นใคร น้ำตาดาหลาทะลักไหลออกมา “พี่ครีม”“ไม่ต้องกลัว พี่มาช่วยแล้ว พวกคนเลวถูกตำรวจลากคอไปโรงพัก ลุงผึ้งกับป้านุจจะช่วยจัดการเรื่องคนพวกนั้นเอง แกไม่ต้องห่วง” คุณพระคุ้มครอง โชคดีที่ว่าเธอขี่รถผ่าน ไม่อย่างนั้นไม่อยากนึกเลยว่าดาหลาจะผ่านพ้นค่ำคืนเลวร้ายไปในรูปแบบไหน“ฮึกๆ! พี่ครีม พายกลัว”กนกนุชกอดดาหลา ลูบศีรษะปลอบประโลมคนที่สั่น
last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む

บทที่ 23

“อ้าว! ไหนว่าจะไม่มาอีกสักพักเลยไง แล้วทำไมกลับมาไวจังล่ะป้า”“สงสัยเหมือนกันเหรอ” กนกนุชพยักหน้า “งั้นฝากแกถามคุณพายุให้ทีว่าทำไมกลับมาไวจัง มาคนเดียวด้วยนะ ไม่ได้พาคุณเลขามาด้วย”พนักงานที่นับถือนุจรีย์เหมือนญาติผู้ใหญ่ส่งค้อนปะหลับปะเหลือกใส่เจ้านายที่เคารพ “ป้าก็ อยากให้หนูได้ซองขาวอีกคนหรือไง”“ก็เห็นแกสงสัย” นุจรีย์หัวเราะกนกนุชที่ทำท่าสยดสยอง“อย่า!” ดาหลาสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย หญิงสาวมองไปรอบบริเวณแล้วถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ที่นี่ห้องพักผู้ป่วยรวมในโรงพยาบาล ไม่ใช่ไร่ศิราพนักงานคีรีธารารีสอร์ตที่พึ่งไปรับอาหารเช้ารีบวางถาดหลุมในมือที่โต๊ะข้างเตียงผู้ป่วย “เป็นอะไรพาย”“พายฝันร้ายอีกแล้วพี่ครีม ฝันว่าเจ๊เงาะเอาน้ำกรดสาดหน้า”“โถ.. พาย” กนกนุชนั่งลงบนเตียงแล้วกอดดาหลา ลูบแผ่นหลังปลอบประโลมคนขวัญเสีย “ไม่เป็นไรแล้วนะ แกปลอดภัยแล้ว พวกคนเลวถูกจับเข้าคุกกันหมด”เมื่อวานนุจรีย์กับดิเรกที่มาเยี่ยมเล่าให้ฟังว่าเจ๊เงาะไม่โดนจับ ตำรวจบอกว่าหลักฐานพยานไม่เพียงพอ แต่นั่นก็แค่ข้ออ้าง เหตุผลที่แท้จริงคืออิทธิพลและคนที่อยู่เบื้องหลังเจ้าของไร่ศิราต่างหากแล้วมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมลูกสาวอดี
last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む

บทที่ 24

“มีอะไรหรือเปล่าพี่ครีม ทำไมมองพายอย่างนั้นล่ะ”“พี่มาคิดดูอีกที แค่แกทำแก้วแตก คุณพายุไม่น่าจะถึงขั้นไล่ออก แถมเมื่อกี้แกบอกว่าถ้าคุณพายุรู้เรื่องที่แกกลับไปสมัครงาน แกมั่นใจว่ายังไงแกก็ไม่ได้งาน บอกพี่มานะพาย แกกับคุณพายุเคยรู้จักกันมาก่อนใช่ไหม”ทุกอย่างเป็นอดีตไปแล้ว ดาหลาไม่อยากรื้อฟื้น ไม่ต้องการพูดถึง และพายุเองคงไม่อยากให้คนที่นี่รู้หรอกว่าเธอกับเขาเคยเป็นอะไรกัน “พายเคยทำงานที่บริษัทคุณพายุน่ะ”“พีกรุปอะนะ”“อื้อ”“เป็นแค่พนักงาน?” ดาหลาหลบตาเธอ เห็นชัดว่ามีอะไรปิดบัง “ไม่ใช่แน่ บอกพี่มานะว่าแกกับคุณพายุนี่ยังไงกัน พี่ไม่เชื่อหรอกว่าคุณพายุจะไล่แกออกเพราะแค่แกทำแก้วใบเดียวแตก”“พายคงเผลอพูดอะไรผิดไปมั้ง”“วันที่แกเข้าไปทำความสะอาดบ้านพักคุณพายุน่ะเหรอ เกิดอะไรขึ้น”“ก็.. พายด่าเจ้าของรีสอร์ตว่าโง่” โง่ที่รักปรียาดาไม่ลืมหูลืมตา โง่หนักหนาที่ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นร้ายกาจเสียยิ่งกว่านางจิ้งจอกดวงตากนกนุชเบิกโพลง “แกพูดจริงดิ”“อือ”“ไม่อยากเชื่อ อย่างแกเนี่ยนะด่าคุณพายุ แกไปเอาความกล้ามาจากไหนกันยายพาย”จำเป็นต้องใช้ความกล้าที่ไหน ทุกคำเธอกลั่นมาจากความรู้สึกข้างในล้วนๆ “พี่คร
last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む

