Alle Kapitel von Secret เมียลับพันธสัญญาแค้น: Kapitel 31 – Kapitel 40

2 สัปดาห์ผ่านไป หลังจากที่มิรินต้องไปนอนที่โรงพยาบาลวิคเตอร์ก็มีงานด่วนเข้ามากระทันหันจึงทำให้เขาต้องบินไปต่างประเทศเพื่อเคลียร์ปัญหาสินค้ายาและเวชภัณฑ์ล็อตใหญ่ที่กำลังจะนำเข้ามาทำให้เธอกับเขาดูห่างเหินกันไปนิดหน่อย แต่วิคเตอร์เองทั้งโทรหาเธอทั้งส่งข้อความไปหาแต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับการตอบกลับใดๆ จากมิรินจนเขานึกหวั่นใจ เขากลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้นกับเธอจนได้ถามไถ่ข่าวคราวของเธอผ่านทางเพื่อนของเขาแทน จนวันนี้เป็นวันที่เขาเดินทางกลับเขาไม่ได้บอกให้เธอรู้ล่วงหน้าเพราะอยากกลับไปเซอร์ไพรส์ .................................." มิรินวันนี้วันเกิดพี่เดือนฉันจองร้านอาหารเอาไว้แล้วไปเลือกของขวัญให้พี่เดือนกันไหม "ดาวรุ่งพูดขึ้นมาในขณะที่ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงานแล้ว " อื้ม ได้สิ ฉันก็ยังไม่มีของขวัญสักชิ้นเหมือนกัน " มิรินตอบรับไปเธอลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าวันนี้เป็นวันเกิดของพี่เดือน เอาจริงๆ ตลอดหลายวันมานี้ในหัวของเธอเอาแต่คิดถึงเรื่องของวิคเตอร์เธอเห็นข้อความที่เขาส่งมาแล้วแต่เธอก็ไม่ยอมเปิดอ่านรวมถึงเขาโทรเข้ามาหาเธอตั้งหลายสายแต่เธอก็ยังปล่อยให้มันดังอยู่แบบนั้นจนสายตัดไปเองเพราะเธ

วิคเตอร์ที่เดินออกมาจากร้านอาหารนั่นด้วยหัวใจที่แตกสลาย ตอนนี้เขานั่งอยู่ในรถสปอร์ตคันหรูพร้อมกับมองของขวัญมากมายที่เขาเตรียมเอามาไว้ให้เธอแล้วก็เหยียบคันเร่งออกไปจนมิดไมล์โดยที่ไม่สนใจเรื่องความปลอดภัยของตัวเองเลยสักนิด เขาขับรถมาจนถึงคอนโดแล้วกักขังตัวเองเอาไว้อยู่ในนี้โดยโทรศัพท์มือถือของเขาก็ปามันอัดกับผนังจนแตกยับเยินไปแล้วด้วยความโกรธ " โธ่เว้ย! " เขารื้อของที่อยู่ในห้องจนกระจัดกระจายพร้อมกับปามันลงพื้นของประดับตกแต่งที่เป็นแก้วแตกกระจายเสียหายหมด เขาปามันแบบไม่สนราคาด้วยซ้ำแม้ของบางอย่างมูลค่าหลักล้านเขาก็ปามันด้วยความโกรธ เขาเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์ที่มีภายในห้องแล้วหยิบวิสกี้ราคาแพงออกมากระดกดื่มทั้งที่อยู่ในขวดราวกับเป็นน้ำเปล่าและนั่งลงบนพื้นปล่อยให้น้ำตารินไหลอย่างคนหมดอะไรตายอยาก " เธอแม่ง คงคิดมาแล้วสินะว่าถ้าทำแบบนี้จะทำให้ฉันเสียใจจนอยากตาย มันได้ผลจริงๆ มิริน ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนอยากตายเลย ฉันเจ็บมากเจ็บตรงนี้เธอรู้บ้างไหม " วิคเตอร์พูดออกมาพร้อมกับทุบไปที่อกข้างซ้ายแรงๆ แล้วปล่อยน้ำตาลูกผู้ชายออกมาให้มันรินไหลเหมือนคนบ้า เขานี่โง่จริงๆ ที่คิดจริงจังไป

อานนท์และไตรภพมองหน้ากันพร้อมกับพยักหน้าเพื่อให้อีกคนได้เล่าถึงสถานการณ์ต่อจากนั้นให้ฟัง " ในวันนั้นที่เธอไปเจอว่าไอ้วิคมันไปกับโยษิตาจริงๆ แล้วมันไม่ได้เป็นคนโทรหาเธอหรอกนะ เป็นโยษิตาต่างหากที่จับโทรศัพท์ของมันตอนที่มันไปเข้าห้องน้ำ ที่พวกพี่รู้เพราะหลังจากที่เธอจากไปพวกพี่ก็คาดคั้นเอาจากเธอจนเธอสารภาพ โยษิตาหวังรวยทางลัดจะจับไอ้วิคทำผัวแต่ไอ้วิคมันไม่เล่นด้วย สำหรับมันในตอนนั้นผู้หญิงมันคบแค่ผ่านๆ เท่านั้นเองมันยังไม่พร้อมลงหลักปักฐานกับใครเหมือนที่มันพูดให้เธอได้ยินนั่นแหละ แต่ถ้าจะเอาเรื่องในวันนั้นกับวันนี้มาปนกันพี่ว่ามันก็ไม่ถูกนะในตอนนั้นก็ยังเด็กมากไม่พร้อมสำหรับการมีครอบครัวแต่วันนี้มันไม่ใช่ ไอ้วิคมันจริงจังกับเธอมากแล้วมันก็ไม่เคยคบผู้หญิงคนไหนเป็นแฟนเลยนอกจากเธอทั้งก่อนหน้านี้และตอนนี้เธอก็ยังเป็นผู้หญิงคนเดียวที่มันเรียกว่าแฟน " ไตรภพบอกออกไปพร้อมกับมองหน้าของมิรินนิ่งๆ สังเกตสีหน้าของเธอว่าเธอคิดยังไง " ยกให้มิรินเป็นแฟนคนเดียวแต่ตัวเองกลับมีกิ๊กเป็นร้อยเนี่ยนะเจริญล่ะพ่อคุ๊ณ!! "ดาวรุ่งรีบเถียงออกไปแทนมิรินทันที ไตรภพถึงกับถอนหายใจ " จะพูดว่าอย่างนั้นก็คงไม่

