All Chapters of BAD LOVE เสือคลั่งรัก | NC20+++: Chapter 101 - Chapter 110

118 Chapters

Ep.64 1/2

"นาย ถึงแล้ว..." ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาช้าๆ เมื่อมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่รู้สึกว่ามีอีกคนสะกิดอยู่ที่ต้นแขน พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่า ผมยังอยู่ในรถ โดยที่คนปลุกคือมิ้นท์ "นายเผลอหลับไป ปวดหัวมากเหรอ ลงจากรถไหวหรือเปล่า" "อื้อ" ผมตอบรับออกแบบสั้นๆ ก่อนจะปลดสายรัดนิรภัยออกไปจากตัว แล้วปรับเบาะให้กลับมาเป็นปกติตามเดิม กลิ่นหอมของอาหารโชยมาเตะจมูก ในตอนที่มิ้นท์เก็บข้าวของลงจากรถ หลับไปตอนไหนไม่รู้ คาดว่าเธอคงลงไปซื้ออาหารในระหว่างการเดินทางมาที่นี่ "มีอะไรบ้างเดี๋ยวฉันช่วยถือ" "ไม่เป็นไรฉันถือเองได้" มิ้นท์ยืนยันหนักแน่น เธอคว้ากระเป๋าของตัวเองขึ้นไปคล้องบ่า แล้วหยิบข้าวของลงจากรถ โดยที่มีผมที่ตามลงไป "นายไหวใช่ไหม ให้ฉันเรียก รปภ. ช่วยพากลับขึ้นไปบนห้องหรือเปล่า" ผมส่ายหน้าแทนคำตอบ แล้วเดินเข้าไปในลิฟท์กับเธอเพียงลําพัง @ภายในห้อง "สองทุ่มกว่า เดี๋ยวนายกินข้าวก่อนนะ จะได้กินยา แล้วค่อยเปลี่ยนเสื้อผ้าไปนอน" ร่างเล็กเคลื่อนไหวไปมาอยู่ภายในห้อง เธอหมุนตัวเข้าไปหยิบชามแล้วเดินกลับออกมาจัดแจงอาหารใส่จานให้ผม แล้วกลับเข้าไปอีกครั้ง เดินกลับออกมาพร้อมทั้งขวดน้ำและแก้วน้ำดื่มที่อยู่ในมือ "
Read more

Ep.64 2/2

"หน้านายแดงมาก นายอาจจะไม่สบายด้วย เปลี่ยนเสื้อผ้าจะได้ขึ้นไปนอนพักผ่อน นายถอดเสื้อผ้าเองไหวหรือเปล่า" ฉันถามพร้อมกับมองสบตากับหมอนั่น ฉันไม่ได้อยากจะถามแบบนี้หรอก แต่มันหลีกเลี่ยงการถามไม่ได้จริงๆ"ไหว" ฉันลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ จากนั้นก็เลือกที่จะพยักหน้าออกมา"ถ้าอย่างนั้นนายก็ถอดเสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวฉันไปเอาชุดใหม่มาให้" พูดจบ ฉันก็หยัดกายลุกจากที่นั่ง เก็บจานและแก้วน้ำติดมือไปด้วยให้เรียบร้อยภายในครั้งเดียวกลิ่นหอมของน้ำยาซักเสื้อผ้าที่ติดอยู่บนเสื้อผ้าของนิกกี้ เป็นกลิ่นที่ฉันคุ้นเคยไปเสียแล้ว ฉันหากางเกงขายาวสำหรับใส่นอน และเสื้อยืดสบายๆ มาถือเอาไว้ ก่อนจะเดินกลับไปหาหมอนั่นตามเดิมท่อนบนที่เปลือยเปล่า อวดแผงอกแกร่งขาวสะอาด ทำให้ฉันใจสั่น นิกกี้วางศีรษะอยู่กับพนักโซฟา เขาหลับตาลงทั้งสองข้าง คงเจ็บแผลมากจริงๆ"ไหวไหมนิก ได้บอกหมอหรือเปล่าว่านายปวดแผลมาก""..." ไร้การตอบรับ มีเพียงการหลับตานอนนิ่งๆ หมอนั่นคงไม่ไหวจะพูดกับฉันจริงๆ"ถ้าเปลี่ยนไม่ไหวก็ไม่ต้องเปลี่ยน กลับขึ้นไปนอนเถอะ เดี๋ยวฉันช่วย" ฉันเข้าไปพยุงที่ท่อนแขนแกร่ง พาหมอนั่นลุกจากโซฟา แล้วพาไปยังเตียงกว้าง ไอร้อนจากร
Read more