บทที่ 25

“เรื่องคุณพายุ..”“หน้าที่รับพนักงานเป็นหน้าที่ป้า” พายุไม่ใช่คนไร้เหตุผล ชายหนุ่มเป็นนักธุรกิจ เป็นผู้บริหารองค์กรใหญ่ การที่เขาไล่พนักงานตัวเล็กตัวน้อยอย่างดาหลาออกเพราะแค่ทำแก้วใบเดียวแตก พิจารณากี่ครั้งก็รู้สึกว่านั่นไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริง ต้องมีบางอย่างที่นางไม่รู้ ทว่าไม่คิดเอ่ยปากถาม สักวันหากหญิงสาวตรงหน้าพร้อมเปิดปากเล่า เดี๋ยวนางคงได้รู้เองคนที่ขอแพทย์เจ้าของไข้ออกจากโรงพยาบาลก่อนกำหนดหนึ่งวันยิ้มให้ป้าก้อย เมื่อเช้าเธอถูกกนกนุชกับนุจรีย์บ่นแล้วบ่นอีก ทว่าเข้าใจได้ เพราะรู้ดีว่าที่บ่นไม่ใช่เพราะอะไร แต่เพราะทุกคนเป็นห่วงเธอ “พายจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ไม่ให้พลาดซ้ำเป็นครั้งที่สองอีกค่ะ”“พายนอนพักเถอะ อีกสามวันค่อยเริ่มงาน รอให้ร่างกายฟื้นตัวอีกนิด”“ให้พายทำงานเลยไม่ได้เหรอคะ”“ให้ตัวเองหายดีก่อน จะได้ทำงานได้เต็มที่” ดาหลาไม่ใช่คนเก่ง แต่หญิงสาวเป็นคนขยัน เธอมีความพยายามไม่แพ้ใคร อะไรที่ไม่เคยทำ ทำไม่เป็น เจ้าหล่อนก็พยายามฝึกฝน นี่กระมังเหตุผลที่ทำให้คนที่นี่เอ็นดูเธอ “ป้านุจกับลุงดิเรกหาร้านหมูกระทะไว้แล้ว จะพาพายกับพนักงานคนอื่นไปเลี้ยง ถือว่าเลี้ยงต้อนรับพายกลับมา แล
last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む