มิรินที่ไม่รู้รวบรวมความกล้ามาจากไหน เธอยื่นมือไปปลดเข็มขัดของเขาออกจนสำเร็จตามด้วยปลดตะขอกางเกงสแล็คผ้าเนื้อดีออกและรูดซิปลงมาจนสุดโดยที่วิคเตอร์ได้แต่นั่งนิ่งรอดูว่าเธอจะมีความกล้าสักแค่ไหนกันเชียว" ไม่ทำต่อล่ะอีกแค่ 5 นาทีฉันมีประชุมถ้าเธอทำฉันแตกได้ฉันจะพิจารณาอีกที กล้าหรือเปล่า " มิรินรวบรวมความกล้าแล้วใช้มือเรียวเล็กของตัวเองกอบกุมท่อนเนื้อที่มันแข็งขืนอยู่เอาออกมาจากบ๊อกเซอร์ตัวแพงของเขาด้วยมือทั้งสองข้างของเธอ ขนาดของมันที่ใหญ่มากทำเอาเธอตกใจจนแทบสิ้นสติทุกครั้งครั้งนี้ก็เช่นกัน เธอถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เพราะไม่รู้ว่ามันจะเข้าไปในปากของเธออย่างไรได้หมด เธอเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาออดอ้อนอีกครั้งแล้วใช้ปลายลิ้นสัมผัสกับปลายหัวหยักเบาๆ ไล้เลียกินน้ำรักของเขาที่มันปริ่มตรงปลายหัวหยัก นี่คือครั้งแรกที่เธอเคยทำแบบนี้ และด้วยความที่ไม่เคยจึงทำให้เธอเงอะงะไม่ประสีประสา มือเรียวสองข้างพยายามชักรูดแก่นกายขนาดมหึมาของเขาขึ้นลงทั้งที่มือยังสั่นสลับกับปลายลิ้นที่พยายามทำหน้าที่อย่างดีและท้ายที่สุดเธอก็ค่อยๆ กลืนกินท่อนเนื้อของเขาเข้าไปจนลึกแทบชนคอหอย" อ่าาาส์ " วิคเต

" ตาวิคมาแล้วเหรอลูกมัมรอตั้งนาน ไม่เจอหน้าตั้งหลายวันมัมคิดถึงจะแย่ " มาร์กี้รีบเดินเข้าไปสวมกอดลูกชายคนเล็กที่ตอนนี้ดูซูบผอมไปมาก วิคเตอร์ลงมาจากรถสปอร์ตคันหรูของตัวเองในตอนพลบค่ำที่เขาต้องกลับมาบ้านในวันนี้ก็เพราะมัมจัดวันเกิดให้กับเขาซึ่งเขาบอกแล้วว่าปีนี้ไม่อยากจัดเอาจริงๆ เขาไม่มีอารมณ์แต่ก็ขัดมัมไม่ได้ ดูบรรยากาศตอนนี้สิมัมของเขาจัดงานเสียยิ่งใหญ่ธีมวันเกิดในสวนมีแขกมางานมากมายส่วนมากก็เพื่อนมัมและบรรดาลูกสาวทั้งนั้นแต่เขากลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิดคงเป็นเพราะว่าหลายวันมานี้เขาทำงานจนไร้ความรู้สึกไปแล้วมั้ง " ผมก็คิดถึงมัมครับ แล้วนี่พวกพี่ๆ มาถึงกันหรือยังครับ " วิคเตอร์ถามหาพี่น้องทันทีเพราะถ้ามาถึงเขาจะได้ชวนดื่มกัน ตอนนี้คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการนั่งดื่มให้เมาแล้วนอนหลับไป " มาถึงกันแล้วรออยู่ข้างในกับบรรดาพี่สะใภ้ของแกนั่นแหละหลานๆ ก็พากันกินขนมสนุกสนานเชียวรอแค่เจ้าภาพมาตัดริบบิ้น วันนี้มัมเตรียมเซอร์ไพรส์เอาไว้ให้ลูกด้วยนะ " วิคเตอร์แปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาของมัมแบบนั้นออกจะขนลุกนิดๆ ด้วยเพราะไม่รู้จะต้องเจอกับอะไร รอยยิ้มแบบนี้อาบยาพิษชัดๆ" งั้นผมจะรอเ