Ep.65

จุ๊บบ~ฉันขยิบตาเบาๆ เมื่อมีความรู้สึกว่า ดวงตาของฉันที่ปิดอยู่ ถูกริมฝีปากร้อนของใครบางคนประทับลงมาสัมผัส แต่ความเมื่อยเพราะนอนดึกมาก ทำให้ฉันยังเลือกที่จะหลับตาอยู่แบบนั้น จนกระทั่ง ฉันรับรู้ว่า ริมฝีปากร้อนสัมผัสลงที่หน้าผากของฉัน แล้วเคลื่อนมาหยุดที่ริมฝีปากของฉันฉันลืมตาขึ้นทันที และพบว่า ใบหน้าคมคายของนิกกี้อยู่ใกล้กับใบหน้าของฉันแทบจะชิดกัน"ทะ ทำไร" ฉันใช้มือดันใบหน้าหมอนั่นออกห่างเบาๆ ใบหน้ามันร้อนวูบวาบไปหมด เพียงแค่เห็นรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากของหมอนั่น"นอนดึกเหรอ ทำไมหลับไม่รู้เรื่องเลย""หมายความว่าไงอ่ะ นายทำอะไรฉัน นายถึงรู้ว่าฉันหลับไม่รู้เรื่อง""ฉัน..." นิกกี้เว้นระยะห่างเพียงนิด แล้วขยับยิ้ม"ฉันหอมแก้มเธอ จูบหน้าผากเธอ จุ๊บที่ตาของเธอ และจุ๊บที่ปากของเธอ" ไม่ว่าเปล่า นิ้วเรียวยาว เลื่อนมาแตะที่ริมฝีปากของฉันเบาๆ จนฉันต้องตีมือของหมอนั่น เพื่อให้หมอนั่นหยุดการกระทำ"ตื่นนอนแล้วฉันรู้สึกสบายตัวมากกว่าตอนหลับอีกนะ ฉันนึกว่าวันนี้ฉันจะหนักกว่าเมื่อวานซะอีก""นายดีขึ้นแล้วเหรอ ยังปวดแผลไหม" ฉันเอียงตัว วางหลังมือสัมผัสที่แก้มหมอนั่นเบาๆ"ตัวแค่อุ่นๆ ไข้ไม่ขึ้นจริงๆ ด้วย
Read more

Ep.66

รู้สึกดีฉิบหาย เมื่อเห็นผู้หญิงในอ้อมกอด คว้าแปรงสีฟันของผมไปถือเอาไว้พร้อมกับบีบยาสีฟันใส่ หัวใจมันเต้นแรง เมื่อเห็นเธอใช้แปรงสีฟันของผม เพื่อทำความสะอาดฟันของเธอแบบที่ผมต้องการแปรงอันใหม่น่ะมี แต่ที่บอกว่าไม่มี แค่อยากให้เธอใช้สิ่งของร่วมกันกับผมเท่านั้นเอง"มองไร" คนถามมองผมผ่านกระจก ผมจึงเลือกที่จะส่ายหน้ากลับไป"เปล๊า" มิ้นท์หรี่ตามองผมอย่างไม่แน่ใจ ก่อนที่เธอจะหันกลับไปจัดการตัวเองผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าการที่แค่ยืนมองผู้หญิงแปรงฟัน แค่มอง โดยไม่ได้กอบโกยหาความสุขใดๆ จากร่างกายของเธอทั้งนั้น มันจะทำให้ผมยิ้มได้ ผู้หญิงคนนี้ คือคนที่ใช่สำหรับผมจริงๆหลังจากที่มิ้นท์ออกไป แล้วผมจัดการแปรงฟันให้ตัวเองจนเรียบร้อยแล้ว"นายอยากกินอะไร" มิ้นท์ชูข้าวกล่องในมือที่ถือออกมาจากตู้เย็น ทุกอย่างล้วนเป็นอาหารสำเร็จรูปของทางธุรกิจครอบครัวผมทั้งนั้น"เงียบ หรือไม่อยากกินอาหารพวกนี้ งั้นบอกมาสิว่าอยากกินอะไร เดี๋ยวฉันโทรสั่งให้"ผมยังคงเงียบ และเลือกที่จะเดินเข้าไปหาเธอ"จะกลับแล้วเหรอ""อื้อออ ฉันมีเรียนตอนสิบโมง ขอยืมเสื้อนายใส่ก่อนนะ เดี๋ยวซักมาคืน""อื้อออ อยากใส่ตัวไหนก็ใส่ เสื้อของฉัน ฉั
Read more

