جميع فصول : الفصل -الفصل 130

162 فصول

กินทั้งตัว

สิ้นคำประกาศสิทธิ์ สองสายตาสอดประสานกันท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงก้อนเนื้อในอกเต้นตึกตัก เพลิงไม่เปิดโอกาสให้น้ำตาลได้เอ่ยประท้วงแม้แต่คำเดียว ริมฝีปากหยักลึกฉกวูบลงประทับแนบแน่นกับริมฝีปากบางอย่างโหยหาและรวดเร็ว สัมผัสแรกเต็มไปด้วยความดุดันตามสัญชาตญาณมาเฟีย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวลซาบซ่าน ลิ้นหนารุกรานเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างช่ำชอง มอบรสจูบที่ทวีความร้อนแรงจนน้ำตาลสมองขาวโพลน มือบางขยุ้มเสื้อเชิ้ตของสามีแน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวเมื่อร่างกายเริ่มอ่อนระทวย“อื้อ...” เสียงครางอื้ออึงในลำคอของร่างเล็กยิ่งจุดไฟในกายหนาให้ลุกโชน เพลิงถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง แต่อารมณ์รักยังไม่สิ้นสุด ชายหนุ่มซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอขาวระหง กดจูบหนักๆ จนเกิดรอยรักสีกุหลาบเด่นหรา ขณะที่มือหนาเริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบางเบาของชุดนอนตัวยาว...ระเรื่อยลงมาถึงสะโพกและเนินเนื้อสามเหลี่ยม “พร้อมแล้วที่รัก”เสียงเขาแหบพร่าน้ำตาลไม่มีเรี่ยวแรงจะเอ่ยประท้วง ได้แต่ปล่อยให้ร่างกายและหัวใจลอยละล่องไปกับกระแสธารแห่งความรักที่มาเฟียหนุ่มมอบให้... ก่อนที่แสงไฟดวงเล็กหัวเตียงจะ
اقرأ المزيد

ตระกูลเราแกร่ง

ณ คฤหาสน์หลังงามของ ขนมผิง ที่กรุงเทพฯ บรรยากาศกลับมาคึกคักและอบอวลไปด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง เมื่อคุณพ่อคุณแม่ของธันวาแห่งตระกูล รัตนไพศาล ที่อยู่กรุงเทพฯ ทราบเรื่องปุ๊บก็ไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว จัดเตรียมพานพุ่มตรงปรี่เข้ามาทาบทามสู่ขอขนมผิงถึงบ้านทันที โดยมี ประทีป และ นภา พ่อแม่ของหญิงสาวนั่งต้อนรับขับสู้ด้วยความยินดี “สำหรับตระกูลรัตนไพศาลแล้ว... ทางเราคงไม่เรียกร้องอะไรมากหรอกค่ะ แล้วแต่ทางคุณวดีกับคุณอาเทพจะเห็นสมควรเลย” นภาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นพลางส่งยิ้มให้เพื่อนรุ่นพี่ “ขอแค่ตาธันรักและพร้อมจะดูแลยัยผิงของเราจริงๆ ก็พอค่ะ” เทพ คุณพ่อของธันวาหัวเราะชอบใจในลำคอ พลางเอ่ยกลั้วยิ้ม “เห็นสนิทเป็นเพื่อนแก๊งเดียวกันมาตั้งหลายปี ผมเองก็ไม่คิดเหมือนกันนะว่าพวกเขาสองคนจะแอบรักกัน” “นั่นน่ะสิคะคุณนภา รู้งี้เจ๊มาขอหมั้นไว้ตั้งนานแล้วค่ะ ไม่ปล่อยให้ตาธันปากแข็งจนเรื่องเกือบวุ่นวายหรอกค่ะ” วดี แม่ของธันวาผสมโรงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างพูดคุยตกลงเรื่องฤกษ์ยามงานหมั้นและงานแต่งงานกันอย่างชื่นมื่น ไร้ซึ่งอุปสรรคขัดขวางใด ๆ เพราะต่างฝ่ายต่างก็เห็นและเอ็นดูลูก ๆ ของกันแ
اقرأ المزيد

