Alle Kapitel von ยอดบุตรตรีสกุลเหอแห่งหมู่บ้านเป่าหนิง: Kapitel 51 – Kapitel 60

เมื่อตั้งร้านเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นเหอฟ่านชิงก็ได้มองสำรวจไปรอบ ๆ ตัวของตนเองเพื่อคิดวิเคราะห์ดูว่านางควรจะเปิดการขายด้วยวิธีไหนก่อนเป็นสิ่งแรกภายในตลาดเวลานี้นั้นต่างก็เต็มไปด้วยเหล่าบรรดาพ่อค้า แม่ค้า รวมไปจนถึงชาวเมืองตงหวงที่ได้มาเดินซื้อข้าวของภายในตลาดในเวลานี้ เมื่อเหอฟ่านชิงเห็นว่าเริ่มมีผู้คนมากมายเดินกันไปมามากพอสมควรแล้วนั้นหญิงสาวจึงได้สูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ หนึ่งครั้งแล้วผ่อนลมหายใจออกเพื่อเป็นการเตรียมตัว ก่อนที่เหอฟ่านชิงจะทำการเสนอขายสบู่สมุนไพรของตนเองในทันที"เร่เข้ามาจ๊ะ เร่เข้ามาวันนี้ข้ามีสบู่สมุนไพรที่สกัดขึ้นมาอย่างดีมานำเสนอ เหล่าพี่ ป้า น้า อาทั้งหลานที่กำลังมีปัญหาเกี่ยวกับ ใบหน้าหมองคล้ำ""มีสิว ฝ้า กระ หรือว่าจุดด่างดำบนใบหน้า พวกท่านสามารถซื้อหาสบู่ของข้าไปลองใช้ดูได้ รับประกันว่ามีสรรพคุณตามที่ข้าเอ่ยบอกไปอย่างแน่นอน"เหอฟ่านชิงใช้น้ำเสียงที่ใสกังวานไพเราะน่าฟังเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดัง ทำให้ผู้คนที่กำลังเดินซื้อข้าวของไปมาอยู่นั้นได้ยินสรรพคุณของสบู่ก็ถึงกับสนใจในสินค้าที่หญิงสาวกำลังเอ่ยถึงเหล่าสตรีทั้งหลายเมื่อได้ยินว่าเป็นสบู่ที่ช่วยให้มีใบหน้าที่ง

หลังจากที่ครอบครัวเหอได้รับรู้แล้วว่าผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวนั้นไม่มีทางรักษาให้สามารถกลับมาเดินได้ดังเช่นปกติอีกต่อไป นอกเสียจากว่าจะได้รับการรักษาจางคุณชายจางเซวียนหรือให้เขาลองตรวจดูอาการ ต่างก็ตกอยู่ในอาการเศร้าเสียใจ จากนั้นคนทั้งหมดจึงได้เดินทางกลับไปยังบ้านของพวกเขาเพื่อพักผ่อนกายใจแต่เพียงแค่คนทั้งห้าเดินมาถึงยังหน้าประตูบ้านของพวกเขากลับพบว่าที่หน้าบ้านได้มีรถม้าที่ดูราคาแพงจอดอยู่ไม่ไกลจากประตู ด้วยความสงสัยเหอชงหยวนจึงเป็นผู้ที่ทำหน้าที่เดินไปสอบถามคนที่ทำหน้าที่ขับรถม้าคันนี้ในทันที"ขออภัยไม่ทราบว่าท่านมาหาใครหรือขอรับ""อ้อ พอดีว่าคุณชายของพวกเรามาตามหาเด็กสาวที่ชื่อว่าเหอฟ่านชิงน่ะ เห็นบอกเป็นชาวบ้านจากหมู่บ้านแห่งนี้ เพียงแต่พอมาถึงกลับไม่มีใครอยู่บ้านเลย คุณชายของข้าจึงได้นั่งรอพวกเขาน่ะ"ชายวัยกลางคนที่มีลักษณะรูปร่างสูงผอมเอ่ยตอบคำถามของเหอชงหยวนไปตามความจริง เพียงแต่หลังจากนั้นไม่นานผ้าม่านของรถม้าก็ได้ถูกเปิดกว้างขึ้นก่อนที่ใบหน้าของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านในก็โผล่ออกมา"เอะ! นั้นเจ้าหรือ?"เหอชงหยวนหลังจากที่ได้เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างชัดเจนก็ถึงกับเอ่ยทักอีกฝ่าย

ในยามนี้ทั่วทั้งหมู่บ้านเป่าหนิงทุกบ้านต่างก็เข้าสู่ช่วงห่วงแห่งนิทรากันหมด ในตอนนี้เป็นช่วงปลายยามจื่อ(23.00-24.59น.ศีรษะทำให้หมู่บ้านที่อยู่ติดภูเขานั้นมืดและเงียบสงัดเป็นอย่างมาก เหล่าชาวบ้านทุกบ้านต่างก็พากันเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำแล้ว ซึ่งบ้านของเหอฟ่านชิงเองก็ต่างพากันนอนหลับสนิทด้วยไม่ได้คิดฝันมาก่อนว่าจะเกิดเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นกับพวกตนมาก่อน ในขณะที่ทุกคนในบ้านกำลังหลับสนิทกันอยู่นั้น ภายนอกกำแพงบ้านของสกุลเหอบ้านเล็กกลับมีกลุ่มคนชุดดำปกปิดใบหน้า จำนวนห้าคนกำลังลอกลอบปีนข้ามกำแพงที่มีความสูงถึง4ศอก(2เมตร)เข้ามาด้านในบ้านด้วยความชำนาญการ ราวกับว่าพวกเขานั้นถูกฝึกมาเป็นอย่างดีเมื่อเข้ามาภายในบ้านของเหอฟ่านชิงได้แล้วนั้นพวกคนชุดดำทั้งห้าคนต่างก็แยกย้ายกันไปสำรวจดูบริเวณโดยรอบของบ้าน ก่อนที่หนึ่งในคนชุดดำจะทำการงัดประตูหน้าต่างของเหอฟ่านชิงที่กำลังนอนหลับอยู่เพื่อจะเข้าไปภายในห้องของนาง แต่ยังดีที่นางสั่งทำบานประตู และหน้าต่างที่มีที่ล็อกแบบในโลกสมัยใหม่จึงทำให้พวกคนชุดดำนั้นไม่สามารถงัดเข้ามาภายในห้องและบ้านของคนสกุลเหอได้พวกมันจึงได้หาจุดที่คิดว่าจะสามารถเข้าไปด้านในบ้านของเหอฟ