Ep.67 1/2

กว่าฉันจะผละตัวออกมาจากนิกกี้ กว่าฉันจะเรียกสติสตังของฉันให้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด "รีบกลับนะ" เสียงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้ฉันหันกลับไปมองอย่างอดไม่ได้ เห็นหมอนั่นขยิบตาให้ฉัน ฉันจึงหันกลับมาทางเก่า รีบคว้าเอาสายกระเป๋ามาคล้องบ่า ไม่กล้าสบตากับหมอนั่นนานๆ กลัวหลุดแสดงอาการน่าอายออกไป และในจังหวะที่ฉันปลดล็อคประตูห้องให้เปิดออก ฉันกลับต้องเบิกตากว้าง เมื่อฉันพบว่า มีคนยืนอยู่หน้าห้องตรงข้ามกับฉันพอดิบพอดี "น้องมิ้นท์" แม่ของนิกกี้ที่ยืนอยู่ยิ้มกว้างให้ฉัน ฉันรีบยกมือสวัสดีท่าน แล้วหันกลับไปหาอีกคนที่อยู่ด้านใน นิกกี้ยังคงยิ้มให้ฉันแบบเดิม เขาก็คงจะเห็นเหมือนกัน ว่าแม่ของเขายืนอยู่ตรงหน้าฉัน แต่หมอนั่นก็ไม่ได้หลุดแสดงท่าทีตกใจ หรือแสดงปฏิกิริยาใดๆ ออกมา "จะกลับแล้วเหรอลูก" "ค่ะ พอดีหนูมีเรียน" "อ๋อ เสียดายจัง เลยไม่ได้กินข้าวด้วยกันเลย แต่ไม่เป็นไรค่ะ วันหลังก็ได้" คำพูดของแม่นิกกี้ยังสามารถเรียกรอยยิ้มจากฉันได้ในทันที ท่านยังน่ารักในสายตาฉันเสมอ ทั้งการแสดงออกทางสีหน้า และคำพูดคำจาที่ท่านหลุดออกมา "แม่ขอบใจน้องมิ้นท์นะ ที่ดูแลพี่นิกให้แ
Read more

Ep.67 2/2

"พี่ไม่เป็นอะไรมาก อยากไปเที่ยวไหนกัน พี่ไปเป็นเพื่อนได้นะ""นายไม่ไหว... /อยากไปร้านนั่งชิวค่ะ"เสียงของฉัน และเสียงของเพื่อนฉันที่หลุดออกมาพร้อมกัน ส่งผลให้ฉันหันมองเพื่อนตัวเองทันที"ไม่เอาแก ไว้วันหลัง วันนี้หมอนี่ไม่ไหว""ไหว ฉันยังไหว ไปเป็นเพื่อนไอติมสักชั่วโมงสองชั่วโมงก็ได้""นั่นไง พี่นิกใจดีมาก""นิก""ไม่เป็นไรจริงๆ เอาเป็นว่า ถ้ารู้สึกไม่ไหว ฉันจะรีบชวนกลับ ส่วนตอนนี้ไปเป็นเพื่อนไอติมก่อน ถือว่าตอบแทนที่ไอติมเคยช่วยเหลือให้ฉันเข้ามาง้อเธอก็แล้วกัน"ฉันมองคนเจ็บอย่างไม่ชอบใจ เมื่อคืนกว่าฉันจะหลับตาลงได้ เล่นปาไปไม่รู้ตีไหน แต่สุดท้ายแล้วมันก็เป็นเพราะความห่วงใยล้วนๆ และที่ฉันอยากห้ามปราม มันก็เป็นเพราะฉันห่วงหมอนั่นเช่นกัน"ฉันไม่ได้อยากเที่ยว แต่ที่ฉันไม่ปฏิเสธ เพราะฉันอยากให้เวลาเธอ โดยที่ฉันมีโอกาสได้อยู่กับเธอ แม้เธอจะอยู่กับเพื่อนเธอก็ตาม" ฉันมองหมอนั่นอย่างไม่เชื่อสายตา ใครจะไปคิดล่ะว่า นิกกี้ที่ฉันรู้จัก จะคิดถึงคนอื่นเป็นเหมือนกัน@ร้านนั่งชิวบรรยากาศภายในร้านวันนี้ ดูครึกครื้นเป็นพิเศษ มีแทบทุกวัยให้เห็น มีกลุ่มนักศึกษาจับกลุ่มกันบ้าง วัยทำงานมานั่งดูบอลบ้าง แต่ห
Read more