น้ำตาลหวาน

หลังจากผ่านไปเพียงไม่กี่วัน เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของเพลิงที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานก็แผดเสียงร้องขึ้น หน้าจอปรากฏชื่อบอดี้การ์ดมือขวาคนสนิท ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบกดรับสายทันที “ว่าไงไอ้แตม เรื่องทางกรุงเทพฯ เรียบร้อยไหม?” เพลิงเอ่ยถามเสียงเข้ม แววตาคมกริบฉายแววรอคอยผลลัพธ์ (“เรียบร้อยครับนาย...”) เสียงราบเรียบโทนต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ของแตมดังตอบกลับมา (“เรื่องของแนนนี่ ผมจัดการส่งหลักฐานการยักยอกเงินและคลิปฉาวทั้งหมดของเธอให้สื่อใหญ่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้กระแสสังคมรุมสับจนเจ้าตัวโดนไล่ออกจากงาน ไม่มีบริษัทไหนในกรุงเทพฯ กล้ารับเข้าทำงานหรือคบค้าสมาคมด้วยอีก... เรียกว่าไม่มีที่ยืนในสังคมอีกต่อไปแล้วครับ”) เพลิงยกยิ้มมุมปากอย่างเหี้ยมเกรียมด้วยความสะใจ “ดี! ทำตัวเองทั้งนั้น บังอาจมาสร้างเรื่องทำลายครอบครัวกู มันต้องโดนแบบนี้แหละ แล้วเรื่องไอ้นิคล่ะ“ (“สายของเรากำลังแกะรอยอยู่ครับ คาดว่ามันน่าจะหนีไปกบดานแถวตะเข็บชายแดน ถ้ามีความคืบหน้าผมจะรีบรายงานทันที”) “เออ ขอบใจมาก มึงจัดการธุระทางนู้นเสร็จก็รีบกลับมาช่วยงานกูที่โรงแรมได้แล้ว” (“ครับนาย... พรุ่งนี้ผมคงถึงเชียงใหม่”) หลังจากวางสายจ
اقرأ المزيد

ไม่สบาย

เมื่อเขตต์รับคำสั่งและเดินเลี่ยงออกไปเตรียมงาน ช่วงเย็นเพลิงจึงกลับมากอดเอวบางของภรรยาตัวน้อยที่กำลังนอนหลับอยู่ในห้องนอน ทว่าพอฝ่ามือหนาสัมผัสเข้ากับผิวเนียน เขากลับต้องขมวดคิ้วมุ่นเมื่อรับรู้ถึงกระแสความร้อนผ่าวที่ผิดปกติ“เฮียคะ... คืนนี้ตาลคงไปกับเฮียไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ” น้ำตาลเอ่ยเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานดูซีดเซียวลงไปถนัดตา เธอพลิกตัวเนือย ๆ พลางยกมือขึ้นแตะหน้าผากตัวเอง “รู้สึกปวดหัวตึบ ๆ แถวขมับ แถมยังครั่นเนื้อครั่นตัวยังไงก็ไม่รู้ค่ะ เหมือนจะเป็นไข้เลย...”“ตาล... ตัวเธอรุม ๆ นะเนี่ย” เพลิงรีบแนบหลังมือลงบนหน้าผากและซอกคอขาวระหงของเมียรักด้วยความตกใจและเป็นห่วงทันที “เมื่อคืนนี้เฮียจัดหนักไปหน่อยใช่ไหม... โธ่ โกรธเฮียไหมคนดี นอนพักเลยครับ คืนนี้ไม่ต้องไปก็ได้ เดี๋ยวเฮียไปซัดกับไอ้แก่นั่นคนเดียวพอ”“ไม่ได้โกรธค่ะ... แต่อยู่ ๆ มันก็เวียนหัว คลื่นไส้นิด ๆ ด้วยค่ะ คงเพราะพักผ่อนน้อยและอากาศเปลี่ยน” น้ำตาลส่งยิ้มบาง ๆ ให้สามีคลายกังวล “เฮียรีบไปแต่งตัวเถอะค่ะ เรื่องงานรีสอร์ตสำคัญนะ ส่วนตาลจะไปขอยาจากป้าภาทานแล้วนอนพักสักหน่อยค่ะ”“อืม... ทานยาแล้วห่มผ้าหนา ๆ เลยนะ เดี๋ยวเฮียเสร็จธุระแล้
اقرأ المزيد

