มิรินรีบก้มลงกินบะหมี่ที่อยู่ในชามทันทีเพื่อไม่ให้ท้องเล็กๆ ของเธอมันประจานตัวเธออีก ส่วนวิคเตอร์เขาก็จัดการอาหารในชามของเขาเช่นกันเมื่อกินเสร็จแล้วก็นั่งมองเธอกินย่างนิ่งๆ ไม่รู้ว่าภาพแบบนี้กลายเป็นภาพที่น่ารักสำหรับเขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่" อีกชามไหม " วิคเตอร์ถามขึ้นมาเมื่อเธอกินบะหมี่นั่นจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระเทียมเจียว คงหิวมากจริงๆ สินะ มิรินที่พึ่งรู้ตัวและเงยหน้าขึ้นมาจากชามบะหมี่ไม่รู้ว่าเขาจ้องมองเธอกินนานเท่าไหร่แล้ว " อิ่มแล้วค่ะ " วิคเตอร์เอื้อมมือไปจะปัดเศษผักที่มันติดอยู่บนมุมปากของเธอออกแต่มิรินที่ไวกว่าก็เอียงตัวหนีทันทีเพราะคิดว่าเขาจะลวนลามเธอ วิคเตอร์ชะงักมือชั่วครู่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว จึงกระแอมแก้เก้อ " เอ่อ...ผมเห็นผักมันติดตรงขอบปากคุณน่ะก็เลยจะปัดออกให้ " มิรินรีบทำเองทันที จนวิคเตอร์รู้สึกใจหายนิดหน่อย เธอเปลี่ยนไปมากจริงๆ ในตอนนั้นเขาเป็นฝ่ายปกป้องดูแลเธอทุกอย่างแต่ในตอนนี้เธอกลับดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดี " ฉันคิดว่าบ้านน่าจะตกแต่งเป็นโทนสีขาวเกือบทั้งหมด เฟอร์นิเจอร์ก็ควรเป็นสีเดียวกันฉันไม่รู้ว่ารสนิยมของแฟนคุณเป
Mehr lesen