All Chapters of BAD LOVE เสือคลั่งรัก | NC20+++: Chapter 71 - Chapter 80

"จูบปิดปากไง ฉันต้องการให้นายหยุดพูด ฉันก็เลยจูบปิดปากนาย!""...""แต่ถ้านายยังไม่โอเค ฉันหอมแก้มนายเพิ่มก็ได้จุ๊บบ~ฉันแนบริมฝีปากลงบนแก้มสาก พลางจงใจส่งเสียงออกมา บนใบหน้ายังแต้มไปด้วยรอยยิ้มแบบเดิม"อย่าทำหน้าตึงเลยนะ ฉันขี้เกียจทะเลาะกับนาย"นิกกี้ดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มเพียงนิด ก่อนจะเมินหน้าออกไปอีกทาง"งั้นตอนเย็นฉันเลี้ยงข้าวนายนะ จะพาไปกินหมูกระทะที่อร่อยที่สุด ซึ่งเป็นร้านโปรดของฉันเลย"นิกกี้หันมามองสบตากับฉันอีกครั้ง ฉันยังยิ้มให้หมอนั่น ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ แล้วแนบริมฝีปากแนบชิดกับริมฝีปากหมอนี่อีกที ก่อนจะค่อยๆ ผละตัวออกไป แล้วเปิดประตูลงจากรถในเวลาต่อมาในจังหวะที่ฉันเดินห่างออกมาจากรถ หัวใจของฉันมันเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ฉันไม่รู้ว่าอะไรสั่งให้ฉันทำแบบนั้น ที่ฉันคิดในตอนนี้ คือเรื่องระหว่างฉันหมอนั่นคือเรื่องจริงฉันจะเปิดใจ เพื่อแลกกับการเปิดใจอย่างจริงจังของหมอนั่น ฉันต้องการความชัดเจนจากหมอนั่น ฉันก็จะเริ่มต้นด้วยการชัดเจนก่อนเช่นกัน.."เห้อ อุตส่าห์รีบมา อาจารย์กลับยกคลาสซะงั้น""อ้าว ยกคลาสงั้นเหรอ" ฉันที่พึ่งมาถึง ถามยัยไอที่พึ่งเดินสวนออกมา"อื้อ วันนี้ฉันส

"พูดแบบนี้ อยากมีลูกมากมั้ง" ผมยกยิ้มทันทีที่ได้ยินแบบนั้น แล้วอาศัยจังหวะที่เมียเพื่อนยังไม่กลับ โน้มตัวเข้าไปหอมแก้มเมียตัวเองซะเลย ฟอดดด~ "นะ นิกกี้" มิ้นท์เบิกตากว้าง แสดงออกอย่างชัดเจน ว่าไม่พอใจในสิ่งที่ผมทำ "แก้มเธอหอมดีว่ะ ไม่แปลกเลย ที่ฉันคิดถึงเธอทั้งวัน" "..." "ไม่เชื่อฉัน?" "ไม่อยากจะเชื่อว่าคนอย่างนาย จะคิดถึงใครเป็น" "ฉันก็บอกอยู่นี่ไง ว่าวันนี้ ฉันคิดถึงเธอทั้งวันเลย" "..." "ว่าแต่เธอเถอะ ไม่คิดถึงฉันเลย?" "มาเจอนายในมุมแบบนี้ มันก็ทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ เหมือนกันนะ" เธอพยายามหลบตา แต่ผมใช้มือประคองใบหน้าของเธอ ให้หันกลับมามองสบตากัน "จริงๆ ฉันมีหลายมุมนะ ขึ้นอยู่ที่ว่า ฉันจะแสดงมุมนั้นกับใคร" มิ้นท์ไม่ได้ตอบอะไรต่อจากนั้น แล้วไม่นาน เวกัสก็กลับเข้ามา "ถ้าอย่างนั้นพี่กลับก่อนนะกัส ไว้วันหลังพี่มาใหม่" "กลับเลยเหรอ แต่ฉันยังไม่ได้คุยกับหลานเลยนะ รอหลานตื่นก่อนได้ไหมอ่ะ" "ดึกแค่ไหนก็จะรองี้ปะ" ผมไม่ได้รอให้เธอได้ตอบอะไร และเลือกที่จะคว้ามือมิ้นท์มาจับเอาไว้ทันที "นี่นาย" "พี่กลับก่อนนะกัส" "แต่ฉันบอกว่ายังไม่กลับไง" "แต่เธอรับปากว่าจะเลี้ยงข้าวฉันไง!