เมียรออยู่

บรรยากาศในโซนแขกผู้ใหญ่ระดับบิ๊กของเชียงใหม่ ท่านนายกเทศมนตรี (พ่อของนิสา) และ ท่านนายอำเภอ (พ่อของอั้ม) นั่งร่วมโต๊ะสนทนากันอยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เห็นเพลิงเดินเข้ามาโดยมีนิสาเดินเกาะแขนติดเป็นตังเม ผู้ใหญ่ทั้งสองก็เอ่ยทักทายขึ้นพร้อมกัน “สวัสดีครับคุณอัคคี... แหม มาพร้อมยัยนิสาเลยนะ” ท่านนายกฯ เอ่ยยิ้ม ๆ พลางทอดสายตามองมือลูกสาวที่เกาะแขนเพลิงอย่างพึงพอใจ ด้านนายอำเภอก็ส่งยิ้มภูมิฐานทักทาย “สวัสดีครับคุณอัคคี... สบายดีนะครับ ยัยอั้มลูกสาวผมเนี่ยพูดถึงคุณเพลิง เอ่อ คุณอัคคีให้ผมฟังตลอดเลย” “เรียกผมเพลิงก็ได้ครับนายอำเภอ” เพลิงอาศัยจังหวะนี้ยื่นมือออกไปจับมือทักทายผู้ใหญ่ทั้งสองเพื่อสะบัดแขนตัวเองออกจากการเกาะกุมของนิสาอย่างแนบเนียน ชายหนุ่มจงใจขยับตัวเข้าไปคุยกับฝั่งนายอำเภออย่างให้เกียรติ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มลึกทว่าได้ยินกันชัดเจนทั้งโต๊ะ “ลูกสาวของผมเล่าให้ฟังว่าคุณเพลิงเป็นคนใจดี ตอนที่เคยช่วยงานเป็นแคชเชียร์ดูแลบัญชีที่กาสิโน ยัยอั้มขยันขันแข็ง ซื่อสัตย์ ฝีมือเรื่องตัวเลขและการบริหารเนี่ยไว้ใจได้ทุกเรื่องเลยครับ...” นายอำเภอเอ่ยชมลูกสาวด้วยความภูมิใจ “ลูกน้องผมก็รายงา
اقرأ المزيد

ฉีดยา

เขตต์ ทำหน้าที่สารถีขับรถสปอร์ตคันหรูพาร่างสูงใหญ่ของเจ้านายเหนือหัวกลับมาถึงบ้านไร่พราวตะวันโดยใช้เวลาเดินทางไม่นาน ทันทีที่รถจอดสนิท เพลิงก็รีบก้าวเท้าลงจากรถและตรงดิ่งขึ้นมายังห้องนอนส่วนตัวทันที ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออกอย่างเบามือที่สุดเพราะกลัวจะทำลายการพักผ่อนของคนป่วย ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ข้างเตียงกว้าง ทอดสายตามองใบหน้าหวานของภรรยาตัวน้อยที่กำลังนอนซมเพราะพิษไข้ อยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยความสงสารและเป็นห่วงจับใจ เพลิงนั่งลงบนขอบเตียงอย่างนุ่มนวล เอื้อมมือหนาไปแตะหน้าผากมนเบา ๆ เพื่อเช็กอุณหภูมิ ก่อนจะอดใจไม่ไหว ก้มลงไปแอบจุ๊บแก้มเนียนใสที่ร้อนผะผ่าวเพราะพิษไข้ไปฟอดใหญ่ “อือ... เฮีย กลับมาแล้วเหรอคะ...” น้ำตาลขยับตัวเล็กน้อยพลางปรือตาคู่สวยขึ้นมองสามี น้ำเสียงของเธอแหบแห้งและงัวเงียเล็กน้อยจากฤทธิ์ของไข้หวัด “ครับ เฮียกลับมาแล้ว...” เพลิงเอ่ยเสียงทุ้มละมุน แววตาคมกริบมีแต่ความอ่อนโยนที่มอบให้เธอเพียงคนเดียว “เป็นยังไงบ้างตาล ตัวยังรุม ๆ อยู่เลย เจ็บตรงไหนไหมครับ?” “ได้นอนพักไปตื่นหนึ่ง... รู้สึกดีขึ้นแล้วค่ะ” น้ำตาลส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขาคลายกังวล ทว่าพอเพลิงขยับตั
اقرأ المزيد