บทที่ 26

น้ำตากับผู้หญิงที่ชื่อดาหลา กลายเป็นของคู่กันความเสียใจ ผิดหวัง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นเรื่องที่เธอพบเจอจนควรชินชา ทว่าหัวใจยังเจ็บปวดทุกครั้งที่ต้องเผชิญกระจกเงาสะท้อนภาพใบหน้างามหยดของหญิงสาวเจ้าน้ำตา“อย่าอ่อนแอสิดาหลา สู้หน่อยสิหญิง เธอต้องมีชีวิตอยู่ให้ยาวนานที่สุดเพื่อแพนเตอร์ เข้าใจไหม” เพราะมีลูก หัวใจที่เต็มไปด้วยบาดแผลจึงยังเต้นอยู่ได้ หากไม่.. ดาหลาอาจปล่อยให้ชีวิตไหลไปตามชะตากรรม ปล่อยให้ใครก็ตามที่อยากทำร้ายเธอได้ทำสมใจถ้าไม่มีลูกชาย บางทีการไร้ลมหายใจอาจดีสำหรับเธอมากกว่าได้มีชีวิตอยู่ต่อจากบ้านใหญ่ตระกูลพงศ์กฤตกุลสู่ปากช่องใช้เวลาเดินทางสามชั่วโมงกว่า พายุขับรถด้วยความเร็วที่ช้ากว่าปกติ เพราะมีพิพัฒน์โดยสารมาด้วยวันศุกร์เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ เสาร์อาทิตย์ก็เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ลูกชายจึงมีเวลาว่างสามวัน คนเป็นพ่อเลยพาลูกมาเปิดหูเปิดตา ซึมซับไอดินกลิ่นหญ้าที่พายุเห็นว่าดีแม้ปลายทางจะมีผู้หญิงคนนั้น ทว่าอย่างน้อยเธอก็ไปจากรีสอร์ตแล้ว‘อย่าให้รอดคุกได้ ติดอยู่ข้างในให้นานที่สุด สืบให้หมดว่ามีกี่ข้อหา แล้วผมจะส่งกระเช้าไปขอบคุณ’ พายุวางสายจากนายตำรวจใหญ่ ชายหนุ่มกำเครื่องม
last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む

บทที่ 27

ความเหงาที่สะท้อนผ่านดวงตาลูกชายพานพาให้ความรู้สึกคนเป็นพ่อสั่นไหว หัวใจพิพัฒน์คือสิ่งที่พายุทะนุถนอมยิ่งกว่าชีวิตตน “มีพ่อ มีพี่ๆ ที่รีสอร์ตเยอะแยะเลย แพนเตอร์ไม่เหงาแน่นอน”“ว้าว ดีจัง”แค่บอกว่ามีเพื่อน อารมณ์เด็กชายพิพัฒน์พลันแปรเปลี่ยน พายุพลอยยิ้มตาม “ไปถึงรีสอร์ตแล้วพ่อจะพาไปรู้จักกับพี่ๆ ดีไหม ถ้าแพนเตอร์ไม่อยากเล่นกับพ่อก็เดินไปหาพวกพี่พนักงานได้”“ฮะ” หนูน้อยวัยสองขวบกว่ายิ้มตาหยีสองพ่อลูกคุยกันจนกระทั่งรถยนต์ที่พายุเป็นคนขับเคลื่อนเข้าจอดในช่องจอดรถของคีรีธารารีสอร์ต ผู้จัดการดิเรกเป็นคนมาต้อนรับเจ้านายและครอบครัว“คุณผู้หญิงไม่ได้มาด้วยเหรอครับ” คนที่ไม่รู้อะไรมองเข้าไปในรถ ทว่ากลับไร้เงา ‘เมียเจ้านาย’ พบเพียงใบหน้าถมึงทึงของพายุ จึงรู้ตัวทันทีว่าคงพูดอะไรผิดไป ดิเรกรีบขอขมาลาโทษชายหนุ่มผ่านทางสายตา “เดี๋ยวผมให้คนเอากระเป๋าคุณพายุกับคุณหนูไปเก็บที่บ้านพักให้นะครับ”“แขกเยอะไหมคุณดิเรก”“เต็มทุกห้องครับ วันหยุดช่วงนี้จองเต็มตลอดครับ” บนใบหน้าผู้จัดการรีสอร์ตเผยรอยยิ้มกว้าง การที่มีแขกเข้าใช้บริการ นั่นหมายความว่ารีสอร์ตมีรายรับ แน่นอนว่าส่งผลดีต่อตัวเขาและพนักงานทุกคนของที
last update最終更新日 : 2026-04-02
続きを読む