Ep.68 1/2

"อ้อนฉันนี่นะ นายนี่มันจริงๆ เลย" ฉันส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ พลางมองเลยไปอีกทาง เก็บอาการไม่ยอมให้มันหลุดออกมา หัวใจมันเต้นแรงเป็นบ้า ไม่รู้ว่าฉันกำลังหวั่นไหว หรือจริงๆ แล้วฉันแค่เมา "อยากกินอะไรหรือเปล่า จะได้แวะซื้อให้ก่อน" "ฉันพอแล้ว นายอยากกินอะไรก็ตามใจนายเลยละกัน" นิกกี้เหลือบตามามองฉันเพียงนิด แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ฉันเอาโทรศัพท์มาเล่นในระหว่างที่นิกกี้กำลังขับรถ "แวะคอนโดเธอก่อนไหม?" นิกกี้ทำลายความเงียบขึ้นมาอีกครั้ง แม้คำถามจะดูธรรมดา แต่มันเป็นคำตอบที่ชัดเจนว่า คืนนี้ ฉันต้องไปค้างที่คอนโดของเขาแบบเมื่อคืน "อื้อ แวะก่อนก็ได้" เมื่อถูกกดดันทางสายตา ฉันก็จำเป็นต้องตอบรับออกมา พอตอบรับแค่นั้นแหละ หมอนั่นฉีกยิ้มออกมาเลย ฉันเก็บเอาเสื้อผ้าบางส่วน และหยิบของที่จำเป็นต้องใช้ติดกระเป๋าเล็กน้อย "ฉันก็บอกว่าฉันมาเอาเองได้ นายก็ไม่รู้จะตามฉันมาทำไม" อดมองค้อนคนด้านหลังไม่ได้ หมอนั่นพูดอะไรไม่ค่อยอยากจะฟังเลย "มาช่วยถือของไง" "ไม่ได้จะย้ายไปอยู่ด้วยกันนะ ที่จะได้ขนอะไรเยอะแยะขนาดนั้น" ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมฉันต้องใจเต้นแรง ทุกครั้งที่คุยกับหมอนั่น แล้วมันเกี่ยวข้องกับเรื่
Read more

Ep.68 2/2

@บนรถ"ทำไมนายถึงพูดออกไปแบบนั้น มันไม่ตลกเลยนะ ถ้าพี่ฉันทำแบบนั้นจริงๆ ขึ้นมา นายนั่นแหละที่จะเดือดร้อนเอา""ฉันไม่ได้กลัวหรอก หากพี่ชายเธอจะพูดกับครอบครัวเธอ ว่าเราเป็นอะไรกัน""แต่คำว่าเคยมาค้างที่คอนโดฉัน มันทำให้ฉันเสียหาย และการเสียหายของฉัน มันจะทำให้นายเดือดร้อน""ฉันไม่สนหรอก ฉันทำให้เธอเสียหาย ฉันก็พร้อมที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่ฉันทำ"เป็นอีกครั้ง ที่นิกกี้ใช้คำพูดที่ทำให้ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง คำว่ารับผิดชอบ มันมีไม่กี่วิธีหรอก แต่เขากลับยืนยัน ว่าเขาพร้อมที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่เขาทำแล้วในขณะที่ฉันกำลังคิดหนัก มือหนาก็เลื่อนมาคว้ามือฉัน"เมื่อคืน ที่เธอไปค้างที่คอนโดฉัน ฉันยังบอกแม่ฉันไปตรงๆ เลย"ฉันเม้มปากแน่น พลางมองเจ้าของคำพูดนิ่ง"แต่สิ่งที่ฉันพูด มันไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ให้เกียรติเธอ แต่ที่ฉันพูด เพราะฉันต้องการให้ครอบครัวฉันรู้ ว่าเรากำลังคบกัน ต่อให้อะไรจะเกิดขึ้น ฉันก็พร้อมที่จะตั้งรับทุกอย่าง ฉันไม่เสียใจหรอก ที่พูดกับพี่เธอไปแบบนั้น ถ้าจะผิด ก็ผิดตรงที่ฉันยังไม่ได้ถามเธอก่อน ว่าจริงๆ แล้วเธอคิดแบบเดียวกับฉันไหม""...""แบบเดียวที่ว่า คือคบกันแบบเปิดเผย ไม่ต้องปิ
Read more