ขัดใจ

หลังจากกลับจากทานมื้อค่ำ บรรยากาศในห้องนั่งเล่นของเรือนใหญ่กลับเย็นเยียบยิ่งกว่าขั้วโลก พลอตเตอร์ตัวน้อยเข้านอนพร้อมทายาที่รอยช้ำแดงตรงแขนเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้จึงเหลือเพียงศึกหนักที่เสือร้ายต้องเผชิญเพลิง ยืนตัวลีบอยู่ข้างโซฟา โดยมี ม๊าอักษราภัค นั่งหน้าตึง และ น้ำตาล ที่ยืนกอดอกจ้องมองเขาด้วยสายตาที่พร้อมจะแช่แข็งทุกสรรพสิ่งให้กลายเป็นน้ำแข็ง“ผมไม่รู้เรื่องเลยนะม๊า! วันงานเปิดตัวโรงแรมผมก็แค่เดินผ่าน ๆ แทบจะจำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่เมื่อคืนเขาพุ่งเข้ามาควงแขนผมเอง ผมไม่ได้คุยกับเขาซักคำเลยครับ” เพลิงรีบปฏิเสธพัลวัน ก่อนจะหันไปหาน้ำตาลที่ยืนนิ่ง “จริงๆ นะเมียจ๋า... ตาลอย่ามองเฮียแบบนั้นสิ เฮียไม่ได้คิดอะไรกับยัยนั่นจริงๆ นะครับ”น้ำตาลเหยียดยิ้มบาง ๆ ทว่าไปไม่ถึงดวงตา “จำหน้าไม่ได้... แต่ยัยนั่นเดินป่าวประกาศป่าว ๆ ว่าคุณควงเขาเดินโชว์ทั้งงานเมื่อคืน แถมยังกล้าเข้ามาทำร้ายลูกถึงในบ้าน จนแขนลูกแดงเป็นปูแบบนี้ ตาลไม่ยอมแล้วนะคะ!”“ตาล... ฟังเฮียก่อน...”“ไม่ต้องมาเรียกค่ะ!” น้ำตาลแทรกขึ้นเสียงแข็ง “คุณเพลิงมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่จัดการทุกเรื่องได้เด็ดขาดเสมอ... เอกสารนายกก็ขู่จนเขาเซ็นเรียบร้อ
اقرأ المزيد

จุดอ่อน

รถกระบะมือสองสภาพเก่าสีซีดจอดนิ่งสนิทอยู่ริมไหล่ทาง ห่างจากซุ้มประตูทางเข้าขนาดใหญ่ของไร่พราวตะวันไปไม่กี่ร้อยเมตร ภายในรถมีร่างของ ไอ้นิค ที่กำลังนั่งชะเง้อคอสอดส่องมองเข้าไปด้านในด้วยแววตาเจ้าเล่ห์แกมโกง“ชิ... ไร่อะไรวะเนี่ย ใหญ่โตชะมัด แถมหน้าประตูก็มี รปภ. ยืนคุมหยั่งกับค่ายทหาร แล้วแบบนี้กูจะแอบเข้าไปดูหน้าเมียไอ้คุณเพลิงอะไรง่าย ๆ ได้ยังไง”ไอ้นิคสบถพึมพำอย่างหัวเสีย ชายหนุ่มเปิดหน้าต่างรถทิ้งไว้พลางยกมวนบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเพื่อฆ่าเวลา ขยับแว่นตากันแดดสีเข้มขึ้น พลางเล็งกล้องส่องทางไกลในมือพยายามจะมองรอดผ่านรั้วต้นไม้หนาเข้าไปด้านในทว่าจอดรถอยู่ได้ไม่ถึงยี่สิบนาที ความผิดปกติของรถกระบะคันนี้ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของทีมรักษาความปลอดภัยของไร่ไปได้ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะกระจกฝั่งคนขับดังขึ้นหนัก ๆ ทำเอาไอ้นิคสะดุ้งสุดตัว รีบยัดกล้องส่องทางไกลลงใต้เบาะแทบไม่ทัน พอหันไปมองก็พบกับ รปภ. ร่างใหญ่กำยำในชุดเครื่องแบบสีกรมท่า สวมหมวกแก๊ปสีดำ นัยน์ตาดุดันยืนจ้องเขาอยู่ด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร“มีธุระอะไรหรือเปล่าครับพี่? เห็นมาจอดรถติดเครื่องซุ่มอยู่ตรงนี้นานแล้ว” รปภ. เอ่ยถามเสียงเข้ม พลาง
اقرأ المزيد

