All Chapters of BAD LOVE เสือคลั่งรัก | NC20+++: Chapter 101 - Chapter 107

"อ้อนฉันนี่นะ นายนี่มันจริงๆ เลย" ฉันส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ พลางมองเลยไปอีกทาง เก็บอาการไม่ยอมให้มันหลุดออกมาหัวใจมันเต้นแรงเป็นบ้า ไม่รู้ว่าฉันกำลังหวั่นไหว หรือจริงๆ แล้วฉันแค่เมา"อยากกินอะไรหรือเปล่า จะได้แวะซื้อให้ก่อน" "ฉันพอแล้ว นายอยากกินอะไรก็ตามใจนายเลยละกัน" นิกกี้เหลือบตามามองฉันเพียงนิด แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาฉันเอาโทรศัพท์มาเล่นในระหว่างที่นิกกี้กำลังขับรถ"แวะคอนโดเธอก่อนไหม?" นิกกี้ทำลายความเงียบขึ้นมาอีกครั้ง แม้คำถามจะดูธรรมดา แต่มันเป็นคำตอบที่ชัดเจนว่า คืนนี้ ฉันต้องไปค้างที่คอนโดของเขาแบบเมื่อคืน"อื้อ แวะก่อนก็ได้" เมื่อถูกกดดันทางสายตา ฉันก็จำเป็นต้องตอบรับออกมา พอตอบรับแค่นั้นแหละ หมอนั่นฉีกยิ้มออกมาเลยฉันเก็บเอาเสื้อผ้าบางส่วน และหยิบของที่จำเป็นต้องใช้ติดกระเป๋าเล็กน้อย"ฉันก็บอกว่าฉันมาเอาเองได้ นายก็ไม่รู้จะตามฉันมาทำไม" อดมองค้อนคนด้านหลังไม่ได้ หมอนั่นพูดอะไรไม่ค่อยอยากจะฟังเลย"มาช่วยถือของไง""ไม่ได้จะย้ายไปอยู่ด้วยกันนะ ที่จะได้ขนอะไรเยอะแยะขนาดนั้น" ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมฉันต้องใจเต้นแรง ทุกครั้งที่คุยกับหมอนั่น แล้วมันเกี่ยวข้องกับเรื่องความสัมพ

"นะ นิก" ผมเหลือบตามองคนตัวเล็กกว่าที่เอ่ยชื่อของผมออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น ใบหน้าของเธอในตอนนี้แดงก่ำเพราะการกระทำที่ผมเลือกทำ ผมรวบเอวบางเข้ามากอด ประคองต้นคอขาวจากทางด้านหลัง แล้วประกบริมฝีปากแนบชิดลงไปทันทีตอนนี้ความรู้สึกในใจของผมมันมากมายเกินกว่าจะกลั้น ผมอยากทำทุกอย่างให้ได้เป็นเจ้าของ อยากตีตราจอง ให้ตัวเธอรู้ ใครต่อใครรู้ ว่าเธอเป็นของผมแค่คนเดียวเรียวลิ้นสาก สอดเข้าไปควานหาความหวานในโพลงปากนิ่ม มิ้นท์ขยับขาให้อยู่ในท่าที่ถนัด ขาเรียวขาวแยกกว้าง เธอนั่งคร่อมหน้าตักของผมด้วยตัวของเธอเอง"ยั่วเหรอ?" ผมถอนจูบ พลางหรี่ตามอง ตามด้วยการชิดริมฝีปาก ดูดกลีบปากอิ่มแรงๆจ๊วบบ~"ไม่ได้ยั่ว กลัวนายหลง" แขนขาวสอดเข้ามาคล้องลำคอของผม พลางยกยิ้มที่มุมปาก แบบนี้มันยั่วกันชัดๆ"แผลบนหัว ไม่มีผลอะไรต่ออาวุธลับกลางลำตัวของฉันนะ" "..." "ฉันขยับได้" "..." "ขยับแรงแค่ไหนก็ได้ ขยับกี่ชั่วโมงก็ได้" ผมอธิบายไม่ถูกเลยว่ะ รู้แค่ว่า อยากเอาเมียตัวเองฉิบหายเลย"อ๊ะ..." เสียงหวานหลุดออกมา ในจังหวะที่ผมโน้มตัวไปจูบปิดปาก รสเหล้าอ่อนๆ ในโพลงปากนิ่ม รับรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ปลายลิ้นของผมตวัดเข้า

ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับนิกกี้ มันดีขึ้นตามลำดับ ฉันพานิกกี้ไปที่บ้านฉัน แนะนำกับพ่อและแม่ว่าเราคบกันอยู่แบบที่รับปาก และด้านของนิกกี้เองก็ไม่ต่างกัน รายนั้นพาฉันเข้าออกบ้านเขาเป็นว่าเล่น ทั้งสองฝ่ายรับรู้ว่าเราคบหากัน ไม่มีการต่อต้าน ออกจะโอเคด้วยซ้ำ ที่เราเลือกทำทุกอย่างให้อยู่ในสายตาของผู้ใหญ่"นะ นิก อื้อออ" ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก มากจนฉันตั้งตัวไม่ทัน"คิดถึง" นิกกี้บอกประชิดริมฝีปาก แล้วบดขยี้ริมฝีปากของฉันอย่างหนักหน่วง สมกับความคิดถึงที่เขาเอ่ยออกมาวันนี้เขามารับฉันที่ มอ. เหมือนอย่างทุกวัน ก็ตามนั้น ทันทีที่ฉันก้าวขาขึ้นมาในรถ อีกคนก็ปล้นจูบจากฉัน ทำอย่างกับเราห่างกันมาแล้วหลายวัน ทั้งที่ความจริงห่างกันเพียงไม่กี่ชั่วโมงจ๊วบบ~ริมฝีปากของฉันถูกรุกรานอย่างหนัก ปากบางบดเบียดกลีบปากของฉันซ้ำๆ ก่อนที่จะปลายลิ้นร้อนจะสอดเข้ามาตวัดควานหาความหวานอย่างไม่รู้เบื่อหน่าย เช่นเดียวกับมือหนา ที่ปัดป่ายไปตามร่างกายของฉัน จับตรงนั้น แตะตรงนี้ แทบไม่มีส่วนไหนเลย ที่มือปลาหมึกของอีกคน ไม่สำรวจมัน"พอแล้วนิก""คนมันคิดถึงไงมิ้นท์ คิดถึงมาก คิดถึงที่สุด" เขาหล่อเลี้ยงหัวใจของฉันด้วยคำหวา