ร่างของหยางฉีนั้นจมดิ่งลงไปภายใต้แม่น้ำพร้อมทั้งรีบเพ่งสายตามองหาร่างของหญิงสาวด้วยความเป็นกังวลเป็นอย่างมากจนในที่สุดเขาก็เห็นว่าหญิงสาวกำลังใช้เรี่ยวแรงของตนเองที่เหลืออยู่เพื่อว่ายทวนกระแสน้ำนำพาร่างของตัวเองเข้าไปยังฝั่ง แต่กลับหมดแรงเสียก่อนในจังหวะที่เขาว่ายมาถึงตัวของหญิงสาวพอดีหลังจากที่ชายหนุ่มรวบร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ได้แล้วนั้นก็รีบพาหญิงสาวว่ายขึ้นฝั่งในทันที ก่อนที่คนทั้งคู่จะนอนหมดแรงอยู่บนฝั่งได้สำเร็จเหอฟ่านชิงที่หลังจากชายหนุ่มพาขึ้นมาบนฝั่งได้แล้วก็หมดสติไปในทันทีด้วยความเหนื่อยล้าอย่างถึงที่สุดส่วนหยางฉีนั้นเมื่อเห็นว่าหญิงสาวได้หมดสติไปแล้วก็ได้ลุกขึ้นแล้วรีบอุ้มร่างบางขึ้นมาแนบอกในท่าเจ้าสาวก่อนจะเร่งพาคนในอ้อมกอดไปหาที่นอนพักในค่ำคืนนี้เพราะว่าตอนกลางคืนในป่านั้นล้วนมีแต่สัตว์ป่าดุร้ายที่กำลังออกหากินจึงเป็นการดีกว่าที่เขาจะหาที่พักค้างคืนเอาแรงเสียก่อนและจุดหมายที่ชายหนุ่มพาเหอฟ่านชิงไปนั้นก็คือถ้ำในครั้งก่อนที่พวกเขาเคยใช้หลบฝนนั่นเอง ใช้เวลาเพียงไม่นานหยางฉีพร้อมด้วยหญิงสาวในอ้อมกอดก็ได้มาถึงภายในถ้ำแต่อากาศด้านในถ้ำช่วงกลางดึกแบบนี้ช่างหนาวเหน็บยิ่งนัก

หลังจากเหตุการณ์เลวร้ายในวันนั้นก็ผ่านมาแล้วสามวันที่นางมี่ซือยังคงนอนหลับไม่ได้สติ สร้างความปวดใจให้กับครอบครัวเหอบ้านเล็กเป็นอย่างมากเหอฟ่านชิงเองหลังจากที่กลับออกมาจากป่าได้นางก็รีบจัดการกับตัวเองแล้วเร่งเดินทางเข้ามาในตัวเมืองเพื่อดุอาการของมารดาพร้อมกับเหอชงหยวนเมื่อเหอหลวนซานและเหอชงอี้เห็นหญิงสาวก็ถึงกับโผล่เข้ามาสวมกอดด้วยความดีใจที่หญิงสาวกลับมาได้อย่างปลอดภัยจากนั้นเหอหลวนซานจึงได้เอ่ยบอกอาการของภรรยารักให้กับลูกทั้งสองได้รับรู้ จนในตอนนี้ก็ผ่านมาแล้วถึงสามวันแต่ก็ยังไร้วี่แววว่านางมี่ซือจะลืมตาฟื้นขึ้นมาจากการนอนหลับใหลแต่ครอบครัวเหอบ้านเล็กก็ยังคงมีความหวังว่านางมี่ซือจะต้องตื่นขึ้นมาในเร็ววันนี้อย่างแน่นอน หลังจากเกิดเรื่องขึ้นกับครอบครัวสกุลเหอบ้านเล็กรุ่งเช้ามาทั่วทั้งหมู่บ้านเป่าหนิงจึงได้พูดคุยกันและแวะเวียนมาสอบถามความเป็นอยู่ของพวกเขาเพื่อแสดงถึงความเห็นใจเป็นจำนวนมาก แม้แต่นางจางเองก็ยังอุตส่าห์ติดตามสามีมาดูว่าครอบครัวของบุตรชายคนเล็กนั้นเป็นเช่นไรบ้างเพราะถึงแม้นางจะไม่ได้รักใคร่ครอบครัวของบุตรชายคนเล็กมากมายนัก แต่พอเกิดเรื่องนี้ขึ้นก็ทำให้นางจางต้องมาแสดง