ไม่มีใครรู้

เย็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ ภายในซอยบ้านพักข้าราชการที่ตั้งเรียงรายกันเป็นระเบียบกลับเงียบกริบกว่าวันธรรมดา เนื่องจากเป็นวันหยุดยาวที่หลายคนต่างพากันเดินทางกลับภูมิลำเนาหรือไปท่องเที่ยวพักผ่อน เช่นเดียวกับครอบครัวของท่านนายอำเภอ“อั้มไม่ไปกับพ่อแม่จริงๆ เหรอลูก หนูอยู่คนเดียวได้แน่นะ” คุณนายเอ่ยถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ขณะที่กำลังช่วยสามีจัดกระเป๋าเตรียมขึ้นรถ“โธ่... พ่อขา แม่ขา นี่บ้านเรานะคะ อั้มโตมากับบ้านหลังนี้ พ่อกับแม่ไปแค่สองคืนเอง ทำไมอั้มจะอยู่ไม่ได้ล่ะคะ พ่อกับแม่ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงอั้มเลย”อั้มคลี่ยิ้มหวานระรื่นแสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ ทั้งที่ในใจเริ่มสั่นหน่อย ๆ เมื่อมองออกไปนอกบ้านแล้วเห็นความเงียบสงัด หญิงสาวรีบพูดเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้พ่อแม่ต้องกังวล “ฝากแสดงความยินดีกับคุณอาเรียมกับอานพด้วยนะคะที่มีงานมงคลแบบนี้ เดินทางปลอดภัยนะคะพ่อแม่”หลังจากรถยนต์ของนายอำเภออารักษ์และคุณนายอ้อมใจเคลื่อนตัวลับหายออกไปจากซอย อั้มก็รีบจัดการปิดประตูรั้วบ้านทันที หญิงสาวลอบถอนหายใจด้วยความหวั่นใจในอก ทว่าพอชะเง้อมองไปยังบ้านพักหลังข้าง ๆ แล้วเห็นแสงไฟสว่างไสวเปิดทิ้งไว้อยู่ ก
اقرأ المزيد

นอนนี่แหละNc18+

“แต่ถ้าพี่วินไม่ให้อั้มนอนที่นี่... อั้มจะโทรตามให้พี่แตมมาอยู่เป็นเพื่อนแทน ป่านนี้พี่แตมน่าจะขับรถกลับใกล้ถึงเชียงใหม่แล้วล่ะค่ะ” ยัยเป็ดน้อยงัดไม้ตายสุดท้ายขึ้นมาขู่ฟ่อ ๆ “ไม่ต้อง!!” ธาวินโพล่งขัดขึ้นมาเสียงหลงทันควันจนหน้าตาตื่น ยอมรับเลยว่าพอได้ยินชื่อคู่อริหน้ากวนอย่างไอ้แตม ความรู้สึกหวงก้างและไม่ยอมจำนนมันก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาจุกอกทันที ปลัดหนุ่มรีบตัดบทเสียงแข็ง “นอนนี่แหละ! อั้มนอนบนเตียงไป... ส่วนพี่จะย้ายไปนอนที่โซฟาเอง” “เย้!! พี่วินใจดีที่สุดในโลกเลยค๊าาา!” ด้วยความดีใจจนลืมตัว อั้มโผเข้ากอดคอปลัดหนุ่มเอาไว้แน่นอย่างลืมเรื่องความเหมาะสม ร่างนุ่มนิ่มในชุดสายเดี่ยวเบียดกระแซะเข้าหาแผงอกแกร่งเต็มแรง แถมยังยืดตัวขึ้นไปฝังจมูกจุ๊บแก้มสากของปลัดหนุ่มไปฟอดใหญ่ดัง ‘ฟอด!’ เพื่อเป็นการขอบคุณ ทว่า... รสสัมผัสอุ่นชื้นและกลิ่นหอมละมุนที่กดลงบนแก้ม กลับกลายเป็นชนวนระเบิดตบะอันแรงกล้าของปลัดหนุ่มให้พังทลายลงในพริบตา! ธาวินชะงักกึก นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์เปลี่ยนเป็นเข้มจัด ลำคอแกร่งแห้งผาก ชายหนุ่มอาศัยความไวตวัดวงแขนแกร่งหมุนร่างบางพลิกขึนทับขังเธอไว้ใต้ร่างบนเตียงนุ่มทันทีโดยที่อั้มยัง
اقرأ المزيد
السابق
1
...
1112131415
...
17
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status