บทที่ 28

มือที่ถือต้นดอกไม้ซึ่งพึ่งแกะถุงเพาะชำออกสั่นเทาเมื่อเห็นว่าใครกำลังเดินมาหาตน ดาหลาน้ำตาไหล หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ ตื่นเต้น ดีใจ ตื้นตัน และอีกหลายความรู้สึกที่ฟุ้งไปทั้งอก“ลูกแม่” ดาหลาพึมพำกับตัวเองซ้ำๆ ว่าลูกแม่..เด็กชายผิวขาวยกมือไหว้พี่สาวคนสวย แพนเตอร์ไม่ลืมส่งยิ้มหวานให้ด้วย “สวัสดีฮะ”“ป้าพาลูกชายคุณพายุมาดูพายปลูกดอกไม้”ริมฝีปากอวบอิ่มสั่นระริก ดาหลาดีใจจนพูดไม่ออกที่ได้เห็นหน้าลูกใกล้ๆ ข้างในจุกแน่นด้วยความยินดี “คุณหนูแพนเตอร์”“เรียกแพนเตอร์ก็ได้ฮะ” สายเลือดดาหลากับพายุนั่งลงบนพื้นข้าง ‘แม่’ “ดอกไม้สวยจัง แพนเตอร์อยากปลูก”“ถ้าแพนเตอร์อยากปลูก..” อยากแทนตัวเองว่าแม่ ทว่าดาหลาชะงักริมฝีปากไว้ได้ทัน เธอพยายามกลั้นน้ำตาก่อนเปล่งคำว่า “พี่จะสอนนะ” ออกไป“มีถุงมืออีกไหมพาย”ดาหลาไม่รอช้า เธอถอดถุงมือของตนให้พิพัฒน์ ถึงจะใหญ่ไปหน่อย แต่คิดว่าน่าจะพอถูไถใส่กันมือเปื้อนได้ “ใส่ถุงมือพี่พายสิ”“ขอบคุณฮับพี่พาย”“เอาต้นดอกไม้ลงหลุมแบบนี้นะครับแพนเตอร์” แม่ทำให้ลูกดูเป็นตัวอย่างก่อนให้พิพัฒน์ลองทำตามโดยที่ดาหลาคอยประคองต้นดอกไม้ช่วย “พอเอาลงหลุมเสร็จ เราก็ใช้ดินกลบอีกทีครับ”เพราะมี
last update最終更新日 : 2026-04-02
続きを読む

บทที่ 29

ตอนที่แต่งงานกับพายุ เธอไม่ได้สุขเต็มร้อย ในใจมีแต่ความรู้สึกผิด แม้ไม่รู้ว่าชายหนุ่มมีเจ้าของจนปล่อยตัวปล่อยใจให้เขา แต่พอได้รู้ ในใจก็ขว้างความคิดที่ว่าเธอคือมือที่สามที่ทำให้ความสัมพันธ์ของพายุกับปรียาดาจบลงไม่พ้นทว่ากับพิพัฒน์ ลูกคือลูกของเธออย่างแท้จริง“แม่ไม่ใช่แม่ที่เพียบพร้อม แม่มีข้อบกพร่องมากมาย แต่แม่จะพยายามเป็นแม่ที่ดีที่สุดให้แพนเตอร์นะครับ” ดาหลาเจ้าน้ำตา ดาหลาคนอ่อนแอ ดาหลาที่ใครต่อใครต่างทำร้ายได้อย่างง่ายดาย ควรตายไปเสียทีลูกค้าของร้านหมูกระทะเกินครึ่งคือพนักงานคีรีธารารีสอร์ต เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้เห็นดาหลายิ้มและหัวเราะแบบไม่ใช่ฝืนทำ หญิงสาวดูมีความสุขจากข้างใน ทั้งที่พึ่งผ่านเรื่องเลวร้ายมา“แกถูกหวยเหรอพาย” กนกนุชกระซิบถาม ที่ถามเพราะดีใจที่เห็นคนที่ตนรักเหมือนน้องสาวมีความสุข และถ้าบังเอิญความสุขมาจากการถูกหวยเหมือนอย่างที่เธอว่า เธอก็อยากรู้ดาหลาไปได้เลขเด็ดจากไหนมา จะได้ไปขอบ้าง“ยิ่งกว่าถูกหวยอีกพี่ครีม”ดาหลาที่ใบหน้าอมทุกข์อยู่เป็นนิจ กลับกลายเป็นคนอีกคนที่ยิ้มแทบตลอดเวลาความกังวลผ่อนคลายลงเพราะได้เห็นรอยยิ้มดาหลา นุจรีย์เป็นห่วงเจ้าหล่อนอยู่มาก ด้วยว่
last update最終更新日 : 2026-04-02
続きを読む
前へ
12345
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status