Ep.69

@คอนโดมิเนียมของนิกกี้"นะ นิก..." ฉันเอ่ยชื่อหมอนั่นด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะทันทีที่เราเข้ามาถึงภายในตัวห้อง หมอนั่นก็พันธนาการฉันเอาไว้ด้วยอ้อมกอดของเขา ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดอยู่ตรงต้นคอ มันยิ่งทำให้ฉันขนลุกซู่ไปทั้งกาย"ปล่อยได้แล้ว ฉันจะไปอาบน้ำ" "อื้อ ค่อยอาบไม่ได้หรือไง ขอกอดก่อน" "ขี้อ้อนเกินไปแล้วนะ" ฉันว่าไม่จริงจัง แต่ก็ยอมวางมือทับมือหนาที่ทาบอยู่บนหน้าท้องของฉันแผ่วเบา"คิดถึง วันนี้ฉันคิดถึงเธอทั้งวันเลย ยิ่งมารู้ว่าเธอปกป้องฉัน มันก็ยิ่งทำให้ฉันคิดถึงเธอมาก อยากอยู่กับเธอ จนต้องขัดคำสั่งเธอ เพื่อไปรับเธอที่ มอ.ไง" "ปกป้องงั้นเหรอ?" ฉันหันกลับไปมองคนที่อยู่ทางด้านหลังเพียงนิด แต่นิกกี้ก็ยังกอดฉันแน่นแบบเดิม"หมายความว่าไงอ่ะ ฉันปกป้องอะไรนาย" "ปกป้องด้วยการตอบไลน์เพื่อนฉัน และยืนยันหนักแน่น ว่าเธอไม่เคยรู้จักมันไง" "..." "คำพูดของเธอมันทำให้ฉันรู้ว่า ต่อให้ไอ้หมอนั่นมันจะบอกว่ารู้จักเธอ หรือเคยจีบเธอ หรือแม้กระทั่งมันจะตามมาจีบเธออีกครั้ง แต่เธอก็จะไม่มีทางเปิดโอกาสให้มัน แค่นั้นมันก็ทำให้ฉันยิ้มทั้งวันแล้ว"ฉันคลี่ยิ้มเมื่อได้ฟัง ที่แท้ก็เรื่องนั้นนั่นเอง
Read more

Ep.70 1/2

"นะ นิก" ผมเหลือบตามองคนตัวเล็กกว่าที่เอ่ยชื่อของผมออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น ใบหน้าของเธอในตอนนี้แดงก่ำเพราะการกระทำที่ผมเลือกทำ ผมรวบเอวบางเข้ามากอด ประคองต้นคอขาวจากทางด้านหลัง แล้วประกบริมฝีปากแนบชิดลงไปทันที ตอนนี้ความรู้สึกในใจของผมมันมากมายเกินกว่าจะกลั้น ผมอยากทำทุกอย่างให้ได้เป็นเจ้าของ อยากตีตราจอง ให้ตัวเธอรู้ ใครต่อใครรู้ ว่าเธอเป็นของผมแค่คนเดียว เรียวลิ้นสาก สอดเข้าไปควานหาความหวานในโพลงปากนิ่ม มิ้นท์ขยับขาให้อยู่ในท่าที่ถนัด ขาเรียวขาวแยกกว้าง เธอนั่งคร่อมหน้าตักของผมด้วยตัวของเธอเอง "ยั่วเหรอ?" ผมถอนจูบ พลางหรี่ตามอง ตามด้วยการชิดริมฝีปาก ดูดกลีบปากอิ่มแรงๆ จ๊วบบ~ "ไม่ได้ยั่ว กลัวนายหลง" แขนขาวสอดเข้ามาคล้องลำคอของผม พลางยกยิ้มที่มุมปาก แบบนี้มันยั่วกันชัดๆ "แผลบนหัว ไม่มีผลอะไรต่ออาวุธลับกลางลำตัวของฉันนะ" "..." "ฉันขยับได้" "..." "ขยับแรงแค่ไหนก็ได้ ขยับกี่ชั่วโมงก็ได้" ผมอธิบายไม่ถูกเลยว่ะ รู้แค่ว่า อยากเอาเมียตัวเองฉิบหายเลย "อ๊ะ..." เสียงหวานหลุดออกมา ในจังหวะที่ผมโน้มตัวไปจูบปิดปาก รสเหล้าอ่อนๆ ในโพลงปากนิ่ม รับรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ปลายลิ้นข
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status