"แล้วเธอรักใคร นอกเหนือจากรักตัวเองบ้างไหม" คำถามของหมอนี่ทำให้ฉันชะงักไป ถามแบบนี้ ในจังหวะนี้ มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยจริงๆ "ความรักมันไม่ได้เกิดขึ้นได้ง่ายๆ และเรื่องนี้ มันก็เป็นคำตอบแบบที่นายต้องการไม่ได้" นิกกี้มองหน้าฉันนิ่ง สีหน้าของเขาในตอนนี้ มันเรียบเฉยเกินกว่าจะคาดเดาอะไรได้ แต่สุดท้าย หมอนี่ก็คลี่ยิ้มจางๆ แล้วล้วงโทรศัพท์ของฉันออกมา "จะให้ฉันถ่ายรูปให้เหรอ?" "อื้อ" "ไหนๆ เราก็คบกันอยู่ ถ้าเราจะถ่ายรูปคู่ แล้วเธอเอาไปอัพลงให้เอฟซีเธอดู มันคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม" หัวใจของฉันเต้นแรงขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง คำพูดที่เหมือนจะธรรมดา แต่ทว่า กลับไม่ธรรมดาต่อความรู้สึกของฉันเลยสักนิด "ฉันถาม ในเมื่อเราเป็นแฟนกัน เราถ่ายรูปกัน แล้วฉันเอาไปอวดในพื้นที่ของฉันได้ใช่ไหม" คำพูดประโยคถัดมา ยิ่งทำให้หัวใจของฉันเต้นแรงไปกันใหญ่ เขาไม่ได้ต้องการให้ฉันลงรูปคู่แต่ในพื้นที่ของฉัน แต่เขายังจะทำแบบนั้นในพื้นที่ของเขาเช่นกัน แม้มันจะเป็นการกระทำง่ายๆ ซึ่งใครต่อใครก็สามารถทำได้ แต่สิ่งที่มันกำลังชัดเจนอยู่ในความคิดของฉัน คือเขากำลังจะเปิดเผยเรื่องราวระหว่างเรา ให้ใครต่อใครรับรู้ อย่างจริง

"ทำไมต้องขนาดนั้น รอกลับด้วยกันไม่ได้จริงๆ หรือไง" นิกกี้ใช้น้ำเสียงเหมือนเริ่มไม่พอใจ แต่ตอนนี้ ฉันไม่มีเวลามาต่อปากต่อคำด้วยจริงๆฉันจัดแจงเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อย แล้วเอากระเป๋ามาคล้องบ่า แต่ทว่า นิกกี้ก็คว้าแขนของฉันเอาไว้แบบเดิม"คุยกันก่อน""ค่อยคุยได้ไหมนิก เดี๋ยวฉันโทรหา""โทรกลับไปถามอาการแม่ก่อนได้ไหม ฉันขอ ถ้ารุนแรงจริงๆ ค่อยกลับตอนนี้เลยและฉันจะไม่ห้ามเธอเลย""นิก..." แต่ไม่ทันที่ฉันจะได้เอ่ยอะไรออกไปด้วยซ้ำ เสียงโทรศัพท์ก็แทรกเข้ามาครืดด~ ครืดด~"ฮัลโหลพี่โม"[อื้อ พี่อยู่ใต้คอนโดแล้ว ว่าแต่ว่า คอนโดใครวะ ของเพื่อนคนไหน]คำถามนั้น ส่งผลให้ฉันเงยหน้ามองนิกกี้อีกครั้ง หมอนั่นมองฉัน สีหน้าไม่โอเคเลยสักนิด"ค่อยคุยละกัน เดี๋ยวมิ้นท์ลงไป" สิ้นคำพูดของฉัน นิกกี้ก็ปล่อยมือออกจากแขนของฉันทันที ฉันกดวางสาย แล้วคว้าแขนของหมอนั่นเอาไว้แทน"มีเหตุผลหน่อยสินิก เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องที่เราต้องเก็บเอามาทะเลาะกันเลยนะ""...""แม่ฉันกำลังเจ็บอยู่ สิ่งที่ลูกอย่างฉันควรทำ ก็คือการรีบกลับไปดูแลแม่ไม่ใช่หรือไง""...""ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากอยู่กับนาย และไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากเชื่อนาย แต่สุดท้

@คลับ [ Coco ] "สาวสวยคนนั้นไม่มาเฝ้าเหรอวะ" คำถามที่ไม่เข้าหู ส่งผลให้ผมตวัดสายตามองผู้ที่เป็นเจ้าของเสียงทันที ไอ้บอม เพื่อนของผมที่พึ่งจะมาถึง ควงผู้หญิงมาด้วยหนึ่งคน ขาว สวย สเปคของใครหลายๆ คน อาจจะรวมถึง ผม "ว่าแต่มึง ทำไมถึงพึ่งมา นัดไม่เป็นนัดนี่หว่า" ไอ้เจ เพื่อนอีกคนเป็นคนตำหนิออกมา จากนั้นคนถูกถาม ก็โชว์พาวด้วยการรั้งเอวคอดกิ่วของผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ มัน ขึ้นไปนั่งบนหน้าตัก "ก็น้องเมย์ขี้อ้อนนี่หว่า" ฟอดด~ "อื้อออ พี่บอม" สองคนนั้นจู๋จี๋กันอย่างออกนอกหน้า แต่ใครจะไปทันคิดล่ะว่า แม้เธอจะอยู่บนตักของอีกคน แต่ก็แอบปรายตามามองผมเช่นกัน "พอเลยๆ เกรงใจคนโสดแบบกูบ้าง" ไอ้เจบอกอีกครั้ง ไอ้บอมจึงหลุดเสียงหัวเราะออกมา "ว่าแต่มึงเถอะนิก น้องมิ้นท์ไม่มาด้วยเหรอวะ" แอบรู้สึกไม่พอใจนิดๆ เมื่อเพื่อนคนนี้ ดันรู้จักชื่อผู้หญิงของผม จริงๆ แค่รู้จักชื่อคงไม่มีปัญหา ถ้าคนที่เสนอหน้ารู้จักผู้หญิงของผม ไม่ได้มีนิสัยเป็นนักล่าเหมือนผม บ่อยครั้งที่มันและผมถูกชะตาผู้หญิงคนเดียวกัน มีสเปคคล้ายๆ กัน เหมือนอย่างตอนนี้ ผมยังรู้สึกถูกชะตากับผู้หญิงของมันเลย สวยดี น่าขยี้ชะมัด!